Marcos 5
Tomunga Hel Heueu Ngana (UVL) vs VC
1 Iesus pe na hana mur te lohot nga ech hetaliliu ngana ilina nge Kalelea nga tuele tana nge Kerasa.
1 Passaram à outra margem do lago, ao território dos gerasenos.
2 Iesus iuch sio nga sulang pe saol sapele none nge uneinei tu nge i.
2 Assim que saíram da barca, um homem possesso do espírito imundo saiu do cemitério
3 Ana non nem tutu nga rika mur nenge te tattal hana koluria ia. Pe mele pele kikina halang ero nge kale hite i ol. Chaunga nenge kerkereng toto malam pe ero la.
3 onde tinha seu refúgio e veio-lhe ao encontro. Não podiam atá-lo nem com cadeia, mesmo nos sepulcros,
4 Kokoes, te kale apena pe penna nga rur nenge kerkereng toto. Pe kokoes mana takhoa nga penna pe nga apena tutkolkole. Mele pele nakuna ero toto nge laua i iange kikina toto.
4 pois tinha sido ligado muitas vezes com grilhões e cadeias, mas os despedaçara e ninguém o podia subjugar.
5 Kokoes nga sinanga pe miliko i rara nga rika hanna pe hengene, pe uu pe ririria singina nga um.
5 Sempre, dia e noite, andava pelos sepulcros e nos montes, gritando e ferindo-se com pedras.
6 I tu ke kangkanga pol pe esia Iesus pe song sapele lange i ke tualou sio nga matana pe kanna tuakolo tala lange i.
6 Vendo Jesus de longe, correu e prostrou-se diante dele, gritando em alta voz:
7 Pe alngana haka ke soke toto ke teke, “Iesus, NeHalang nenga lut toto tuna iong! Oat ke o potar nge iau?” Pe hemaluche Iesus nga NeHalang ene ke teke, “Iesus o heporeke iau ero!”
7 Que queres de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo?Conjuro-te por Deus, que não me atormentes.
8 Non neu hele ke pomai iange Iesus hele lange i ke teke, “Uneinei o lohot nge non nem.”
8 É que Jesus lhe dizia: Espírito imundo, sai deste homem!
9 Ol pe Iesus onteia i, “Em mere?”
9 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Pe helaulau lange Iesus ke lope hote uneinei mur nga kileng nem ero.
10 E pediam-lhe com instância que não os lançasse fora daquela região.
11 Kie halang te tutua nga hengene ilina
11 Ora, uma grande manada de porcos andava pastando ali junto do monte.
12 pe uneinei mur te helaulau lange Iesus ke te teke, “O kulosia imem kela mo teu heke kie mur.”
12 E os espíritos suplicavam-lhe: Manda-nos para os porcos, para entrarmos neles.
13 Ke Iesus longele iri ke tela. Pe uneinei mur te ua hot nge non nem pe teteu heke kie mur. Kie nemur lochloch iri 2000, pe tepoi koukou pe te sasaul sio nga liling kela te pachpach nga ech.
13 Jesus lhos permitiu. Então os espíritos imundos, tendo saído, entraram nos porcos; e a manada, de uns dois mil, precipitou-se no mar, afogando-se.
14 Ol pe hana nenge tenau elele kie nemur te ua kela te hesongia pingana nga tuele tana pe nga kileng kinkino ngana mur. Ke hehei pe hana tela kela tenau nga ure nenge lohot.
14 Fugiram os pastores e narraram o fato na cidade e pelos arredores. Então saíram a ver o que tinha acontecido.
15 Iok, te song lange Iesus pe te esia non nenge uneinei ua hot nge i, pe iri te ruraia nge are ke nek mana pe heronia nena hengeron pe ramana mallaha mule lo.
15 Aproximaram-se de Jesus e viram o possesso assentado, coberto com seu manto e calmo, ele que tinha sido possuído pela Legião. E o pânico apoderou-se deles.
16 Iri hel nenge te esia lo te nana lange hehei pe hana nga ure nenge lohot nge non neu pe nge kie nemur.
16 As testemunhas do fato contaram-lhes como havia acontecido isso ao endemoninhado, e o caso dos porcos.
17 Ol pe hehei pe hana te kulosia Iesus ke teke lohot nga reria kileng.
17 Começaram então a rogar-lhe que se retirasse da sua região.
18 Iesus lohaka nga sulang nem pe non nenge uneinei tu nge i ech ke teke, “Ita ul!”
18 Quando ele subia para a barca, veio o que tinha sido possesso e pediu-lhe permissão de acompanhá-lo.
19 Pe Iesus longele i ero. Ol pe Iesus hele lange i, “Ola mule nga lem kileng pe o heleia lange alom mur pe lem misili mur nga nenge Non Soke letena toto ia iong ke halaua iong.”
19 Jesus não o admitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para junto dos teus e anuncia-lhes tudo o que o Senhor fez por ti, e como se compadeceu de ti.
20 Ol pe ana non la ke i rara nga tuele kina nenge Tekapolis, pe heleia Iesus nge halaua tote i pe iri nenge te longe te ruraia.
20 Foi-se ele e começou a publicar, na Decápole, tudo o que Jesus lhe havia feito. E todos se admiravam.
21 Iesus pe na hana mur tela mule nga ech hetaliliu ngana ilina hele pe hulua teat ke te hemurung hite i.
21 Tendo Jesus navegado outra vez para a margem oposta, de novo afluiu a ele uma grande multidão. Ele se achava à beira do mar, quando
22 Pe none nge i soke nga Israel mur reria hetoronga ana pele, ene Iairos. Ana non at ke esia Iesus pe tualou palana pe ma sio nga Iesus matana.
