Lucas 24
Tomunga Hel Heueu Ngana (UVL) vs ARIB
1 Nga Sante nga uach uruna toto, hehei nemur te mene ure inangana ehech ngana nemur pe te hoala ke te teke tela tenau Iesus koluna.
1 Mas já no primeiro dia da semana, bem de madrugada, foram elas ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado.
2 Tei ke la te lohot nga kileng nenge Iesus koluna maia, pe um nenge are ele polo anna, ma kelkel pe polo anna pangpanga mana ol.
2 E acharam a pedra revolvida do sepulcro.
3 Iok laol, tei teu la pe te tango rere Iesus koluna pe te hottaua ero.
3 Entrando, porém, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Temes ke leteria tuaninin pe hana nai nge reria hengeron sinaala toto te lohot ke temes luluch nge iri.
4 E, estando elas perplexas a esse respeito, eis que lhes apareceram dois varões em vestes resplandecentes;
5 Ol pe hehei nemur te rura manaia iri pe te matau toto pe te tualou sio pe te puosue palpalria langa ich. Pe hana nai neu te hele lange iri ke pomai, “Pomere? A tango rere itei? Kileng nei metenga ana kileng koi pe pomere toto nenge o tango rere I nenge maulul.
5 e ficando elas atemorizadas e abaixando o rosto para o chão, eles lhes disseram: Por que buscais entre os mortos aquele que vive?
6 Pe non nem i ero lamai pule. Ngana kou maul haka mule lo. Letemo metene nena helenga mur nge heleia lange imo pule? Nga etue nenge tu luluch nge imo nge Kalelea, ana non hele ke teke,
6 Ele não está aqui, mas ressurgiu. Lembrai-vos de como vos falou, estando ainda na Galiléia.
7 ‘Lape te tunge Non Tuna langa hana porekreke ngana mur peria, ke lape te heon heke i ke mete. Pe nga etue mol ngana nga hoena lape maul haka mule.’”
7 dizendo: Importa que o Filho do homem seja entregue nas mãos de homens pecadores, e seja crucificado, e ao terceiro dia ressurja.
8 Ol pe leteria metene sapele Iesus na helenga nemur.
8 Lembraram-se, então, das suas palavras;
9 Hehei nemur tela mule pela te heleia ure lochloch ngana nei lange Iesus nena hana mur pe nge hulua lochloch ngana nenge te nananas ia Iesus.
9 e, voltando do sepulcro, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os demais.
10 Maria Mantalena pe Ioana pe Maria nenge Ieims tana pe hehei hel pule nenge tela luluch nge iri, te nana hote ure lochloch ngana nei lange Iesus nena hana mur.
10 E eram Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago; também as outras que estavam com elas relataram estas coisas aos apóstolos.
11 Te nene pe Iesus nena hana mur leteria manmanna nga nananga nei ero, iange te teke hehei nemur te hele ngaria tang ke pomanga aria hauaua.
11 E pareceram-lhes como um delírio as palavras das mulheres e não lhes deram crédito.
12 Ol pe Petrus lohaka pe song ke teke la ke nau nga polo nenge Iesus koluna mateuia. La ke tatuch sio ke teke nau pe um ponna ngana neu nganngana ero ol. Pe es mene ruchinga hit nenge te ruchit Iesus ia nge masio mana ol. Petrus esia ke mau pe letena hul rara ia ke halang pe ua ke la mule. Um ponna ngana neu nganngana ero ol|alt="Peter sees empty tomb" src="IB04170.TIF" size="col" loc="Luk 24:12" copy="Illustration by Dr. Farid Faadil. Used by permission." ref="24:12"
12 Mas Pedro, levantando-se, correu ao sepulcro; e, abaixando-se, viu somente os panos de linho; e retirou-se, admirando consigo o que havia acontecido.
13 Iok, nga etue neu pengpeng Iesus nena hana nai tei ole ke te lala nga kileng e nge ene Emaus. Pe kileng neu tu ke sase pol nge Ierusalem.
13 Nesse mesmo dia, iam dois deles para uma aldeia chamada Emaús, que distava de Jerusalém sessenta estádios;
14 Pe iri nai tei olole pe te heleleia ure lochloch ngana nenge lohot lo.
14 e iam comentando entre si tudo aquilo que havia sucedido.
15 Iok, iri nai tei ke te hele tele helelia pe Iesus lohot nge iri, pe heroi taua iri kela iri ul tei ape.
15 Enquanto assim comentavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou, e ia com eles;
16 Pe nena hana nai neu te etei hilia i ero. Te esia i pe te teke non pele mana.
16 mas os olhos deles estavam como que fechados, de sorte que não o reconheceram.
17 Ol pe Iesus onteia iri nai, “Imo nai ai olole pe a hele tele helel ia utar?” Pe iri nai nakuria poi koukou mana pe temes.
17 Então ele lhes perguntou: Que palavras são essas que, caminhando, trocais entre vós? Eles então pararam tristes.
18 Elle nge iri ene Kleopas. Iok, i nenge ene Kleopas lohaka pe hele, “Atong! Iong lape oi lang at nge Ierusalem heueu mana kai, nenge oetei ero nga ure nemur nenge te lohotot lamai?”
