Marcos 6

Tomunga Hel Heueu Ngana (UVL) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Iesus lohaka nga kileng nem pe la mule nga isipona na kileng huna luluch nge nena hana mur.
1 E, partindo dali, chegou à sua terra, e os seus discípulos o seguiram.
2 Pe Iesus talun ke hetoro nga hetoronga ana pele nga Sapat ana etue. Pe iri halang nge te longe i pe te rura, pe te ontei hel, “Pomere ramana urana ngana kau tu nge i mau? Non nei mene letena matana urana ngana nemur langai mai? Pe itei tunge lange i ke umeia ure papalau ngana mur mai?
2 E, chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ouvindo- o, se admiravam, dizendo: De onde lhe vêm essas coisas? E que sabedoria é esta que lhe foi dada? E como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 I pele ana lelenga iam! Pe i Maria tuna pe titina mur laka Iakop pe Iosep, Iutas pe Simon. Pe liliuna mur pai itaul ke ta tutu panei mai!” Ol pe lemeria ero ia i.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria e irmão de Tiago, e de José, e de Judas, e de Simão? E não estão aqui conosco suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 Pe Iesus hele lange iri, “Hetalalonga e te longo taua i nga kileng lochloch ngana. Pe nga nena kileng huna pengpeng, alona mur pe titina mur pe na kileng ngana ngana mur te longo taua i ero.”
4 E Jesus lhes dizia: Não há profeta sem honra, senão na sua terra, entre os seus parentes e na sua casa.
5 — ausente —
5 E não podia fazer ali obras maravilhosas; somente curou alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 — ausente —
6 E estava admirado da incredulidade deles. E percorreu as aldeias vizinhas, ensinando.
7 Iua nena hana iri analoch pe nai pe tunge kerkerenga nge iri ke te helope hote uneinei mur pe kulos hote iri ke nachnai ke tela nga kileng mur.
7 Chamou a si os doze, e começou a enviá-los de dois a dois, e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos,
8 Pe hele lange iri ke pomai, “A i pe a mene ute kela luluch nga lemo inga ero. A rahit mene lemo eko. Pe a takis kole ero pe a mene ngaunga ero pe umtutuna ero.
8 e ordenou-lhes que nada tomassem para o caminho, senão um bordão; nem alforje, nem pão, nem dinheiro no cinto;
9 A heronia ae ulina pe lemo hengeron la ellechle nenge tu hite imo nem lo pe e ero ol.
9 mas que calçassem sandálias e que não vestissem duas túnicas.
10 Nenge teke ateu nga pele e, atu mana nga lamam kela het nga etue nenge a lohaka nga kileng nem.
10 E dizia-lhes: Na casa em que entrardes, ficai nela até partirdes dali.
11 Pe nenge teke ala nga kileng hel pe hehei pe hana lemeria ero ia imo pe te longo taua imo ero, a pasis sue ich nga apemo nga etue nenge a lohaka. Ke nem heneue iri nga NeHalang letena inin ngana.”
11 E, quando alguns vos não receberem, nem vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho contra eles. Em verdade vos digo que haverá mais tolerância no Dia do Juízo para Sodoma e Gomorra do que para os daquela cidade.
12 Iok, tei hot la pe te haliu hot lange hehei pe hana ke te hulia iri nga reria poinga porekreke ngana mur.
12 E, saindo eles, pregavam ao povo que se arrependesse.
13 Pe te helope hote uneinei mur halang, pe te taune ae oliua eina nge iri nenge singiria haleles pe te hemasia iri ke te urana mule.
13 E expulsavam muitos demônios, e ungiam muitos enfermos com óleo, e os curavam.
14 Naungaala ana non Herot longe nei iange Iesus pingana song ke hulua te eteia. Hana hel te teke, “Ioanes nenge henunun lohaka mule nga metenga. Pomalam nena kerkerenga tu nge i ke poi hote ure merakulo nemur.”
