Marcos 11
NT in Ayautla Mazateco (VMY_WBT) vs NVT
1 Kionga je matiñare naxinanda Jerusalén, echu ña tjindu Betfagé ko Betania, ngaꞌnde xi tjindutꞌare tjenngi tseꞌe Ya Olivo. ꞌBa jaskan Jesús kitsikasen jó xutare.
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram às cidades de Betfagé e Betânia, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 ꞌBa kitsure: —Tangiun ngaꞌnde xi tijña nguba kio, ꞌba kionga kuitjasꞌion, xiañu jngu kiꞌndi burru xi tjitaꞌñu, xi kje nisa ꞌyajín ꞌbejñakjare. Chjundo ꞌba ndeko.
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
3 ꞌBa tsa ꞌyá xi skuiningiyanu ánñu ꞌba teñaꞌanñu, “Naꞌennaxu sichjen ꞌba taꞌaxu sja nganiri”, tꞌin_ru.
3 Se alguém lhes perguntar: ‘O que estão fazendo?’, digam apenas: ‘O Senhor precisa dele e o devolverá em breve’.”
4 ꞌBa kiji xutare nde, ꞌba tsabe jngu kiꞌndi burru xi sejñaya ndiyo, tjitaꞌñutꞌa jngu xuntja niꞌya, ꞌba kiskjenda.
4 Os dois discípulos foram e encontraram o jumentinho na rua, amarrado junto a uma porta.
5 ꞌBa yakꞌa xi tjindu kio tsiningiyare: —¿Mé= xi teñoꞌon? ¿Ánñu kiꞌndi burru techjundañú?
5 Enquanto o desamarravam, algumas pessoas que estavam ali perguntaram: “O que vocês estão fazendo, desamarrando esse jumentinho?”.
6 ꞌBa kui kitsingojo jotsaꞌen kitsure Jesús; ꞌba kitsaꞌeꞌndere nga kiko.
6 Responderam conforme Jesus havia instruído, e os deixaram levar o animal.
7 ꞌBa ꞌbatsaꞌen jaꞌekore Jesús kiꞌndi burru, ꞌba yasunre tjiutsanga chajare ꞌba Jesús tsakꞌejñakjare.
7 Os discípulos trouxeram o jumentinho, puseram seus mantos sobre o animal, e Jesus montou nele.
8 ꞌBa ꞌñu nkjin xuta bayuju tjiutsanga chajare ngaya ndiyo, ꞌba yakꞌa xi tsatetꞌa tjiare ngijña ꞌba yayuju ndiyo.
8 Muitos da multidão espalharam seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros espalharam ramos que haviam cortado nos campos.
9 ꞌBa ꞌñu kiskiꞌndaya xuta xi tjentitjun, ꞌba ko xi tjenngire, nga inyatsu: —¡Ngatjasꞌe kjuaje! ¡Ngatatsichikuntaꞌen Naꞌenchana kui xi ndibani ngatꞌare jaꞌenre!
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana! Bendito é o que vem em nome do Senhor!
10 ¡Ngatatsichikuntaꞌen kjuatexumare xi ndiba, kjuatexuma tseꞌe xuta chingana David! ¡Ngatjasꞌe kjuaje ngankꞌaa!
10 Bendito é o reino que vem, o reino de nosso antepassado Davi! Hosana no mais alto céu!”.
11 ꞌBa Jesús jaꞌe naxinanda Jerusalén, ꞌba jaꞌasꞌen ña ma ndetsin ningu; ꞌba kionga je kiskutsejenndaire ngayéje xi tjin, ꞌetju ngani, ngatꞌa je kuangixun. ꞌBa kiji Betania ko ngatejó xutare.
11 Jesus entrou em Jerusalém e foi ao templo. Depois de olhar tudo ao redor atentamente, voltou a Betânia com os Doze, porque já era tarde.
12 ꞌBa kionga kuanyujun, kionga je ꞌetjuni Betania, Jesús kuabojore.
12 Na manhã seguinte, quando saíam de Betânia, Jesus teve fome.
13 ꞌBa kjin tsabe jngu ya higo xi tjinre xka; ꞌba kitsitiñatꞌare tuxi skueni tsa tjinre tu. Tunga kionga echu ña sejña yabiu, tumé kisakure, tu suba xka= ngatꞌa bi nixtjinre tu higo yaꞌa.
13 Viu que, a certa distância, havia uma figueira cheia de folhas e foi ver se encontraria figos. No entanto, só havia folhas, pois ainda não era tempo de dar frutos.
14 ꞌBa ꞌbatsaꞌen kitsure ya higobiu: —Niñajan nde ngatakjineni turi xuta. ꞌBa xutare kjintꞌe mé= xi kitsu.
14 Então Jesus disse à árvore: “Nunca mais comam de seu fruto!”. E os discípulos ouviram o que ele disse.
15 ꞌBa kionga jaꞌe naxinanda Jerusalén, Jesús jaꞌasꞌen ña ma ndetsinre ningu ꞌba ꞌetutsꞌinre nga tsꞌaxje xi inyabateña tsajmi kio ꞌba ko xi inyabatse. Tsoꞌotsakjan yamixare xi tsikꞌantjaiyare ton xuta, ꞌba ko xi inyabateña nise xi paloma ꞌmi;
15 Quando voltaram a Jerusalém, Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que compravam e vendiam animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
16 ꞌba niꞌyá nde kitsjaꞌndenire nga kjuaꞌaxtiu ko tsajmi ña ma ndetsinre ningu.
