Marcos 6
Tomunga Hel Heueu Ngana (UVL) vs ARA
1 Iesus lohaka nga kileng nem pe la mule nga isipona na kileng huna luluch nge nena hana mur.
1 Tendo Jesus partido dali, foi para a sua terra, e os seus discípulos o acompanharam.
2 Pe Iesus talun ke hetoro nga hetoronga ana pele nga Sapat ana etue. Pe iri halang nge te longe i pe te rura, pe te ontei hel, “Pomere ramana urana ngana kau tu nge i mau? Non nei mene letena matana urana ngana nemur langai mai? Pe itei tunge lange i ke umeia ure papalau ngana mur mai?
2 Chegando o sábado, passou a ensinar na sinagoga; e muitos, ouvindo-o, se maravilhavam, dizendo: Donde vêm a este estas coisas? Que sabedoria é esta que lhe foi dada? E como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 I pele ana lelenga iam! Pe i Maria tuna pe titina mur laka Iakop pe Iosep, Iutas pe Simon. Pe liliuna mur pai itaul ke ta tutu panei mai!” Ol pe lemeria ero ia i.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, José, Judas e Simão? E não vivem aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 Pe Iesus hele lange iri, “Hetalalonga e te longo taua i nga kileng lochloch ngana. Pe nga nena kileng huna pengpeng, alona mur pe titina mur pe na kileng ngana ngana mur te longo taua i ero.”
4 Jesus, porém, lhes disse: Não há profeta sem honra, senão na sua terra, entre os seus parentes e na sua casa.
5 — ausente —
5 Não pôde fazer ali nenhum milagre, senão curar uns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 — ausente —
6 Admirou-se da incredulidade deles. Contudo, percorria as aldeias circunvizinhas, a ensinar.
7 Iua nena hana iri analoch pe nai pe tunge kerkerenga nge iri ke te helope hote uneinei mur pe kulos hote iri ke nachnai ke tela nga kileng mur.
7 Chamou Jesus os doze e passou a enviá-los de dois a dois, dando-lhes autoridade sobre os espíritos imundos.
8 Pe hele lange iri ke pomai, “A i pe a mene ute kela luluch nga lemo inga ero. A rahit mene lemo eko. Pe a takis kole ero pe a mene ngaunga ero pe umtutuna ero.
8 Ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, exceto um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro;
9 A heronia ae ulina pe lemo hengeron la ellechle nenge tu hite imo nem lo pe e ero ol.
9 que fossem calçados de sandálias e não usassem duas túnicas.
10 Nenge teke ateu nga pele e, atu mana nga lamam kela het nga etue nenge a lohaka nga kileng nem.
10 E recomendou-lhes: Quando entrardes nalguma casa, permanecei aí até vos retirardes do lugar.
11 Pe nenge teke ala nga kileng hel pe hehei pe hana lemeria ero ia imo pe te longo taua imo ero, a pasis sue ich nga apemo nga etue nenge a lohaka. Ke nem heneue iri nga NeHalang letena inin ngana.”
11 Se nalgum lugar não vos receberem nem vos ouvirem, ao sairdes dali, sacudi o pó dos pés, em testemunho contra eles.
12 Iok, tei hot la pe te haliu hot lange hehei pe hana ke te hulia iri nga reria poinga porekreke ngana mur.
12 Então, saindo eles, pregavam ao povo que se arrependesse;
13 Pe te helope hote uneinei mur halang, pe te taune ae oliua eina nge iri nenge singiria haleles pe te hemasia iri ke te urana mule.
13 expeliam muitos demônios e curavam numerosos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 Naungaala ana non Herot longe nei iange Iesus pingana song ke hulua te eteia. Hana hel te teke, “Ioanes nenge henunun lohaka mule nga metenga. Pomalam nena kerkerenga tu nge i ke poi hote ure merakulo nemur.”
