Mateus 27
uth (UTH) vs VC
1 Cin n-sot n-sot, myet o̱ u̱n Gwo̱mo-ne̱ ye̱ u̱n ko̱n-se Shir u̱n se̱k-ye̱ ne̱ mo̱rgu̱ru̱ komo ye̱ to̱o̱ru̱ u̱t-hun ye̱ hoot Ye̱so.
1 Chegando a manhã, todos os príncipes dos sacerdotes e os anciãos do povo reuniram-se em conselho para entregar Jesus à morte.
2 Ye̱ ka'u̱ru̱ wu̱, ye̱ argu̱ru̱ u̱n wu̱ ne̱, ye̱ heetu̱ru̱ wu̱ be-u̱r Biratus, ko-Gwamna-wu̱ u̱n ka dak-o.
2 Ligaram-no e o levaram ao governador Pilatos.
3 Da-o̱ Yahudas wu̱ babe̱ wu̱ à hyente̱ a jetu̱te̱ Ye̱so mar-m hwo̱o̱g-mo̱ à, me̱n-to̱ u̱n wu̱ naasu̱ru̱. Wu̱ mu̱u̱nu̱ru̱ be-de u̱n Gwo̱mo-ne̱ ye̱ u̱n ko̱n-se Shir, u̱n se̱k-ye̱ ne̱, wu̱ muutu̱ ye̱ hwo̱r-ye̱ o-azorpa u̱r-kwo̱o̱z u̱n o̱p [30].
3 Judas, o traidor, vendo-o então condenado, tomado de remorsos, foi devolver aos príncipes dos sacerdotes e aos anciãos as trinta moedas de prata,
4 Wu̱ ze̱e̱ru̱, “U̱m no̱mo̱g u̱r-ba'as, remen u̱m ya'aste̱ ko-yan-ba-u̱r-ba'as a ho.”
4 dizendo-lhes: Pequei, entregando o sangue de um justo. Responderam-lhe: Que nos importa? Isto é lá contigo!
5 Wu̱ jorbu̱ru̱ ká hwo̱r-ye̱ o-azorpa ye̱ n-me̱ Pyo-o̱ Shir. Wu̱ ruuru̱, wu̱ haaru̱ wu̱ soru̱ru̱ cor-o̱ u̱n wu̱ o-hu̱ n-to̱n o-ce.
5 Ele jogou então no templo as moedas de prata, saiu e foi enforcar-se.
6 Gwo̱mo-ne̱ ye̱ u̱n ko̱n-se Shir ye̱ ku̱u̱su̱ ká hwo̱r-ye̱, ye̱ ze̱e̱ru̱, “U̱depe̱ a ru̱ kà hwo̱r-ye̱ u̱n be-de u̱r-e̱ss de u̱n Pyo-o̱ Shir á, remen kà hwo̱r-ye̱ ye̱ u̱n ho̱-de u̱n ne̱t ye̱.”
6 Os príncipes dos sacerdotes tomaram o dinheiro e disseram: Não é permitido lançá-lo no tesouro sagrado, porque se trata de preço de sangue.
7 Ye̱ to̱o̱ru̱ u̱t-hun ye̱ o̱o̱ru̱ de ken be-de u̱n ká hwo̱r-ye̱. A de m-ze̱e̱ Be-de u̱n ko-yan-mà-to̱ u̱t-tur. Ye̱ muutu̱ ká be-de, be-de u̱n jo̱k u̱n hamat-ne̱ ye̱ mere̱.
7 Depois de haverem deliberado, compraram com aquela soma o campo do Oleiro, para que ali se fizesse um cemitério de estrangeiros.
8 Har ca, o̱ rwo̱'e̱ atte̱ m-aag u̱n ká be-de, Pu̱p-o̱ m-Hyó.
8 Esta é a razão por que aquele terreno é chamado, ainda hoje, Campo de Sangue.
9 U̱n kaane̱ a shooste̱ rii-yo wan-Rwo̱r u̱n Ma-to̱ Shir Irmiya rwo̱re̱ à u̱nze,
9 Assim se cumpriu a profecia do profeta Jeremias: Eles receberam trinta moedas de prata, preço daquele cujo valor foi estimado pelos filhos de Israel;
10 Ye̱ o̱o̱ru̱ be-de u̱n ko-yan-mà-to̱ u̱t-tur
10 e deram-no pelo campo do Oleiro, como o Senhor me havia prescrito.
