Mateus 27
uth (UTH) vs NTLH
1 Cin n-sot n-sot, myet o̱ u̱n Gwo̱mo-ne̱ ye̱ u̱n ko̱n-se Shir u̱n se̱k-ye̱ ne̱ mo̱rgu̱ru̱ komo ye̱ to̱o̱ru̱ u̱t-hun ye̱ hoot Ye̱so.
1 Assim que amanheceu, todos os chefes dos sacerdotes e os líderes judeus fizeram os seus planos para conseguir que Jesus fosse morto.
2 Ye̱ ka'u̱ru̱ wu̱, ye̱ argu̱ru̱ u̱n wu̱ ne̱, ye̱ heetu̱ru̱ wu̱ be-u̱r Biratus, ko-Gwamna-wu̱ u̱n ka dak-o.
2 Eles o amarraram, levaram e entregaram ao governador Pilatos.
3 Da-o̱ Yahudas wu̱ babe̱ wu̱ à hyente̱ a jetu̱te̱ Ye̱so mar-m hwo̱o̱g-mo̱ à, me̱n-to̱ u̱n wu̱ naasu̱ru̱. Wu̱ mu̱u̱nu̱ru̱ be-de u̱n Gwo̱mo-ne̱ ye̱ u̱n ko̱n-se Shir, u̱n se̱k-ye̱ ne̱, wu̱ muutu̱ ye̱ hwo̱r-ye̱ o-azorpa u̱r-kwo̱o̱z u̱n o̱p [30].
3 Quando Judas, o traidor, viu que Jesus havia sido condenado, sentiu remorso e foi devolver as trinta moedas de prata aos chefes dos sacerdotes e aos líderes judeus,
4 Wu̱ ze̱e̱ru̱, “U̱m no̱mo̱g u̱r-ba'as, remen u̱m ya'aste̱ ko-yan-ba-u̱r-ba'as a ho.”
4 dizendo: — Eu pequei, entregando à morte um homem inocente. Eles responderam: — O que é que nós temos com isso? O problema é seu.
5 Wu̱ jorbu̱ru̱ ká hwo̱r-ye̱ o-azorpa ye̱ n-me̱ Pyo-o̱ Shir. Wu̱ ruuru̱, wu̱ haaru̱ wu̱ soru̱ru̱ cor-o̱ u̱n wu̱ o-hu̱ n-to̱n o-ce.
5 Então Judas jogou o dinheiro para dentro do Templo e saiu. Depois foi e se enforcou.
6 Gwo̱mo-ne̱ ye̱ u̱n ko̱n-se Shir ye̱ ku̱u̱su̱ ká hwo̱r-ye̱, ye̱ ze̱e̱ru̱, “U̱depe̱ a ru̱ kà hwo̱r-ye̱ u̱n be-de u̱r-e̱ss de u̱n Pyo-o̱ Shir á, remen kà hwo̱r-ye̱ ye̱ u̱n ho̱-de u̱n ne̱t ye̱.”
6 Os chefes dos sacerdotes pegaram o dinheiro e disseram: — Isto é dinheiro sujo de sangue, e é contra a nossa
7 Ye̱ to̱o̱ru̱ u̱t-hun ye̱ o̱o̱ru̱ de ken be-de u̱n ká hwo̱r-ye̱. A de m-ze̱e̱ Be-de u̱n ko-yan-mà-to̱ u̱t-tur. Ye̱ muutu̱ ká be-de, be-de u̱n jo̱k u̱n hamat-ne̱ ye̱ mere̱.
7 Depois de conversarem sobre o assunto, resolveram usar o dinheiro para comprar o “Campo do Oleiro”, a fim de que servisse como cemitério para os não judeus.
8 Har ca, o̱ rwo̱'e̱ atte̱ m-aag u̱n ká be-de, Pu̱p-o̱ m-Hyó.
8 Por isso aquele campo é chamado até hoje de “Campo de Sangue”.
9 U̱n kaane̱ a shooste̱ rii-yo wan-Rwo̱r u̱n Ma-to̱ Shir Irmiya rwo̱re̱ à u̱nze,
9 Assim aconteceu o que o profeta Jeremias tinha dito: “Eles pegaram as trinta moedas de prata, o preço que o povo de Israel tinha concordado em pagar por ele,
10 Ye̱ o̱o̱ru̱ be-de u̱n ko-yan-mà-to̱ u̱t-tur
10 e as usaram para comprar o campo do oleiro, como o Senhor me havia mandado fazer.”