14 E ouviu isso o rei Herodes (porque o nome de Jesus se tornara notório) e disse: João, o que batizava, ressuscitou dos mortos, e por isso estas maravilhas operam nele.
15 Pe hel te hele, “I Elaisa” pe hel pule te teke i hetatalonga e pule nenge pomange hetatalonga hel nge nike.
15 Outros diziam: É Elias. E diziam outros: É um profeta ou como um dos profetas.
16 Ne Herot longe pe hele, “Ioanes nenge e hele ke te chatoa kanna laka, lohaka mule nga metenga nem.”
16 Herodes, porém, ouvindo isso, disse: Este é João, que mandei degolar; ressuscitou dos mortos.
17 Ne Herot isipona tunge helenga ke te laua Ioanes pe te kale hite pe tetal teua nga tuele au ngana. Ne Herot poi ke pomam iange lei heke tina Pilip nehei Herotias,
17 Porquanto o mesmo Herodes mandara prender a João e encerrá-lo manietado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de Filipe, seu irmão, porquanto tinha casado com ela.
18 pe Ioanes hele lala nge ne Herot ke teke “Iong o leia tim nehei pe nem ma ke pengpeng nga rera hotonga ero.”
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito possuir a mulher de teu irmão.
19 Pe Herotias hul haka ae lapusa ngana nge Ioanes ke teke une i. Pe ero.
19 E Herodias o espiava e queria matá-lo, mas não podia;
20 Iange ne Herot matau ele Ioanes nge i non nge na poinga pengpeng pe nanas mene NeHalang. Ke pomalam Herot poi ele mene i nga tuele au ngana. Herot longlonge Ioanes pe letena tuanin rara halang pe lemene nge longo manmana nge i.
20 porque Herodes temia a João, sabendo que era varão justo e santo; e guardava-o com segurança e fazia muitas coisas, atendendo-o, e de boa vontade o ouvia.
21 Iok laol, Herotias nena kue semel ngana nenge hune Ioanes lohot ol. Ngana laka nga etue nenge te poia ngaunga matana nenge leteria metene etue nenge Herot tana hoe i ia. Pe Herot iua ana lang mur. Hana papalauna mur nenge te nauele kileng mur pe iri nenge te mukmuka nge palinga hel ana hana mur pe hana papalau ngana mur nge Kalelea.
21 E, chegando uma ocasião favorável em que Herodes, no dia do seu aniversário, dava uma ceia aos grandes, e tribunos, e príncipes da Galileia,
22 Nga etue nenge Herotias tuna teu at ke hes, poia ne Herot pe ana lang mur ke te iech toto. Pe non soke nem hele lange he malolong nem ke teke, “O hele at nge iau nga utar nenge lemem tau tote pe e tunge lange iong.”
22 entrou a filha da mesma Herodias, e dançou, e agradou a Herodes e aos que estavam com ele à mesa. Disse, então, o rei à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Pe hele lange i ke kerkereng toto ke teke, “O teke o longia utar? Lemem ngam mana! Nenge teke lemem ke o mene ure lochloch ngana nenge enau ele, lape e chachia nga tuna ngana ke lem hele pe lek hele.”
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires te darei, até metade do meu reino.
24 Ol pe he nem i hot la, pe onteia tana, “Lape e longia utar mai?”
24 E, saindo ela, perguntou à sua mãe: Que pedirei? E ela disse: A cabeça de João Batista.
25 Pe ueiuei mana he nem la mule nge naungala ana non neu pe hele, “Lemek ke o tunge Ioanes nge henunun palpalna ana kaliu at nge iau heueu mana nei.”
25 E, entrando apressadamente, pediu ao rei, dizendo: Quero que, imediatamente, me dês num prato a cabeça de João Batista.
26 Ol pe naungaala ana non neu letena poreke toto, pe meia i nge teke lape channanga mana nga ana lang mur mataria.
26 E o rei entristeceu-se muito; todavia, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não lha quis negar.
27 Ol pe kulos sapele nena non nge hunun hana kela mene Ioanes palpalna. Non nem la pe chatoa Ioanes kanna nga tuele au ngana.
