Romanos 11

uth (UTH) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 U̱rege̱ wu̱ ken wu̱a cit me̱: ¿Shir u̱n yage̱ hun-ne̱ ye̱ u̱n wu̱ o̱ ka? Ay! Kaane̱ o̱ á, me̱ u̱n hi u̱n de ko-Isra-wu̱, baag-o Ibrahi, me̱ ko-wan-jit-o̱ Banyamin wu̱.
1 Então pergunto: Deus rejeitou seu povo, a nação de Israel? Claro que não! Eu mesmo sou israelita, descendente de Abraão e membro da tribo de Benjamim.
2 Shir 'yar hun-ne̱ ye̱ u̱n wu̱ á, ye̱ wu̱ daage̱ u̱r-takan à. Baks no̱ yo Ma-to̱ Shir zee, mo̱sse̱ u̱n E̱reja ne̱ à, bo̱ wu̱ heete̱ ce̱te̱nte̱-se u̱n Isra-ne̱ be-de Shir à, wu̱ zee,
2 Não, Deus não rejeitou seu povo, que conheceu de antemão. Vocês sabem o que as Escrituras dizem a esse respeito? O profeta Elias se queixou a Deus sobre o povo de Israel, dizendo:
3 “Yawe, ye̱ hoomsu̱te̱ yan-Rwo̱r u̱n Ma-u̱t ru. Ye̱ wurumse̱ hana-o ru. Me̱ wu̱ cot kuse̱, komo ye̱ ro̱ me̱ o-hoob ye̱ hoot.”
3 “Senhor, eles mataram teus profetas e derrubaram teus altares. Sou o único que restou, e agora também procuram me matar”.
4 ¿Yan go̱ u̱n shas-o̱ Shir shasu̱ wu̱? Wu̱ shaks wu̱ zee, “U̱m e̱ssu̱te̱ hi u̱n de hun-ne̱ dugu-u̱s ta'yoor [7,000] ye̱ yage̱ kwu̱kte̱ u̱n ka shir-o̱ wa-u̱r-jin Ba'ar á.”
4 E vocês se lembram da resposta de Deus? Ele disse: “Ainda tenho outros sete mil que jamais se prostraram diante de Baal”.
5 Ko̱ m-mo̱ka kaane̱ ro̱. Hun-ne̱ kuks ye̱ Shir daage̱ remen yar-mo̱ u̱n wu̱ à.
5 O mesmo acontece hoje, pois uns poucos do povo de Israel permaneceram fiéis, escolhidos pela graça de Deus.
6 Ka daag-mo̱ Shir daage̱ à remen yar-mo̱ u̱n wu̱ o̱, yanze remen se̱nge̱-mo̱ ye̱ no̱me̱ á. A ro ze̱e̱ge̱ kaane̱ á, yar-mo̱ Shir roa warag kashi m-yar á.
6 E, se a escolha se dá pela graça de Deus, então não se baseia nas obras deles, pois nesse caso a graça deixaria de ser o que verdadeiramente é, ou seja, gratuita e imerecida.
7 ¿Yan yo ka ne̱? Hun-ne̱ ye̱ o-Isra u̱ kume̱ yo ye̱ o-hoob á. Ye̱ a daage̱ be-de u̱n ye̱ à, ye̱ kume̱ yo ye̱ ro o-hoob à. Amba ye̱ kuse̱ à, ye̱ pe̱ne̱g u̱r-cikt. Kaane̱ to̱ ro̱, hun-ne̱ ye̱ o-Isra ye̱ ho̱k u̱r-she'et te̱te̱ u̱n Shir ne̱. Amba ye̱ kum á, ko̱ de̱ nomte̱ à, ye̱ ho̱k u̱n hur-u̱r gaan. Ye̱ ken hun-ne̱ ye̱ hiin, Shir ya'ag ye̱ u̱r-ho̱, ka ye̱ Shir daage̱ à. Amba ye̱ kuse̱ à, ye̱ pe̱ne̱g u̱r-cikt.
7 Portanto, a situação é esta: a maioria do povo de Israel não encontrou o que tanto buscava, mas uns poucos, aqueles que Deus havia escolhido, o encontraram, enquanto o coração dos demais foi endurecido.
8 Bo̱ to̱ ro̱ gense̱ u̱n Ma-to̱ Shir à: U̱nze
8 Como dizem as Escrituras: “Deus os fez cair em sono profundo. Até hoje, fechou-lhes os olhos para que não vejam, e tapou-lhes os ouvidos para que não ouçam”.
