Marcos 5
Tomunga Hel Heueu Ngana (UVL) vs ARA
1 Iesus pe na hana mur te lohot nga ech hetaliliu ngana ilina nge Kalelea nga tuele tana nge Kerasa.
1 Entrementes, chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 Iesus iuch sio nga sulang pe saol sapele none nge uneinei tu nge i.
2 Ao desembarcar, logo veio dos sepulcros, ao seu encontro, um homem possesso de espírito imundo,
3 Ana non nem tutu nga rika mur nenge te tattal hana koluria ia. Pe mele pele kikina halang ero nge kale hite i ol. Chaunga nenge kerkereng toto malam pe ero la.
3 o qual vivia nos sepulcros, e nem mesmo com cadeias alguém podia prendê-lo;
4 Kokoes, te kale apena pe penna nga rur nenge kerkereng toto. Pe kokoes mana takhoa nga penna pe nga apena tutkolkole. Mele pele nakuna ero toto nge laua i iange kikina toto.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e os grilhões, despedaçados. E ninguém podia subjugá-lo.
5 Kokoes nga sinanga pe miliko i rara nga rika hanna pe hengene, pe uu pe ririria singina nga um.
5 Andava sempre, de noite e de dia, clamando por entre os sepulcros e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 I tu ke kangkanga pol pe esia Iesus pe song sapele lange i ke tualou sio nga matana pe kanna tuakolo tala lange i.
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e o adorou,
7 Pe alngana haka ke soke toto ke teke, “Iesus, NeHalang nenga lut toto tuna iong! Oat ke o potar nge iau?” Pe hemaluche Iesus nga NeHalang ene ke teke, “Iesus o heporeke iau ero!”
7 exclamando com alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes!
8 Non neu hele ke pomai iange Iesus hele lange i ke teke, “Uneinei o lohot nge non nem.”
8 Porque Jesus lhe dissera: Espírito imundo, sai desse homem!
9 Ol pe Iesus onteia i, “Em mere?”
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Pe helaulau lange Iesus ke lope hote uneinei mur nga kileng nem ero.
10 E rogou-lhe encarecidamente que os não mandasse para fora do país.
11 Kie halang te tutua nga hengene ilina
11 Ora, pastava ali pelo monte uma grande manada de porcos.
12 pe uneinei mur te helaulau lange Iesus ke te teke, “O kulosia imem kela mo teu heke kie mur.”
12 E os espíritos imundos rogaram a Jesus, dizendo: Manda-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Ke Iesus longele iri ke tela. Pe uneinei mur te ua hot nge non nem pe teteu heke kie mur. Kie nemur lochloch iri 2000, pe tepoi koukou pe te sasaul sio nga liling kela te pachpach nga ech.
13 Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Ol pe hana nenge tenau elele kie nemur te ua kela te hesongia pingana nga tuele tana pe nga kileng kinkino ngana mur. Ke hehei pe hana tela kela tenau nga ure nenge lohot.
14 Os porqueiros fugiram e o anunciaram na cidade e pelos campos. Então, saiu o povo para ver o que sucedera.
15 Iok, te song lange Iesus pe te esia non nenge uneinei ua hot nge i, pe iri te ruraia nge are ke nek mana pe heronia nena hengeron pe ramana mallaha mule lo.
15 Indo ter com Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Iri hel nenge te esia lo te nana lange hehei pe hana nga ure nenge lohot nge non neu pe nge kie nemur.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 Ol pe hehei pe hana te kulosia Iesus ke teke lohot nga reria kileng.
17 E entraram a rogar-lhe que se retirasse da terra deles.
18 Iesus lohaka nga sulang nem pe non nenge uneinei tu nge i ech ke teke, “Ita ul!”
18 Ao entrar Jesus no barco, suplicava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Pe Iesus longele i ero. Ol pe Iesus hele lange i, “Ola mule nga lem kileng pe o heleia lange alom mur pe lem misili mur nga nenge Non Soke letena toto ia iong ke halaua iong.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas ordenou-lhe: Vai para tua casa, para os teus. Anuncia-lhes tudo o que o Senhor te fez e como teve compaixão de ti.
20 Ol pe ana non la ke i rara nga tuele kina nenge Tekapolis, pe heleia Iesus nge halaua tote i pe iri nenge te longe te ruraia.
20 Então, ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe fizera; e todos se admiravam.
21 Iesus pe na hana mur tela mule nga ech hetaliliu ngana ilina hele pe hulua teat ke te hemurung hite i.
21 Tendo Jesus voltado no barco, para o outro lado, afluiu para ele grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Pe none nge i soke nga Israel mur reria hetoronga ana pele, ene Iairos. Ana non at ke esia Iesus pe tualou palana pe ma sio nga Iesus matana.