11 Ka da-de, Ye̱so ro̱ eso u̱n he̱r-o Biratus ko-Gwamna-wu̱ u̱n Roma-ne̱. Ko-Gwamna citu̱ru̱ wu̱, wu̱ zee, “¿Wo̱ wu̱ ro̱ ko-Gwo̱mo-wu̱ u̱n Yahuda-ne̱?”
11 Jesus estava em pé diante do Governador, e este o interrogou, dizendo: — Você é o rei dos judeus? Jesus respondeu:
12 Amba bo̱ Gwo̱mo-ne̱ ye̱ u̱n ko̱n-se Shir u̱n ye̱ ro̱ se̱k-ye̱ ne̱ pyapu̱ wu̱ à, wu̱ zee ye̱ rii á.
12 Mas, quando foi acusado pelos chefes dos sacerdotes e pelos líderes judeus, Jesus não respondeu nada.
13 Biratus ze̱e̱ru̱ wu̱, “¿Wo̱ ho̱ge̱ mo̱o̱r-to̱ u̱t-ma to̱ ye̱ ro̱ wo̱ m-sakke̱ á?”
13 Então Pilatos disse: — Você não está ouvindo as acusações que estão fazendo contra você?
14 Amba Ye̱so shas wu̱ ko̱ gom-u̱r gaan á, har ko-Gwamna bu̱p o-nu.
14 Porém Jesus não disse nada, e o Governador ficou muito admirado com isso.
15 To̱, u̱n da-o̱ u̱n Biki-o̱ m-Pas, ko-Gwamna weste̱ u̱n hosu̱ne̱ u̱n ne̱t ko-ya-u̱r-ba'as-wu̱ a ka'e̱ wan-gaan wu̱ ye̱ co̱ne̱ à.
15 Em toda Festa da Páscoa , Pilatos costumava soltar um dos presos, a pedido do povo.
16 Kà hak-o̱, wu̱ ken ne̱t-wu̱ ro ko̱n wu̱ ye̱ nape̱ ko-yan-ko̱o̱b-de u̱n ho̱ge̱ u̱t-ma ke'o, jin-de u̱n wu̱ Barabas.
16 Naquela ocasião estava preso um homem muito conhecido, chamado Jesus Barrabás.
17 Da-o̱ Yahuda-ne̱ mo̱rge̱ ká sot-de u̱n co-o̱ hur-o Biratus à, Biratus citu̱ru̱ ye̱, “¿Wan wu̱ no̱ co̱ne̱ u̱m hosu̱ no̱? ¿Barabas wu̱ ko̱ Ye̱so wu̱ a zee Kiristi à?”
17 Então, quando a multidão se reuniu, Pilatos perguntou: — Quem é que vocês querem que eu solte: Jesus Barrabás ou este Jesus, que é chamado de
18 (Biratus nepste̱ remen u̱r-shoob o̱ se̱k-ye̱ ye̱ u̱n Yahuda-ne̱ shipte̱ Ye̱so.)
18 Pilatos sabia muito bem que os líderes judeus haviam entregado Jesus porque tinham inveja dele.
19 Ka da-de, Biratus ro tara be-de wu̱ ro piish u̱t-ma à, ne'a u̱n wu̱ to̱mnu̱ru̱ a zee wu̱, “Yage̱ ma-to̱ u̱n kà ko-yan-ba-u̱r-ba'as-wu̱ temb, remen kà te̱t-mo̱ u̱m swo̱o̱g u̱r-ko̱o̱b de̱e̱n, bo-o̱ u̱n wu̱ re̱e̱g me̱.”
19 Enquanto Pilatos estava sentado no tribunal, a sua esposa lhe mandou o seguinte recado: — Não tenha nada a ver com esse homem inocente porque esta noite, num sonho, eu sofri muito por causa dele.
20 Amba Gwo̱mo-ne̱ ye̱ u̱n ko̱n-se Shir u̱n se̱k-ye̱ ne̱ swo̱wu̱ru̱ hun-ne̱ ye̱ zee a ho'os Barabas, a ho Ye̱so.
20 Os chefes dos sacerdotes e os líderes judeus convenceram a multidão a pedir ao governador Pilatos que soltasse Barrabás e condenasse Jesus à morte.