14 Chegou isto aos ouvidos do rei Herodes, porque o nome de Jesus já se tornara notório; e alguns diziam: João Batista ressuscitou dentre os mortos, e, por isso, nele operam forças miraculosas.
15 Pe hel te hele, “I Elaisa” pe hel pule te teke i hetatalonga e pule nenge pomange hetatalonga hel nge nike.
15 Outros diziam: É Elias; ainda outros: É profeta como um dos profetas.
16 Ne Herot longe pe hele, “Ioanes nenge e hele ke te chatoa kanna laka, lohaka mule nga metenga nem.”
16 Herodes, porém, ouvindo isto, disse: É João, a quem eu mandei decapitar, que ressurgiu.
17 Ne Herot isipona tunge helenga ke te laua Ioanes pe te kale hite pe tetal teua nga tuele au ngana. Ne Herot poi ke pomam iange lei heke tina Pilip nehei Herotias,
17 Porque o mesmo Herodes, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe (porquanto Herodes se casara com ela), mandara prender a João e atá-lo no cárcere.
18 pe Ioanes hele lala nge ne Herot ke teke “Iong o leia tim nehei pe nem ma ke pengpeng nga rera hotonga ero.”
18 Pois João lhe dizia: Não te é lícito possuir a mulher de teu irmão.
19 Pe Herotias hul haka ae lapusa ngana nge Ioanes ke teke une i. Pe ero.
19 E Herodias o odiava, querendo matá-lo, e não podia.
20 Iange ne Herot matau ele Ioanes nge i non nge na poinga pengpeng pe nanas mene NeHalang. Ke pomalam Herot poi ele mene i nga tuele au ngana. Herot longlonge Ioanes pe letena tuanin rara halang pe lemene nge longo manmana nge i.
20 Porque Herodes temia a João, sabendo que era homem justo e santo, e o tinha em segurança. E, quando o ouvia, ficava perplexo, escutando-o de boa mente.
21 Iok laol, Herotias nena kue semel ngana nenge hune Ioanes lohot ol. Ngana laka nga etue nenge te poia ngaunga matana nenge leteria metene etue nenge Herot tana hoe i ia. Pe Herot iua ana lang mur. Hana papalauna mur nenge te nauele kileng mur pe iri nenge te mukmuka nge palinga hel ana hana mur pe hana papalau ngana mur nge Kalelea.
21 E, chegando um dia favorável, em que Herodes no seu aniversário natalício dera um banquete aos seus dignitários, aos oficiais militares e aos principais da Galileia,
22 Nga etue nenge Herotias tuna teu at ke hes, poia ne Herot pe ana lang mur ke te iech toto. Pe non soke nem hele lange he malolong nem ke teke, “O hele at nge iau nga utar nenge lemem tau tote pe e tunge lange iong.”
22 entrou a filha de Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos seus convivas. Então, disse o rei à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Pe hele lange i ke kerkereng toto ke teke, “O teke o longia utar? Lemem ngam mana! Nenge teke lemem ke o mene ure lochloch ngana nenge enau ele, lape e chachia nga tuna ngana ke lem hele pe lek hele.”
23 E jurou-lhe: Se pedires mesmo que seja a metade do meu reino, eu ta darei.
24 Ol pe he nem i hot la, pe onteia tana, “Lape e longia utar mai?”
24 Saindo ela, perguntou à sua mãe: Que pedirei? Esta respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Pe ueiuei mana he nem la mule nge naungala ana non neu pe hele, “Lemek ke o tunge Ioanes nge henunun palpalna ana kaliu at nge iau heueu mana nei.”
25 No mesmo instante, voltando apressadamente para junto do rei, disse: Quero que, sem demora, me dês num prato a cabeça de João Batista.
