Mateus 15

uth (UTH) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 A kane̱ Parisa-ne̱ u̱n yan-Yoos-de o-karamsa ne̱ haanu̱ru̱ be-u̱r Ye̱so zee-mo̱ o-Urusharima. Ye̱ ze̱e̱ru̱,
1 Então chegaram a Jesus uns fariseus e escribas vindos de Jerusalém, e lhe perguntaram:
2 “¿Remen yan o̱ ne̱ yan-neke̱-m ru ro̱tte̱ m-jetem u̱n jor-se u̱n mo̱ng-ne̱? Te̱ u̱n ze̱e̱ kaane̱ remen ye̱ ro̱ m-sapt u̱t-kom ye̱ reet rii-yo m-re̱ bo̱ a o̱o̱s á.”
2 Por que transgridem os teus discípulos a tradição dos anciãos? pois não lavam as mãos, quando comem.
3 Ye̱so shasu̱ru̱ ye̱, “No̱ ne̱, ¿remen yan o̱ no̱ ro̱tte̱ m-jet u̱n karamsa-o̱ Shir remen jor-u̱s no̱?
3 Ele, porém, respondendo, disse-lhes: E vós, por que transgredis o mandamento de Deus por causa da vossa tradição?
4 Ai, Shir zeste̱, ‘Hyan tato ru u̱t-go̱s ne̱ u̱n inu ru ne̱,’ komo, ‘Myet wu̱ pyape̱ tato u̱n wu̱ ko̱ inu u̱n wu̱ à, o-nip a ho wu̱.’
4 Pois Deus ordenou: Honra a teu pai e a tua mãe; e, Quem maldisser a seu pai ou a sua mãe, certamente morrerá.
5 Amba no̱ u̱r-yoos u̱nze u̱rege̱ ne̱t ro̱ u̱n yo ken rii-yo ne̱ yo wu̱ heete̱ m-gu u̱n tato u̱n wu̱ ko̱ inu u̱n ne̱ u̱n yo ne̱ à, amba wu̱a zee, ‘Kap rii-yo no̱ roa kum be u̱n de n-ga à, yar-mo̱ mo̱ u̱m seke̱ Shir à,’ waragte̱ o̱ ka, ba se̱ o ya'aste̱ tat-ne̱ ru ne̱ u̱t-go̱s á.
5 Mas vós dizeis: Qualquer que disser a seu pai ou a sua mãe: O que poderias aproveitar de mim é oferta ao Senhor; esse de modo algum terá de honrar a seu pai.
6 Remen jor-u̱s no̱, no̱ muste̱ Ma-to̱ Shir hwaa.
6 E assim por causa da vossa tradição invalidastes a palavra de Deus.
7 No̱ ya-o-she̱pe̱! Hond hond o̱ Ishaya no̱me̱ ma-u̱t no̱ bo̱ wu̱ zee à,
7 Hipócritas! bem profetizou Isaias a vosso respeito, dizendo:
8 “ ‘Ká hun-ne̱ ye̱ ro̱ me̱ m-'ya m-se̱k u̱n nu-se u̱n ye̱ cot,
8 Este povo honra-me com os lábios; o seu coração, porém, está longe de mim.
9 Gu̱w-mo̱ u̱n ye̱ mo̱ ye̱ ro̱ me̱ m-nome̱ à,
9 Mas em vão me adoram, ensinando doutrinas que são preceitos de homem.
10 Ye̱so aagu̱ru̱ bu̱u̱g-de u̱n hun-ne̱, wu̱ ze̱e̱ru̱ ye̱, “Raks no̱, no̱ ho̱ge̱ m-so̱k ne̱.
10 E, clamando a si a multidão, disse-lhes: Ouvi, e entendei:
11 Ba rii-yo ro̱ m-co̱w u̱n nu-o̱ u̱n ne̱t à, yo ro̱ wu̱ m-rwo̱ wu̱ waktu̱te̱ ko-ya-u̱r-ba'as be-de Shir á, se̱ rii-yo ro̱ m-rwu̱u̱n u̱n nu-o̱ u̱n wu̱ à, u̱n yo wu̱ ro̱ m-no̱m ne̱ à.”
11 Não é o que entra pela boca que contamina o homem; mas o que sai da boca, isso é o que o contamina.
12 Yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ haanu̱ru̱ be-de u̱n wu̱, ye̱ citu̱ru̱, “¿Ko̱ o nepste̱ u̱nze Parisa-ne̱ ho̱gu̱te̱ ryaab-u̱s ru remen kà ma-to̱ o zee?”