11 Ka da-de, Ye̱so ro̱ eso u̱n he̱r-o Biratus ko-Gwamna-wu̱ u̱n Roma-ne̱. Ko-Gwamna citu̱ru̱ wu̱, wu̱ zee, “¿Wo̱ wu̱ ro̱ ko-Gwo̱mo-wu̱ u̱n Yahuda-ne̱?”
11 Jesus compareceu diante do governador, que o interrogou: És o rei dos judeus? Sim, respondeu-lhe Jesus.
12 Amba bo̱ Gwo̱mo-ne̱ ye̱ u̱n ko̱n-se Shir u̱n ye̱ ro̱ se̱k-ye̱ ne̱ pyapu̱ wu̱ à, wu̱ zee ye̱ rii á.
12 Ele, porém, nada respondia às acusações dos príncipes dos sacerdotes e dos anciãos.
13 Biratus ze̱e̱ru̱ wu̱, “¿Wo̱ ho̱ge̱ mo̱o̱r-to̱ u̱t-ma to̱ ye̱ ro̱ wo̱ m-sakke̱ á?”
13 Perguntou-lhe Pilatos: Não ouves todos os testemunhos que levantam contra ti?
14 Amba Ye̱so shas wu̱ ko̱ gom-u̱r gaan á, har ko-Gwamna bu̱p o-nu.
14 Mas, para grande admiração do governador, não quis responder a nenhuma acusação.
15 To̱, u̱n da-o̱ u̱n Biki-o̱ m-Pas, ko-Gwamna weste̱ u̱n hosu̱ne̱ u̱n ne̱t ko-ya-u̱r-ba'as-wu̱ a ka'e̱ wan-gaan wu̱ ye̱ co̱ne̱ à.
15 Era costume que o governador soltasse um preso a pedido do povo em cada festa de Páscoa.
16 Kà hak-o̱, wu̱ ken ne̱t-wu̱ ro ko̱n wu̱ ye̱ nape̱ ko-yan-ko̱o̱b-de u̱n ho̱ge̱ u̱t-ma ke'o, jin-de u̱n wu̱ Barabas.
16 Ora, havia naquela ocasião um prisioneiro famoso, chamado Barrabás.
17 Da-o̱ Yahuda-ne̱ mo̱rge̱ ká sot-de u̱n co-o̱ hur-o Biratus à, Biratus citu̱ru̱ ye̱, “¿Wan wu̱ no̱ co̱ne̱ u̱m hosu̱ no̱? ¿Barabas wu̱ ko̱ Ye̱so wu̱ a zee Kiristi à?”
17 Pilatos dirigiu-se ao povo reunido: Qual quereis que eu vos solte: Barrabás ou Jesus, que se chama Cristo?
18 (Biratus nepste̱ remen u̱r-shoob o̱ se̱k-ye̱ ye̱ u̱n Yahuda-ne̱ shipte̱ Ye̱so.)
18 {Ele sabia que tinham entregue Jesus por inveja.}
19 Ka da-de, Biratus ro tara be-de wu̱ ro piish u̱t-ma à, ne'a u̱n wu̱ to̱mnu̱ru̱ a zee wu̱, “Yage̱ ma-to̱ u̱n kà ko-yan-ba-u̱r-ba'as-wu̱ temb, remen kà te̱t-mo̱ u̱m swo̱o̱g u̱r-ko̱o̱b de̱e̱n, bo-o̱ u̱n wu̱ re̱e̱g me̱.”
19 Enquanto estava sentado no tribunal, sua mulher lhe mandou dizer: Nada faças a esse justo. Fui hoje atormentada por um sonho que lhe diz respeito.
20 Amba Gwo̱mo-ne̱ ye̱ u̱n ko̱n-se Shir u̱n se̱k-ye̱ ne̱ swo̱wu̱ru̱ hun-ne̱ ye̱ zee a ho'os Barabas, a ho Ye̱so.
20 Mas os príncipes dos sacerdotes e os anciãos persuadiram o povo que pedisse a libertação de Barrabás e fizesse morrer Jesus.