27 E, enviando logo o rei o executor, mandou que lhe trouxessem ali a cabeça de João. E ele foi e degolou-o na prisão.
28 Pe mene palpalna nga kaliu ke at mule pe tunge lange he nem pe he nem tunge lange tana.
28 E trouxe a cabeça num prato e deu-a à jovem, e esta a deu à sua mãe.
29 Ioanes na hana mur te longe nei pe teat ke te mene koluna kela tealo hite nga rika letena.
29 E os seus discípulos, tendo ouvido isso, foram, tomaram o seu corpo e o puseram num sepulcro.
30 Iesus nena hana mur teat mule nga reria inga mur pe te nana luluch nge i. Pe te nene ure nenge te poia nenge te heleia lange hehei pe hana.
30 E os apóstolos ajuntaram-se a Jesus e contaram-lhe tudo, tanto o que tinham feito como o que tinham ensinado.
31 Hehei pe hana halang te atat pe te lala ke te poia Iesus pe nena hana mur ke te ngau ero. Ol pe Iesus hele lange na hana mur ke teke, “Ita ol, tala nga kileng unne ke ita toro ke a tah eingamo mukam.”
31 E ele disse-lhes: Vinde vós, aqui à parte, a um lugar deserto, e repousai um pouco. Porque havia muitos que iam, e vinham, e não tinham tempo para comer.
32 Ol pe te mene sulang pe teote langa kileng e nge mele tuia ero toto.
32 E foram sós num barco para um lugar deserto.
33 Pe hulua te neue iri nge tela pe te eteia lo. Pomalam te hile kileng lochloch pe te song nga ich ke iri muka langa kileng nenge lape Iesus pe nena hana mur tesio ia.
33 E a multidão viu-os partir, e muitos os conheceram, e correram para lá, a pé, de todas as cidades, e ali chegaram primeiro do que eles, e aproximavam-se deles.
34 Iesus iuch hot nga sulang pe esia hulua pe letena poreke toto ia iri iange tepoi ke manga sipsip nenge aria naualanga ero. Pe talun ke hetore iri nga ure nge halang toto.
34 E Jesus, saindo, viu uma grande multidão, e teve compaixão deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Chaia matana puluch sisio lo pe nena hana mur teat nge i pe te hele, “Kileng nei, ich sana lomona mana pe ngaunga ero pe chaia matana i sisio mai loi.
35 E, como o dia fosse já muito adiantado, os seus discípulos se aproximaram dele e lhe disseram: O lugar é deserto, e o dia está já muito adiantado;
36 O kulosia iri ke tela nga kileng mur nenge tetu rochroi ke teol aria ngaunga ke te ngau.”
36 despede-os, para que vão aos campos e aldeias circunvizinhas e comprem pão para si, porque não têm o que comer.
37 Pe Iesus hele, “Imo sipomo a tunge aria ngaunga.”
37 Ele, porém, respondendo, lhes disse: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram-lhe: Iremos nós e compraremos duzentos dinheiros de pão para lhes darmos de comer?
38 Pe Iesus onteia iri, “Beret hia nge ma mau? Ala ke anau toto.”
38 E ele disse-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. E, sabendo-o eles, disseram: Cinco pães e dois peixes.
39 Ol pe Iesus hele lange na hana mur ke te poia hulua ke teare sio nga heilil.
39 E ordenou-lhes que fizessem assentar a todos, em grupos, sobre a erva verde.
40 Pe teare nga tuluk mur ke te nanas tau hel. Tuluk hel iri ana non kina lime (100) pe hel iri ana non kina nai pe analoch (50).
40 E assentaram-se repartidos de cem em cem e de cinquenta em cinquenta.
41 Ol pe Iesus mene beret lime neu pe ruo nai neu. Pe nau haka langa tapa pe hele urana lange NeHalang. Reke beret nemur pe tunge lange nena hekulkulonga mur ke te heronge nge hehei pe hana. Pe heronge ruo nai neu nge iri lochloch pule.
