Mateus 22

uth (UTH) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ye̱so dooru̱ ye̱ m-nome̱ u̱t-ma u̱n sha-mo̱ u̱t-ma. Wu̱ ze̱e̱ru̱,
1 De novo Jesus usou parábolas para falar ao povo. Ele disse:
2 “A hoks m-hongse̱ u̱n gwo̱mo-to̱ Shir u̱n wu̱ ken Ko-Gwo̱mo-wu̱ ne̱, wu̱ nome̱ wà u̱n wu̱ biki-o̱ u̱t-ge à.
2 — O
3 Hun-ne̱ de̱e̱n a bande̱ o-biki. Da-o̱ a ko̱me̱ zo̱nge̱-to̱ o-biki à, wu̱ to̱mu̱ru̱ gu̱w-ne̱ ye̱ u̱n wu̱ ye̱ ru̱re̱ ko̱ wu̱ ke da-o nomoste̱. Amba hun-ne̱ ye̱ a bande̱ à ye̱ haan á.
3 Depois mandou os empregados chamarem os convidados, mas eles não quiseram vir.
4 “Wu̱ dooru̱ m-to̱m u̱n gu̱w-ne̱ ho̱r-ye̱. Wu̱ zee, ‘Ru̱ru̱ no̱ hun-ne̱ ye̱ a bane̱ à u̱nze, “Me̱ ka u̱m zo̱ngsu̱te̱ rii-yo m-re̱, a peneste̱ na-ye̱ m-se̱m ye̱ a ya'e̱ u̱t-zan à. Myet a komoste̱ zo̱nge̱ u̱n ko̱yan. Haan no̱ biki-o̱ u̱r-ge ma na!” ’
4 Então mandou outros empregados com o seguinte recado: “Digam aos convidados que tudo está preparado para a festa. Já matei os bezerros e os bois gordos, e tudo está pronto. Que venham à festa!”
5 “Amba ye̱ wu̱ bane̱ o-biki à ye̱ was á. Ye̱ argu̱ru̱ to̱ ma u̱n ye̱. Wu̱ ken wu̱ neku̱ so̱ u̱n kat-o̱ u̱n wu̱. Wu̱ ken wu̱ neku̱ baab-to̱ u̱n wu̱.
5 — Mas os convidados não se importaram com o convite e foram tratar dos seus negócios: um foi para a sua fazenda, e outro, para o seu armazém.
6 Ye̱ ken ye̱ komo ye̱ shipi ká gu̱w-ne̱ ye̱, ye̱ yo'ogu̱ ye̱, ye̱ kaktu̱ ye̱ u̱r-bu̱'u̱g, har ye̱ ho̱o̱ru̱ ye̱.
6 Outros agarraram os empregados, bateram neles e os mataram.
7 “Ko-Gwo̱mo swo̱o̱ru̱ u̱s-ryaab de̱e̱n. Wu̱ to̱mu̱ru̱ karma-ne̱ ye̱ u̱n wu̱. Ye̱ hoomu̱ wu̱ ká ye̱ ho gu̱w-ne̱ ye̱ u̱n wu̱ à, har ye̱ tu̱ks bo̱-o̱ u̱n ye̱ kap.
7 O rei ficou com tanta raiva, que mandou matar aqueles assassinos e queimar a cidade deles.
8 “Ka da-de, wu̱ ze̱e̱ru̱ gu̱w-ne̱ ye̱ u̱n wu̱ ho̱r-ye̱, ‘A komoste̱ zo̱nge̱-to̱ o-biki, amba hamat-ne̱ ye̱ u̱m bane̱ à ye̱ depe̱ á.
8 Depois chamou os seus empregados e disse: “A minha festa de casamento está pronta, mas os convidados não a mereciam.
9 Remen kaane̱, do̱ru̱ no̱ co̱w u̱s-co̱w, no̱ band kap ye̱ no̱ hyane̱ à ye̱ haan o-biki.’
9 Agora vão pelas ruas e convidem todas as pessoas que vocês encontrarem.”
10 Ká gu̱w-ne̱ ye̱ do̱ru̱ru̱ co̱w u̱s-co̱w. Ye̱ kamsu̱ndu̱ru̱ kap o̱ u̱n ye̱, ye̱ kume̱ à, kashi u̱n hun-ne̱ u̱n rii-ye̱ o-saa ne̱, har be-de o-biki shiiru̱ u̱n hamat-ne̱.
