Lucas 15
Kaimana'o Tominkaru Paradan (WAPNT) vs ARIB
1 Baudaꞌapa kamoo, iriba pidannao zaamaapauzonao tax puraatannaa naꞌiki baꞌoran oiainao pidannao kaawan ĩabataꞌanan Jesus kuwaa.
1 Ora, chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Uruu idi Phariseenao, naꞌiki kainaꞌa baꞌorainao tiichaapauzonao Moses kakinaori dauꞌu, ĩnao kadakoinpan paꞌatiaaka kida Jesus dauꞌu. Kaikapaꞌo wuruꞌu ĩkianuz: “Arawu naubaa zii pidannao kaawan paꞌidaꞌatiꞌi, wuruꞌu aitapa-kariwainao kidaz ĩshaꞌapaapan dikauda kidaꞌo aimaakan, atii uaroapa zii ĩtuma,” ĩkian.
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Sariapa Jesus paradan diꞌitinapa-kinai kuwai idaꞌan ĩꞌati. Kaikapaꞌo wuruꞌu ukianuz.
3 Então ele lhes propôs esta parábola:
4 “Dii mani unao aroapatin-kidan an 100 uꞌuza kaznizonao baara ii aka, aizii mani baudaꞌapa kaznizo waziwadinan pairibannao ai. Naꞌapa dii mani pushaꞌapatinan? Aonaa mani puwaꞌakaꞌakan naꞌii ipai daunuudaꞌu wuruꞌu iribainaouz kaznizonao, pudawataꞌanan idi wuruꞌu baudaꞌapaꞌoraz kaznizo waziwadinan? Mishi pudawatinan nii udauꞌu diꞌiiꞌakaꞌa atii puikodanuzu.
4 Qual de vós é o homem que, possuindo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto, e não vai após a perdida até que a encontre?
5 Aizii puikodan idi wuruꞌu waziwadinaꞌoraz kaznizo, tuukii pukonaukii-kidanuz naꞌiki sariapa pudokobatanuz.
5 E achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo;
6 Udaunaꞌan pudokobatan naaz atii pudapu iti. Aizii pukaawan sariapa pudapada-kidan pupaonarunao, naꞌiki pudapu dazaba an kidainao pidannao, naꞌiki pukian ĩꞌati. ‘Tuukii manawun õkonaukian aizii, ushaꞌapanum kauꞌan õikodan idi õꞌuza waziwadinaꞌo pairibannao ai. Ukauꞌan õaipan aizii wakonaukian baokopa.’
6 e chegando a casa, reúne os amigos e vizinhos e lhes diz: Alegrai-vos comigo, porque achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 “Aizii õkowaadaꞌazon aimaakan unao ati. Tuukiaꞌo nii manawun konaukii-karu aokazi ii, baudaꞌapaꞌo pidan tanawatinan an paꞌoian ai. Wunao konaukii-kida-kao aiaꞌa, iribainaouz pidannao, aonaꞌoraz naa ĩꞌitiiman kanom ai patanawatinan powaꞌa.”
7 Digo-vos que assim haverá maior alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Jesus kian koshan, “Aizii mani zun tiwaꞌo padiriꞌidan papuraatan sodi kida. Kainaꞌaꞌa naa okasabaꞌukan 10 wiziꞌi kidaꞌo puraata. Baudaꞌapa kamoo odobaa-kidan naꞌiki owaziwadan baudaꞌapa papuraatan. Naꞌapam nii puaitapan oshaꞌapatinan? Sariaapaꞌo nii osuuan palampan odorotan wuruꞌu puraataz, udaunaꞌan oparauan nii ipai padapu nazoo, odorotan papuraatan kaimanaiman ipai kabaun nazo an, atii oikodanuzu.
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma dracma, não acende a candeia, e não varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Aizii oikodan daunaꞌanazu, sariapa odapadan baokopa papaonarunao, naꞌiki pidannao wuruꞌu padapu dazaba an kidaꞌoraz ĩmashaapan. Uruu idi okian ĩꞌati. ‘Tuukii manawun õkonaukian aizii, õikodan idi õwaziwada nii õpuraatan. Õaiapa baokopa ukonaukian õtuma aizii.’”
9 E achando-a, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu havia perdido.
10 Udaunaꞌan Jesus kian ĩꞌati, “Aizii õkowaadan nii uꞌati aimaakan. Naꞌapaꞌo nii kapam Tominkaru angelinnao konaukian tuukii aokazi ii, baudaꞌapaꞌo pidan tanawatinan an paꞌoian ai.”
10 Assim, digo-vos, há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Udaunaꞌan powaꞌa zii koshan Jesus kian ĩꞌati, “Kainaꞌa pidan dyaꞌutamaꞌo udainao daonaioranao.