41 E, tomando ele os cinco pães e os dois peixes, levantou os olhos ao céu, e abençoou, e partiu os pães, e deu- os aos seus discípulos para que os pusessem diante deles. E repartiu os dois peixes por todos.
42 Iri lochloch te ngau pe saria una toto.
42 E todos comeram e ficaram fartos,
43 Pe Iesus na hana mur te heua beret pe ruo aluana mur ke muta toto nga chasang nge iri analoch pe nai.
43 e levantaram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Hana nenge te ngau, iri 5,000.
44 E os que comeram os pães eram quase cinco mil homens.
45 Pe ueiuei mana Iesus hele lange na hana mur ke te haka nga sulang ke te muka lange Petsaita. Pe i tu pol mukam ke kulos mulmule hulua ke tela mule nga reria kileng.
45 E logo obrigou os seus discípulos a subir para o barco, e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Kulosia iri ke tela pe i haka langa hengene ke hetalaulau.
46 E, tendo-os despedido, foi ao monte para orar.
47 Kileng miliko sio pe nena hana mur te manmana nga ech hetaliliu ngana tunangana lo pe i toro tu nga ich.
47 E, sobrevindo a tarde, estava o barco no meio do mar, e ele, sozinho em terra.
48 Pe esia nena hekulkulonga mur nge te pur kikiria toto ia sulang ote ngana iange tuttula eingana tua ele iri. Pe nga uachuach Iesus i nga ech ona ke lange iri. Teke ris tote iri
48 E, vendo que se fatigavam a remar, porque o vento lhes era contrário, perto da quarta vigília da noite, aproximou-se deles, andando sobre o mar, e queria passar adiante deles,
49 pe te esia i nge ii nga ech ona pe te teke ma moiuk iam pe alngaria haka.
49 mas, quando eles o viram andar sobre o mar, pensaram que era um fantasma e deram grandes gritos.
50 Iange iri lochloch tenaue i pe te matau. Ueiuei mana pe hele lange iri ke teke, “A matau ero! A kerkereng, Iau pa i!”
50 Porque todos o viram e perturbaram-se; mas logo falou com eles e disse-lhes: Tende bom ânimo, sou eu; não temais.
51 Iuch haka lange iri nga sulang pe tuttula nem mete sio. Pe te rura pe leteria una ala,
51 E subiu para o barco para estar com eles, e o vento se aquietou; e, entre si, ficaram muito assombrados e maravilhados,
52 iange leteria mallaha ero toto nga beret nenge Iesus heronge nem luna.
52 pois não tinham compreendido o milagre dos pães; antes, o seu coração estava endurecido.
53 Te ote tele nga ech hetaliliu ngana ke tela nga ich nge Kenesaret pe te hele heke reria sulang.
53 E, quando já estavam no outro lado, dirigiram-se à terra de Genesaré e ali atracaram.
54 Te hile sue reria sulang pe ueiuei mana hehei pe hana tenau urume Iesus.
54 E, saindo eles do barco, logo o reconheceram;
55 Ol pe te song langa kileng lochloch ngana nga kileng palaungana nem. Pe te takisia iri nenge singiria haleles nga hete ke te lala nga kileng nemur nenge Iesus tutu ia.
55 e, percorrendo toda a terra em redor, começaram a trazer em leitos, onde quer que sabiam que ele estava, os que se achavam enfermos.
56 Pe nga kileng lochloch ngana nenge Iesus laia, te mene reria haleles kina mur lala nga ingaala munna mur. Pe te hele kerkereng lange Iesus ke te teke iri nenge singiria haleles te raua nena hengeron ilina. Pe iri nenge te raua te urana mule.
56 E, onde quer que entrava, ou em cidade, ou em aldeias, ou no campo, apresentavam os enfermos nas praças e rogavam-lhe que os deixasse tocar ao menos na orla da sua veste, e todos os que lhe tocavam saravam.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.