9 Komo Dawuda ze̱e̱ru̱,
9 Da mesma forma, Davi disse: “Que sua mesa farta se transforme em laço, em armadilha que os faça pensar que tudo vai bem. Que seus privilégios os façam tropeçar, e que recebam o que merecem.
10 Yage̱ yish-ye̱ u̱n ye̱ rimit,
10 Que seus olhos se escureçam para que não vejam, e que suas costas fiquem encurvadas para sempre”.
11 Me̱ o-cot ne̱ har m-mo̱ka. Bo̱ Isra-ne̱ pu̱kse̱ à, ¿ye̱ u̱n he̱ he̱-de o-caks? Ay! Ye̱a hoks m-ine̱. Remen ba'as-to̱ u̱n Isra-ne̱, o̱ hante̱ gwu̱ woot be-de u̱n ye̱ ro̱ Yahuda-ne̱ á, remen a ru̱'u̱t Isra-ne̱ ho̱ge̱ u̱n shoob-de u̱n ye̱.
11 Acaso o povo de Deus tropeçou e caiu sem possibilidade de se levantar? Claro que não! Foram desobedientes e, por isso, Deus tornou a salvação acessível aos gentios, para que seu próprio povo sentisse ciúme.
12 Ba'as-de u̱n Isra-ne̱ hantu̱te̱ caari-o̱ o-kwu̱m ho̱no o-dak. Komo ko̱o̱b-de o-do̱ro̱tte̱ de u̱n ye̱ hantu̱te̱ o-kwu̱m be-de u̱n ye̱ ro̱ Isra-ne̱ á. U̱r-ko̱m, da-o̱ Isra-ne̱ she̱re̱ be-de Shir, myet-m na a she'et be-u̱r gaan remen a nomot o-zak u̱n caari-o̱ kwu̱m-o̱ Shir.
12 Se os gentios foram enriquecidos porque os israelitas fracassaram ao rejeitar a salvação que Deus lhes oferece, imaginem como será maior a bênção para o mundo quando Israel for plenamente restaurado!
13 Me̱ u̱t-ma u̱n no̱ ne̱ m-mo̱ka no̱ ye̱ ro̱ Yahuda-ne̱ á. Ko̱ yan-to̱m wu̱ u̱n be-de ye̱ ro̱ Yahuda-ne̱ á, man no̱m m-gwo̱n u̱n se̱nge̱-m re.
13 Dirijo-me especialmente a vocês, gentios. E, uma vez que fui designado apóstolo aos gentios, enfatizo isso
14 N-me̱ u̱n kaane̱, hun-ne̱ ye̱ u̱n baag-o re Isra-ne̱ he m-ho̱ge̱ u̱r-shoob, u̱n kaane̱ man hoks gu u̱n ye̱ ken ye̱.
14 porque desejo que, de algum modo, o povo de Israel sinta ciúme e assim eu possa levar alguns deles à salvação.
15 Da-o̱ a jo̱re̱ ye̱ à, co̱w-o tiksu̱ru̱ a hongsu̱ru̱ hun-ne̱ u̱n Shir ne̱. Da-o̱ a he ye̱ m-go̱ks à, a no̱m o̱ ka sa o zee margan-ne̱ mu̱u̱nte̱ u̱n ho̱o̱g ne̱!
15 Pois, se a rejeição deles possibilitou que o resto do mundo se reconciliasse com Deus, a aceitação será ainda mais maravilhosa. Será vida para os que estavam mortos!
16 U̱rege̱ a hu̱ste̱ rwo̱p-u̱r gaan-de u̱n hyo be-de u̱n jir-de u̱n hyo, a seku̱ru̱ Shir, de waragu̱ru̱ ba m-ku̱ko̱p. Myet o̱ ka ka jir-de waragte̱ ba m-ku̱ko̱p. Kang-o gaan, u̱rege̱ a seke̱te̱ Shir geer-yo o-'yo, yo waragte̱ ba m-ku̱ko̱p. Myet u̱n jet-se u̱n ka 'yo-yo ne̱ waragte̱ ba m-ku̱ko̱p.
16 Se a parte da massa entregue como oferta é santa, então toda ela é santa. E, se as raízes da árvore são santas, os ramos também o serão.
17 A kupru̱ru̱ se ken jet-se u̱n 'yo-se o-ze̱tun se a m-go̱ à, a deku̱ru̱ jet-yo u̱n 'yo-yo o-ze̱tun yo o-ko̱t, a geeru̱ se u̱t-ge. No̱ ye̱ ro̱ Yahuda-ne̱ á, sa o zee 'yo-se o-ze̱tun se o-ko̱t no̱ ro̱, no̱ a mo̱sse̱ u̱r-'wu̱n ne̱, Yahuda-ne̱, ye̱ no̱ kume̱ kwu̱m-o̱ Shir remen ye̱.