11 Disse-lhe mais: Certo homem tinha dois filhos.
12 Aizii dawuꞌichan kian padaru ati. ‘Paapaa, kaiꞌi naa õaipan putaan õꞌati aimaakan kida, naꞌiki pushaꞌapauz kida, wuruꞌu õzaamatan niꞌoraz kida pumawakan daunaꞌan.’ Uruu idi ĩdaru buutan naa ĩkawanaꞌati ipai wuruꞌu pazaamatapanii kidaz amazada, naꞌiki uzainao, naꞌiki ipai baꞌoran aimaakan kida, ubuutan naaz ĩkawanaꞌati.
12 O mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me toca. Repartiu-lhes, pois, os seus haveres.
13 Aonaa zii naꞌapaudaꞌum kamoo dobatan, uruꞌu naa udani wuruꞌu udawuꞌichanuz selliaꞌakan naa ipai amazada, naꞌiki baꞌoran aimaakan kida, wuruꞌu buuta-kariwaiz paꞌati. Uruu daunaꞌan, umakon naa munapo, munapo baꞌoran wiizai iti. Unaꞌaka ipai daunuudaꞌu papuraatan wuruꞌu taa-kariwai kidaz ushaꞌapauz winipinaa nii. Naꞌii akaꞌa naa umashaapan, ukaiwaan naa naꞌiki ukabootan naa papuraatan madoronaa-daun.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntando tudo, partiu para um país distante, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Aizii uipaian daunaꞌan kaiman-daun papuraatan, uruꞌu naa zamazi kaawan tuukii, uruu wiizai diꞌiiꞌaka. Aizii uruu udopian naa, aonaꞌa naa uikodan pawanyukunuu nii.
14 E, havendo ele dissipado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a passar necessidades.
15 Uruu idi umakon pidan naꞌii san diꞌiti, naꞌiki upishaan naa pakaudin-kizi nii uꞌati. Uruu idi pidan zaamatan naa uruu taapaꞌo nii paꞌuza kooshinao.
15 Então foi encontrar-se a um dos cidadãos daquele país, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 Naꞌiaꞌa naa ukaudinan, naꞌiki unaꞌazootapan naa kooshinao wanyukunuu idionaa kida. Kiaꞌazoo uaipan panikan abaapa wuruꞌu kooshinao wanyukunuu idionaa kidaz. Mazan aonaa kanom taan uwanyukunuu nii.daonaiora waꞌakaꞌo padaru, udaunaꞌan ukaudinan utaapan kooshinao|src="CN01759B.tif" size="col" ref="15:13-16"
16 E desejava encher o estômago com as alfarrobas que os porcos comiam; e ninguém lhe dava nada.
17 “Baudaꞌapa kamoo udiꞌitinpan, uruu idi ukian paaipan ati, ‘Naꞌapaudaꞌum kainaꞌa õdaru poitorunao? Ĩnao karikaonan paꞌan ĩwanyukunuu taa-kao, naꞌiki ĩaroopan nii abaapa, atii kainaꞌaꞌo nii zii ĩwanyukunuu waꞌakun kida. Aizii kainaꞌa õgaru daꞌanaꞌa õpatakaꞌutinan atii naꞌapaꞌo nii õmawakan õzamazin idi.
17 Caindo, porém, em si, disse: Quantos empregados de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Õkiwan niꞌi naa mooko powaa iti õdaru diꞌiti, naꞌiki õkian nii uꞌati, “Paapaa, õshaꞌapata zii mishi oiaꞌo aimaakan Tominkaru ati, naꞌiki pugaru ati.
18 Levantar-me-ei, irei ter com meu pai e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Aonaa turuu powaꞌa aizii pudakotan õgaru pudani nii, mazan aizii putaapaꞌa naa õgaru, naꞌapa putaapauzon kawan pupoitorunao.” Õkian nii õdaru ati,’ ukian.
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus empregados.
20 Uruu idi ukadishitan, mazan umakoꞌokan naa. Naꞌikiꞌi naa umakon atii umaonapatan. Munapo zii udaru tukapan uwaꞌatin dunapota. Tuukii ukamunan-kidanuzu. Uruu idi sariapa umakon uꞌidiꞌiti, kadimanaꞌo idaꞌan. Ukaawan paudani diꞌiti, sariapa udokobatanuzu naꞌiki ukissitanuzu pakaozoo ati.
20 Levantou-se, pois, e foi para seu pai. Estando ele ainda longe, seu pai o viu, encheu-se de compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Aizii udani kian uꞌati. ‘Paapaa, õshaꞌapata zii mishi oiaꞌo aimaakan Tominkaru ati, naꞌiki pugaru ati. Aonaa turuu powaꞌa aizii pudakotan õgaru pudani nii.’