21 Ko-Gwamna dooru̱ ye̱ m-cit, “¿Wan wu̱ ne̱ be-de u̱n kà yoor-ye̱ no̱ co̱ne̱ u̱m hoosu̱ no̱?”
21 Então o Governador perguntou: — Qual dos dois vocês querem que eu solte? — Barrabás! — responderam eles.
22 Biratus citu̱ru̱ ye̱, “¿To̱, re u̱m he m-no̱m u̱n Ye̱so ne̱ wu̱ a zee Kiristi à?”
22 Pilatos perguntou: — Que farei então com Jesus, que é chamado de Messias? — Crucifica! — responderam todos.
23 Biratus ze̱e̱ru̱, “¿Remen yane̱? ¿Yan rii-yo wu̱ no̱me̱?”
23 Ele perguntou: — Que crime ele cometeu? Aí começaram a gritar bem alto: — Crucifica!
24 Biratus hyanu̱ru̱ yatt-yo wu̱ he hoks m-no̱m á, komo hun-ne̱ ro u̱n ma-to̱ ye̱ 'yonste̱ hun-ne̱ u̱r-hur. Wu̱ to̱mu̱ru̱ a ibinu̱ wu̱ m-ho̱. Wu̱ saptu̱ru̱ kom-to̱ u̱n wu̱ u̱n he̱r-o̱ u̱n hun-ne̱. Wu̱ ro̱ m-ze̱e̱, “Me̱ de, ho̱-m re ro̱ n-me̱ u̱n re̱ u̱n ra-o̱ u̱n hyó-mo̱ u̱n kà ko-yan-ba-u̱r-ba'as-wu̱ á. To̱ kà ma-u̱t no̱ to̱.”
24 Então Pilatos viu que não conseguia nada e que o povo estava começando a se revoltar. Aí mandou trazer água, lavou as mãos diante da multidão e disse: — Eu não sou responsável pela morte deste homem. Isso é com vocês.
25 Hun-ne̱ kap ye̱ shasu̱ru̱ ye̱ zee, “Ra-o̱ u̱n hyó-mo̱ u̱n wu̱ o̱ she'et u̱n ge̱ks-u̱t te̱, u̱n yakar te̱ ne̱!”
25 E toda a multidão respondeu: — Que o castigo por esta morte caia sobre nós e sobre os nossos filhos!
26 Ka da-o̱ Biratus ho'osu̱ru̱ ye̱ Barabas. Wu̱ rwo̱'u̱ru̱ karma-ne̱ ye̱ nomse̱ Ye̱so u̱s-so̱ro̱g, wu̱ ya'asu̱ ye̱ Ye̱so, ye̱ kemet wu̱.
26 Então Pilatos soltou Barrabás, como eles haviam pedido. Depois mandou chicotear Jesus e o entregou para ser crucificado.
27 Karma-ne̱ ye̱ u̱n ko-Gwamna heetu̱ru̱ Ye̱so n-me̱ u̱n hur-o̱ u̱n ko-Gwamna. Ye̱ karaksu̱ru̱ karma-ne̱ ye̱ kusse̱ à be-de u̱n wu̱,
27 Depois os soldados de Pilatos levaram Jesus para o Palácio do Governador e reuniram toda a tropa em volta dele.
28 Ye̱ pormu̱ru̱ wu̱ saw-to̱ u̱n wu̱. Ye̱ cu̱pu̱ru̱ wu̱ o̱ ken co̱p-o jaas-o̱ o̱ u̱n go̱nd-to̱ u̱n gwo̱mo-ne̱.
28 Tiraram a roupa de Jesus e o vestiram com uma capa vermelha.
29 Ye̱ no̱mu̱ru̱ go̱nd-o̱ u̱n yokor-ye̱ m-se̱e̱b, ye̱ sawsu̱ wu̱ u̱r-hi. Ye̱ bo̱bsu̱ru̱ wu̱ o-ko̱ u̱n kom-o̱ u̱r-re̱. Ká da-de ye̱ kwu̱ktu̱ru̱ u̱n he̱r-o̱ u̱n wu̱, ye̱ ro̱ wu̱ u̱n nome̱ u̱r-ar. Ye̱ m-ze̱e̱, “Caari caari-ne̱, ko-Gwo̱mo-wu̱ u̱n Yahuda-ne̱!”
