Mateus 21
Tomunga Hel Heueu Ngana (UVL) vs ARA
1 Iok, tei ke ramaria lange Ierusalem pe la te lohot nga hengene nenge Oliua nga kileng nenge Petpage. Ol pe Iesus kulosia nena hana mur nai
1 Quando se aproximaram de Jerusalém e chegaram a Betfagé, ao monte das Oliveiras, enviou Jesus dois discípulos, dizendo-lhes:
2 pe hele lange iri ke teke, “Imo a muka langa kileng nenge ta naue lala neu pe a esia tongki e nge te kale hite ke iri nai tuna te mes. Pe a une rur nge iri pe a mene iri at nge Iau.
2 Ide à aldeia que aí está diante de vós e logo achareis presa uma jumenta e, com ela, um jumentinho. Desprendei-a e trazei-mos.
3 Pe nenge teke none poi helenga lange imo, a hele lange i ke a teke, ‘Non Soke lemene taua iri ke poi ana ume ia mukam.’ Pomalam, non nem lape tung sapele tongki nai nem lange imo.”
3 E, se alguém vos disser alguma coisa, respondei-lhe que o Senhor precisa deles. E logo os enviará.
4 Ure nei lohot ke pete tote hetatalonga e nena helenga nge poia nge nike toto ke teke:
4 Ora, isto aconteceu para se cumprir o que foi dito por intermédio do profeta:
5 “A hele hote helenga nei lange hehei pe hana nge Saion,
5 Dizei à filha de Sião: Eis aí te vem o teu Rei, humilde, montado em jumento, num jumentinho, cria de animal de carga.
6 Iok laol, hana nai neu tela pe te poia ure lochloch ngana ke manga Iesus heleia lange iri.
6 Indo os discípulos e tendo feito como Jesus lhes ordenara,
7 Pe te mene tongki hei ngana neu luluch nge tuna. Pe te poi hote reria hengeron nenge hot ana pe te pallou heke nga tongki nemur patangaria ke Iesus are haka ia.
7 trouxeram a jumenta e o jumentinho. Então, puseram em cima deles as suas vestes, e sobre elas Jesus montou.
8 Pe hulua halang toto te lung ole reria hengeron mur nga kue. Pe hel te ringa ke te paria ae perperna luluche ina mur ke tetal sio ole nga kue pule.
8 E a maior parte da multidão estendeu as suas vestes pelo caminho, e outros cortavam ramos de árvores, espalhando-os pela estrada.
9 Pe hulua nenge iri mukmuka nge Iesus pe hulua nenge iri hoena, iri lochloch te makul haka pe te hele,
9 E as multidões, tanto as que o precediam como as que o seguiam, clamavam: Hosana ao Filho de Davi! Bendito o que vem em nome do Senhor! Hosana nas maiores alturas!
10 Iesus i teu nga kileng nenge Ierusalem pe iechinga palaungana lohot. Pe te ontei rara ke te teke, “Non tei toto nenge nei mai?”
10 E, entrando ele em Jerusalém, toda a cidade se alvoroçou, e perguntavam: Quem é este?
11 Pe hulua te tuacholia ke te teke, “Ne Iesus nenge I hetatalonga! Ana non at nge Kalelea nga kileng nenge Nasaret.”
11 E as multidões clamavam: Este é o profeta Jesus, de Nazaré da Galileia!
12 Ke ulo pe Iesus iteu la sapele nga NeHalang nena pele palaungana pe lope hote hehei pe hana nenge tei alala nga pele neu letena. Pe hekale hul sue hatanga nenge te hetata umtutuna ia. Pe lange iri nenge te laia ngie chaulum mur pe hesochare sue reria arenga mur.
12 Tendo Jesus entrado no templo, expulsou todos os que ali vendiam e compravam; também derribou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas.
13 Pe hele lange iri ke teke, “Helenga nenge tehas sue nga NeHalang na alalaha hele ke teke, ‘Lape te hetue lek pele ke hetalaulaunga ana pele.’ Pe imo a poia ke manga kemenge kina mur reria pele toto.”