21 Ko-Gwamna dooru̱ ye̱ m-cit, “¿Wan wu̱ ne̱ be-de u̱n kà yoor-ye̱ no̱ co̱ne̱ u̱m hoosu̱ no̱?”
21 O governador tomou então a palavra: Qual dos dois quereis que eu vos solte? Responderam: Barrabás!
22 Biratus citu̱ru̱ ye̱, “¿To̱, re u̱m he m-no̱m u̱n Ye̱so ne̱ wu̱ a zee Kiristi à?”
22 Pilatos perguntou: Que farei então de Jesus, que é chamado o Cristo? Todos responderam: Seja crucificado!
23 Biratus ze̱e̱ru̱, “¿Remen yane̱? ¿Yan rii-yo wu̱ no̱me̱?”
23 O governador tornou a perguntar: Mas que mal fez ele? E gritavam ainda mais forte: Seja crucificado!
24 Biratus hyanu̱ru̱ yatt-yo wu̱ he hoks m-no̱m á, komo hun-ne̱ ro u̱n ma-to̱ ye̱ 'yonste̱ hun-ne̱ u̱r-hur. Wu̱ to̱mu̱ru̱ a ibinu̱ wu̱ m-ho̱. Wu̱ saptu̱ru̱ kom-to̱ u̱n wu̱ u̱n he̱r-o̱ u̱n hun-ne̱. Wu̱ ro̱ m-ze̱e̱, “Me̱ de, ho̱-m re ro̱ n-me̱ u̱n re̱ u̱n ra-o̱ u̱n hyó-mo̱ u̱n kà ko-yan-ba-u̱r-ba'as-wu̱ á. To̱ kà ma-u̱t no̱ to̱.”
24 Pilatos viu que nada adiantava, mas que, ao contrário, o tumulto crescia. Fez com que lhe trouxessem água, lavou as mãos diante do povo e disse: Sou inocente do sangue deste homem. Isto é lá convosco!
25 Hun-ne̱ kap ye̱ shasu̱ru̱ ye̱ zee, “Ra-o̱ u̱n hyó-mo̱ u̱n wu̱ o̱ she'et u̱n ge̱ks-u̱t te̱, u̱n yakar te̱ ne̱!”
25 E todo o povo respondeu: Caia sobre nós o seu sangue e sobre nossos filhos!
26 Ka da-o̱ Biratus ho'osu̱ru̱ ye̱ Barabas. Wu̱ rwo̱'u̱ru̱ karma-ne̱ ye̱ nomse̱ Ye̱so u̱s-so̱ro̱g, wu̱ ya'asu̱ ye̱ Ye̱so, ye̱ kemet wu̱.
26 — ausente —
27 Karma-ne̱ ye̱ u̱n ko-Gwamna heetu̱ru̱ Ye̱so n-me̱ u̱n hur-o̱ u̱n ko-Gwamna. Ye̱ karaksu̱ru̱ karma-ne̱ ye̱ kusse̱ à be-de u̱n wu̱,
27 Os soldados do governador conduziram Jesus para o pretório e rodearam-no com todo o pelotão.
28 Ye̱ pormu̱ru̱ wu̱ saw-to̱ u̱n wu̱. Ye̱ cu̱pu̱ru̱ wu̱ o̱ ken co̱p-o jaas-o̱ o̱ u̱n go̱nd-to̱ u̱n gwo̱mo-ne̱.
28 Arrancaram-lhe as vestes e colocaram-lhe um manto escarlate.
29 Ye̱ no̱mu̱ru̱ go̱nd-o̱ u̱n yokor-ye̱ m-se̱e̱b, ye̱ sawsu̱ wu̱ u̱r-hi. Ye̱ bo̱bsu̱ru̱ wu̱ o-ko̱ u̱n kom-o̱ u̱r-re̱. Ká da-de ye̱ kwu̱ktu̱ru̱ u̱n he̱r-o̱ u̱n wu̱, ye̱ ro̱ wu̱ u̱n nome̱ u̱r-ar. Ye̱ m-ze̱e̱, “Caari caari-ne̱, ko-Gwo̱mo-wu̱ u̱n Yahuda-ne̱!”