26 Ol pe naungaala ana non neu letena poreke toto, pe meia i nge teke lape channanga mana nga ana lang mur mataria.
26 Entristeceu-se profundamente o rei; mas, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não lha quis negar.
27 Ol pe kulos sapele nena non nge hunun hana kela mene Ioanes palpalna. Non nem la pe chatoa Ioanes kanna nga tuele au ngana.
27 E, enviando logo o executor, mandou que lhe trouxessem a cabeça de João. Ele foi, e o decapitou no cárcere,
28 Pe mene palpalna nga kaliu ke at mule pe tunge lange he nem pe he nem tunge lange tana.
28 e, trazendo a cabeça num prato, a entregou à jovem, e esta, por sua vez, a sua mãe.
29 Ioanes na hana mur te longe nei pe teat ke te mene koluna kela tealo hite nga rika letena.
29 Os discípulos de João, logo que souberam disto, vieram, levaram-lhe o corpo e o depositaram no túmulo.
30 Iesus nena hana mur teat mule nga reria inga mur pe te nana luluch nge i. Pe te nene ure nenge te poia nenge te heleia lange hehei pe hana.
30 Voltaram os apóstolos à presença de Jesus e lhe relataram tudo quanto haviam feito e ensinado.
31 Hehei pe hana halang te atat pe te lala ke te poia Iesus pe nena hana mur ke te ngau ero. Ol pe Iesus hele lange na hana mur ke teke, “Ita ol, tala nga kileng unne ke ita toro ke a tah eingamo mukam.”
31 E ele lhes disse: Vinde repousar um pouco, à parte, num lugar deserto; porque eles não tinham tempo nem para comer, visto serem numerosos os que iam e vinham.
32 Ol pe te mene sulang pe teote langa kileng e nge mele tuia ero toto.
32 Então, foram sós no barco para um lugar solitário.
33 Pe hulua te neue iri nge tela pe te eteia lo. Pomalam te hile kileng lochloch pe te song nga ich ke iri muka langa kileng nenge lape Iesus pe nena hana mur tesio ia.
33 Muitos, porém, os viram partir e, reconhecendo-os, correram para lá, a pé, de todas as cidades, e chegaram antes deles.
34 Iesus iuch hot nga sulang pe esia hulua pe letena poreke toto ia iri iange tepoi ke manga sipsip nenge aria naualanga ero. Pe talun ke hetore iri nga ure nge halang toto.
34 Ao desembarcar, viu Jesus uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor. E passou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Chaia matana puluch sisio lo pe nena hana mur teat nge i pe te hele, “Kileng nei, ich sana lomona mana pe ngaunga ero pe chaia matana i sisio mai loi.
35 Em declinando a tarde, vieram os discípulos a Jesus e lhe disseram: É deserto este lugar, e já avançada a hora;
36 O kulosia iri ke tela nga kileng mur nenge tetu rochroi ke teol aria ngaunga ke te ngau.”
36 despede-os para que, passando pelos campos ao redor e pelas aldeias, comprem para si o que comer.
37 Pe Iesus hele, “Imo sipomo a tunge aria ngaunga.”
37 Porém ele lhes respondeu: Dai-lhes vós mesmos de comer. Disseram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para lhes dar de comer?
38 Pe Iesus onteia iri, “Beret hia nge ma mau? Ala ke anau toto.”
38 E ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver! E, sabendo-o eles, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 Ol pe Iesus hele lange na hana mur ke te poia hulua ke teare sio nga heilil.
39 Então, Jesus lhes ordenou que todos se assentassem, em grupos, sobre a relva verde.
40 Pe teare nga tuluk mur ke te nanas tau hel. Tuluk hel iri ana non kina lime (100) pe hel iri ana non kina nai pe analoch (50).
40 E o fizeram, repartindo-se em grupos de cem em cem e de cinquenta em cinquenta.
41 Ol pe Iesus mene beret lime neu pe ruo nai neu. Pe nau haka langa tapa pe hele urana lange NeHalang. Reke beret nemur pe tunge lange nena hekulkulonga mur ke te heronge nge hehei pe hana. Pe heronge ruo nai neu nge iri lochloch pule.
