Mateus 20

Tomunga Hel Heueu Ngana (UVL) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Pe Iesus hele “E hele ke pomam iange naualanga pe nekinga nenga lut nga tapa, i pomanga none nge tue uain mur nga nena ich unne. Pe ana non hoala hot nga uach uruna ke tango rara hana kela te ume nga uain ana late nem.
1 Porque o reino dos céus é semelhante a um homem, proprietário, que saiu de madrugada a contratar trabalhadores para a sua vinha.
2 Hottaua hana hel pe hele lange iri ke teke, ‘Imo a ume nge iau heueu pe urumo laka umtutuna tolona elle.’ Pe iri te ngata helia uru nem. Hele lange iri ke het pe kulos sapele iri ke tela nga ume.
2 Ajustou com os trabalhadores o salário de um denário por dia, e mandou-os para a sua vinha.
3 “Iok, chaia matana mes haka pol lo pe lake tango rara hana hel mule. Esia hel nge te mes rara manmana nga ingala matana
3 Cerca da hora terceira saiu, e viu que estavam outros, ociosos, na praça,
4 pe hele lange iri, ‘Imo nemur ai at. Ala ke a ume nga lek uain ana late. Pe lape e olia imo ke nanas urume mene a ume ngamo.’
4 e disse-lhes: Ide também vós para a vinha, e dar-vos-ei o que for justo. E eles foram.
5 Hana nemur te lohaka pe tela sapele.
5 Outra vez saiu, cerca da hora sexta e da nona, e fez o mesmo.
6 Pe nga ulei, nga chaia matana sisio lo (5 kilok), pe la ke tango rara hana hel pule. La pe esia hel nge te mes rara manmana pe hele lange iri, ‘Etue nei i lala lo, pe pomere nenge a mes rara manmana nga lamam mam?’
6 Responderam-lhe eles: Porque ninguém nos contratou. Disse-lhes ele: Ide também vós para a vinha.
7 “Pe hana nemur te hele, ‘Motu rara mana iange none hekuleilei ia imem ke mo ume ana ero.’
7 Responderam-lhe eles: Porque ninguém nos contratou. Disse-lhes ele: Ide também vós para a vinha.
8 “Iok, ulei sio nga chaia matana lala ke teu sisio lo (6 kilok), ume tokoninga neu hele lange nena non nenge nauelele hana mur nga ume ke teke, ‘O iua hana nenge te ume nem pe o tunge reria umtutuna. Pe o talun tala nge iri nemur nenge teat nga rume toto pe ramam ole lange iri nenge te talun tala ume.’
8 Ao anoitecer, disse o senhor da vinha ao seu mordomo: Chama os trabalhadores, e paga-lhes o salário, começando pelos últimos até os primeiros.
9 “Ke iri nenge teat rume toto neu te olia iri elle pe elle nga umtutuna tolona elle.
9 Chegando, pois, os que tinham ido cerca da hora undécima, receberam um denário cada um.
10 Pe iri nenge te mene tele iri ke te ume neu, te teke ma lape te mene ke haka pol nge iri nemur, pe ero. Iri elle pe elle te mene ke umtutuna tolona elle pule.
10 Vindo, então, os primeiros, pensaram que haviam de receber mais; mas do mesmo modo receberam um denário cada um.
11 Te esia ke mau pe te ngunngunu ia ume tokoninga neu. Pe te hele lange i ke te teke,
11 E ao recebê-lo, murmuravam contra o proprietário, dizendo:
12 ‘Iong, toinge o olia imem nenge moat tala ke urumem haka nge iri nemur nenge teat rume mana nei ol. Iange imem, mo talun tele ume nei nga chaia milang ngana nike. Pe iri nemur teat rume mana te ume ke etue choro mana. Pe pomere o tunge urumem ke elle mana ke mange iri?’
12 Estes últimos trabalharam somente uma hora, e os igualastes a nós, que suportamos a fadiga do dia inteiro e o forte calor.
13 “Pe ume tokoninga neu tuachol ia pe hele lange elle nge iri ke pomai, ‘Kole, e poia poinga poreke ngana e lange iong ero i. Iange iong o ngata at nge iau lo nga nenge o teke, o ume pe o mene urum nenge pomam.
13 Mas ele, respondendo, disse a um deles: Amigo, não te faço injustiça; não ajustaste comigo um denário?
14 Ke o mene pe o la ol. Nga iau lemek ngak mana e tunge non nenge at rume mana nem uruna ke elle mana ke mange iong.
14 Toma o que é teu, e vai-te; eu quero dar a este último tanto como a ti.
15 Umtutuna nei iau sipok lek ia, pomalam e poia nga lemek ngak. Pe pule e poia nga poinga urana ngana. Pe iong letem ma ke mere?’”
15 Não me é lícito fazer o que quero do que é meu? Ou é mau o teu olho porque eu sou bom?
16 Pe Iesus hele, “Iri nemur nenge iri muka, lape tela ke iri hoena mule pe iri nenge iri hoena, lape tela ke iri muka ke pomalam mana.”
16 Assim os últimos serão primeiros, e os primeiros serão últimos.
17 Iok, Iesus ramana haka lala nge Ierusalem lo, pe iu hot kelkel ia nena hana mur pe hele lange iri ke teke,
17 Estando Jesus para subir a Jerusalém, chamou à parte os doze e no caminho lhes disse:
18 “A longo ke nek. Tai haka lala nge Ierusalem lokoi, pe lape te tung heke Non Tuna lange tunginga ana hana mur aria soksoke ngana mur, pe hotonga ana hetoronga mur. Pe lape te tuahit ana ke te teke mete.
