Mateus 13
Biblia Sacra Vulgata (VUL) vs NAA
1 in illo die exiens Iesus de domo sedebat secus mare
1 Naquele mesmo dia, Jesus saiu de casa e se assentou à beira-mar.
2 et congregatae sunt ad eum turbae multae ita ut in naviculam ascendens sederet et omnis turba stabat in litore
2 E grandes multidões se reuniram em volta dele, de modo que entrou num barco e se assentou. E toda a multidão estava em pé na praia.
3 et locutus est eis multa in parabolis dicens ecce exiit qui seminat seminare
3 E de muitas coisas lhes falou por parábolas, dizendo:
4 et dum seminat quaedam ceciderunt secus viam et venerunt volucres et comederunt ea
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e, vindo as aves, a comeram.
5 alia autem ceciderunt in petrosa ubi non habebat terram multam et continuo exorta sunt quia non habebant altitudinem terrae
5 Outra parte caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 sole autem orto aestuaverunt et quia non habebant radicem aruerunt
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 alia autem ceciderunt in spinas et creverunt spinae et suffocaverunt ea
7 Outra parte caiu entre os espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram.
8 alia vero ceciderunt in terram bonam et dabant fructum aliud centesimum aliud sexagesimum aliud tricesimum
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto: a cem, a sessenta e a trinta por um.
9 qui habet aures audiendi audiat
9 Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 et accedentes discipuli dixerunt ei quare in parabolis loqueris eis
10 Então os discípulos se aproximaram de Jesus e lhe perguntaram: — Por que o senhor fala com eles por meio de parábolas?
11 qui respondens ait illis quia vobis datum est nosse mysteria regni caelorum illis autem non est datum
11 Ao que Jesus respondeu:
12 qui enim habet dabitur ei et abundabit qui autem non habet et quod habet auferetur ab eo
12 Pois ao que tem, mais será dado, e terá em abundância; mas, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
13 ideo in parabolis loquor eis quia videntes non vident et audientes non audiunt neque intellegunt
13 Por isso, falo com eles por meio de parábolas: porque, vendo, não veem; e, ouvindo, não ouvem, nem entendem.
14 et adimpletur eis prophetia Esaiae dicens auditu audietis et non intellegetis et videntes videbitis et non videbitis
14 Assim, neles se cumpre a profecia de Isaías:
15 incrassatum est enim cor populi huius et auribus graviter audierunt et oculos suos cluserunt nequando oculis videant et auribus audiant et corde intellegant et convertantur et sanem eos
15 Porque o coração deste povo
16 vestri autem beati oculi quia vident et aures vestrae quia audiunt
16 — Bem-aventurados, porém, são os olhos de vocês, porque veem; e bem-aventurados são os ouvidos de vocês, porque ouvem.
17 amen quippe dico vobis quia multi prophetae et iusti cupierunt videre quae videtis et non viderunt et audire quae auditis et non audierunt
17 Pois em verdade lhes digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vocês estão vendo, mas não viram; e quiseram ouvir o que vocês estão ouvindo, mas não ouviram.
18 vos ergo audite parabolam seminantis
18 — Ouçam, portanto, o que significa a parábola do semeador.
19 omnis qui audit verbum regni et non intellegit venit malus et rapit quod seminatum est in corde eius hic est qui secus viam seminatus est
19 A todos os que ouvem a palavra do Reino e não a compreendem, vem o Maligno e arrebata o que lhes foi semeado no coração. Este é o que foi semeado à beira do caminho.
20 qui autem supra petrosa seminatus est hic est qui verbum audit et continuo cum gaudio accipit illud
20 O que foi semeado em solo rochoso, esse é o que ouve a palavra e logo a recebe com alegria.
21 non habet autem in se radicem sed est temporalis facta autem tribulatione et persecutione propter verbum continuo scandalizatur
21 Mas ele não tem raiz em si mesmo, sendo de pouca duração. Quando chega a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandaliza.