13 E disse-lhes: Está escrito:
14 Ol pe iri nenge mataria hit pe nenge aperia lul, tela nge Iesus nga NeHalang na pele palaungana neu letena pe Iesus hemasmasia iri.
14 Vieram a ele, no templo, cegos e coxos, e ele os curou.
15 Iesus poia ure urana ngana nemur pe aina kinkino ngana te makul hakaka ke te teke, “Ta iech pe ta heto haka tote ne Teuit Tuna.” Pe ure nemur poia tunginga ana hana mur aria soksoke ngana mur pe hotonga ana hetoronga mur ke leteria inin toto.
15 Mas, vendo os principais sacerdotes e os escribas as maravilhas que Jesus fazia e os meninos clamando: Hosana ao Filho de Davi!, indignaram-se e perguntaram-lhe:
16 Ol pe te onteia Iesus, “Aina kinkino ngana nemur mau te hele ke merechre mau? O longe pule?”
16 Ouves o que estes estão dizendo? Respondeu-lhes Jesus: Sim; nunca lestes:
17 Ke het pe Iesus lohaka pe i hot sapele nga kileng neu ke lange Petani pe tu ke ana miliko elle.
17 E, deixando-os, saiu da cidade para Betânia, onde pernoitou.
18 Pe nga uach uruna toto, Iesus i ke la mulmule nge Ierusalem pe mete ana.
18 Cedo de manhã, ao voltar para a cidade, teve fome;
19 Pe esia popi tana e nge mes nga kue ilina. Ol pe teke la ke nau pe popi tana neu nganangana ero. Mes mana ia ina. Pomalam heleia popi tana neu ke teke, “Lape o rora mule ero ol!” Ueiuei mana pe popi tana neu kalum sapele.
19 e, vendo uma figueira à beira do caminho, aproximou-se dela; e, não tendo achado senão folhas, disse-lhe: Nunca mais nasça fruto de ti! E a figueira secou imediatamente.
20 Pe Iesus nena hana mur te esia ke mau pe ngaria lohot toto, pe te onteia Iesus ke pomai, “Pomere nenge popi tana nei kalum ke ueiuei mana mai?”
20 Vendo isto os discípulos, admiraram-se e exclamaram: Como secou depressa a figueira!
21 Pe Iesus tuacholia ke teke, “E hele ke manmanna toto lange imo, nenge teke letemo manmanna pe letemo nachnai ero, poinga nenge e poia langa popi nem, imo nakumo nge a poia pule. Nem pe a hele langa hengene neu ke a teke, ‘O lohaka nga lamam pe ola ke o losio teu nga ruach.’ Pe imo anau, ure nem lohot la.
21 Jesus, porém, lhes respondeu: Em verdade vos digo que, se tiverdes fé e não duvidardes, não somente fareis o que foi feito à figueira, mas até mesmo, se a este monte disserdes: Ergue-te e lança-te no mar, tal sucederá;
22 Nenge teke letemo manmanna pe a hetalaulau, ure nemur nenge a hetalaulau ia lape te lohot ke manmanna.”
22 e tudo quanto pedirdes em oração, crendo, recebereis.
23 Iok, Iesus i teu langa NeHalang na pele palaungana letena pe hetottoro. Pe tunginga ana hana mur aria soksoke ngana mur pe hana nenge iri mukmuka nge hehei pe hana, tela nge I pe te onteia I ke pomai, “Iong mam o mene lem kerkerenga langai toto nenge o popoia ure nemur? Pe itei toto nenge tunge kerkerenga nem lange Iong?”
23 Tendo Jesus chegado ao templo, estando já ensinando, acercaram-se dele os principais sacerdotes e os anciãos do povo, perguntando: Com que autoridade fazes estas coisas? E quem te deu essa autoridade?