18 E um deles, chamado Cleopas, respondeu-lhe: És tu o único peregrino em Jerusalém que não soube das coisas que nela têm sucedido nestes dias?
19 Pe Iesus ontei, “Iong mam o heleleia utar mur nenge te lohotot mam?”
19 Ao que ele lhes perguntou: Quais? Disseram-lhe: As que dizem respeito a Jesus, o nazareno, que foi profeta, poderoso em obras e palavras diante de Deus e de todo o povo.
20 Tunginga ana hana mur aria papalauna mur pe hana nenge tenau elele imem, te poia ana helenga ke te teke mete. Pomalam te heon heke i.
20 e como os principais sacerdotes e as nossas autoridades e entregaram para ser condenado à morte, e o crucificaram.
21 Pe imem lochloch ngana letemem manmanna ke i toto koloi, nenge lape mene mule Israel mur lochloch. Pe lape ero ol. Onau ure nenge lohot nem ana etue mol ngana koi heueu nei.
21 Ora, nós esperávamos que fosse ele quem havia de remir Israel; e, além de tudo isso, é já hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 “Pe hehei hel nge imem te herura mene imem. Iange nga uach uruna te oala ke te teke tenau toto nga um ponna nenge tetal teu Iesus koluna ia.
22 Verdade é, também, que algumas mulheres do nosso meio nos encheram de espanto; pois foram de madrugada ao sepulcro
23 Tela pe te rere Iesus koluna pe te hottaua ero. Iok, teat mule pe te teke tenau operia ia NeHalang nena angkelo mur nge te hele lange iri ke te teke, ‘Iesus maul haka mule lo.’
23 e, não achando o corpo dele voltaram, declarando que tinham tido uma visão de anjos que diziam estar ele vivo.
24 Ol pe mele hel pule nge imem tela ke tenau toto nga um ponna neu pule. Pe te esia ke ure lochloch ngana lohot ke pete tote hehei nemur te hele ngaria. Ke iri pule te kolkol Iesus koluna.”
24 Além disso, alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam ser assim como as mulheres haviam dito; a ele, porém, não o viram.
25 Ol pe Iesus hele lange iri nai, “Imo nge lape letemo matana ngana unne ero iam, iange anali toto nge imo pule nge letemo manmanna nga ure lochloch ngana nenge hetatalonga mur te heleia.
25 Então ele lhes disse: ó néscios, e tardos de coração para crerdes tudo o que os profetas disseram!
26 Pomere? Imo nge a eteia ero kai? Toinge letemo matana pol, a eteia ke Kristus lape mene melmelenga palaungana tala, pe nga hoena, mene kerkerenga palaungana toto nge NeHalang.”
26 Porventura não importa que o Cristo padecesse essas coisas e entrasse na sua glória?
27 Ol pe Iesus hele hote asinga nemur nenge te heleleia i. Talune nga alalaha nenge Moses hasia kela het nga alalaha nenge hetatalonga mur tehas ia.
27 E, começando por Moisés, e por todos os profetas, explicou-lhes o que dele se achava em todas as Escrituras.
28 Iok, tei ke te heroi langa kileng nenge Emaus pe Iesus poi ke malaka nga i ke lala nga kileng e nge tunga tau kura.
28 Quando se aproximaram da aldeia para onde iam, ele fez como quem ia para mais longe.
29 Ol pe iri nai te hele ele i ke te teke, “O iat ke otu luluch nge imem muka, iange chaia matana puluch sisio lo i.” Pomalam Iesus lake tu luluch nge iri.
29 Eles, porém, o constrangeram, dizendo: Fica conosco; porque é tarde, e já declinou o dia. E entrou para ficar com eles.
30 Iok laol, Iesus are sio ke ngau luluch nge iri, pe mene ngaunga pe hele urana toto lange NeHalang pe reke pe tunge lange hana nai neu.
30 Estando com eles à mesa, tomou o pão e o abençoou; e, partindo-o, lho dava.
31 Ol pe hana nai neu te esia Iesus nge poi ke pomau pe ngaria lohot. Pe te etei sapele ke non neu i Iesus. Te eteia ke i Iesus ol pe erue sio ke te kolkolia i sapele.
31 Abriram-se-lhes então os olhos, e o reconheceram; nisto ele desapareceu de diante deles.
32 Ol pe iri nai te hele, “Tai olole nga kue nem pe ita nai letera iech toto nge ta longe i nge hele urumrume hasinga nemur, pe hemallaha hote luna mur atat nge ita.”
32 E disseram um para o outro: Porventura não se nos abrasava o coração, quando pelo caminho nos falava, e quando nos abria as Escrituras?
33 Iok, ol pe te lohaka sapele ke tela mule nge Ierusalem. Tela pe te lohot nge Iesus nena hana iri analoch pe elle nge te emurungrung luluch nge hulua nemur nenge te nanasia Iesus.
