Lucas 24

Tomunga Hel Heueu Ngana (UVL) vs BKJ

Sair da comparação
1 Nga Sante nga uach uruna toto, hehei nemur te mene ure inangana ehech ngana nemur pe te hoala ke te teke tela tenau Iesus koluna.
1 Ora, no primeiro dia da semana, muito cedo de manhã, elas foram ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado, e algumas outras com elas.
2 Tei ke la te lohot nga kileng nenge Iesus koluna maia, pe um nenge are ele polo anna, ma kelkel pe polo anna pangpanga mana ol.
2 E elas acharam a pedra do sepulcro revolvida.
3 Iok laol, tei teu la pe te tango rere Iesus koluna pe te hottaua ero.
3 E, elas entrando, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Temes ke leteria tuaninin pe hana nai nge reria hengeron sinaala toto te lohot ke temes luluch nge iri.
4 E aconteceu que, estando elas muito perplexas a esse respeito, eis que pararam junto delas dois homens com vestes resplandecentes;
5 Ol pe hehei nemur te rura manaia iri pe te matau toto pe te tualou sio pe te puosue palpalria langa ich. Pe hana nai neu te hele lange iri ke pomai, “Pomere? A tango rere itei? Kileng nei metenga ana kileng koi pe pomere toto nenge o tango rere I nenge maulul.
5 e, estando elas com medo, e abaixando as suas faces para o chão, eles lhes disseram: Por que procurais o vivo dentre os mortos?
6 Pe non nem i ero lamai pule. Ngana kou maul haka mule lo. Letemo metene nena helenga mur nge heleia lange imo pule? Nga etue nenge tu luluch nge imo nge Kalelea, ana non hele ke teke,
6 Ele não está aqui, mas está ressuscitado; lembrai-vos como ele vos falou, estando ainda na Galileia,
7 ‘Lape te tunge Non Tuna langa hana porekreke ngana mur peria, ke lape te heon heke i ke mete. Pe nga etue mol ngana nga hoena lape maul haka mule.’”
7 dizendo: O Filho do homem deve ser entregue nas mãos dos homens pecadores, e ser crucificado, e ao terceiro dia ressuscitar.
8 Ol pe leteria metene sapele Iesus na helenga nemur.
8 E elas lembraram-se das suas palavras,
9 Hehei nemur tela mule pela te heleia ure lochloch ngana nei lange Iesus nena hana mur pe nge hulua lochloch ngana nenge te nananas ia Iesus.
9 e, retornando do sepulcro, contaram todas essas coisas aos onze, e a todos os demais.
10 Maria Mantalena pe Ioana pe Maria nenge Ieims tana pe hehei hel pule nenge tela luluch nge iri, te nana hote ure lochloch ngana nei lange Iesus nena hana mur.
10 Estas eram: Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago, e as outras mulheres que estavam com elas, que contaram estas coisas aos apóstolos.
11 Te nene pe Iesus nena hana mur leteria manmanna nga nananga nei ero, iange te teke hehei nemur te hele ngaria tang ke pomanga aria hauaua.
11 E as palavras delas lhes pareciam contos infundados, e eles não acreditavam nelas.
12 Ol pe Petrus lohaka pe song ke teke la ke nau nga polo nenge Iesus koluna mateuia. La ke tatuch sio ke teke nau pe um ponna ngana neu nganngana ero ol. Pe es mene ruchinga hit nenge te ruchit Iesus ia nge masio mana ol. Petrus esia ke mau pe letena hul rara ia ke halang pe ua ke la mule. Um ponna ngana neu nganngana ero ol|alt="Peter sees empty tomb" src="IB04170.TIF" size="col" loc="Luk 24:12" copy="Illustration by Dr. Farid Faadil. Used by permission." ref="24:12"
12 Então, Pedro levantando-se, correu para o sepulcro; e, abaixando-se, viu os panos de linho ali postos; e retirou-se, admirando consigo mesmo o que acontecera.
