Mateus 21
Tomunga Hel Heueu Ngana (UVL) vs NAA
1 Iok, tei ke ramaria lange Ierusalem pe la te lohot nga hengene nenge Oliua nga kileng nenge Petpage. Ol pe Iesus kulosia nena hana mur nai
1 Quando se aproximaram de Jerusalém e chegaram a Betfagé, ao monte das Oliveiras, Jesus enviou dois discípulos,
2 pe hele lange iri ke teke, “Imo a muka langa kileng nenge ta naue lala neu pe a esia tongki e nge te kale hite ke iri nai tuna te mes. Pe a une rur nge iri pe a mene iri at nge Iau.
2 dizendo-lhes:
3 Pe nenge teke none poi helenga lange imo, a hele lange i ke a teke, ‘Non Soke lemene taua iri ke poi ana ume ia mukam.’ Pomalam, non nem lape tung sapele tongki nai nem lange imo.”
3 E, se alguém disser alguma coisa, respondam: “O Senhor precisa deles.” E logo ele deixará que vocês tragam os animais.
4 Ure nei lohot ke pete tote hetatalonga e nena helenga nge poia nge nike toto ke teke:
4 Ora, isto aconteceu para se cumprir o que foi dito por meio do profeta:
5 “A hele hote helenga nei lange hehei pe hana nge Saion,
5 “Digam à filha de Sião: Eis que o seu Rei vem até você, humilde, montado em jumenta, e num jumentinho, cria de animal de carga.”
6 Iok laol, hana nai neu tela pe te poia ure lochloch ngana ke manga Iesus heleia lange iri.
6 Indo os discípulos e tendo feito como Jesus lhes havia ordenado,
7 Pe te mene tongki hei ngana neu luluch nge tuna. Pe te poi hote reria hengeron nenge hot ana pe te pallou heke nga tongki nemur patangaria ke Iesus are haka ia.
7 trouxeram a jumenta e o jumentinho. Então puseram em cima deles as suas capas, e sobre elas Jesus montou.
8 Pe hulua halang toto te lung ole reria hengeron mur nga kue. Pe hel te ringa ke te paria ae perperna luluche ina mur ke tetal sio ole nga kue pule.
8 E a maior parte da multidão estendeu as suas capas no caminho, e outros cortavam ramos de árvores, espalhando-os pelo caminho.
9 Pe hulua nenge iri mukmuka nge Iesus pe hulua nenge iri hoena, iri lochloch te makul haka pe te hele,
9 E as multidões, tanto as que iam adiante dele como as que o seguiam, clamavam: “Hosana ao Filho de Davi! Bendito o que vem em nome do Senhor! Hosana nas maiores alturas!”
10 Iesus i teu nga kileng nenge Ierusalem pe iechinga palaungana lohot. Pe te ontei rara ke te teke, “Non tei toto nenge nei mai?”
10 E, quando Jesus entrou em Jerusalém, toda a cidade se alvoroçou. E perguntavam: — Quem é este?
11 Pe hulua te tuacholia ke te teke, “Ne Iesus nenge I hetatalonga! Ana non at nge Kalelea nga kileng nenge Nasaret.”
11 E as multidões respondiam: — Este é o profeta Jesus, de Nazaré da Galileia!
12 Ke ulo pe Iesus iteu la sapele nga NeHalang nena pele palaungana pe lope hote hehei pe hana nenge tei alala nga pele neu letena. Pe hekale hul sue hatanga nenge te hetata umtutuna ia. Pe lange iri nenge te laia ngie chaulum mur pe hesochare sue reria arenga mur.
12 Jesus entrou no templo e expulsou todos os que ali vendiam e compravam. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas.
13 Pe hele lange iri ke teke, “Helenga nenge tehas sue nga NeHalang na alalaha hele ke teke, ‘Lape te hetue lek pele ke hetalaulaunga ana pele.’ Pe imo a poia ke manga kemenge kina mur reria pele toto.”
13 E disse-lhes:
14 Ol pe iri nenge mataria hit pe nenge aperia lul, tela nge Iesus nga NeHalang na pele palaungana neu letena pe Iesus hemasmasia iri.
14 Cegos e coxos se aproximaram de Jesus, no templo, e ele os curou.
15 Iesus poia ure urana ngana nemur pe aina kinkino ngana te makul hakaka ke te teke, “Ta iech pe ta heto haka tote ne Teuit Tuna.” Pe ure nemur poia tunginga ana hana mur aria soksoke ngana mur pe hotonga ana hetoronga mur ke leteria inin toto.
15 Mas, quando os principais sacerdotes e os escribas viram as maravilhas que Jesus fazia e as crianças que gritavam no templo: “Hosana ao Filho de Davi!”, ficaram indignados e perguntaram a Jesus:
16 Ol pe te onteia Iesus, “Aina kinkino ngana nemur mau te hele ke merechre mau? O longe pule?”
16 — Você está ouvindo o que estão dizendo? Jesus respondeu:
17 Ke het pe Iesus lohaka pe i hot sapele nga kileng neu ke lange Petani pe tu ke ana miliko elle.
17 E, deixando-os, saiu da cidade e foi para Betânia, onde passou a noite.
18 Pe nga uach uruna toto, Iesus i ke la mulmule nge Ierusalem pe mete ana.
18 Cedo de manhã, ao voltar para a cidade, Jesus teve fome.
19 Pe esia popi tana e nge mes nga kue ilina. Ol pe teke la ke nau pe popi tana neu nganangana ero. Mes mana ia ina. Pomalam heleia popi tana neu ke teke, “Lape o rora mule ero ol!” Ueiuei mana pe popi tana neu kalum sapele.