33 E na mesma hora levantaram-se e voltaram para Jerusalém, e encontraram reunidos os onze e os que estavam com eles,
34 Pe te hele ke te teke, “Manmanna ke Iesus maul haka mule lo! Ke ngana laka nenge hetei hote i lange Simon!”
34 os quais diziam: Realmente o Senhor ressurgiu, e apareceu a Simão.
35 Iok, Iesus nena hana nai neu te hele hote utar nenge lohot nge iri nga kue nenge lala nge Emaus, pe pule te hele ururume te etei ngaria ia Iesus nga etue nenge reke ngaunga pe tunge lange iri.
35 Então os dois contaram o que acontecera no caminho, e como se lhes fizera conhecer no partir do pão.
36 Te helele kura, pe Iesus lohot ke mes luluch nge iri pe hele lange iri, “Lek miliko palaungana lange imo lochloch ngana.”
36 Enquanto ainda falavam nisso, o próprio Jesus se apresentou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 Pe iri lochloch ngana nemur te rura pe te matau toto iange te esia Iesus pe te teke ma moiuk.
37 Mas eles, espantados e atemorizados, pensavam que viam algum espírito.
38 Ol pe Iesus hele lange iri, “A mataua utar? Pomere nenge letemo manmanna ero?”
38 Ele, porém, lhes disse: Por que estais perturbados? e por que surgem dúvidas em vossos corações?
39 — ausente —
39 Olhai as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; apalpai-me e vede; porque um espírito não tem carne nem ossos, como percebeis que eu tenho.
40 — ausente —
40 E, dizendo isso, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Iesus hele ke mau pe hulua nemur leteria nachnai kura iange te iech toto. Ol pe Iesus onteia iri, “A talue ngaunga unne kau?”
41 Não acreditando eles ainda por causa da alegria, e estando admirados, perguntou-lhes Jesus: Tendes aqui alguma coisa que comer?
42 Pe te mene ruo kalum ngana elle ke te laia nge i.
42 Então lhe deram um pedaço de peixe assado,
43 Iok laol, Iesus mene ruo neu pe ngau sapele nga hulua nemur mataria.
43 o qual ele tomou e comeu diante deles.
44 Ke het pe hele lange iri, “Ure nenge etu luluch nge imo pe e heleleia, ngana koi lohot nei. Iange hasinga nenge Moses pe hetatalonga mur pe nga alalaha nenge Sam te tuatautaua iau. Pe ure nemur lape te lohot ke mamanna nga NeHalang lemene ngana.”
44 Depois lhe disse: São estas as palavras que vos falei, estando ainda convosco, que importava que se cumprisse tudo o que de mim estava escrito na Lei de Moisés, nos Profetas e nos Salmos.
45 Ol pe Iesus helete metene iri ke te eteia NeHalang nena helenga mur.
45 Então lhes abriu o entendimento para compreenderem as Escrituras;
46 Pe hele lange iri ke pomai, “Helenga nenge tehas sue, tang ke mai koi: Kristus lape takisia melmelenga palaungana ke mete pe nga etue mol ngana lape maul haka mule.
46 e disse-lhes: Assim está escrito que o Cristo padecesse, e ao terceiro dia ressurgisse dentre os mortos;
47 Pe nga i sipona na kerkerenga lape te haliu hote nena helenga ke pomai, ‘A hulia letemo nga lemo poinga poreke ngana mur. Pomalam lape NeHalang letena porekeia imo pe saua lemo poinga poreke ngana mur ke te lasus toto.’ Helenga nemur lape te haliu hot tele nge Ierusalem ke het pe langa kileng lochloch ngana nga ich.
47 e que em seu nome se pregasse o arrependimento para remissão dos pecados, a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Pe imo sipomo anau urume ure nemur lo. Ke lape a haliu hote ol.
48 Vós sois testemunhas destas coisas.
49 Pe iau lape e hekulo sue utar nenge temek hele ke teke tunge lange imo. Pe imo atu lakoloi. Iange Opepengpeng lape sio at nga lut ke hekerkereng tote imo, ke het pe a laol.”
49 E eis que sobre vós envio a promessa de meu Pai; ficai porém, na cidade, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Iok, ol pe Iesus mene hote nena hana mur nge Ierusalem ke tela rochroi nge Petani. Pe nga lamau, Iesus tul heke penna pe pete iri lochloch.
50 Então os levou fora, até Betânia; e levantando as mãos, os abençoou.
51 Iesus petpete iri kura pe hile iri pe lohaka la sapele ke langa lut nga tapa.
51 E aconteceu que, enquanto os abençoava, apartou-se deles; e foi elevado ao céu.
52 Pe hehei pe hana nemur te heto heke tote i nga lamau. Ke het pe tela mule nge Ierusalem. Tela mule pe iechinga palaungana toto lohot nge iri.
52 E, depois de o adorarem, voltaram com grande júbilo para Jerusalém;
53 Ke kokoes tetu manmanna nga NeHalang nena pele palaungana ke te heto hekeke i.
53 e estavam continuamente no templo, bendizendo a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.