29 Depois, trançaram uma coroa de espinhos, meteram-lha na cabeça e puseram-lhe na mão uma vara. Dobrando os joelhos diante dele, diziam com escárnio: Salve, rei dos judeus!
30 Ye̱ copsu̱ru̱ wu̱ m-ta. Ye̱ go̱ksu̱ru̱ ká ko̱-yo, ye̱ wo̱su̱ru̱ wu̱ u̱n yo u̱r-hi.
30 Cuspiam-lhe no rosto e, tomando da vara, davam-lhe golpes na cabeça.
31 Bo̱ ye̱ komoste̱ wu̱ nome̱ u̱r-ar à, ye̱ possu̱ru̱ wu̱ ka co̱p-o jaas-o̱ o̱, ye̱ cu̱pu̱ru̱ wu̱ matuku-to̱ u̱n wu̱. Komo ka da-de ye̱ ruuru̱ u̱n wu̱ ne̱ remen ye̱ kemet wu̱.
31 Depois de escarnecerem dele, tiraram-lhe o manto e entregaram-lhe as vestes. Em seguida, levaram-no para o crucificar.
32 Ye̱ ro m-neke̱ n-co̱w, karma-ne̱ gontu̱ru̱ wu̱ ken ne̱t-wu̱ bo̱-o̱ o-Kire̱ni wu̱, jin-de u̱n wu̱ Simo̱n. Ye̱ gaktu̱ wu̱ saw u̱n ká kan-o Ye̱so o̱.
32 Saindo, encontraram um homem de Cirene, chamado Simão, a quem obrigaram a levar a cruz de Jesus.
33 Ye̱ ruuru̱ de ken be-de a m-ze̱e̱ o-Gorogota à, (de ro̱, Be-de u̱n caar-o̱ u̱r-hi).
33 Chegaram ao lugar chamado Gólgota, isto é, lugar do crânio.
34 Ka da-de, karma-ne̱ ya'asu̱ru̱ Ye̱so m-mo̱di mo̱sse̱ u̱n yo ken rii-yo u̱r-gaag yo ne̱ remen wu̱ su̱u̱t, amba bo̱ wu̱ rekte̱ à wu̱ yagu̱ m-swo̱.
34 Deram-lhe de beber vinho misturado com fel. Ele provou, mas se recusou a beber.
35 Bo̱ ye̱ kemtu̱ wu̱ à, karma-ne̱ no̱mu̱ru̱ o-gwambe̱ remen gund-to̱ u̱n wu̱. Ye̱ wongu̱ru̱ matuku-to̱ u̱n wu̱.
35 Depois de o haverem crucificado, dividiram suas vestes entre si, tirando a sorte. Cumpriu-se assim a profecia do profeta: Repartiram entre si minhas vestes e sobre meu manto lançaram a sorte {Sl 21,19}.
36 Ka da-de, ye̱ she'etu̱ru̱ 'er-de u̱n wu̱.
36 Sentaram-se e montaram guarda.
37 Hohond-mo̱ u̱n hi-de u̱n wu̱, a kamu̱ru̱ ko̱'o̱t-o̱ u̱n ma-to̱ u̱n ba'as-de u̱n wu̱. U̱nze, “Wu̱ kà wu̱ ro̱ Ye̱so ko-Gwo̱mo-wu̱ u̱n Yahuda-ne̱.”
37 Por cima de sua cabeça penduraram um escrito trazendo o motivo de sua crucificação: Este é Jesus, o rei dos judeus.
38 Komo ye̱ kamu̱ru̱ ye̱ ken ya-u̱r-kwu̱p ye̱ ne̱n yoor be-u̱r gaan u̱n wu̱ ne̱. Wan-gaan u̱n re̱-de u̱n wu̱, wan-gaan u̱r-kwanta.
