Marcos 11
Tomunga Hel Heueu Ngana (UVL) vs VC
1 Tei ke heroi lange Ierusalem pe tei haka nga hengene nenge Oliua. Pe te lohot nga tuele tana nenge Petpage pe Petani. Iesus kulosia nena hana nai
1 Jesus e seus discípulos aproximavam-se de Jerusalém e chegaram aos arredores de Betfagé e de Betânia, perto do monte das Oliveiras. Desse lugar Jesus enviou dois dos seus discípulos,
2 pe hetoro hite iri, “Imo nai ai langa tuele tana nenge a naue la neu. Ai ke ala pe a esia tongki nge te kale hite pe mele songia ero kura. Aun hote pe a mene at.A esia tongki nge te kale hite|alt="tied donkey" src="HK00033B.TIF" size="span" loc="Mrk 11:2" copy="Horace Knowles © The British & Foreign Bible Society, 1954, 1967, 1972." ref="11:2"
2 dizendo-lhes: "Ide à aldeia que está defronte de vós e, logo ao entrardes nela, achareis preso um jumentinho, em que não montou ainda homem algum; desprendei-o e trazei-mo.
3 Pe nenge teke mele onteia imo, ‘A potatar ia ure nemam?’ Pe a hele lange i ke a teke, ‘Non Soke mutena taua ke teke la, pe at muleia kura.’”
3 E se alguém vos perguntar: Que fazeis?, dizei: O Senhor precisa dele, mas daqui a pouco o devolverá."
4 Tei ke tela pe te hottaua tongki nge kalenga hit ke mes nga kue nga pele matana pe te un hote.
4 Indo eles, acharam o jumentinho atado fora, diante duma porta, na curva do caminho. Iam-no desprendendo,
5 Hana hel nge temes luluch te ontomoia iri, “A un hote tongki nem ke a potaria?”
5 quando alguns dos que ali estavam perguntaram: "Ei, que estais fazendo? Por que soltais o jumentinho?"
6 Pe te tuacholia ke pomanga Iesus hele ngana lange iri pe te renge iri ke tela.
6 Responderam como Jesus lhes havia ordenado; e deixaram-no levar.
7 Te mene tongki lange Iesus pe tesau heke reria hengeron langa ana ure ke Iesus are haka ia.
7 Conduziram a Jesus o jumentinho, cobriram-no com seus mantos, e Jesus montou nele.
8 Hehei pe hana tesau parai ia reria hengeron nga kue tana. Pe hel tela nga ume ke te chatoa hakau ina mur pe te tatach hote nga kue.
8 Muitos estendiam seus mantos no caminho; outros cortavam ramos das árvores e espalhavam-nos, pelo chão.
9 Iri nenge tei nga muka nge Iesus pe iri nenga hoena, singiria kikele NeHalang pe te makul haka, “Ta heto heke NeHalang! Nena petanga tu nge i nenge kulos sue at nga Non Soke ene!
9 Tanto os que precediam como os que iam atrás clamavam: "Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor!
10 NeHalang pete etue nenge atat ke pomanga pete etue nenge temere Teuit esele Israel mur nge nike. Ta heto heke NeHalang nga lut toto!”
10 O Bendito o Rei?.que vai começar, o reino de Davi, nosso pai! Hosana no mais alto dos céus!"
11 Iesus iteu lange Ierusalem, pe iteu langa temene na pele. Pe nau rara nga ure lochloch. Nau rara ke het pe iri ul na hana analoch pe nai nem, tei sereng mana nga ulei ke tela nge Petani.
11 Jesus entrou em Jerusalém e dirigiu-se ao templo. Aí lançou-os olhos para tudo o que o cercava. Depois, como já fosse tarde, voltou para Betânia com os Doze.
12 Pomange rou, te lohaka nge Petani ke tela mulmule nge Ierusalem pe Iesus mete ana.
12 No outro dia, ao saírem de Betãnia, Jesus teve fome.
13 Esia ae popi nge ina halang pe mes nga tau pe ila ke teke nau. Lape nganangana ma ero? La ke es pe ina mana pe nganangana ero iange ana etue nenge hei ero.
13 Avistou de longe uma figueira coberta de folhas e foi ver se encontrava nela algum fruto. Aproximou-se da árvore, mas só encontrou folhas pois não era tempo de figos.
14 Iesus hele taua ae popi nem ke teke, “Nganangam ero ol!” Pe na hana mur te longe.
14 E disse à figueira: "Jamais alguém coma fruto de ti!" E os discípulos ouviram esta maldição.
15 Tela ke tesau hot nge Ierusalem pe Iesus i teu langa temene na pele. Pe talun ke lope hote iri nenge tei alala nga temene na pele. Pe hekale hulia hatanga nenge te hetata umtutuna ia pe arenga nenge iri nenge tei alala ia ngie.
15 Chegaram a Jerusalém e Jesus entrou no templo. E começou a expulsar os que no templo vendiam e compravam; derrubou as mesas dos trocadores de moedas e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 Pe heo ele iri nenge te loloch urelu pe te tamo tele rara nga temene na pele letena.