22 um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, se apresentou e, à sua vista, lançou-se-lhe aos pés,
23 Pe hetalaulau toto lange i ke teke, “Tuk hei ngana nenge kino kou teke metmete lo. Auo! Atong, oi at ke ora haka nge i pe o hemasia ke maul mule!”
23 rogando-lhe com insistência: Minha filhinha está nas últimas. Vem, impõe-lhe as mãos para que se salve e viva.
24 Iok, Iesus la luluch nge i pe hulua te nanas pe te maimai hite i ke liliu tom.
24 Jesus foi com ele e grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Pe hei e pule nge toho malasioia i ke ana hesinga iri analoch pe nai.
25 Ora, havia ali uma mulher que já por doze anos padecia de um fluxo de sangue.
26 Hana nenge te hemasmas te totoi ke te halaua i pe ero. Hei nem esilia nena umtutuna lochloch ngana nge iri pe haleles nem het ero toto mana.
26 Sofrera muito nas mãos de vários médicos, gastando tudo o que possuía, sem achar nenhum alívio; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 — ausente —
27 Tendo ela ouvido falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe no manto.
28 — ausente —
28 Dizia ela consigo: Se tocar, ainda que seja na orla do seu manto, estarei curada.
29 Raua pe haleles nem het sapele pe namneia pe eteia nge haleles nem het toto nge i lo.
29 Ora, no mesmo instante se lhe estancou a fonte de sangue, e ela teve a sensação de estar curada.
30 Pe Iesus amnei sapele nena kerkerenga nge lohot nge i. Iok, ralele pe ontei, “Itei rahite lek hengeron?”
30 Jesus percebeu imediatamente que saíra dele uma força e, voltando-se para o povo, perguntou: Quem tocou minhas vestes?
31 Pe na hana mur te hele, “O nau nga hulua nenge te maimai hite iong nei. Pomere nge o ontei ke, ‘Itei raua iau?’”
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te comprime e perguntas: Quem me tocou?
32 Pe Iesus nau rara nga itei toto nge raua i.
32 E ele olhava em derredor para ver quem o fizera.
33 Ana hei eteia nge utar lohot nge i ke sana loiloi pe isipona lange Iesus ke tualousio nge i pe hele hot pengpeng lange i.
33 Ora, a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que nela se tinha passado, veio lançar-se-lhe aos pés e contou-lhe toda a verdade.
34 Iesus hele lange i, “Atong liuk, o urana nga letem manmanna ngam. Ola otu ke nek pe haleles nem tu nge iong ero ol.”
34 Mas ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou. Vai em paz e sê curada do teu mal.
35 Iesus heleleia ure nei pe hana hel nga Iairos nena pele te song at ke te hele nge i, “Tum kou mete lo, pomere nge o hemakuk rere mene Non Soke ne mam?”
35 Enquanto ainda falava, chegou alguém da casa do chefe da sinagoga, anunciando: Tua filha morreu. Para que ainda incomodas o Mestre?
36 Iesus ma langa reria helenga ero pe hele lange Iairos, “O matau ero, letem manmanna mana.”
36 Ouvindo Jesus a notícia que era transmitida, dirigiu-se ao chefe da sinagoga: Não temas; crê somente.
37 Pomalam, Iesus poi ele hulua ke tela luluch nge i ero. Petrus pe Ieims pe tina Ioanes iri toro mana te koko nge Iesus.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Tela ke te lohot nga Iairos na pele pe Iesus esia hulua nge te tangtang pe te hele loulou rarara.
38 Ao chegar à casa do chefe da sinagoga, viu o alvoroço e os que estavam chorando e fazendo grandes lamentações.
39 Iesus i teu pe hele lange iri, “Pomere nenge a chauchai rara pe a tangtang mam? He nei mete ero i. Mamani mana pai!”
39 Ele entrou e disse-lhes: Por que todo esse barulho e esses choros? A menina não morreu. Ela está dormindo.
40 Ol pe te songlele ia Iesus pe Iesus kulos hote iri pe mene he nem alona mur pe nena hana mol ke tei teu langa pele letena nenge he nem maia.
40 Mas riam-se dele. Contudo, tendo mandado sair todos, tomou o pai e a mãe da menina e os que levava consigo, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Iesus rahite he neu nga penna pe hele lange i, “Talitha koum.” helenga nei luna laka, “He sune nem e hele lange iong, o lohaka.”
41 Segurou a mão da menina e disse-lhe: Talita cumi, que quer dizer: Menina, ordeno-te, levanta-te!
42 He nem lohaka sapele pe talun ke i rara. (Pe he nem ana hesinga iri analoch pe nai) Pomalam ure nei lohot pe iri lochoch te rura toto.
42 E imediatamente a menina se levantou e se pôs a caminhar {pois contava doze anos}. Eles ficaram assombrados.
43 Pe Iesus hele ele iri ke teke te hele hote lange mele hel ero. Pe hele, “A tunge ngaunga lange i ke ngau.”
43 Ordenou-lhes severamente que ninguém o soubesse, e mandou que lhe dessem de comer.Jesus de Nazaré
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.