29 Fizeram uma coroa de ramos cheios de espinhos, e a puseram na sua cabeça, e colocaram um bastão na sua mão direita. Aí começaram a se ajoelhar diante dele e a caçoar, dizendo: — Viva o Rei dos Judeus!
30 Ye̱ copsu̱ru̱ wu̱ m-ta. Ye̱ go̱ksu̱ru̱ ká ko̱-yo, ye̱ wo̱su̱ru̱ wu̱ u̱n yo u̱r-hi.
30 Cuspiam nele, pegavam o bastão e batiam na sua cabeça.
31 Bo̱ ye̱ komoste̱ wu̱ nome̱ u̱r-ar à, ye̱ possu̱ru̱ wu̱ ka co̱p-o jaas-o̱ o̱, ye̱ cu̱pu̱ru̱ wu̱ matuku-to̱ u̱n wu̱. Komo ka da-de ye̱ ruuru̱ u̱n wu̱ ne̱ remen ye̱ kemet wu̱.
31 Depois de terem caçoado dele, tiraram a capa vermelha e o vestiram com as suas próprias roupas. Em seguida o levaram para o crucificarem.
32 Ye̱ ro m-neke̱ n-co̱w, karma-ne̱ gontu̱ru̱ wu̱ ken ne̱t-wu̱ bo̱-o̱ o-Kire̱ni wu̱, jin-de u̱n wu̱ Simo̱n. Ye̱ gaktu̱ wu̱ saw u̱n ká kan-o Ye̱so o̱.
32 Quando estavam saindo, os soldados encontraram um homem chamado Simão, da cidade de Cirene, e o obrigaram a carregar a cruz de Jesus.
33 Ye̱ ruuru̱ de ken be-de a m-ze̱e̱ o-Gorogota à, (de ro̱, Be-de u̱n caar-o̱ u̱r-hi).
33 Eles chegaram a um lugar chamado Gólgota. (Gólgota quer dizer “Lugar da Caveira”.)
34 Ka da-de, karma-ne̱ ya'asu̱ru̱ Ye̱so m-mo̱di mo̱sse̱ u̱n yo ken rii-yo u̱r-gaag yo ne̱ remen wu̱ su̱u̱t, amba bo̱ wu̱ rekte̱ à wu̱ yagu̱ m-swo̱.
34 Ali deram vinho misturado com fel para Jesus beber. Mas, depois que o provou, ele não quis beber.
35 Bo̱ ye̱ kemtu̱ wu̱ à, karma-ne̱ no̱mu̱ru̱ o-gwambe̱ remen gund-to̱ u̱n wu̱. Ye̱ wongu̱ru̱ matuku-to̱ u̱n wu̱.
35 Em seguida os soldados o crucificaram e repartiram as suas roupas entre si, tirando a sorte com dados, para ver qual seria a parte de cada um.
36 Ka da-de, ye̱ she'etu̱ru̱ 'er-de u̱n wu̱.
36 Depois disso sentaram ali e ficaram guardando Jesus.
37 Hohond-mo̱ u̱n hi-de u̱n wu̱, a kamu̱ru̱ ko̱'o̱t-o̱ u̱n ma-to̱ u̱n ba'as-de u̱n wu̱. U̱nze, “Wu̱ kà wu̱ ro̱ Ye̱so ko-Gwo̱mo-wu̱ u̱n Yahuda-ne̱.”
37 Puseram acima da sua cabeça uma tabuleta onde estava escrito como acusação contra ele: “Este é Jesus, o Rei dos Judeus.”
38 Komo ye̱ kamu̱ru̱ ye̱ ken ya-u̱r-kwu̱p ye̱ ne̱n yoor be-u̱r gaan u̱n wu̱ ne̱. Wan-gaan u̱n re̱-de u̱n wu̱, wan-gaan u̱r-kwanta.