13 Iok, nga etue neu pengpeng Iesus nena hana nai tei ole ke te lala nga kileng e nge ene Emaus. Pe kileng neu tu ke sase pol nge Ierusalem.
13 E eis que, dois deles foram naquele mesmo dia para uma aldeia chamada Emaús, que distava de Jerusalém sessenta estádios;
14 Pe iri nai tei olole pe te heleleia ure lochloch ngana nenge lohot lo.
14 e iam falando um com o outro sobre todas estas coisas que tinham acontecido.
15 Iok, iri nai tei ke te hele tele helelia pe Iesus lohot nge iri, pe heroi taua iri kela iri ul tei ape.
15 E aconteceu que, enquanto eles caminhavam juntos e arrazoavam entre si, o próprio Jesus se aproximou, e ia com eles.
16 Pe nena hana nai neu te etei hilia i ero. Te esia i pe te teke non pele mana.
16 Mas os seus olhos estavam impedidos, para que não o conhecessem.
17 Ol pe Iesus onteia iri nai, “Imo nai ai olole pe a hele tele helel ia utar?” Pe iri nai nakuria poi koukou mana pe temes.
17 E ele lhes disse: Que tipo de palavras são essas que tendes um com o outro enquanto caminhais, e estais tristes?
18 Elle nge iri ene Kleopas. Iok, i nenge ene Kleopas lohaka pe hele, “Atong! Iong lape oi lang at nge Ierusalem heueu mana kai, nenge oetei ero nga ure nemur nenge te lohotot lamai?”
18 E um deles, cujo nome era Cléopas, respondendo, disse-lhe: És tu somente um estrangeiro em Jerusalém, e não soube das coisas que nela têm acontecido nestes dias?
19 Pe Iesus ontei, “Iong mam o heleleia utar mur nenge te lohotot mam?”
19 E ele disse-lhes: Quais coisas? E eles lhe disseram: A respeito de Jesus de Nazaré, que foi um profeta poderoso em feitos e palavras diante de Deus e de todo o povo;
20 Tunginga ana hana mur aria papalauna mur pe hana nenge tenau elele imem, te poia ana helenga ke te teke mete. Pomalam te heon heke i.
20 e como os principais sacerdotes e os nossos governantes o entregaram para ser condenado à morte, e o crucificaram.
21 Pe imem lochloch ngana letemem manmanna ke i toto koloi, nenge lape mene mule Israel mur lochloch. Pe lape ero ol. Onau ure nenge lohot nem ana etue mol ngana koi heueu nei.
21 Mas nós esperávamos que fosse ele quem havia de remir Israel; e, todavia, além do mais, já é hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 “Pe hehei hel nge imem te herura mene imem. Iange nga uach uruna te oala ke te teke tenau toto nga um ponna nenge tetal teu Iesus koluna ia.
22 Sim, e também algumas mulheres de nossa companhia nos surpreenderam, as quais de madrugada foram ao sepulcro;
23 Tela pe te rere Iesus koluna pe te hottaua ero. Iok, teat mule pe te teke tenau operia ia NeHalang nena angkelo mur nge te hele lange iri ke te teke, ‘Iesus maul haka mule lo.’
23 e, não achando o seu corpo, elas vieram, dizendo que também haviam tido uma visão de anjos que diziam estar ele vivo.
24 Ol pe mele hel pule nge imem tela ke tenau toto nga um ponna neu pule. Pe te esia ke ure lochloch ngana lohot ke pete tote hehei nemur te hele ngaria. Ke iri pule te kolkol Iesus koluna.”
24 E alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam isto mesmo como as mulheres haviam dito; mas a ele não viram.
25 Ol pe Iesus hele lange iri nai, “Imo nge lape letemo matana ngana unne ero iam, iange anali toto nge imo pule nge letemo manmanna nga ure lochloch ngana nenge hetatalonga mur te heleia.