17 Mas alguns desses ramos, alguns do povo de Israel, foram cortados. E vocês, gentios, que eram ramos de uma oliveira brava, foram enxertados na árvore. Agora, portanto, participam do alimento nutritivo que vem da raiz da oliveira especial de Deus.
18 Remen kaane̱, taase no̱ no̱m m-gwo̱n u̱n ka jet-se a kupre̱ à. U̱rege̱ ne̱ no̱ m-gwo̱n, no̱ baks u̱nze, ka 'wu̱n-de de muut u̱r-be̱e̱b be-u̱r no̱ á, amba no̱ ro̱ muut u̱r-be̱e̱b be-de u̱r-'wu̱n.'Yo-yo o-ze̱tun|src="lb00087c.tif" size="col" loc="11:17-24" copy="Bass" ref="11:17,24"
18 No entanto, não devem se orgulhar de terem sido enxertados no lugar dos ramos que foram cortados, pois é a raiz que sustenta o ramo, e não o contrário.
19 Amba no̱a hoks m-ze̱e̱, “Shir u̱n kupur ka jet-se se u̱n Yahuda-ne̱ se remen wu̱ dapansu̱tú̱ te̱ u̱r-'wu̱n ne̱.”
19 Talvez digam: “Esses ramos foram cortados para abrir espaço para nós”.
20 Nip-o̱, amba remen ko̱o̱b-de m-she̱r u̱n Yahuda-ne̱ o̱ rwo̱'e̱ Shir kupurte̱ se u̱n ka 'wu̱n-de, no̱ komo remen m-she̱r o̱ no̱ kumte̱ u̱r-ke̱e̱r no̱ hette̱ m-she'et u̱n ka 'wu̱n-de. Remen kaane̱, no̱ no̱m m-gwo̱n á, amba u̱n su̱ge̱-de u̱n kaane̱ ho̱ge̱ o-gye̱r.
20 É verdade, mas lembrem-se de que esses ramos foram cortados porque não creram e que vocês estão ali porque creem. Portanto, não se orgulhem, mas temam o que poderia acontecer.
21 U̱rege̱ Shir wu̱ yage̱ Yahuda-ne̱ ye̱ ro̱ takan-de u̱s-jet á, no̱ ma wu̱a yagu̱ no̱ á.
21 Pois, se Deus não poupou os ramos naturais, também não poupará vocês.
22 Kaane̱ Shir a hoks m-kute̱ was-mo̱ u̱n wu̱, u̱n ryaab-se u̱n wu̱ ne̱. Wu̱ kutute̱ ye̱ no̱me̱ u̱r-ba'as à ryaab-se u̱n wu̱, amba wu̱ ya'u̱ru̱ wo̱ yar-mo̱ u̱n wu̱. Amba se̱ o go̱kste̱ kom-u̱t yoor. U̱rege̱ wo̱ go̱ks kom-u̱t yoor á, wo̱ ma a kups wo̱ u̱n ka 'wu̱n-de.
22 Observem como Deus é, ao mesmo tempo, bondoso e severo. É severo com os que lhe desobedecem, mas é bondoso com vocês, desde que continuem a confiar em sua bondade. Mas, se deixarem de confiar, também serão cortados.
23 U̱rege̱ Isra-ne̱ ye̱ se̱nge̱ u̱n ko̱o̱b-de m-she̱r mo̱ u̱n ye̱ á, a mo̱sse̱ ye̱ u̱n ka 'wu̱n-de ne̱, remen Shir a hoks ye̱ m-muut u̱n ka 'wu̱n-de.
23 E, se o povo de Israel abandonar sua incredulidade, será enxertado novamente, pois Deus tem poder para enxertá-los de volta na árvore.
24 No̱ ye̱ Yahuda-ne̱ á, ya no̱ ro̱ sa o zee 'yo-yo o-ze̱tun yo o-ko̱t yo a kupsu̱ne̱, Shir gege̱ yo u̱t-ge u̱n 'yo-yo o-ze̱tun ne̱ yo a go̱'e̱ à. Yahuda-ne̱ ye̱ ro̱ sha-mo̱ u̱n 'yo-yo a go̱ ye̱ à, Shir a su̱ u̱r-ko̱o̱b u̱n muut u̱n jet-se Shir ro kupste̱ u̱n 'wu̱n-de u̱n se á.
24 Vocês eram, por natureza, o ramo cortado de uma oliveira brava. Portanto, se Deus se mostrou disposto a fazer algo contrário à natureza ao enxertá-los em sua árvore cultivada, estará ainda mais disposto a enxertar os ramos naturais de volta na árvore da qual eles fazem parte.