38 Com Jesus, crucificaram também dois ladrões: um à sua direita e o outro à sua esquerda.
39 Hun-ne̱ ye̱ ro̱ m-arag à, ye̱ bo̱pu̱ re̱e̱b-to̱ u̱n wu̱. Ye̱ ro̱ u̱n re̱kt u̱t-hi u̱r-ar.
39 Os que passavam por ali caçoavam dele, balançavam a cabeça e o insultavam,
40 Ye̱ ro̱ m-ze̱e̱, “Wo̱ wu̱ he m-wurum u̱n Pyo-o̱ Shir, komo o me o̱ u̱n ho̱-u̱t tet. ¿Wo̱a hoks? Gu hi u̱n du, o kergu̱ne̱ a gu̱t! U̱rege̱ wo̱ Wà-wu̱ Shir wu̱, kergu̱ne̱ u̱n ká kan-o̱ a gu̱t!”
40 dizendo assim: — Ei, você que disse que era capaz de destruir o Templo e tornar a construí-lo em três dias! Se você é mesmo o Filho de Deus, desça da cruz e salve-se a si mesmo!
41 Káane̱ komo Gwo̱mo-ne̱ ye̱ u̱n ko̱n-se Shir, u̱n yan-Yoos-de o-karamsa ne̱ u̱n ye̱ ken se̱k-ye̱ ne̱ ye̱ se̱ngu̱ wu̱ nome̱ u̱r-ar. Ye̱ m-ze̱e̱,
41 Os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes judeus também caçoavam dele, dizendo:
42 “Wu̱ guug ye̱ ken ye̱, amba wu̱ hoks hi u̱n de u̱n wu̱ m-gu á! ¿Wu̱ ro̱ ko-Gwo̱mo-wu̱ u̱n Isra-ne̱, wu̱ wu̱? Yage̱ wu̱ kergu̱nte̱ n-to̱n u̱n ká kan-o̱, ká da-o̱ te̱ he m-she̱r u̱n ma-to̱ u̱n wu̱ o-nip.
42 — Ele salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo! Ele é o Rei de Israel, não é? Se descer agora mesmo da cruz, nós creremos nele!
43 Wu̱ she̱re̱g be-de Shir, komo wu̱ ze̱e̱g, ‘Me̱ wà-wu̱ Shir wu̱.’ ” Yage̱ Shir wu̱ guut wu̱ m-mo̱ka! U̱rege̱ Shir ro̱ m-ho̱ge̱ re̱re̱m-mo̱ u̱n wu̱.
43 Ele confiou em Deus e disse que era Filho de Deus. Vamos ver se Deus quer salvá-lo agora!
44 Káane̱ ma ká ya-u̱r-kwu̱p ye̱ a kemtu̱ ye̱ be-u̱r gaan à, ye̱ nomu̱ru̱ wu̱ hun-u̱t jaas-to̱.
44 E até os ladrões que foram crucificados com Jesus também o insultavam.
45 Cin ho̱-u̱r ro̱ u̱r-hi, comb-o ho̱kku̱ru̱ o-dak myet, har ha-mo̱ u̱n so̱ u̱n kwo̱m-u̱s tet-se m-rim.
45 Ao meio-dia começou a escurecer, e toda a terra ficou três horas na escuridão.
46 So u̱n kwo̱m-u̱s tet, Ye̱so daku̱ru̱ co̱r de̱e̱n. Wu̱ zee, “E̱roi, E̱roi, ¿rama sabaktani?” Wata “Kwo̱ Shir re, kwo̱ Shir re, ¿remen yan o̱ o joru̱tu̱ me̱?”
46 Às três horas da tarde, Jesus gritou bem alto:
47 Ye̱ ken ye̱ be-de u̱n ye̱ ro káne̱ eso eso à, bo̱ ye̱ ho̱gu̱te̱ káane̱ à, ye̱ ze̱e̱ru̱, “Kà ne̱t-wu̱ ro̱ u̱n eeg-u̱s E̱rejawan-Rwo̱r u̱n Ma-to̱ Shir.”
47 Algumas pessoas que estavam ali ouviram isso e disseram: — Ele está chamando Elias.
48 Ba m-rem wan-gaan wu̱ u̱n ye̱ argu̱ o-rek, wu̱ haaru̱ wu̱ de̱knu̱ u̱r-po̱o̱g. Wu̱ mu̱su̱ru̱ de n-me̱ u̱n ho̱-mo̱ o-zambo, wu̱ tuuru̱ o-ko̱. Wu̱ tebbu̱ru̱ Ye̱so wu̱ su̱u̱t.