22 qui autem est seminatus in spinis hic est qui verbum audit et sollicitudo saeculi istius et fallacia divitiarum suffocat verbum et sine fructu efficitur
22 O que foi semeado entre os espinhos é o que ouve a palavra, porém as preocupações deste mundo e a fascinação das riquezas sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
23 qui vero in terra bona seminatus est hic est qui audit verbum et intellegit et fructum adfert et facit aliud quidem centum aliud autem sexaginta porro aliud triginta
23 Mas o que foi semeado em boa terra é o que ouve a palavra e a compreende; este frutifica e produz a cem, a sessenta e a trinta por um.
24 aliam parabolam proposuit illis dicens simile factum est regnum caelorum homini qui seminavit bonum semen in agro suo
24 Jesus lhes propôs outra parábola, dizendo:
25 cum autem dormirent homines venit inimicus eius et superseminavit zizania in medio tritici et abiit
25 Mas, enquanto todos estavam dormindo, veio o inimigo dele, semeou o joio no meio do trigo e foi embora.
26 cum autem crevisset herba et fructum fecisset tunc apparuerunt et zizania
26 E, quando as plantas cresceram e produziram fruto, apareceu também o joio.
27 accedentes autem servi patris familias dixerunt ei domine nonne bonum semen seminasti in agro tuo unde ergo habet zizania
27 Então os servos do dono da casa chegaram e disseram: “Patrão, o senhor não semeou boa semente no seu campo? De onde, então, vem o joio?”
28 et ait illis inimicus homo hoc fecit servi autem dixerunt ei vis imus et colligimus ea
28 Ele, porém, lhes respondeu: “Um inimigo fez isso.” Mas os servos lhe perguntaram: “O senhor quer que a gente vá e arranque o joio?”
29 et ait non ne forte colligentes zizania eradicetis simul cum eis et triticum
29 O dono da casa respondeu: “Não! Porque, ao separar o joio, vocês poderão arrancar também com ele o trigo.
30 sinite utraque crescere usque ad messem et in tempore messis dicam messoribus colligite primum zizania et alligate ea fasciculos ad conburendum triticum autem congregate in horreum meum
30 Deixem que cresçam juntos até a colheita. E, no tempo da colheita, direi aos ceifeiros: ‘Ajuntem primeiro o joio e amarrem-no em feixes para ser queimado; mas recolham o trigo no meu celeiro.’”
31 aliam parabolam proposuit eis dicens simile est regnum caelorum grano sinapis quod accipiens homo seminavit in agro suo
31 Jesus lhes propôs outra parábola, dizendo:
32 quod minimum quidem est omnibus seminibus cum autem creverit maius est omnibus holeribus et fit arbor ita ut volucres caeli veniant et habitent in ramis eius
32 Esse grão é, na verdade, a menor de todas as sementes, mas, quando cresce, é maior do que as hortaliças, e chega a ser uma árvore, de modo que as aves do céu vêm se aninhar nos seus ramos.
33 aliam parabolam locutus est eis simile est regnum caelorum fermento quod acceptum mulier abscondit in farinae satis tribus donec fermentatum est totum
33 Jesus lhes contou ainda outra parábola:
34 haec omnia locutus est Iesus in parabolis ad turbas et sine parabolis non loquebatur eis
34 Jesus disse todas estas coisas às multidões por parábolas e sem parábolas nada lhes dizia.
35 ut impleretur quod dictum erat per prophetam dicentem aperiam in parabolis os meum eructabo abscondita a constitutione mundi
35 Isso aconteceu para se cumprir o que foi dito por meio do profeta: “Abrirei a minha boca em parábolas; publicarei coisas ocultas desde a criação do mundo.”
36 tunc dimissis turbis venit in domum et accesserunt ad eum discipuli eius dicentes dissere nobis parabolam zizaniorum agri
36 Então, despedindo as multidões, Jesus foi para casa. E, aproximando-se dele os seus discípulos, disseram: — Explique-nos a parábola do joio do campo.