38 Ao mesmo tempo foram crucificados com ele dois ladrões, um à sua direita e outro à sua esquerda.
39 Hun-ne̱ ye̱ ro̱ m-arag à, ye̱ bo̱pu̱ re̱e̱b-to̱ u̱n wu̱. Ye̱ ro̱ u̱n re̱kt u̱t-hi u̱r-ar.
39 Os que passavam o injuriavam, sacudiam a cabeça e diziam:
40 Ye̱ ro̱ m-ze̱e̱, “Wo̱ wu̱ he m-wurum u̱n Pyo-o̱ Shir, komo o me o̱ u̱n ho̱-u̱t tet. ¿Wo̱a hoks? Gu hi u̱n du, o kergu̱ne̱ a gu̱t! U̱rege̱ wo̱ Wà-wu̱ Shir wu̱, kergu̱ne̱ u̱n ká kan-o̱ a gu̱t!”
40 Tu, que destróis o templo e o reconstróis em três dias, salva-te a ti mesmo! Se és o Filho de Deus, desce da cruz!
41 Káane̱ komo Gwo̱mo-ne̱ ye̱ u̱n ko̱n-se Shir, u̱n yan-Yoos-de o-karamsa ne̱ u̱n ye̱ ken se̱k-ye̱ ne̱ ye̱ se̱ngu̱ wu̱ nome̱ u̱r-ar. Ye̱ m-ze̱e̱,
41 Os príncipes dos sacerdotes, os escribas e os anciãos também zombavam dele:
42 “Wu̱ guug ye̱ ken ye̱, amba wu̱ hoks hi u̱n de u̱n wu̱ m-gu á! ¿Wu̱ ro̱ ko-Gwo̱mo-wu̱ u̱n Isra-ne̱, wu̱ wu̱? Yage̱ wu̱ kergu̱nte̱ n-to̱n u̱n ká kan-o̱, ká da-o̱ te̱ he m-she̱r u̱n ma-to̱ u̱n wu̱ o-nip.
42 Ele salvou a outros e não pode salvar-se a si mesmo! Se é rei de Israel, desça agora da cruz e nós creremos nele!
43 Wu̱ she̱re̱g be-de Shir, komo wu̱ ze̱e̱g, ‘Me̱ wà-wu̱ Shir wu̱.’ ” Yage̱ Shir wu̱ guut wu̱ m-mo̱ka! U̱rege̱ Shir ro̱ m-ho̱ge̱ re̱re̱m-mo̱ u̱n wu̱.
43 Confiou em Deus, Deus o livre agora, se o ama, porque ele disse: Eu sou o Filho de Deus!
44 Káane̱ ma ká ya-u̱r-kwu̱p ye̱ a kemtu̱ ye̱ be-u̱r gaan à, ye̱ nomu̱ru̱ wu̱ hun-u̱t jaas-to̱.
44 E os ladrões, crucificados com ele, também o ultrajavam.
45 Cin ho̱-u̱r ro̱ u̱r-hi, comb-o ho̱kku̱ru̱ o-dak myet, har ha-mo̱ u̱n so̱ u̱n kwo̱m-u̱s tet-se m-rim.
45 Desde a hora sexta até a nona, cobriu-se toda a terra de trevas.
46 So u̱n kwo̱m-u̱s tet, Ye̱so daku̱ru̱ co̱r de̱e̱n. Wu̱ zee, “E̱roi, E̱roi, ¿rama sabaktani?” Wata “Kwo̱ Shir re, kwo̱ Shir re, ¿remen yan o̱ o joru̱tu̱ me̱?”
46 Próximo da hora nona, Jesus exclamou em voz forte: Eli, Eli, lammá sabactáni? - o que quer dizer: Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?
47 Ye̱ ken ye̱ be-de u̱n ye̱ ro káne̱ eso eso à, bo̱ ye̱ ho̱gu̱te̱ káane̱ à, ye̱ ze̱e̱ru̱, “Kà ne̱t-wu̱ ro̱ u̱n eeg-u̱s E̱rejawan-Rwo̱r u̱n Ma-to̱ Shir.”
47 A estas palavras, alguns dos que lá estavam diziam: Ele chama por Elias.
48 Ba m-rem wan-gaan wu̱ u̱n ye̱ argu̱ o-rek, wu̱ haaru̱ wu̱ de̱knu̱ u̱r-po̱o̱g. Wu̱ mu̱su̱ru̱ de n-me̱ u̱n ho̱-mo̱ o-zambo, wu̱ tuuru̱ o-ko̱. Wu̱ tebbu̱ru̱ Ye̱so wu̱ su̱u̱t.