48 Uma dessas pessoas correu e molhou uma esponja em vinho comum, pôs na ponta de um bastão e deu para Jesus beber.
49 Amba ye̱ ken ye̱ ze̱e̱ru̱, “Yagu̱ no̱ wu̱ a gu̱t, u̱rege̱ E̱reja a haan wu̱ guut wu̱ à.”
49 Mas outros disseram: — Espere. Vamos ver se Elias vem salvá-lo!
50 Ye̱so dooru̱ dak u̱s-co̱r de̱e̱n, ka da-o̱ wu̱ ho'osu̱ ho̱o̱g-o̱ u̱n wu̱.
50 Aí Jesus deu outro grito forte e morreu.
51 U̱n ká da-o̱, ká gund-o̱ ro n-me̱ u̱n Pyo-o̱ Shir à yishu̱ru̱ be-u̱t yoor, cin n-to̱n haan-mo̱ n-dak. Dak-o nuktu̱ru̱, ta'ar-u̱t bu̱'u̱gu̱ru̱.
51 Então a cortina do Templo se rasgou em dois pedaços, de cima até embaixo. A terra tremeu, e as rochas se partiram.
52 Saag-u̱s teksu̱ru̱, hun-ne̱ so̱-ye̱ de̱e̱n ye̱ mare̱ à ye̱ inu̱ru̱ u̱n ho̱o̱g ne̱. Ye̱ zu̱rmu̱ndu̱ru̱ u̱n saag-se u̱n ye̱.
52 Os túmulos se abriram, e muitas pessoas do povo de Deus que haviam morrido foram ressuscitadas
53 Rii Ye̱so inete̱ u̱t-marimar, ye̱ yagu̱ru̱ u̱s-saag, ye̱ co̱wu̱ru̱ o-Urusharima, hun-ne̱ de̱e̱n hyanu̱ru̱ ye̱.Ká gund-o̱ ro n-me̱ u̱n Pyo-o̱ Shir à yishu̱ru̱ be-u̱t yoor|src="41_Mat27.51_TempleCurtainTorn.tif" size="col" copy="Gordon" ref="27:51"
53 e saíram dos túmulos. E, depois da ressurreição de Jesus, entraram em Jerusalém, a Cidade Santa, onde muitos viram essas pessoas.
54 U̱n ká da-o̱, caari-wu̱ u̱n ko-karma-wu̱ u̱n Roma-ne̱, wu̱ u̱n ye̱ ken karma-ne̱ ye̱ ro u̱n 'er-u̱r Ye̱so à. Bo̱ ye̱ hyente̱ nukte̱-mo̱ o-dak komo u̱n rii-yo ko̱re̱ ne̱ à, ye̱ ho̱gu̱ru̱ o-gye̱r de̱e̱n. Ye̱ ze̱e̱ru̱, “O-nip, wu̱ ka Wà-wu̱ Shir wu̱!”
54 O oficial do exército romano e os seus soldados, que estavam guardando Jesus, viram o terremoto e tudo o que aconteceu. Então ficaram com muito medo e disseram: — De fato, este homem era o Filho de Deus!
55 Ye̱ ken ne'a-ne̱ ye̱ ro ko̱n komo de̱e̱n ye̱ do̱nde̱ Ye̱so cin o-Gariri, ye̱ nomote̱ wu̱ m-se̱nge̱. Ye̱ e̱snu̱ru̱ u̱r-hew ne̱ u̱n gwo̱t-o̱ u̱n rii-yo ro̱ m-ko̱r à.
55 Algumas mulheres estavam ali, olhando de longe. Eram as que tinham acompanhado Jesus desde a Galileia e o haviam ajudado.
56 N-me̱ u̱n ye̱, Meri ro ko̱n wu̱ a m-aag Magu̱darin à, u̱n Meri ne̱ (inu Yakubu ne̱ u̱n Yusuhu), komo u̱n ne'a Ze̱be̱di (inu Yakubu u̱n Yohana).
56 Entre elas estavam Maria Madalena; Maria, a mãe de Tiago e de José; e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Da-o̱ rim-m nome̱ à, wu̱ ken ko-ya-o-kwu̱m-wu̱, ne̱t-wu̱ bo̱-o̱ o-Aramatiya, jin-de u̱n wu̱ Yusuhu, wu̱ haanu̱ru̱. Wu̱ ma ko-yan-dor Ye̱so wu̱.