19 E, vendo uma figueira à beira do caminho, aproximou-se dela, mas não encontrou nada, a não ser folhas. Então Jesus disse à figueira: E a figueira secou imediatamente.
20 Pe Iesus nena hana mur te esia ke mau pe ngaria lohot toto, pe te onteia Iesus ke pomai, “Pomere nenge popi tana nei kalum ke ueiuei mana mai?”
20 Quando os discípulos viram isso, ficaram admirados e disseram: — Como a figueira secou depressa!
21 Pe Iesus tuacholia ke teke, “E hele ke manmanna toto lange imo, nenge teke letemo manmanna pe letemo nachnai ero, poinga nenge e poia langa popi nem, imo nakumo nge a poia pule. Nem pe a hele langa hengene neu ke a teke, ‘O lohaka nga lamam pe ola ke o losio teu nga ruach.’ Pe imo anau, ure nem lohot la.
21 Ao que Jesus lhes disse:
22 Nenge teke letemo manmanna pe a hetalaulau, ure nemur nenge a hetalaulau ia lape te lohot ke manmanna.”
22 E tudo o que pedirem em oração, crendo, vocês receberão.
23 Iok, Iesus i teu langa NeHalang na pele palaungana letena pe hetottoro. Pe tunginga ana hana mur aria soksoke ngana mur pe hana nenge iri mukmuka nge hehei pe hana, tela nge I pe te onteia I ke pomai, “Iong mam o mene lem kerkerenga langai toto nenge o popoia ure nemur? Pe itei toto nenge tunge kerkerenga nem lange Iong?”
23 Jesus entrou no templo e, quando já estava ensinando, os principais sacerdotes e os anciãos do povo se aproximaram dele e perguntaram: — Com que autoridade você faz estas coisas? E quem lhe deu esta autoridade?
24 Pe Iesus hele lange iri ke teke, “Iau pule lape e onteia imo nga onteinga e pule. Pe nenge teke a tuacholia, lape e tuacholia lemo pule. Pe e hele hote kerkerenga nenge e poi hohote ure nemur.
24 Jesus respondeu:
25 Iok, a hele at nge Iau. Ioanes nenge henunun henune hehei pe hana. Pe henuninga nem at langai? At nga lut nga tapa ma at nge none mana nga ich nei?” Pe hana nemur te hele tele helia nge iri ke te teke, “Nenge teke ta hele ke ta teke, ‘Ure nem at nga lut nga tapa.’ I lape ontei mule ita ke mai, ‘Iok, pe pomere letemo manmanna nge i ero?’
25 De onde era o batismo de João: do céu ou dos homens? E eles discutiam entre si: — Se dissermos: “Do céu”, ele nos dirá: “Então por que não acreditaram nele?”
26 Pe nenge teke ta hele ke ta teke, ‘Ure nem at nge none mana,’ ta matau ala ara nge hehei pe hana pule. Iange iri lochloch leteria kerkereng toto lo nge Ioanes i hetatalonga.”
26 Mas, se dissermos: “Dos homens”, é de temer o povo. Porque todos consideram João um profeta.
27 Pomalam te tuacholia Iesus na helenga ke te teke, “Mo eteia ero i.”
27 Então responderam a Jesus: — Não sabemos. E ele, por sua vez, lhes disse:
28 “Iok, imo letemo ma ke merei nga nei? None tutuna mur iri nai. Ana non lange tuna nenge soke pe hele, ‘Kolek, teke poi pe ola ke o ume nga uain ana late heueu.’
28 — O que vocês acham? Um homem tinha dois filhos. Chegando-se ao primeiro, disse: “Filho, vá hoje trabalhar na vinha.”
29 “Pe tuna neu hele, ‘Ah! Lemek ero i!’ Pe nga hoena letena hul mule pe i ke langa ume.
29 Ele respondeu: “Não quero ir.” Mas depois, arrependido, foi.
30 “Iok, non neu lange tuna nenge kino pe hele, ‘Kolek, teke poi pe ola ke o ume nga uain ana late.’ Pe kon neu hele, ‘Oe temek, ela ke e ume heueu kura.’ Pe ero. I hele mana pe la ke ume ero.
30 Dirigindo-se ao outro filho, o pai disse a mesma coisa. Ele respondeu: “Sim, senhor.” Mas não foi.
31 “Itei nge iri nai nanas taua temeria lemene ngana?”
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? Eles responderam: — O primeiro. Então Jesus disse:
32 Iange Ioanes at ke hetore imo nga kue nenge pengpeng toto ke a nanasia. Pe imo letemo manmanna nge i ero. Pe iri nenge te lololoch umtutuna pe salaulaunga kina mur leteria manmanna nge i. Pe imo, a esia iri nge te poi ke pomau pe a hulia letemo ero pe letemo manmanna ero pule.”