16 Não consentia que ninguém transportasse algum objeto pelo templo.
17 Pe lohaka pe hetore hehei pe hana ke pomai, “NeHalang nena alalaha nenge tehas sue ke ulolo, hele ke teke,
17 E ensinava-lhes nestes termos: "`Não está porventura escrito: A minha casa chamar-se-á casa de oração para todas as nações {Is 56,7}? Mas vós fizestes dela um covil de ladrões {Jr 7,11}.
18 Tunginga ana hana mur aria papalauna mur pe hana nenge te hetottoro hotonga te longe ke pomau pe te tango rara kue nenge lape te hune Iesus. Pe te mataua i iange hulua lochloch te rura ia non ngana na helenga.
18 Os príncipes dos sacerdotes e os escribas ouviram-no e procuravam um modo de o matar. Temiam-no, porque todo o povo se admirava da sua doutrina.
19 Nga ulei Iesus pe nena hana mur te lohaka mule nga tuele tana neu.
19 Quando já era tarde, saíram da cidade.
20 Pomange rou nga uach te nanasia kue nem pe te naue ae popi neu nge kalum ke sio langa ulanlana mur.
20 No dia seguinte pela manhã, ao passarem junto da figueira, viram que ela secara até a raiz.
21 Petrus letena metene utar nenge lohot pe onteia Iesus, “Non Soke, onau la! Ae popi nenge lem helenga makia kou mete!”
21 Pedro lembrou-se do que se tinha passado na véspera e disse a Jesus: "`Olha, Mestre, como secou a figueira que amaldiçoaste!"
22 — ausente —
22 Respondeu-lhes Jesus: "Tende fé em Deus.
23 — ausente —
23 Em verdade vos declaro: todo o que disser a este monte: Levanta-te e lança-te ao mar, se não duvidar no seu coração, mas acreditar que sucederá tudo o que disser, obterá esse milagre.
24 Ke pomalam e hele lange imo: Nga etue nenge a hetalaulau pe a ontei nga ute, letemo manmanna toto ke a mene ure nem, pe lape a mene ure e nenge a ontomoi iau ia.
24 Por isso vos digo: tudo o que pedirdes na oração, crede que o tendes recebido, e ser-vos-á dado.
25 Pe nenge teke omes ke o hetalaulau pe letem metene poinga poreke ngana nge mele poia lange iong, letem poreke ia mele nem mukam. Ke pomalam temere nga lut lape letena ia iong nga lem poinga poreke ngana mur pule.
25 E quando vos puserdes de pé para orar, perdoai, se tiverdes algum ressentimento contra alguém, para que também vosso Pai, que está nos céus, vos perdoe os vossos pecados. {
26 Pe nenge teke letem poreke ia hehei pe hana nga reria poinga poreke ngana mur ero, temem nga lut lape letena ia iong nga lem poinga poreke ngana mur ero pule.”
26 Mas se não perdoardes, tampouco vosso Pai que está nos céus vos perdoará os vossos pecados.}"
27 Iesus pe na hana mur teat mule nge Ierusalem pe Iesus i teu nga NeHalang na pele palaungana. Pe tunginga ana hana mur aria papalauna mur pe hotonga ana hetoronga mur pe almasinga ana hana mur teat nge i.
27 Jesus e seus discípulos voltaram outra vez a Jerusalém. E andando Jesus pelo templo, acercaram-se dele os príncipes dos sacerdotes, os escribas e os anciãos,
28 Pe te onteia i, “O kerkereng ngam mere nge o poia ure nemur? Itei he kerkereng ia iong ke o poia iri?”
28 e perguntaram-lhe: "Com que direito fazes isto? Quem te deu autoridade para fazer essas coisas?"
29 Iesus tuacholia iri, “Lape e onteia imo mukam. Pe nenge teke a tuacholia at nge iau, iok iau lape e tuacholia lemo onteinga.
29 Jesus respondeu-lhes: "Também eu vos farei uma pergunta; respondei-ma, e dir-vos-ei com que direito faço essas coisas.
30 A hele at nge iau, Ioanes nena kerkerenga nenge henunun nem at langai? At nge NeHalang ma at nge mele nga ich?”
30 O batismo de João vinha do céu ou dos homens? Respondei-me."
31 Te hele hel mule nge iri, “Lape ta hele ke mere mai? Nenge teke ta tuacholia ke ta teke, ‘At nge NeHalang.’ I lape ontei mule ita ke, ‘Pe pomere nenge letemo manmanna nge i ero?’
31 E discorriam lá consigo: "Se dissermos: Do céu, ele dirá: Por que razão, pois, não crestes nele?
32 Pe nenge teke ta teke, ‘At nge mele mana nga ich’ hulua nei lape te lope ita.” (Iri te matau iange hulua ramaria kerkereng toto nge Ioanes i hetatalonga.)
32 Se, ao contrário, dissermos: Dos homens, tememos o povo." Com efeito, tinham medo do povo, porque todos julgavam ser João deveras um profeta.
33 Ol pe te hele lange Iesus ke te teke, “Mo eteia ero i.”
33 Responderam a Jesus: "Não o sabemos." "E eu tampouco vos direi, disse Jesus, com que direito faço estas coisas."
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.