57 Já era quase noite quando chegou da cidade de Arimateia um homem rico chamado José. Ele também era seguidor de Jesus.
58 Wu̱ haaru̱ be-u̱r Biratus. Wu̱ ko̱nu̱ru̱ a ya'as wu̱ u-u̱r Ye̱so. Biratus ze̱e̱ru̱ a ya'as wu̱.
58 José foi e pediu a Pilatos o corpo de Jesus. E Pilatos mandou que o entregassem a ele.
59 Yusuhu de̱ku̱ru̱ u-u̱r Ye̱so, wu̱ yereru̱ u̱n gund-o u̱r-bon.
59 Então José pegou o corpo, enrolou num lençol novo de linho
60 Wu̱ he̱'e̱dbu̱ru̱ de n-me̱ u̱n saag pu̱-o̱ o̱ ma u̱n wu̱, o̱ hun-ne̱ ro hinge̱ wu̱ u̱n wur-o̱ u̱t-ta'ar à. Wu̱ biriktu̱ru̱ caari-o̱ o-ta'ar. Wu̱ ho̱kku̱ru̱ ish-o̱ u̱n saag, wu̱ argu̱ru̱.
60 e o colocou no seu próprio túmulo, que há pouco tempo havia sido cavado na rocha. Depois rolou uma grande pedra para fechar a entrada do túmulo e foi embora.
61 Meri Magu̱darin, u̱n Meri wan-gaan ne̱ ye̱ ro káne̱ tara u̱n he̱r-o̱ u̱n saag.
61 Maria Madalena e a outra Maria estavam ali, sentadas em frente do túmulo.
62 Gas-o̱ u̱n ish, ho̱-de u̱n zo̱nge̱-to̱ u̱n Biki-o̱ m-Pas, Gwo̱mo-ne̱ ye̱ u̱n ko̱n-se Shir u̱n Parisa-ne̱ haaru̱, ye̱ hyenet Biratus.
62 No dia seguinte, isto é, o dia depois da sexta-feira, os chefes dos sacerdotes e os fariseus se reuniram com Pilatos
63 Ye̱ ze̱e̱ru̱ wu̱, “Ho̱o̱g ru go̱s de̱e̱n! Te̱ bakste̱ rii-yo ká wan-raks u̱n hun-ne̱ wu̱ zee cin da-o̱ wu̱ ro u̱n ho̱o̱g ne̱ à, u̱nze so̱ u̱n ta-de u̱n ho̱-u̱r atette̱-de, wu̱a ine̱ u̱t-marimar.
63 e disseram: — Governador, nós lembramos que, quando ainda estava vivo, aquele mentiroso disse: “Depois de três dias eu serei ressuscitado.”
64 Remen káane̱, rwo̱ a 'er ká saag-o̱ m-so̱k ne̱. No̱m no̱ kaane̱ har ha-mo̱ u̱n ho̱-u̱t tet, taase yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ neke̱ ye̱ shes u-de u̱n wu̱, ká da-de ye̱ zeet hun-ne̱ wu̱ u̱n ine̱ u̱t-marimar. Káane̱ kore̱ rwu̱k-mo̱ u̱r-ko̱m mo̱a jiish mo̱ u̱r-takan m-yo̱.”
64 Portanto, mande vigiar bem o túmulo até o terceiro dia, para os discípulos dele não poderem roubar o corpo e depois dizerem ao povo que ele foi ressuscitado. Pois esta última mentira seria pior do que a primeira.
65 Biratus ze̱e̱ru̱ ye̱, “Daag no̱ karma-ne̱, no̱ neke̱ no̱ 'er wu̱ bo̱ no̱ he m-hoks à.”
65 Então Pilatos disse: — Levem estes soldados com vocês e guardem o túmulo o melhor que puderem.
66 Ye̱ haaru̱, ye̱ dapu̱ru̱ ge̱n-mo̱ u̱t-gwo̱mo u̱n ta'ar-de u̱n saag. Ye̱ rwo̱'u̱ru̱ komo karma-ne̱ ye̱ 'er ká saag-o̱.
66 Eles foram, puseram um selo de segurança na pedra e deixaram os soldados ali, guardando o túmulo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.