Romanos 10
uth (UTH) vs NVT
1 O̱r re ne̱, yo hur u̱n de jiishe̱ m-co̱n à, u̱n ko̱n-u̱s re ne̱ be-de Shir yo ro̱, Isra-ne̱ ye̱ kum gwu̱.
1 Irmãos, o desejo de meu coração e minha oração a Deus é que o povo de Israel seja salvo.
2 U̱m nepste̱ ye̱ ya'aste̱ hi u̱n de u̱n ye̱ de̱e̱n remen gu̱w-mo̱ Shir. Amba mo̱ ka gu̱w-mo̱ u̱n ye̱ mo̱ ba u̱n bu̱-yo u̱n nap-o nip-o̱ á.
2 Sei da dedicação deles por Deus, mas é entusiasmo sem entendimento.
3 Remen ye̱ nap bu̱-yo Shir ro̱tte̱ u̱n muut u̱n hun-ne̱ kashi be-de u̱n wu̱ á, o̱ rwo̱'e̱ ye̱ do̱ru̱te̱ barag-se u̱n hi u̱n de u̱n ye̱. Ye̱ se̱ngu̱ru̱ m-do̱re̱ u̱n bu̱-yo o-karamsa.
3 Pois, não entendendo a maneira como Deus declara as pessoas justas diante dele, apegam-se a seu próprio modo de se tornar justos tentando seguir a lei, e recusam a maneira de Deus.
4 Kiristi, wu̱ ro̱ ko̱m-de o-karamsa, remen a waragté̱ kashi be-de Shir, se̱ a she̱re̱g be-de u̱n wu̱.
4 Pois Cristo é o propósito para o qual a lei foi dada. Como resultado, todo o que nele crê é declarado justo.
5 Mosa ze̱e̱g u̱nze ne̱t a hoks m-warag kashi be-de Shir n-me̱ u̱n do̱ro̱tte̱ o-karamsa. Wu̱ u̱n no̱m kaane̱ da-o̱ wu̱ ge̱ne̱ à, “U̱rege̱ o co̱no̱g o no̱m m-ho̱o̱g, se̱ o no̱mo̱g kap yo karamsa-o ze̱e̱ à.”
5 Moisés escreve que o modo pelo qual a lei torna alguém justo exige obediência a todos os seus mandamentos.
6 Amba yo Ma-to̱ Shir ze̱e̱ à yo ka, u̱n bu̱-yo m-she̱r ne̱t he m-warag kashi. “Wo̱ zee u̱n hur u̱n du á, ‘¿Wa he m-da n-To̱n?’ ” (Remen wu̱ kyergu̱ntu̱té̱ Kiristi)
6 Mas o modo pelo qual a fé torna alguém justo diz: “Não diga em seu coração: ‘Quem subirá ao céu?’ (para trazer Cristo para a terra).
7 ko̱ ne̱ o zee, “¿Wa he m-co̱w u̱n ku̱s-o̱ o-dak?” (Wu̱ 'yonsu̱nte̱ Kiristi u̱t-marimar).
7 E não diga: ‘Quem descerá ao lugar dos mortos?’ (para trazer Cristo de volta à vida)”.
8 Yo Ma-to̱ Shir ze̱e̱ à, yo ka:
8 Na verdade, diz: “A mensagem está bem perto; está em seus lábios e em seu coração”. E essa mensagem é a mesma que anunciamos a respeito da fé:
9 U̱rege̱ o rwo̱ro̱g u̱n nu-o ru u̱nze Ye̱so wu̱ ro̱ Wan-Ko̱yan, o she̱re̱g komo u̱n hur u̱n du u̱nze Shir 'yonste̱ wu̱ u̱t-marimar, wo̱a kum gwu̱.
9 se você declarar com sua boca que Jesus é Senhor e crer em seu coração que Deus o ressuscitou dos mortos, será salvo.
10 Nip-o̱ ka ma-to̱ remen n-te̱ u̱r-hur ne̱t ro̱ m-she̱r wu̱ waragté̱ ba u̱r-ba'as be-de Shir, komo o-nu ne̱t ro̱ m-ce̱p u̱nze Ye̱so wu̱ ro̱ Wan-Ko̱yan wu̱ kumut gwu̱.