41 Tomando ele os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos ao céu, os abençoou; e, partindo os pães, deu-os aos discípulos para que os distribuíssem; e por todos repartiu também os dois peixes.
42 Iri lochloch te ngau pe saria una toto.
42 Todos comeram e se fartaram;
43 Pe Iesus na hana mur te heua beret pe ruo aluana mur ke muta toto nga chasang nge iri analoch pe nai.
43 e ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Hana nenge te ngau, iri 5,000.
44 Os que comeram dos pães eram cinco mil homens.
45 Pe ueiuei mana Iesus hele lange na hana mur ke te haka nga sulang ke te muka lange Petsaita. Pe i tu pol mukam ke kulos mulmule hulua ke tela mule nga reria kileng.
45 Logo a seguir, compeliu Jesus os seus discípulos a embarcar e passar adiante para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Kulosia iri ke tela pe i haka langa hengene ke hetalaulau.
46 E, tendo-os despedido, subiu ao monte para orar.
47 Kileng miliko sio pe nena hana mur te manmana nga ech hetaliliu ngana tunangana lo pe i toro tu nga ich.
47 Ao cair da tarde, estava o barco no meio do mar, e ele, sozinho em terra.
48 Pe esia nena hekulkulonga mur nge te pur kikiria toto ia sulang ote ngana iange tuttula eingana tua ele iri. Pe nga uachuach Iesus i nga ech ona ke lange iri. Teke ris tote iri
48 E, vendo-os em dificuldade a remar, porque o vento lhes era contrário, por volta da quarta vigília da noite, veio ter com eles, andando por sobre o mar; e queria tomar-lhes a dianteira.
49 pe te esia i nge ii nga ech ona pe te teke ma moiuk iam pe alngaria haka.
49 Eles, porém, vendo-o andar sobre o mar, pensaram tratar-se de um fantasma e gritaram.
50 Iange iri lochloch tenaue i pe te matau. Ueiuei mana pe hele lange iri ke teke, “A matau ero! A kerkereng, Iau pa i!”
50 Pois todos ficaram aterrados à vista dele. Mas logo lhes falou e disse: Tende bom ânimo! Sou eu. Não temais!
51 Iuch haka lange iri nga sulang pe tuttula nem mete sio. Pe te rura pe leteria una ala,
51 E subiu para o barco para estar com eles, e o vento cessou. Ficaram entre si atônitos,
52 iange leteria mallaha ero toto nga beret nenge Iesus heronge nem luna.
52 porque não haviam compreendido o milagre dos pães; antes, o seu coração estava endurecido.
53 Te ote tele nga ech hetaliliu ngana ke tela nga ich nge Kenesaret pe te hele heke reria sulang.
53 Estando já no outro lado, chegaram a terra, em Genesaré, onde aportaram.
54 Te hile sue reria sulang pe ueiuei mana hehei pe hana tenau urume Iesus.
54 Saindo eles do barco, logo o povo reconheceu Jesus;
55 Ol pe te song langa kileng lochloch ngana nga kileng palaungana nem. Pe te takisia iri nenge singiria haleles nga hete ke te lala nga kileng nemur nenge Iesus tutu ia.
55 e, percorrendo toda aquela região, traziam em leitos os enfermos, para onde ouviam que ele estava.
56 Pe nga kileng lochloch ngana nenge Iesus laia, te mene reria haleles kina mur lala nga ingaala munna mur. Pe te hele kerkereng lange Iesus ke te teke iri nenge singiria haleles te raua nena hengeron ilina. Pe iri nenge te raua te urana mule.
56 Onde quer que ele entrasse nas aldeias, cidades ou campos, punham os enfermos nas praças, rogando-lhe que os deixasse tocar ao menos na orla da sua veste; e quantos a tocavam saíam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.