37 qui respondens ait qui seminat bonum semen est Filius hominis
37 E Jesus respondeu:
38 ager autem est mundus bonum vero semen hii sunt filii regni zizania autem filii sunt nequam
38 O campo é o mundo. A boa semente são os filhos do Reino; o joio são os filhos do Maligno.
39 inimicus autem qui seminavit ea est diabolus messis vero consummatio saeculi est messores autem angeli sunt
39 O inimigo que o semeou é o diabo. A colheita é o fim dos tempos, e os ceifeiros são os anjos.
40 sicut ergo colliguntur zizania et igni conburuntur sic erit in consummatione saeculi
40 Pois, assim como o joio é colhido e jogado no fogo, assim será no fim dos tempos.
41 mittet Filius hominis angelos suos et colligent de regno eius omnia scandala et eos qui faciunt iniquitatem
41 O Filho do Homem mandará os seus anjos, que ajuntarão do seu Reino todos os que servem de pedra de tropeço e os que praticam o mal
42 et mittent eos in caminum ignis ibi erit fletus et stridor dentium
42 e os lançarão na fornalha acesa; ali haverá choro e ranger de dentes.
43 tunc iusti fulgebunt sicut sol in regno Patris eorum qui habet aures audiat
43 Então os justos resplandecerão como o sol, no Reino de seu Pai. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
44 simile est regnum caelorum thesauro abscondito in agro quem qui invenit homo abscondit et prae gaudio illius vadit et vendit universa quae habet et emit agrum illum
44 — O Reino dos Céus é semelhante a um tesouro escondido no campo, que um homem achou e escondeu. Então, transbordante de alegria, vai, vende tudo o que tem e compra aquele campo.
45 iterum simile est regnum caelorum homini negotiatori quaerenti bonas margaritas
45 — O Reino dos Céus é também semelhante a um homem que negocia e procura boas pérolas.
46 inventa autem una pretiosa margarita abiit et vendidit omnia quae habuit et emit eam
46 Quando encontrou uma pérola de grande valor, ele foi, vendeu tudo o que tinha e comprou a pérola.
47 iterum simile est regnum caelorum sagenae missae in mare et ex omni genere congreganti
47 — O Reino dos Céus é ainda semelhante a uma rede que foi lançada ao mar e apanhou peixes de toda espécie.
48 quam cum impleta esset educentes et secus litus sedentes elegerunt bonos in vasa malos autem foras miserunt
48 E, quando já estava cheia, os pescadores a arrastaram para a praia e, assentados, escolheram os bons para os cestos e jogaram fora os ruins.
49 sic erit in consummatione saeculi exibunt angeli et separabunt malos de medio iustorum
49 Assim será no fim dos tempos: os anjos sairão, separarão os maus dentre os justos
50 et mittent eos in caminum ignis ibi erit fletus et stridor dentium
50 e os lançarão na fornalha acesa; ali haverá choro e ranger de dentes.
51 intellexistis haec omnia dicunt ei etiam
51 Então Jesus perguntou: Eles responderam: — Sim!
52 ait illis ideo omnis scriba doctus in regno caelorum similis est homini patri familias qui profert de thesauro suo nova et vetera
52 Então Jesus lhes disse:
53 et factum est cum consummasset Iesus parabolas istas transiit inde
53 Quando Jesus acabou de contar essas parábolas, retirou-se dali.
54 et veniens in patriam suam docebat eos in synagogis eorum ita ut mirarentur et dicerent unde huic sapientia haec et virtutes
54 E, chegando à sua terra, ensinava-os na sinagoga, de modo que se maravilhavam e diziam: — De onde lhe vêm esta sabedoria e estes poderes miraculosos?
55 nonne hic est fabri filius nonne mater eius dicitur Maria et fratres eius Iacobus et Ioseph et Simon et Iudas
55 Não é este o filho do carpinteiro? A sua mãe não se chama Maria, e seus irmãos não são Tiago, José, Simão e Judas?
56 et sorores eius nonne omnes apud nos sunt unde ergo huic omnia ista
56 Todas as suas irmãs não vivem entre nós? Então, de onde lhe vem tudo isto?
57 et scandalizabantur in eo Iesus autem dixit eis non est propheta sine honore nisi in patria sua et in domo sua
57 E escandalizavam-se por causa dele. Jesus, porém, lhes disse:
58 et non fecit ibi virtutes multas propter incredulitatem illorum
58 E não fez ali muitos milagres, por causa da incredulidade deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.