Mateus 20
Tomunga Hel Heueu Ngana (UVL) vs NAA
1 Pe Iesus hele “E hele ke pomam iange naualanga pe nekinga nenga lut nga tapa, i pomanga none nge tue uain mur nga nena ich unne. Pe ana non hoala hot nga uach uruna ke tango rara hana kela te ume nga uain ana late nem.
1 — Porque o Reino dos Céus é semelhante a um homem, dono de terras, que saiu de madrugada para contratar trabalhadores para a sua vinha.
2 Hottaua hana hel pe hele lange iri ke teke, ‘Imo a ume nge iau heueu pe urumo laka umtutuna tolona elle.’ Pe iri te ngata helia uru nem. Hele lange iri ke het pe kulos sapele iri ke tela nga ume.
2 E, tendo combinado com os trabalhadores o pagamento de um denário por dia, mandou-os para a vinha.
3 “Iok, chaia matana mes haka pol lo pe lake tango rara hana hel mule. Esia hel nge te mes rara manmana nga ingala matana
3 Saindo por volta de nove horas da manhã, viu, na praça, outros que estavam desocupados
4 pe hele lange iri, ‘Imo nemur ai at. Ala ke a ume nga lek uain ana late. Pe lape e olia imo ke nanas urume mene a ume ngamo.’
4 e lhes disse: “Vão vocês também trabalhar na vinha, e eu lhes pagarei o que for justo.”
5 Hana nemur te lohaka pe tela sapele.
5 Eles foram. Tendo saído de novo, perto do meio-dia e às três horas da tarde, fez a mesma coisa.
6 Pe nga ulei, nga chaia matana sisio lo (5 kilok), pe la ke tango rara hana hel pule. La pe esia hel nge te mes rara manmana pe hele lange iri, ‘Etue nei i lala lo, pe pomere nenge a mes rara manmana nga lamam mam?’
6 E, saindo por volta de cinco horas da tarde, encontrou outros que estavam desocupados e lhes perguntou: “Por que vocês ficaram desocupados o dia todo?”
7 “Pe hana nemur te hele, ‘Motu rara mana iange none hekuleilei ia imem ke mo ume ana ero.’
7 Eles responderam: “Porque ninguém nos contratou.” Então ele lhes disse: “Vão vocês também trabalhar na vinha.”
8 “Iok, ulei sio nga chaia matana lala ke teu sisio lo (6 kilok), ume tokoninga neu hele lange nena non nenge nauelele hana mur nga ume ke teke, ‘O iua hana nenge te ume nem pe o tunge reria umtutuna. Pe o talun tala nge iri nemur nenge teat nga rume toto pe ramam ole lange iri nenge te talun tala ume.’
8 — Ao cair da tarde, o dono da vinha disse ao seu administrador: “Chame os trabalhadores e pague-lhes o salário, começando pelos últimos, indo até os primeiros.”
9 “Ke iri nenge teat rume toto neu te olia iri elle pe elle nga umtutuna tolona elle.
9 Chegando os que foram contratados às cinco da tarde, cada um deles recebeu um denário.
10 Pe iri nenge te mene tele iri ke te ume neu, te teke ma lape te mene ke haka pol nge iri nemur, pe ero. Iri elle pe elle te mene ke umtutuna tolona elle pule.
10 Ao chegarem os primeiros, pensaram que receberiam mais; porém também estes receberam um denário cada um.
11 Te esia ke mau pe te ngunngunu ia ume tokoninga neu. Pe te hele lange i ke te teke,
11 Mas, tendo-o recebido, começaram a murmurar contra o dono das terras,
12 ‘Iong, toinge o olia imem nenge moat tala ke urumem haka nge iri nemur nenge teat rume mana nei ol. Iange imem, mo talun tele ume nei nga chaia milang ngana nike. Pe iri nemur teat rume mana te ume ke etue choro mana. Pe pomere o tunge urumem ke elle mana ke mange iri?’
12 dizendo: “Estes últimos trabalharam apenas uma hora, mas você os igualou a nós, que suportamos a fadiga e o calor do dia.”
13 “Pe ume tokoninga neu tuachol ia pe hele lange elle nge iri ke pomai, ‘Kole, e poia poinga poreke ngana e lange iong ero i. Iange iong o ngata at nge iau lo nga nenge o teke, o ume pe o mene urum nenge pomam.
13 — Então o dono disse a um deles: “Amigo, não estou sendo injusto com você. Você não combinou comigo trabalhar por um denário?
14 Ke o mene pe o la ol. Nga iau lemek ngak mana e tunge non nenge at rume mana nem uruna ke elle mana ke mange iong.
14 Pegue o que é seu e saia daqui. Pois quero dar a este último tanto quanto dei a você.
15 Umtutuna nei iau sipok lek ia, pomalam e poia nga lemek ngak. Pe pule e poia nga poinga urana ngana. Pe iong letem ma ke mere?’”
15 Será que não me é lícito fazer o que quero com o que é meu? Ou você ficou com inveja porque eu sou bom?”
16 Pe Iesus hele, “Iri nemur nenge iri muka, lape tela ke iri hoena mule pe iri nenge iri hoena, lape tela ke iri muka ke pomalam mana.”
16 — Assim, os últimos serão primeiros, e os primeiros serão últimos.