10 — Então os empregados saíram pelas ruas e reuniram todos os que puderam encontrar, tanto bons como maus. E o salão de festas ficou cheio de gente.
11 “Amba bo̱ Ko-Gwo̱mo co̱wo̱nte̱, remen wu̱ hyenet hamat-ne̱ à, wu̱ hyanu̱ru̱ wu̱ ken ne̱t-wu̱, wu̱ co̱p matuku-de gu̱w-ne̱ ye̱ u̱n wu̱ yase̱ hamat-ne̱ ye̱ cu̱p be-de u̱n ka biki-o̱ u̱t-ge o̱ á.
11 Quando o rei entrou para ver os convidados, notou um homem que não estava usando roupas de festa
12 Wu̱ ze̱e̱ru̱ ká ne̱t-wu̱, ‘Wan-yen de, ¿re no̱me̱ o co̱wo̱nte̱ kane̱ ba wo̱ u̱n co̱po̱n matuku-de o-biki?’ Amba ká ne̱t-wu̱ taage̱ u̱n ma-to̱ m-ce̱p.
12 e perguntou: “Amigo, como é que você entrou aqui sem roupas de festa?”
13 Ko-Gwo̱mo ze̱e̱ru̱ yan-gu̱w-mo̱ u̱n wu̱, ‘Gaag no̱ kom-to̱ u̱n wu̱ u̱n na-se u̱n wu̱ ne̱. No̱ jorbe̱ wu̱ n-do̱ n-me̱ o-comb, remen káne̱ hun-ne̱ he u̱s-kan u̱n haw-se u̱n yin-ne̱.’
13 Então o rei disse aos empregados: “Amarrem os pés e as mãos deste homem e o joguem fora, na escuridão. Ali ele vai chorar e ranger os dentes de desespero.”
14 “Ai, a bante̱ hun-ne̱ de̱e̱n, amba ye̱ a daage̱ à hiin ye̱ ro̱.”
14 E Jesus terminou, dizendo:
15 A kane̱ Parisa-ne̱ haaru̱, ye̱ to̱o̱ru̱ u̱t-hun bo̱ ye̱ he Ye̱so m-ce̱e̱b u̱n ma-to̱ wu̱ he m-rwo̱r à.
15 Os fariseus saíram e fizeram um plano para conseguir alguma prova contra Jesus.
16 Ye̱ to̱mu̱ru̱ yan-neke̱-mo̱ u̱n ye̱, mo̱sse̱ u̱n ye̱ ken hun-ne̱ Ko-Gwo̱mo Here̱ ye̱ ne̱. Ye̱ cit wu̱ kà cot-o̱, “Wa-u̱r-Yoos, te̱ nepste̱ wo̱ ko-ya-o-nip-wu̱. Wo̱ komo m-yoos u̱n Ma-to̱ Shir o-nip ne̱ ko̱ ya he m-ko̱r. Wo̱ m-ginim u̱n ko̱ wu̱ ke á, remen hun-ne̱ kap gaan-ye̱ be u̱n du.
16 Então mandaram que alguns dos seus seguidores e alguns membros do partido de Herodes fossem dizer a Jesus: — Mestre, sabemos que o senhor é honesto, ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige e não se importa com a opinião dos outros, nem julga pela aparência.
17 To̱, ru̱ru̱ te̱ rii-yo depe̱ à kane̱: ¿Hond hond o̱ te̱ to̱p Sisar caari-wu̱ u̱n ko-Gwo̱mo-wu̱ u̱n Roma-ne̱ hwo̱r-ye̱ u̱n tar? ¿Ko̱ te̱ to̱p á?”
17 Então o que o senhor acha: é ou não é contra a nossa Lei pagar impostos ao Imperador romano?
18 Amba remen Ye̱so nepste̱ rew-u̱r yo̱-de de u̱n ye̱, wu̱ ze̱e̱ru̱, “No̱ ya-o-she̱pe̱! ¿Wan wu̱ no̱ m-ce̱e̱b u̱n cot-u̱s no̱?