24 Pe Iesus hele lange iri ke teke, “Iau pule lape e onteia imo nga onteinga e pule. Pe nenge teke a tuacholia, lape e tuacholia lemo pule. Pe e hele hote kerkerenga nenge e poi hohote ure nemur.
24 E Jesus lhes respondeu: Eu também vos farei uma pergunta; se me responderdes, também eu vos direi com que autoridade faço estas coisas.
25 Iok, a hele at nge Iau. Ioanes nenge henunun henune hehei pe hana. Pe henuninga nem at langai? At nga lut nga tapa ma at nge none mana nga ich nei?” Pe hana nemur te hele tele helia nge iri ke te teke, “Nenge teke ta hele ke ta teke, ‘Ure nem at nga lut nga tapa.’ I lape ontei mule ita ke mai, ‘Iok, pe pomere letemo manmanna nge i ero?’
25 Donde era o batismo de João, do céu ou dos homens? E discorriam entre si: Se dissermos: do céu, ele nos dirá: Então, por que não acreditastes nele?
26 Pe nenge teke ta hele ke ta teke, ‘Ure nem at nge none mana,’ ta matau ala ara nge hehei pe hana pule. Iange iri lochloch leteria kerkereng toto lo nge Ioanes i hetatalonga.”
26 E, se dissermos: dos homens, é para temer o povo, porque todos consideram João como profeta.
27 Pomalam te tuacholia Iesus na helenga ke te teke, “Mo eteia ero i.”
27 Então, responderam a Jesus: Não sabemos. E ele, por sua vez: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
28 “Iok, imo letemo ma ke merei nga nei? None tutuna mur iri nai. Ana non lange tuna nenge soke pe hele, ‘Kolek, teke poi pe ola ke o ume nga uain ana late heueu.’
28 E que vos parece? Um homem tinha dois filhos. Chegando-se ao primeiro, disse: Filho, vai hoje trabalhar na vinha.
29 “Pe tuna neu hele, ‘Ah! Lemek ero i!’ Pe nga hoena letena hul mule pe i ke langa ume.
29 Ele respondeu: Sim, senhor; porém não foi.
30 “Iok, non neu lange tuna nenge kino pe hele, ‘Kolek, teke poi pe ola ke o ume nga uain ana late.’ Pe kon neu hele, ‘Oe temek, ela ke e ume heueu kura.’ Pe ero. I hele mana pe la ke ume ero.
30 Dirigindo-se ao segundo, disse-lhe a mesma coisa. Mas este respondeu: Não quero; depois, arrependido, foi.
31 “Itei nge iri nai nanas taua temeria lemene ngana?”
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? Disseram: O segundo. Declarou-lhes Jesus: Em verdade vos digo que publicanos e meretrizes vos precedem no reino de Deus.
32 Iange Ioanes at ke hetore imo nga kue nenge pengpeng toto ke a nanasia. Pe imo letemo manmanna nge i ero. Pe iri nenge te lololoch umtutuna pe salaulaunga kina mur leteria manmanna nge i. Pe imo, a esia iri nge te poi ke pomau pe a hulia letemo ero pe letemo manmanna ero pule.”
32 Porque João veio a vós outros no caminho da justiça, e não acreditastes nele; ao passo que publicanos e meretrizes creram. Vós, porém, mesmo vendo isto, não vos arrependestes, afinal, para acreditardes nele.
33 Iok, Iesus hele lange hana papalauna nemur ke teke, “A longo at nga lek helekinga ala nei pule. Nga etuene none tue uain nga nena ich unne. Ke het pe haua ana mapuo ke liuliu tom. Pe nga ume neu letena, non neu selia polo e ke uain nganangana ana nenge te pip hotote eina. Pe pule umeia pele sase ngana e ke iri nenge tenau elele ume neu te tutu ia. Ke het tunge ume neu ke langa hana hel peria ke tenau ele, pe i lohaka ke langa kileng tau ngana e.
33 Atentai noutra parábola. Havia um homem, dono de casa, que plantou uma vinha. Cercou-a de uma sebe, construiu nela um lagar, edificou-lhe uma torre e arrendou-a a uns lavradores. Depois, se ausentou do país.