48 Imediatamente um deles tomou uma esponja, embebeu-a em vinagre e apresentou-lha na ponta de uma vara para que bebesse.
49 Amba ye̱ ken ye̱ ze̱e̱ru̱, “Yagu̱ no̱ wu̱ a gu̱t, u̱rege̱ E̱reja a haan wu̱ guut wu̱ à.”
49 Os outros diziam: Deixa! Vejamos se Elias virá socorrê-lo.
50 Ye̱so dooru̱ dak u̱s-co̱r de̱e̱n, ka da-o̱ wu̱ ho'osu̱ ho̱o̱g-o̱ u̱n wu̱.
50 Jesus de novo lançou um grande brado, e entregou a alma.
51 U̱n ká da-o̱, ká gund-o̱ ro n-me̱ u̱n Pyo-o̱ Shir à yishu̱ru̱ be-u̱t yoor, cin n-to̱n haan-mo̱ n-dak. Dak-o nuktu̱ru̱, ta'ar-u̱t bu̱'u̱gu̱ru̱.
51 E eis que o véu do templo se rasgou em duas partes de alto a baixo, a terra tremeu, fenderam-se as rochas.
52 Saag-u̱s teksu̱ru̱, hun-ne̱ so̱-ye̱ de̱e̱n ye̱ mare̱ à ye̱ inu̱ru̱ u̱n ho̱o̱g ne̱. Ye̱ zu̱rmu̱ndu̱ru̱ u̱n saag-se u̱n ye̱.
52 Os sepulcros se abriram e os corpos de muitos justos ressuscitaram.
53 Rii Ye̱so inete̱ u̱t-marimar, ye̱ yagu̱ru̱ u̱s-saag, ye̱ co̱wu̱ru̱ o-Urusharima, hun-ne̱ de̱e̱n hyanu̱ru̱ ye̱.Ká gund-o̱ ro n-me̱ u̱n Pyo-o̱ Shir à yishu̱ru̱ be-u̱t yoor|src="41_Mat27.51_TempleCurtainTorn.tif" size="col" copy="Gordon" ref="27:51"
53 Saindo de suas sepulturas, entraram na Cidade Santa depois da ressurreição de Jesus e apareceram a muitas pessoas.
54 U̱n ká da-o̱, caari-wu̱ u̱n ko-karma-wu̱ u̱n Roma-ne̱, wu̱ u̱n ye̱ ken karma-ne̱ ye̱ ro u̱n 'er-u̱r Ye̱so à. Bo̱ ye̱ hyente̱ nukte̱-mo̱ o-dak komo u̱n rii-yo ko̱re̱ ne̱ à, ye̱ ho̱gu̱ru̱ o-gye̱r de̱e̱n. Ye̱ ze̱e̱ru̱, “O-nip, wu̱ ka Wà-wu̱ Shir wu̱!”
54 O centurião e seus homens que montavam guarda a Jesus, diante do estremecimento da terra e de tudo o que se passava, disseram entre si, possuídos de grande temor: Verdadeiramente, este homem era Filho de Deus!
55 Ye̱ ken ne'a-ne̱ ye̱ ro ko̱n komo de̱e̱n ye̱ do̱nde̱ Ye̱so cin o-Gariri, ye̱ nomote̱ wu̱ m-se̱nge̱. Ye̱ e̱snu̱ru̱ u̱r-hew ne̱ u̱n gwo̱t-o̱ u̱n rii-yo ro̱ m-ko̱r à.
55 Havia ali também algumas mulheres que de longe olhavam; tinham seguido Jesus desde a Galiléia para o servir.
56 N-me̱ u̱n ye̱, Meri ro ko̱n wu̱ a m-aag Magu̱darin à, u̱n Meri ne̱ (inu Yakubu ne̱ u̱n Yusuhu), komo u̱n ne'a Ze̱be̱di (inu Yakubu u̱n Yohana).
56 Entre elas se achavam Maria Madalena e Maria, mãe de Tiago e de José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Da-o̱ rim-m nome̱ à, wu̱ ken ko-ya-o-kwu̱m-wu̱, ne̱t-wu̱ bo̱-o̱ o-Aramatiya, jin-de u̱n wu̱ Yusuhu, wu̱ haanu̱ru̱. Wu̱ ma ko-yan-dor Ye̱so wu̱.