17 Iok, Iesus ramana haka lala nge Ierusalem lo, pe iu hot kelkel ia nena hana mur pe hele lange iri ke teke,
17 Estando Jesus para subir a Jerusalém, chamou os doze discípulos para um lado e, no caminho, lhes disse:
18 “A longo ke nek. Tai haka lala nge Ierusalem lokoi, pe lape te tung heke Non Tuna lange tunginga ana hana mur aria soksoke ngana mur, pe hotonga ana hetoronga mur. Pe lape te tuahit ana ke te teke mete.
18 — Eis que subimos para Jerusalém, e o Filho do Homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas. Eles vão condená-lo à morte
19 Pe lape te tunge I lange hana lomonmona ngana mur ke te songlele ule, pe te heon heke I nga manga toto ke mete. Pe nga etue mol ngana lape maul haka mule!”
19 e entregá-lo aos gentios para ser zombado, açoitado e crucificado; mas, ao terceiro dia, ressuscitará.
20 Ol pe ne Sepeti nehei pe tutuna mur nai tela nge Iesus. Pe hei neu tualou sio nga Iesus matana pe onteia Iesus ke teke Iesus poia ute lange i.
20 Então se aproximou de Jesus a mulher de Zebedeu, com seus filhos, e, adorando-o, pediu-lhe um favor.
21 Pe Iesus onteia hei neu ke teke, “Lemem taua utar nge Iau?”
21 Jesus lhe perguntou: Ela respondeu: — Mande que, no seu reino, estes meus dois filhos se assentem um à sua direita e o outro à sua esquerda.
22 Ol pe Iesus hele, “Imo a eteia ute e ero. A ontei pulut rara mana iam. Nakumo nge a inia ure ehech ngana nga eulinga nenge lape e ininia nei kai?”
22 Mas Jesus disse: Eles responderam: — Podemos.
23 Pe Iesus hele lange iri ke teke, “Iok, urana pe nenge amo e at ke kila nga ilik hele nenga pen tamalmal pe amo e nga hoihoi, nem Iau lek nge e hele teu ia la ero. Temek i sipona lape hele teu langa nem. Iange iri nenge Temek hesilei hote iri lo, iri laka reria arenga nemur.”
23 Então Jesus lhes disse:
24 Iesus nena hana analoch neu te longe pekngaria nai neu nge te poi ke mau pe leteria inin tau tote iri.
24 Quando os outros dez discípulos ouviram isso, ficaram indignados com os dois irmãos.
25 Ol pe Iesus eukiraua iri pe hele lange iri ke teke, “Imo a eteia lo ke hana lomonmona ngana aria soksoke ngana mur, lemeria toto ke te eteiteia reria kerkerenga lala nge hehei pe hana.
25 Então Jesus, chamando-os para junto de si, disse:
26 Pe imo, apoi ke pomam ero. Pe nenge teke amo e nge imo teke lohot ke i palaungana, talsio tote i pe ume nge imo mukam.
26 Mas entre vocês não será assim; pelo contrário, quem quiser tornar-se grande entre vocês, que se coloque a serviço dos outros;
27 Pe mele nenge teke i muka toto nge imo, talsue i ke ume mana nge imo mukam.
27 e quem quiser ser o primeiro entre vocês, que seja servo de vocês;
28 Ke pomalam mana nge Non Tuna. I, at nga ich nei ke hehei pe hana te ume nge I ero. At pe ume ke halaua hehei pe hana. Pe pule takisia melmelenga ke mete ke hemasia hulua halang nga reria poinga poreke ngana mur.”
28 tal como o Filho do Homem, que não veio para ser servido, mas para servir e dar a sua vida em resgate por muitos.
29 Iok, Iesus iri ul nena hana mur te lohaka nge Ieriko pe hulua halang te nanasia I.
29 Saindo eles de Jericó, uma grande multidão seguia Jesus.
30 Pe hana nai nge mataria hit te arare nga kue ilina. Te arare pe te longe nge te teke Iesus kou lopar toto aria ke lala neu lo. Ol pe te alngaria haka ke te teke, “Non Soke! Ne Teuit tuna, letem poreke ia imem!”
30 E eis que dois cegos, sentados à beira do caminho, tendo ouvido que Jesus passava, começaram a gritar: — Senhor, Filho de Davi, tenha compaixão de nós!
31 Pe hulua nemur te keres taua iri ke te teke te reng. Pe ero, iri nai alngaria haka ke soke toto ol, “Non Soke, ne Teuit tuna, letem poreke ia imem!”
31 Mas a multidão os repreendia para que se calassem. Eles, porém, gritavam cada vez mais: — Senhor, Filho de Davi, tenha compaixão de nós!
32 Ol pe Iesus mes sapele pe onteia iri nai, “Imo nai lememo taua utar nge Iau?”
32 Jesus parou, chamou-os e perguntou:
33 Pe iri nai te hele, “Mo teke o hemasia imem ke mo nau mule.”
33 Eles responderam: — Senhor, que se abram os nossos olhos.
34 Iesus letena ia iri pe tal heke penna langa iri nai mataria. Pe ueiuei mana iri nai mataria charchara pe tenau mule sapele. Ke het pe te nanasia Iesus ke tela.
34 Profundamente compadecido, Jesus tocou nos olhos deles. E imediatamente recuperaram a vista e o seguiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.