25 Então, ele lhes disse: Ó tolos, e tardos de coração para crerdes em tudo o que os profetas falaram!
26 Pomere? Imo nge a eteia ero kai? Toinge letemo matana pol, a eteia ke Kristus lape mene melmelenga palaungana tala, pe nga hoena, mene kerkerenga palaungana toto nge NeHalang.”
26 Não convinha que o Cristo sofresse essas coisas e entrasse na sua glória?
27 Ol pe Iesus hele hote asinga nemur nenge te heleleia i. Talune nga alalaha nenge Moses hasia kela het nga alalaha nenge hetatalonga mur tehas ia.
27 E, começando por Moisés e por todos os profetas, explicou-lhes em todas as escrituras as coisas a seu respeito.
28 Iok, tei ke te heroi langa kileng nenge Emaus pe Iesus poi ke malaka nga i ke lala nga kileng e nge tunga tau kura.
28 E, aproximando-se à aldeia para onde iam; ele fez como quem ia para mais longe.
29 Ol pe iri nai te hele ele i ke te teke, “O iat ke otu luluch nge imem muka, iange chaia matana puluch sisio lo i.” Pomalam Iesus lake tu luluch nge iri.
29 Mas eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco; porque já é tarde, e já declinou o dia. E ele entrou para permanecer com eles.
30 Iok laol, Iesus are sio ke ngau luluch nge iri, pe mene ngaunga pe hele urana toto lange NeHalang pe reke pe tunge lange hana nai neu.
30 E aconteceu que, estando assentado com eles à mesa, ele tomou o pão e o abençoou, e partiu-o e deu-lhos.
31 Ol pe hana nai neu te esia Iesus nge poi ke pomau pe ngaria lohot. Pe te etei sapele ke non neu i Iesus. Te eteia ke i Iesus ol pe erue sio ke te kolkolia i sapele.
31 E os seus olhos foram abertos, e eles o reconheceram; e ele desapareceu de diante deles.
32 Ol pe iri nai te hele, “Tai olole nga kue nem pe ita nai letera iech toto nge ta longe i nge hele urumrume hasinga nemur, pe hemallaha hote luna mur atat nge ita.”
32 E eles disseram um para o outro: Não ardia nosso coração enquanto ele falava conosco no caminho, e quando ele nos abria as escrituras?
33 Iok, ol pe te lohaka sapele ke tela mule nge Ierusalem. Tela pe te lohot nge Iesus nena hana iri analoch pe elle nge te emurungrung luluch nge hulua nemur nenge te nanasia Iesus.
33 E na mesma hora levantaram-se e retornaram para Jerusalém, e encontraram os onze reunidos, e os que estavam com eles,
34 Pe te hele ke te teke, “Manmanna ke Iesus maul haka mule lo! Ke ngana laka nenge hetei hote i lange Simon!”
34 dizendo: De fato o Senhor está ressuscitado, e apareceu a Simão.
35 Iok, Iesus nena hana nai neu te hele hote utar nenge lohot nge iri nga kue nenge lala nge Emaus, pe pule te hele ururume te etei ngaria ia Iesus nga etue nenge reke ngaunga pe tunge lange iri.
35 E eles contaram que coisas tinham acontecido no caminho, e como o reconheceram no partir do pão.
36 Te helele kura, pe Iesus lohot ke mes luluch nge iri pe hele lange iri, “Lek miliko palaungana lange imo lochloch ngana.”
36 E, enquanto eles falavam isto, o próprio Jesus ficou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 Pe iri lochloch ngana nemur te rura pe te matau toto iange te esia Iesus pe te teke ma moiuk.