18 Mas Jesus percebeu a malícia deles e respondeu:
19 Kutu no̱ me̱ hwo̱r-ye̱ atte̱ à.” Ye̱ hantu̱ru̱ wu̱ hwo̱r-yo o-kwo̱m.
19 Tragam a moeda com que se paga o imposto! Trouxeram a moeda,
20 Wu̱ ze̱e̱ru̱ ye̱, “¿Kà hwo̱to̱-o̱ u̱n kà jin-de ne̱ to̱ ma wan to̱?”
20 e ele perguntou:
21 Ye̱ shasu̱ru̱ ye̱ zee, “To̱ ma ko-Gwo̱mo Sisar to̱.”
21 Eles responderam: — São do Imperador. Então Jesus disse:
22 Bo̱ ye̱ ho̱gu̱te̱ shas-o̱ u̱n wu̱ à, ye̱ bo̱pu̱ru̱ o-nu. Ye̱ yagu̱ru̱ wu̱, ye̱ argu̱ru̱.
22 Eles ficaram admirados quando ouviram isso. Então deixaram Jesus e foram embora.
23 U̱n ká ho̱-de, ye̱ ken Saduki-ne̱ ye̱ haanu̱ru̱ be-u̱r Ye̱so. (Saduki-ne̱ ye̱ ro̱ m-ze̱e̱ a m-ine̱ a mere̱ á). Ye̱ citu̱ru̱ wu̱ kà cot-o̱.
23 Naquele mesmo dia chegaram perto de Jesus alguns saduceus , afirmando que ninguém ressuscita.
24 Ye̱ ze̱e̱ru̱, “Wa-u̱r-Yoos, Mosa ze̱e̱g, ‘U̱rege̱ ne̱t marag ba wu̱ u̱n mat yakar, heno u̱n wu̱ ge ká ko-gwo̱r-wu̱, remen wu̱ metu̱té̱ ká wu̱ mare̱ à wà, wu̱ he de̱k u̱n cim-yo u̱n wu̱ à.’
24 Eles disseram a Jesus: — Mestre, Moisés ensinou assim: “Se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve casar com a viúva, para terem filhos, que serão considerados filhos do irmão que morreu.”
25 To̱, be u̱n te̱ wu̱ ken ne̱t-wu̱ makt yan-campo̱-ne̱ ne̱n ta'yoor. Wu̱ ro̱ se̱k-wu̱ a gaaru̱ u̱t-ge, wu̱ maru̱ru̱ ba wu̱ u̱n mat. Ayoore̱-wu̱ gaaru̱ ká ko-gwo̱r-wu̱.
25 Acontece que havia entre nós sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos. Assim, ele deixou a viúva para o segundo irmão.
26 Káane̱ dooru̱ m-ko̱r be-de u̱n ayoore̱-wu̱ ba wu̱ u̱n mat yakar. Atette̱-wu̱ gaaru̱ ká ne'a-wu̱, har wo̱o̱ru̱ u̱n ata'yoore̱-wu̱.
26 A mesma coisa aconteceu com este, e também com o terceiro, e, finalmente, com todos os sete.
27 U̱r-ko̱m, ká ne'a-wu̱ maru̱ru̱.
27 Depois de todos eles, a mulher também morreu.
28 To̱, ru̱ru̱ te̱ u̱n ine̱-mo̱ u̱n margan-ne̱, ¿ne'a wan wu̱ ne̱ wu̱ he m-warag be-de u̱n ye̱? Remen myet-mo̱ u̱n ye̱, ta'yoor-ye̱ geestu̱ wu̱!”
28 Portanto, no dia da ressurreição, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
29 Ye̱so shasu̱ru̱ ye̱, wu̱ zee, “Yo suu no̱ à yo ro no̱ nap Ma-to̱ Shir á. Komo no̱ nap be̱e̱b-de Shir á.
29 Jesus respondeu:
30 Da-o̱ margan-ne̱ he m-ine̱ à, ye̱a ge u̱t-ge á. Se̱ de̱ ye̱a wakte̱ u̱ntu̱n yan-to̱m-ye̱ Shir n-To̱n.
30 Pois, quando os mortos ressuscitarem, serão como os anjos do céu, e ninguém casará.
31 “Komo mo̱sse̱ u̱n ine̱-mo̱ u̱n margan-ne̱, ¿no̱ karante̱ rii-yo Shir ru̱ru̱ no̱ á? Cin da-o̱ Ibrahi, Ishaku, u̱n Yakubu ne̱ mare̱ à Shir ze̱e̱g,
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, será que vocês nunca leram o que Deus disse? Ele afirmou:
32 ‘Me̱ ro̱ Shir Ibrahi, Shir Ishaku, komo Shir Yakubu.’ Remen kaane̱, wu̱ wu̱ ro̱ Shir o̱ u̱n ya-m-ho̱o̱g, ba o̱ u̱n margan-ne̱ á.”