34 Iok, nga etue nenge uain nganangana te mera, non neu kulosia nena hana mur lange hana nenge tenau elele ume neu, ke te mene nena uain nganangana mur pe te takisia lange i.
34 Ao tempo da colheita, enviou os seus servos aos lavradores, para receber os frutos que lhe tocavam.
35 “Pe ero. Tela pe hana nemur te sihe iri. Elle te pal hulu hite. Pe elle, te tamalia ana um. Pe elle, te hune ke mete.
35 E os lavradores, agarrando os servos, espancaram a um, mataram a outro e a outro apedrejaram.
36 Ol pe ume tokoninga neu kulosia nena hana mur hel ke tela pule. Neu ol, iri halang te lohaka ke tela. Tela pe hana nemur te poia iri ke pomau mana pule.
36 Enviou ainda outros servos em maior número; e trataram-nos da mesma sorte.
37 Ol pe nga hoena ume tokoninga neu kulosia i sipona tuna ke la ol. Pe hele, ‘Hana nemur, lape te poi nek lange i ol.’
37 E, por último, enviou-lhes o seu próprio filho, dizendo: A meu filho respeitarão.
38 “Pe ero. Hana nemur te esia ume tokoninga tuna nge atat pe te hele, ‘Ume tokoninga tuna la atat nem. Pe i nge lape mene temene nena ure mur lochloch laka. Ta hune i ke mete nike. Pomalam lape ta mene ure lochloch ngana nemur ke rera ia ol.’
38 Mas os lavradores, vendo o filho, disseram entre si: Este é o herdeiro; ora, vamos, matemo-lo e apoderemo-nos da sua herança.
39 Iok laol, te laua i pe tesau hote i langa mapuo rumena, pe te hune i ke mete.
39 E, agarrando-o, lançaram-no fora da vinha e o mataram.
40 “Iok, ume tokoninga neu i sipona la ol. Pe lape poia hana nemur ke merei?”
40 Quando, pois, vier o senhor da vinha, que fará àqueles lavradores?
41 Pe hana nemur te hele, “Non nem lape at pe heporeke tote hana porekreke ngana nemur. Pe lape tunge ume nem lange mele hel nge altoto ke tenau ele pule. Pe nga etue nenge ume nem mera sio, hana nemur te lule pe te tunge lange ume tokoninga neu.”
41 Responderam-lhe: Fará perecer horrivelmente a estes malvados e arrendará a vinha a outros lavradores que lhe remetam os frutos nos seus devidos tempos.
42 Pe Iesus hele lange iri, “Imo nge a sisis nga NeHalang na helenga ero kai? Nenge hele ke teke;
42 Perguntou-lhes Jesus: Nunca lestes nas Escrituras:
43 “Ke pomalam e hele lange imo. NeHalang lape piu hele nena naualanga pe nekinga ana kileng nge imo. Pe iri nenge te hulia leteria pe te longo taua nena helenga mur mana, lape teteu langa kileng neu.
43 Portanto, vos digo que o reino de Deus vos será tirado e será entregue a um povo que lhe produza os respectivos frutos.
44 Pe mele nenge losio haka nga um nem lape singina uch hulu ke het. Pe nenge teke um nem losio haka nge mele, mele nem menret sapele.”
44 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
45 Pe Paresio mur pe hana papalauna nemur te longe Iesus nena helenga mur pe te etei mellehe mene ke te teke Iesus helele ia iri.
45 Os principais sacerdotes e os fariseus, ouvindo estas parábolas, entenderam que era a respeito deles que Jesus falava;
46 Pomalam te tango rara kue e nge te teke te sihe I. Pe ero, iange te mataua hulua nemur. Iange hulua nemur leteria manmanna toto ke te teke Iesus I hetatalonga.
46 e, conquanto buscassem prendê-lo, temeram as multidões, porque estas o consideravam como profeta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.