22 Eis que se chegou a ele um dos principais da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se a seus pés
23 Pe hetalaulau toto lange i ke teke, “Tuk hei ngana nenge kino kou teke metmete lo. Auo! Atong, oi at ke ora haka nge i pe o hemasia ke maul mule!”
23 e insistentemente lhe suplicou: Minha filhinha está à morte; vem, impõe as mãos sobre ela, para que seja salva, e viverá.
24 Iok, Iesus la luluch nge i pe hulua te nanas pe te maimai hite i ke liliu tom.
24 Jesus foi com ele. Grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Pe hei e pule nge toho malasioia i ke ana hesinga iri analoch pe nai.
25 Aconteceu que certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia
26 Hana nenge te hemasmas te totoi ke te halaua i pe ero. Hei nem esilia nena umtutuna lochloch ngana nge iri pe haleles nem het ero toto mana.
26 e muito padecera à mão de vários médicos, tendo despendido tudo quanto possuía, sem, contudo, nada aproveitar, antes, pelo contrário, indo a pior,
27 — ausente —
27 tendo ouvido a fama de Jesus, vindo por trás dele, por entre a multidão, tocou-lhe a veste.
28 — ausente —
28 Porque, dizia: Se eu apenas lhe tocar as vestes, ficarei curada.
29 Raua pe haleles nem het sapele pe namneia pe eteia nge haleles nem het toto nge i lo.
29 E logo se lhe estancou a hemorragia, e sentiu no corpo estar curada do seu flagelo.
30 Pe Iesus amnei sapele nena kerkerenga nge lohot nge i. Iok, ralele pe ontei, “Itei rahite lek hengeron?”
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele saíra poder, virando-se no meio da multidão, perguntou: Quem me tocou nas vestes?
31 Pe na hana mur te hele, “O nau nga hulua nenge te maimai hite iong nei. Pomere nge o ontei ke, ‘Itei raua iau?’”
31 Responderam-lhe seus discípulos: Vês que a multidão te aperta e dizes: Quem me tocou?
32 Pe Iesus nau rara nga itei toto nge raua i.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem fizera isto.
33 Ana hei eteia nge utar lohot nge i ke sana loiloi pe isipona lange Iesus ke tualousio nge i pe hele hot pengpeng lange i.
33 Então, a mulher, atemorizada e tremendo, cônscia do que nela se operara, veio, prostrou-se diante dele e declarou-lhe toda a verdade.
34 Iesus hele lange i, “Atong liuk, o urana nga letem manmanna ngam. Ola otu ke nek pe haleles nem tu nge iong ero ol.”
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz e fica livre do teu mal.
35 Iesus heleleia ure nei pe hana hel nga Iairos nena pele te song at ke te hele nge i, “Tum kou mete lo, pomere nge o hemakuk rere mene Non Soke ne mam?”
35 Falava ele ainda, quando chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: Tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Iesus ma langa reria helenga ero pe hele lange Iairos, “O matau ero, letem manmanna mana.”
36 Mas Jesus, sem acudir a tais palavras, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Pomalam, Iesus poi ele hulua ke tela luluch nge i ero. Petrus pe Ieims pe tina Ioanes iri toro mana te koko nge Iesus.
37 Contudo, não permitiu que alguém o acompanhasse, senão Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Tela ke te lohot nga Iairos na pele pe Iesus esia hulua nge te tangtang pe te hele loulou rarara.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, viu Jesus o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Iesus i teu pe hele lange iri, “Pomere nenge a chauchai rara pe a tangtang mam? He nei mete ero i. Mamani mana pai!”
39 Ao entrar, lhes disse: Por que estais em alvoroço e chorais? A criança não está morta, mas dorme.
40 Ol pe te songlele ia Iesus pe Iesus kulos hote iri pe mene he nem alona mur pe nena hana mol ke tei teu langa pele letena nenge he nem maia.
40 E riam-se dele. Tendo ele, porém, mandado sair a todos, tomou o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 Iesus rahite he neu nga penna pe hele lange i, “Talitha koum.” helenga nei luna laka, “He sune nem e hele lange iong, o lohaka.”
41 Tomando-a pela mão, disse: Talitá cumi!, que quer dizer: Menina, eu te mando, levanta-te!
42 He nem lohaka sapele pe talun ke i rara. (Pe he nem ana hesinga iri analoch pe nai) Pomalam ure nei lohot pe iri lochoch te rura toto.
42 Imediatamente, a menina se levantou e pôs-se a andar; pois tinha doze anos. Então, ficaram todos sobremaneira admirados.
43 Pe Iesus hele ele iri ke teke te hele hote lange mele hel ero. Pe hele, “A tunge ngaunga lange i ke ngau.”
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que dessem de comer à menina.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.