57 À tardinha, um homem rico de Arimatéia, chamado José, que era também discípulo de Jesus,
58 Wu̱ haaru̱ be-u̱r Biratus. Wu̱ ko̱nu̱ru̱ a ya'as wu̱ u-u̱r Ye̱so. Biratus ze̱e̱ru̱ a ya'as wu̱.
58 foi procurar Pilatos e pediu-lhe o corpo de Jesus. Pilatos cedeu-o.
59 Yusuhu de̱ku̱ru̱ u-u̱r Ye̱so, wu̱ yereru̱ u̱n gund-o u̱r-bon.
59 José tomou o corpo, envolveu-o num lençol branco
60 Wu̱ he̱'e̱dbu̱ru̱ de n-me̱ u̱n saag pu̱-o̱ o̱ ma u̱n wu̱, o̱ hun-ne̱ ro hinge̱ wu̱ u̱n wur-o̱ u̱t-ta'ar à. Wu̱ biriktu̱ru̱ caari-o̱ o-ta'ar. Wu̱ ho̱kku̱ru̱ ish-o̱ u̱n saag, wu̱ argu̱ru̱.
60 e o depositou num sepulcro novo, que tinha mandado talhar para si na rocha. Depois rolou uma grande pedra à entrada do sepulcro e foi-se embora.
61 Meri Magu̱darin, u̱n Meri wan-gaan ne̱ ye̱ ro káne̱ tara u̱n he̱r-o̱ u̱n saag.
61 Maria Madalena e a outra Maria ficaram lá, sentadas defronte do túmulo.
62 Gas-o̱ u̱n ish, ho̱-de u̱n zo̱nge̱-to̱ u̱n Biki-o̱ m-Pas, Gwo̱mo-ne̱ ye̱ u̱n ko̱n-se Shir u̱n Parisa-ne̱ haaru̱, ye̱ hyenet Biratus.
62 No dia seguinte - isto é, o dia seguinte ao da Preparação -, os príncipes dos sacerdotes e os fariseus dirigiram-se todos juntos à casa de Pilatos.
63 Ye̱ ze̱e̱ru̱ wu̱, “Ho̱o̱g ru go̱s de̱e̱n! Te̱ bakste̱ rii-yo ká wan-raks u̱n hun-ne̱ wu̱ zee cin da-o̱ wu̱ ro u̱n ho̱o̱g ne̱ à, u̱nze so̱ u̱n ta-de u̱n ho̱-u̱r atette̱-de, wu̱a ine̱ u̱t-marimar.
63 E disseram-lhe: Senhor, nós nos lembramos de que aquele impostor disse, enquanto vivia: Depois de três dias ressuscitarei.
64 Remen káane̱, rwo̱ a 'er ká saag-o̱ m-so̱k ne̱. No̱m no̱ kaane̱ har ha-mo̱ u̱n ho̱-u̱t tet, taase yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ neke̱ ye̱ shes u-de u̱n wu̱, ká da-de ye̱ zeet hun-ne̱ wu̱ u̱n ine̱ u̱t-marimar. Káane̱ kore̱ rwu̱k-mo̱ u̱r-ko̱m mo̱a jiish mo̱ u̱r-takan m-yo̱.”
64 Ordena, pois, que seu sepulcro seja guardado até o terceiro dia. Os seus discípulos poderiam vir roubar o corpo e dizer ao povo: Ressuscitou dos mortos. E esta última impostura seria pior que a primeira.
65 Biratus ze̱e̱ru̱ ye̱, “Daag no̱ karma-ne̱, no̱ neke̱ no̱ 'er wu̱ bo̱ no̱ he m-hoks à.”
65 Respondeu Pilatos: Tendes uma guarda. Ide e guardai-o como o entendeis.
66 Ye̱ haaru̱, ye̱ dapu̱ru̱ ge̱n-mo̱ u̱t-gwo̱mo u̱n ta'ar-de u̱n saag. Ye̱ rwo̱'u̱ru̱ komo karma-ne̱ ye̱ 'er ká saag-o̱.
66 Foram, pois, e asseguraram o sepulcro, selando a pedra e colocando guardas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.