10 Pois é crendo de coração que você é declarado justo, e é declarando com a boca que você é salvo.
11 Bo̱ Ma-to̱ Shir ze̱e̱ à, “Myet wu̱ she̱re̱ u̱n wu̱ à, wu̱a no̱m m-'e̱ á.”
11 Como dizem as Escrituras: “Quem confiar nele jamais será envergonhado”.
12 Shir ro̱tt m-koos á. Wu̱ ro̱ m-hyan ko-Yahuda u̱n wu̱ ro̱ ko-Yahuda á, gaan-to̱. Wu̱ ro̱ Wan-Ko̱yan be-de u̱n hun-ne̱ myet. Shir ro̱ m-'ya o-kwu̱m de̱e̱n u̱n myet ye̱ ha be-de u̱n wu̱ à.
12 Nesse sentido, não há diferença entre judeus e gentios, uma vez que ambos têm o mesmo Senhor, que abençoa generosamente todos que o invocam.
13 Me̱ u̱n ze̱e̱ kaane̱ remen, “Myet wu̱ aage̱ u̱n jin-u̱r Yawe à, wu̱a kum gwu̱.”
13 Pois “todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo”.
14 ¿Amba re ye̱ he m-aag u̱n wu̱ ye̱ she̱re̱ be-de u̱n wu̱ á? ¿Re ye̱ he m-she̱r u̱n wu̱ ye̱ ho̱ge̱ ma-to̱ u̱n wu̱ á? ¿Re ye̱ he m-ho̱ge̱ u̱rege̱ a kum wu̱ he ye̱ m-ko̱'o̱te̱ á?
14 Mas como poderão invocá-lo se não crerem nele? E como crerão nele se jamais tiverem ouvido a seu respeito? E como ouvirão a seu respeito se ninguém lhes falar?
15 ¿Re yan-ko̱'o̱t u̱n Ma-to̱ Shir he m-ko̱'o̱t a to̱m ye̱ á? Bo̱ to̱ ro̱ gense̱ u̱n Ma-to̱ Shir à u̱nze, “Wo̱o̱n-mo̱ u̱n yan-ko̱'o̱t u̱n Ma-to̱ m-Re̱re̱m rii-yo u̱r-bon yo de̱e̱n.”
15 E como alguém falará se não for enviado? Por isso as Escrituras dizem: “Como são belos os pés dos mensageiros que trazem boas-novas!”.
16 Amba yanze myet hun-ne̱ ye̱ o-Isra go̱kse̱ ka Ma-to̱ m-Re̱re̱m to̱ á. Bo̱ Ishaya ze̱e̱ à, “Yawe, ¿wa go̱kse̱ ma-u̱t na?”
16 Nem todos, porém, aceitam as boas-novas, pois o profeta Isaías disse: “Senhor, quem creu em nossa mensagem?”.
17 Remen kaane̱, she̱r-m ro̱ m-haan be u̱n na u̱n bu̱-yo u̱n ho̱ge̱ u̱n Ma-to̱ Shir, komo a m-ho̱ge̱ u̱n Ma-to̱ Shir u̱n bu̱-yo u̱n yan-ko̱'o̱t u̱n ma-u̱t Kiristi.
17 Portanto, a fé vem por ouvir, isto é, por ouvir as boas-novas a respeito de Cristo.
18 Amba me̱ o-cot ne̱, “¿Nip-o̱ ye̱ ho̱ge̱ á?” Ye̱ ho̱gu̱su̱te̱. Bo̱ to̱ ro̱ gense̱ u̱n Ma-to̱ Shir à:
18 Mas eu pergunto: o povo de Israel ouviu, de fato, a mensagem? Sim, eles ouviram: “Sua mensagem chegou a toda a terra, e suas palavras alcançaram os confins do mundo”.
19 Man do m-cit, “¿Hun-ne̱ ye̱ o-Isra ye̱ nap o̱ á?” Mosa ba'e̱ m-shas, wu̱ zee, Shir ze̱e̱g:
19 Volto a perguntar: será que o povo de Israel entendeu? Sim, eles entenderam, pois, já no tempo de Moisés, Deus disse: “Provocarei seu ciúme por meio de um povo que nem sequer é nação. Provocarei sua ira por meio de gentios insensatos”.
20 Ishaya rwo̱ro̱g Ma-to̱ Shir u̱n jaab ne̱:
20 E, mais tarde, Isaías se pronunciou com ousadia: “Fui encontrado por aqueles que não me procuravam. Revelei-me àqueles que não perguntavam por mim”.
21 Amba mo̱sse̱ o-Isra-ne̱, Shir dooru̱ m-ze̱e̱,
21 A respeito de Israel, porém, diz: “O dia todo abri meus braços para eles, mas foram desobedientes e rebeldes”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.