25 O̱r re ne̱, u̱m co̱no̱g no̱ nep ka ka rii-yo ro̱ wukusse̱ à. Taase no̱ warag yan-uku-cin. Cikt-de u̱r-hur ko̱ro̱g be-de u̱n Isra-ne̱ har myet mo̱o̱r-to̱ u̱n ye̱ ro̱ Yahuda-ne̱ á, ye̱a kum m-co̱w be-de Shir.
25 Irmãos, quero que vocês entendam este mistério para que não se orgulhem de si mesmos. Alguns do povo de Israel têm o coração endurecido, mas isso durará apenas até que o tempo dos gentios se complete.
26 Kaane̱ a he m-gu u̱n Isra-ne̱ myet. Bo̱ Ma-to̱ Shir ze̱e̱ à:
26 E assim todo o Israel será salvo. Como dizem as Escrituras: “O libertador virá de Sião e afastará Israel
27 O̱ ka o̱ ro̱ swo̱r nu-o re u̱n ye̱ ne̱,
27 E esta é minha aliança com eles: eu removerei seus pecados”.
28 Yahuda-ne̱ ro̱ u̱r-hwu̱'u̱s u̱n Shir ne̱ remen Ma-to̱ m-Re̱re̱m to̱ ye̱ gine̱ à, myet remen re̱re̱m-m no̱ mo̱. Amba remen Shir dak ye̱, hun-ne̱ ye̱ wu̱ ro̱ m-was à. Wu̱ u̱n no̱m kaane̱ remen ya-n-ga-ye̱, ye̱ u̱n ye̱.
28 Muitos do povo de Israel agora são inimigos das boas-novas, e isso beneficia vocês, gentios. No entanto, porque ele escolheu seus patriarcas, eles ainda são o povo que Deus ama.
29 A nepste̱ Shir se̱ngu̱te̱ m-was u̱n ye̱ ne̱ remen wu̱ ro̱ u̱n rumus u̱n yar-mo̱ wu̱ á, ko̱ ne̱ to̱-u̱t ke wu̱ hun-ne̱ ye̱ wu̱ daage̱ à.
29 Pois as bênçãos de Deus e o seu chamado jamais podem ser anulados.
30 N-ga no̱ ye̱ ro̱ Yahuda-ne̱ á, no̱ yan-ko̱o̱b-de o-do̱ro̱tte̱ o̱ Shir ye̱; amba m-mo̱ka, no̱ kumug 'wo̱n-de Shir remen ko̱o̱b-de o-do̱ro̱tte̱ o̱ u̱n Yahuda-ne̱.
30 Em outros tempos, vocês, gentios, foram rebeldes contra Deus, mas agora, por causa da desobediência deles, vocês receberam misericórdia.
31 M-mo̱ka Yahuda-ne̱ u̱n cen ye̱, ye̱ waragte̱ yan-ko̱o̱b-de o-do̱ro̱tte̱ o̱ Shir, remen ye̱ kumut u̱r-'wo̱n u̱n 'wo̱n-de Shir ro̱ no̱ m-kute̱ à.
31 Agora eles são os rebeldes, e Deus foi misericordioso com vocês, para que eles também participem da misericórdia dele.
32 Shir muute̱ hun-ne̱ myet sa o zee ye̱ ro̱ ke'o à remen ko̱o̱b-de o-do̱ro̱tte̱. Wu̱ u̱n no̱m kaane̱ remen wu̱ kututé̱ hun-ne̱ kap 'wo̱n-de u̱n wu̱.
32 Pois Deus colocou a todos debaixo da desobediência para que de todos tivesse misericórdia.
33 Nip-o̱ du̱w-de u̱n we̱e̱r-se Shir
33 Como são grandes as riquezas, a sabedoria e o conhecimento de Deus! É impossível entendermos suas decisões e seus caminhos!
34 Bo̱ Ma-to̱ Shir ze̱e̱ à:
34 “Pois quem conhece os pensamentos do Senhor? Quem sabe o suficiente para aconselhá-lo?”
35 “Yatt-wu̱ take̱ m-'ya u̱n Shir yo ken rii-yo
35 “Quem lhe deu primeiro alguma coisa, para que ele precise depois retribuir?”
36 Remen se̱ps-mo̱ u̱n wu̱, wu̱ no̱me̱ ko̱ yo ke rii-yo.
36 Pois todas as coisas vêm dele, existem por meio dele e são para ele. A ele seja toda a glória para sempre! Amém.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.