16 impediu todos de usarem o templo como mercado
17 ꞌBa yakuya, nga kitsu: —Enre Naꞌenchana tsu: “Niꞌyana̱ kui= xi ku̱an niꞌya kioña xuta xi tjin ngasunꞌndebi ma fakona̱”, tunga ngijore chacheje kjiñoꞌon jun ngaꞌndebi.
17 e os ensinava, dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração para todas as nações’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
18 ꞌBa kionga kjintꞌe enbi, ngakure naꞌmiu ꞌba ko xuta chjine kjuatexuma tsangisjai jótsaꞌen ku̱an sikꞌenni Jesús, ngatꞌa ne inyatsakjunre. Ngu ngatsiꞌi xuta kutsejenkun jotsaꞌen bakuya kui.
18 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei souberam o que Jesus tinha feito, começaram a tramar um modo de matá-lo. Contudo, tinham medo dele, pois o povo estava muito admirado com seu ensino.
19 ꞌBa kionga je kuajñu, Jesús ko xutare ꞌetjuni naxinanda Jerusalén.
19 Ao entardecer, Jesus e seus discípulos saíram da cidade.
20 ꞌBa nga tajñu nga kuanyujun, jaꞌatꞌa tiñare ya higobiu ꞌba tsabe nga je kixi kaꞌnda jamare.
20 Na manhã seguinte, quando os discípulos passaram pela figueira que Jesus tinha amaldiçoado, notaram que ela estava seca desde a raiz.
21 ꞌBa kio Pedro jaꞌetsjenre mé= xi kuán, ꞌba kitsure Jesús: —Naꞌen, chutsejen, je kixi ya higo xi chꞌo kikꞌin_ri.
21 Pedro se lembrou do que Jesus tinha dito à árvore e exclamou: “Veja, Rabi! A figueira que o senhor amaldiçoou secou!”.
22 ꞌBa Jesús kitsingojo: —Ngatamakjainnu ngatꞌa tseꞌe Naꞌenchana.
22 Então Jesus disse aos discípulos: “Tenham fé em Deus.
23 Kjuakixi= xi texin_nuu̱, nga tuꞌyañu xi kuetsure nindubi: “Chjunitjen yojori, ꞌba chanikjaꞌajin yojori ndachikun”, ku̱an jotsaꞌen nga kuetsure tsa bi jó ján kuaja inimare nga makjainre nga ku̱an jotsaꞌen nga titsu.
23 Eu lhes digo a verdade: vocês poderão dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá. É preciso, no entanto, crer que acontecerá, e não ter nenhuma dúvida em seu coração.
24 Kui kjuañu ꞌba xinni_nuu̱ nga ngayéje xi jun xjoꞌo nga xuko Naꞌenchana, ngatamakjainnu nga je kisakunnu, ꞌba sakunu.
24 Digo-lhes que, se crerem que já receberam, qualquer coisa que pedirem em oração lhes será concedido.
25 ꞌBa kionga techuko Naꞌenchana, tichatꞌa_ru xingiu tsa mé= xi tjinnu ko kui, tuxi Naꞌenchana xi tijña ngankꞌaa ꞌba nde sichatꞌaninu jenu ngayeje.
25 Quando estiverem orando, se tiverem alguma coisa contra alguém, perdoem-no, para que seu Pai no céu também perdoe seus pecados.
26 Tunga tsa bi sichꞌatꞌa_ru xuta xi chꞌo tsikonu, ꞌba=nde bi sichatꞌanu jenu Naꞌennu.
26 Mas, se vocês se recusarem a perdoar, seu Pai no céu não perdoará seus pecados”.
27 ꞌBa jaskan Jesús ko xutare jaꞌe ngani naxinanda Jerusalén. Yejerañu Jesús tsuꞌba ña ma ndetsinre ningu, kitsitiña ngakure naꞌmiu, ko xuta chjine kjuatexuma ꞌba ko xuta chingare naxinando,
27 Mais uma vez, voltaram a Jerusalém. Enquanto Jesus passava pelo templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo vieram até ele
28 ꞌba tsiningiyare: —¿Mé= kjuaꞌñu xi tjinri nga ꞌbi teñeꞌen? ꞌBa ¿ꞌyá xi kitsjari kjuaꞌñu nga ma ꞌbi teñeꞌen?
28 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
29 ꞌBa Jesús kitsingojore: —ꞌBa nde skuiningiya_nuu̱ tu jngusa tsajmi ngayeje; tingojonu, ꞌba an ꞌba xin_nuu̱ mé= kjuaꞌñu tjinna̱ nga ꞌbi tsaꞌaa̱n.
29 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
30 ¿ꞌYá= xi kitsikasen Juan Bautista nga jaꞌekatenda, a Naꞌenchana asa xuta=? Tingojonu.
30 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana? Respondam-me!”.
31 ꞌBa kui jonijmiko xinkjin: —Tsa “Naꞌenchana kitsikasen” kuixan, kui kuetsu=na “¿ꞌBa ánñu bi kuakjainninu ngatꞌa tseꞌe?”
31 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
32 ꞌBa ¿jó kuixan tsa xuta kitsikasen? Ngatꞌa kitsakjunke xuta naxinando, ngu ngatsiꞌi kuakjainre nga Juan kuán jngu profeta.
32 Mas será que ousamos dizer que era apenas humana?”. Tinham medo do que o povo faria, pois todos acreditavam que João era profeta.
33 ꞌBa ꞌbitsaꞌen kitsingojore Jesús: —Bi ꞌyee̱. ꞌBa ꞌbatsaꞌen Jesús kitsingojo: —ꞌBa ninga an bi ꞌba xin_nuu̱ mé kjuaꞌñu tjinna̱ nga ꞌbi tsaꞌaa̱n.
33 Por fim, responderam: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.