37 Mas eles, espantados e atemorizados, pensavam estar vendo um espírito.
38 Ol pe Iesus hele lange iri, “A mataua utar? Pomere nenge letemo manmanna ero?”
38 E ele lhes disse: Por que estais perturbados? E por que surgem pensamentos em vossos corações?
39 — ausente —
39 Olhai as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; tocai-me e vede, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 — ausente —
40 E, falando isso, ele mostrou-lhes suas mãos e seus pés.
41 Iesus hele ke mau pe hulua nemur leteria nachnai kura iange te iech toto. Ol pe Iesus onteia iri, “A talue ngaunga unne kau?”
41 E, eles ainda não crendo, por causa da alegria e admiração, disse-lhes: Tendes aqui algo de comer?
42 Pe te mene ruo kalum ngana elle ke te laia nge i.
42 Então, eles deram-lhe um pedaço de um peixe assado, e um favo de mel.
43 Iok laol, Iesus mene ruo neu pe ngau sapele nga hulua nemur mataria.
43 E ele tomou-o e comeu diante deles.
44 Ke het pe hele lange iri, “Ure nenge etu luluch nge imo pe e heleleia, ngana koi lohot nei. Iange hasinga nenge Moses pe hetatalonga mur pe nga alalaha nenge Sam te tuatautaua iau. Pe ure nemur lape te lohot ke mamanna nga NeHalang lemene ngana.”
44 E ele disse-lhes: Estas são as palavras que eu vos falei, estando ainda convosco, que era necessário que se cumprissem todas as coisas que foram escritas a respeito de mim na lei de Moisés, e nos profetas, e nos salmos.
45 Ol pe Iesus helete metene iri ke te eteia NeHalang nena helenga mur.
45 Então, ele abriu-lhes o entendimento, para que eles pudessem compreender as escrituras,
46 Pe hele lange iri ke pomai, “Helenga nenge tehas sue, tang ke mai koi: Kristus lape takisia melmelenga palaungana ke mete pe nga etue mol ngana lape maul haka mule.
46 e disse-lhes: Assim está escrito, e assim convinha que o Cristo sofresse e ressuscitasse dos mortos no terceiro dia,
47 Pe nga i sipona na kerkerenga lape te haliu hote nena helenga ke pomai, ‘A hulia letemo nga lemo poinga poreke ngana mur. Pomalam lape NeHalang letena porekeia imo pe saua lemo poinga poreke ngana mur ke te lasus toto.’ Helenga nemur lape te haliu hot tele nge Ierusalem ke het pe langa kileng lochloch ngana nga ich.
47 e que em seu nome se pregasse o arrependimento e a remissão dos pecados a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Pe imo sipomo anau urume ure nemur lo. Ke lape a haliu hote ol.
48 E vós sois testemunhas destas coisas.
49 Pe iau lape e hekulo sue utar nenge temek hele ke teke tunge lange imo. Pe imo atu lakoloi. Iange Opepengpeng lape sio at nga lut ke hekerkereng tote imo, ke het pe a laol.”
49 E eis que, eu envio sobre vós a promessa de meu Pai; mas ficai na cidade de Jerusalém, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Iok, ol pe Iesus mene hote nena hana mur nge Ierusalem ke tela rochroi nge Petani. Pe nga lamau, Iesus tul heke penna pe pete iri lochloch.
50 E ele levou-os para fora, até Betânia, e ele levantando as suas mãos, os abençoou.
51 Iesus petpete iri kura pe hile iri pe lohaka la sapele ke langa lut nga tapa.
51 E aconteceu que, enquanto os abençoava, apartou-se deles e foi elevado ao céu.
52 Pe hehei pe hana nemur te heto heke tote i nga lamau. Ke het pe tela mule nge Ierusalem. Tela mule pe iechinga palaungana toto lohot nge iri.
52 E eles o adoraram, e retornaram para Jerusalém com grande júbilo;
53 Ke kokoes tetu manmanna nga NeHalang nena pele palaungana ke te heto hekeke i.
53 e estavam continuamente no templo, louvando e bendizendo a Deus. Amém.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.