32 “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.” E Deus não é Deus dos mortos e sim dos vivos.
33 Bo̱ hun-ne̱ ho̱gu̱te̱ káane̱ à, ye̱ hyanu̱ru̱ hyat-to̱ u̱n yoos-de u̱n wu̱.
33 Quando a multidão ouviu isso, ficou admirada com o ensinamento dele.
34 Bo̱ Parisa-ne̱ ho̱gu̱te̱ Saduki-ne̱ kum to̱ m-ce̱p be-de u̱n shas-o̱ u̱n wu̱ á, ye̱ mo̱rgu̱ru̱. Ye̱ cit wu̱ o̱ ma u̱n ye̱ cot-o̱.
34 Os fariseus se reuniram quando souberam que Jesus tinha feito os saduceus calarem a boca.
35 Wu̱ ken wan-napse̱ o-karamsa wu̱ be-de u̱n ye̱ citu̱ru̱ Ye̱so o-cot remen wu̱ cept Ye̱so. Wu̱ ze̱e̱ru̱,
35 E um deles, que era mestre da Lei , querendo conseguir alguma prova contra Jesus, perguntou:
36 “Wa-u̱r-Yoos, ¿o̱ ke karamsa-o̱ jiishe̱ m-'wo̱ns be-de u̱n karamsa-u̱t Mosa?”
36 — Mestre, qual é o mais importante de todos os mandamentos da Lei ?
37 Ye̱so shasu̱ru̱, wu̱ zee, “Co̱n Yawe Shir ru u̱n kap o̱ u̱n hur u̱n du, u̱n kap o̱ u̱n ho̱o̱g ru ne̱, u̱n kap o̱ u̱n nap-u̱s ru ne̱.
37 Jesus respondeu:
38 O̱ ka o̱ ro̱ karamsa-o̱ u̱r-takan, komo o̱ ro̱ o-go̱s o̱ be-de u̱n to̱ ká.
38 Este é o maior mandamento e o mais importante.
39 Ayoore̱-o̱ u̱ntu̱n o̱ u̱r-takan o̱ ro̱, ‘Co̱n yan-bo̱r-u̱s ru bo̱ o co̱ne̱ hi u̱n du à.’
39 E o segundo mais importante é parecido com o primeiro: “Ame os outros como você ama a você mesmo.”
40 Myet yoos-u̱r Mosa u̱n to̱ u̱n yan-Rwo̱r u̱n Ma-to̱ Shir ne̱, n-me̱ u̱n to̱ ká karamsa-u̱t yoor-to̱ rwu̱u̱ne̱.”
40 Toda a Lei de Moisés e os ensinamentos dos
41 Bo̱ Parisa-ne̱ kargu̱te̱ be-u̱r Ye̱so à, Ye̱so citu̱ru̱ ye̱ o-cot.
41 Quando os fariseus estavam reunidos, Jesus perguntou a eles:
42 Wu̱ ze̱e̱ru̱, “¿Yan yo ne̱ ro̱ barag-u̱s no̱ mo̱sse̱ u̱n Kiristi ne̱? ¿Wà wan wu̱ ne̱?”
42 — O que vocês pensam sobre o — De Davi! — responderam eles.
43 Ye̱so ze̱e̱ru̱ ye̱, “To̱, ¿re no̱me̱ Dawuda u̱n be̱e̱b-de o-Ku̱kt, wu̱ ro̱tte̱ wu̱ m-ze̱e̱ ‘Go̱s-wu̱’? Remen Dawuda ze̱e̱g,
43 Jesus tornou a perguntar:
44 “ ‘Yawe ze̱e̱g Go̱s-wu̱ wu̱ ma re,
44 “O Senhor Deus disse ao meu Senhor:
45 ¿U̱rege̱ Dawuda ro̱ m-ze̱e̱ u̱n Kiristi, ‘Go̱s-wu̱ re,’ to̱, re no̱me̱ Kiristi waragte̱ wà u̱n wu̱?”
45 Portanto, se Davi chama o Messias de Senhor, como é que o Messias pode ser descendente de Davi?
46 Yatt-wu̱ hoksu̱ wu̱ m-shas á. Bo̱ u̱n ká ho̱-de yatt-wu̱ kume̱ jaab remen wu̱ cit wu̱ o̱ ken cot-o̱ á.
46 Ninguém podia responder mais nada, e daquele dia em diante não tiveram coragem de lhe fazer mais perguntas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.