21 Disse-lhe o filho: Pai, pequei conta o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Mazan sariapa udaru dapadan papoitorunao naꞌiki ukian ĩꞌati. ‘Kadiman, unaꞌaka umanawunuꞌo kamicha ukaiwadan nii, naꞌiki unaꞌaka kaꞌusabai uꞌati, naꞌiki unaꞌaka kapam dazkidii ukaiwadan nii.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e alparcas nos pés;
23 Udaunaꞌan umako paꞌi uzowiinaka kizi kakiwiniꞌo tapiꞌiza, waaroapa kizi aizii, naꞌiki wakonaukii kizi baokopa.
23 trazei também o bezerro, cevado e matai-o; comamos, e regozijemo-nos,
24 Ushaꞌapanum kauꞌan, diꞌoraz õdani mainaabatinaꞌoraꞌa naa, mazan diꞌi uaidinan aizii kakupa, naꞌiki uruu pozawataꞌo waꞌai, mazan mashaꞌapakiaka ukaawan naꞌiki uikodin waunao powaa ati.’ Aizii poitoruinao shaꞌapatan daunaꞌan ipai aimaakan, uruꞌu naa ĩaroopan.
24 porque este meu filho estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 “Aizii baꞌoran udani, wuruꞌu tunarunaouz, makoꞌo zakapu iti uruu naꞌapain. Udaunaꞌan upadantan naa, aizii umaonapatan puꞌaꞌa naa padapu ati, uabata shamoro aran, naꞌiki pidannao konaupan.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e quando voltava, ao aproximar-se de casa, ouviu a música e as danças;
26 Uruu idi udapadan baudaꞌapa poitorui naꞌiki upishaan uruu. ‘Kanom kaiwuruꞌu kainao shaꞌapaapaniazuꞌu?’ ukian uꞌati.
26 e chegando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Poitorui kian uꞌati. ‘Kainaꞌa puꞌinawuzu kaawan powaa ati. Uruu idi pudaru zowii-kidan tapiꞌiza ukakiwinidapaniaz aroapa-kinai nii. Ushaꞌapanum kauꞌan ukonaukii-kidan idi ukaawan kaiman powaa ati, aonaa kanom shaꞌapan uꞌati.’
27 Respondeu-lhe este: Chegou teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Mazan tuukii utoꞌoran, uruu idi aonaa umorotan kabaun nazo iti. Sariapa udaru makon uꞌidiꞌiti, naꞌiki tuukii uaipan pamorota-kidanuz kabaun nazo iti.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. Saiu então o pai e instava com ele.
29 Mazan sariapa udani dakoꞌatiautapaꞌakan uparadan. Ukian padaru ati. ‘Kotuaꞌikiꞌi naa õkaudinan puꞌati, naꞌapa poitorui kawan, naꞌiki aonaa naꞌapainim zii õdikintapauzon puparadan, oo õmashaꞌapatakan pudyuudanii õshaꞌapatan. Mazan upuꞌu zii aonaa zoobaba puzowiauzon boogi õꞌati, õkonaunamadin-kinaa nii õpaonarunao tuma.
29 Ele, porém, respondeu ao pai: Eis que há tantos anos te sirvo, e nunca transgredi um mandamento teu; contudo nunca me deste um cabrito para eu me regozijar com meus amigos;
30 Mazan aizii dii pudani kaawan, mainaabataꞌo kaiman-daun aimaakan wuruꞌu putaanii kidaz uꞌati. Ukabootan puraata soo madoronaa-ziiwanao zunnao dauꞌati. Mazan aizii diꞌi ukaawan idi, puzowii-kidan kakiwiniꞌo tapiꞌiza.’
30 vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 “ ‘Õdani,’ udaru kian uꞌati. ‘Mishi pugaru karikaonan punaꞌan õtuma, ukauꞌan ipai daunuudaꞌu wuruꞌu aimaakan õtaapanii kidaz, puꞌidiwau paꞌidiwaru wuruꞌu.
31 Replicou-lhe o pai: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que é meu é teu;
32 Mazan aonaa turuu wamakonaukii-kidakan wuruꞌu puꞌinawuzu kaawanuz. Ushaꞌapanum kauꞌan mainaabatinaꞌo uruu, mazan diꞌi uaidinan aizii kakupa, naꞌiki uruu pozawataꞌo, mazan mashaꞌapakiaka ukaawan powaa ati waꞌidaꞌati.’”
32 era justo, porém, regozijarmo-nos e alegramo-nos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.