18 Eis que subimos a Jerusalém, e o Filho do homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas, e eles o condenarão à morte,
19 Pe lape te tunge I lange hana lomonmona ngana mur ke te songlele ule, pe te heon heke I nga manga toto ke mete. Pe nga etue mol ngana lape maul haka mule!”
19 e o entregarão aos gentios para que dele escarneçam, e o açoitem e crucifiquem; e ao terceiro dia ressuscitará.
20 Ol pe ne Sepeti nehei pe tutuna mur nai tela nge Iesus. Pe hei neu tualou sio nga Iesus matana pe onteia Iesus ke teke Iesus poia ute lange i.
20 Aproximou-se dele, então, a mãe dos filhos de Zebedeu, com seus filhos, ajoelhando-se e fazendo-lhe um pedido.
21 Pe Iesus onteia hei neu ke teke, “Lemem taua utar nge Iau?”
21 Perguntou-lhe Jesus: Que queres? Ela lhe respondeu: Concede que estes meus dois filhos se sentem, um à tua direita e outro à tua esquerda, no teu reino.
22 Ol pe Iesus hele, “Imo a eteia ute e ero. A ontei pulut rara mana iam. Nakumo nge a inia ure ehech ngana nga eulinga nenge lape e ininia nei kai?”
22 Jesus, porém, replicou: Não sabeis o que pedis; podeis beber o cálice que eu estou para beber? Responderam-lhe: Podemos.
23 Pe Iesus hele lange iri ke teke, “Iok, urana pe nenge amo e at ke kila nga ilik hele nenga pen tamalmal pe amo e nga hoihoi, nem Iau lek nge e hele teu ia la ero. Temek i sipona lape hele teu langa nem. Iange iri nenge Temek hesilei hote iri lo, iri laka reria arenga nemur.”
23 Então lhes disse: O meu cálice certamente haveis de beber; mas o sentar-se à minha direita e à minha esquerda, não me pertence concedê-lo; mas isso é para aqueles para quem está preparado por meu Pai.
24 Iesus nena hana analoch neu te longe pekngaria nai neu nge te poi ke mau pe leteria inin tau tote iri.
24 E ouvindo isso os dez, indignaram-se contra os dois irmãos.
25 Ol pe Iesus eukiraua iri pe hele lange iri ke teke, “Imo a eteia lo ke hana lomonmona ngana aria soksoke ngana mur, lemeria toto ke te eteiteia reria kerkerenga lala nge hehei pe hana.
25 Jesus, pois, chamou-os para junto de si e lhes disse: Sabeis que os governadores dos gentios os dominam, e os seus grandes exercem autoridades sobre eles.
26 Pe imo, apoi ke pomam ero. Pe nenge teke amo e nge imo teke lohot ke i palaungana, talsio tote i pe ume nge imo mukam.
26 Não será assim entre vós; antes, qualquer que entre vós quiser tornar-se grande, será esse o que vos sirva;
27 Pe mele nenge teke i muka toto nge imo, talsue i ke ume mana nge imo mukam.
27 e qualquer que entre vós quiser ser o primeiro, será vosso servo;
28 Ke pomalam mana nge Non Tuna. I, at nga ich nei ke hehei pe hana te ume nge I ero. At pe ume ke halaua hehei pe hana. Pe pule takisia melmelenga ke mete ke hemasia hulua halang nga reria poinga poreke ngana mur.”
28 assim como o Filho do homem não veio para ser servido, mas para servir, e para dar a sua vida em resgate de muitos.
29 Iok, Iesus iri ul nena hana mur te lohaka nge Ieriko pe hulua halang te nanasia I.
29 Saindo eles de Jericó, seguiu-o uma grande multidão;
30 Pe hana nai nge mataria hit te arare nga kue ilina. Te arare pe te longe nge te teke Iesus kou lopar toto aria ke lala neu lo. Ol pe te alngaria haka ke te teke, “Non Soke! Ne Teuit tuna, letem poreke ia imem!”
30 e eis que dois cegos, sentados junto do caminho, ouvindo que Jesus passava, clamaram, dizendo: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de nós.
31 Pe hulua nemur te keres taua iri ke te teke te reng. Pe ero, iri nai alngaria haka ke soke toto ol, “Non Soke, ne Teuit tuna, letem poreke ia imem!”
31 E a multidão os repreendeu, para que se calassem; eles, porém, clamaram ainda mais alto, dizendo: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de nós.
32 Ol pe Iesus mes sapele pe onteia iri nai, “Imo nai lememo taua utar nge Iau?”
32 E Jesus, parando, chamou-os e perguntou: Que quereis que vos faça?
33 Pe iri nai te hele, “Mo teke o hemasia imem ke mo nau mule.”
33 Disseram-lhe eles: Senhor, que se nos abram os olhos.
34 Iesus letena ia iri pe tal heke penna langa iri nai mataria. Pe ueiuei mana iri nai mataria charchara pe tenau mule sapele. Ke het pe te nanasia Iesus ke tela.
34 E Jesus, movido de compaixão, tocou-lhes os olhos, e imediatamente recuperaram a vista, e o seguiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.