32 Porque João veio até vocês no caminho da justiça, e vocês não acreditaram nele; no entanto, os publicanos e as prostitutas acreditaram. Vocês, porém, mesmo vendo isso, não se arrependeram depois para acreditar nele.
33 Iok, Iesus hele lange hana papalauna nemur ke teke, “A longo at nga lek helekinga ala nei pule. Nga etuene none tue uain nga nena ich unne. Ke het pe haua ana mapuo ke liuliu tom. Pe nga ume neu letena, non neu selia polo e ke uain nganangana ana nenge te pip hotote eina. Pe pule umeia pele sase ngana e ke iri nenge tenau elele ume neu te tutu ia. Ke het tunge ume neu ke langa hana hel peria ke tenau ele, pe i lohaka ke langa kileng tau ngana e.
33 — Escutem outra parábola. Havia um homem, dono de terras, que plantou uma vinha. Pôs uma cerca em volta dela, construiu nela um lagar, edificou uma torre e arrendou a vinha a uns lavradores. Depois, ausentou-se do país.
34 Iok, nga etue nenge uain nganangana te mera, non neu kulosia nena hana mur lange hana nenge tenau elele ume neu, ke te mene nena uain nganangana mur pe te takisia lange i.
34 Quando chegou o tempo da colheita, o dono da vinha mandou os seus servos aos lavradores, para receber os frutos que cabiam a ele.
35 “Pe ero. Tela pe hana nemur te sihe iri. Elle te pal hulu hite. Pe elle, te tamalia ana um. Pe elle, te hune ke mete.
35 Mas os lavradores, agarrando os servos, espancaram um, mataram outro e apedrejaram ainda outro.
36 Ol pe ume tokoninga neu kulosia nena hana mur hel ke tela pule. Neu ol, iri halang te lohaka ke tela. Tela pe hana nemur te poia iri ke pomau mana pule.
36 O dono enviou ainda outros servos em maior número; e os lavradores fizeram a mesma coisa com eles.
37 Ol pe nga hoena ume tokoninga neu kulosia i sipona tuna ke la ol. Pe hele, ‘Hana nemur, lape te poi nek lange i ol.’
37 Por último, o dono da vinha enviou-lhes o seu próprio filho, pensando: “O meu filho eles respeitarão.”
38 “Pe ero. Hana nemur te esia ume tokoninga tuna nge atat pe te hele, ‘Ume tokoninga tuna la atat nem. Pe i nge lape mene temene nena ure mur lochloch laka. Ta hune i ke mete nike. Pomalam lape ta mene ure lochloch ngana nemur ke rera ia ol.’
38 Mas os lavradores, vendo o filho, disseram uns aos outros: “Este é o herdeiro; venham, vamos matá-lo e ficar com a herança dele para nós.”
39 Iok laol, te laua i pe tesau hote i langa mapuo rumena, pe te hune i ke mete.
39 E, agarrando-o, lançaram-no fora da vinha e o mataram.
40 “Iok, ume tokoninga neu i sipona la ol. Pe lape poia hana nemur ke merei?”
40 Quando, pois, vier o dono da vinha, que fará àqueles lavradores?
41 Pe hana nemur te hele, “Non nem lape at pe heporeke tote hana porekreke ngana nemur. Pe lape tunge ume nem lange mele hel nge altoto ke tenau ele pule. Pe nga etue nenge ume nem mera sio, hana nemur te lule pe te tunge lange ume tokoninga neu.”
41 Eles responderam: — Fará perecer horrivelmente aqueles malvados e arrendará a vinha a outros lavradores que lhe entregarão os frutos no tempo certo.
42 Pe Iesus hele lange iri, “Imo nge a sisis nga NeHalang na helenga ero kai? Nenge hele ke teke;
42 Então Jesus perguntou:
43 “Ke pomalam e hele lange imo. NeHalang lape piu hele nena naualanga pe nekinga ana kileng nge imo. Pe iri nenge te hulia leteria pe te longo taua nena helenga mur mana, lape teteu langa kileng neu.
43 — Portanto, eu lhes digo que o Reino de Deus será tirado de vocês e entregue a um povo que lhe produza os respectivos frutos.
44 Pe mele nenge losio haka nga um nem lape singina uch hulu ke het. Pe nenge teke um nem losio haka nge mele, mele nem menret sapele.”
44 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
45 Pe Paresio mur pe hana papalauna nemur te longe Iesus nena helenga mur pe te etei mellehe mene ke te teke Iesus helele ia iri.
45 Os principais sacerdotes e os fariseus, ouvindo estas parábolas, entenderam que Jesus falava a respeito deles;
46 Pomalam te tango rara kue e nge te teke te sihe I. Pe ero, iange te mataua hulua nemur. Iange hulua nemur leteria manmanna toto ke te teke Iesus I hetatalonga.
46 e, embora quisessem prendê-lo, tinham medo das multidões, porque estas o consideravam como profeta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.