12 Então os discípulos, aproximando-se dele, perguntaram-lhe: Sabes que os fariseus, ouvindo essas palavras, se escandalizaram?
13 Ye̱so shasu̱ru̱, “Myet go-de ro̱ ba Tato re wu̱ n-To̱n shir wu̱ go de á, a mu̱'u̱g de.
13 Respondeu-lhes ele: Toda planta que meu Pai celestial não plantou será arrancada.
14 Yagu̱ ye̱ temb. Po̱-ne̱ yan-nak u̱n o̱r u̱n ye̱ po̱-ne̱. U̱rege̱ ko-po̱ ro̱ m-nak u̱n o̱r u̱n wu̱ ko-po̱, ai, kap mo̱ u̱n ye̱ ye̱a he̱'e̱be̱ n-me̱ o-kuub.”
14 Deixai-os; são guias cegos; ora, se um cego guiar outro cego, ambos cairão no barranco.
15 Ka da-de, Bitrus ze̱e̱ru̱, “Ye̱so, rwu̱ntu̱ te̱ cas yo ká sha-mo̱ u̱t-ma mo̱ co̱ne̱ te̱ nep à.”
15 E Pedro, tomando a palavra, disse-lhe: Explica-nos essa parábola.
16 Ye̱so ze̱e̱ru̱ wu̱, “¿Ashi, har m-mo̱ka no̱ nap á?
16 Respondeu Jesus: Estai vós também ainda sem entender?
17 Me̱ m-ze̱e̱ kap o̱ u̱n rii-yo ne̱t re̱ à, u̱r-takan yoa cu̱w u̱n nu-o̱ u̱n wu̱, ká da-de ne̱ yoa cu̱w u̱n me̱n-to̱ u̱n wu̱, komo u̱r-ko̱m yoa ru u̱n wu̱r-o̱ u̱n wu̱.
17 Não compreendeis que tudo o que entra pela boca desce pelo ventre, e é lançado fora?
18 Amba rii yo̱-yo ro̱ m-rwu̱u̱n o-nu à be-de u̱r-hur yo ro̱ m-rwu̱u̱n. Komo yo ro̱ m-naas u̱n ne̱t-wu̱ rwu̱nte̱ yo à.
18 Mas o que sai da boca procede do coração; e é isso o que contamina o homem.
19 Me̱ u̱n ze̱e̱ kaane̱ remen cin u̱r-hur barag-u̱s yo̱-se ro̱ m-rwu̱u̱n. Se ro̱, ho-m u̱n hun-ne̱, o-ás ne̱, m-naase̱ ne̱, u̱r-hyow ne̱, u̱n shese̱ u̱t-bo̱ ne̱, u̱n naas u̱n jin-u̱t o̱r ru ne̱.
19 Porque do coração procedem os maus pensamentos, homicídios, adultérios, prostituição, furtos, falsos testemunhos e blasfêmias.
20 Se kà rem-se ro̱ ne̱t m-rwo̱ m-wakte̱ ko-ya-u̱r-ba'as be-de Shir. Re̱ u̱n rii ba u̱n sapt u̱t-kom a ru̱ ne̱t m-wakte̱ ko-ya-u̱r-ba'as be-de Shir á.”
20 São estas as coisas que contaminam o homem; mas o comer sem lavar as mãos, isso não o contamina.
21 Ye̱so ruuru̱ o-Gariri wu̱ neku̱ru̱ raag-o̱ u̱n dak-to̱ o-Taya o-Sidon ne̱,
21 Ora, partindo Jesus dali, retirou-se para as regiões de Tiro e Sidom.
22 Wu̱ ken ne'a wu̱ ko-ya-o-Kan'ana, wu̱ ro̱ u̱r-she'et káne̱ à haanu̱ be-u̱r Ye̱so. Wu̱ 'yonsu̱ u̱s-co̱r wu̱ ro̱ u̱s-kan, wu̱ ze̱e̱ru̱, “Go̱s-wu̱, wà Dawuda, ho̱ge̱ 'wo̱n u̱n de! Remen wà re wan-ne'a ro̱ u̱n ko-ya-u̱t-ko̱t ne̱, wu̱ ro̱ wu̱ u̱n ya-u̱r-ko̱o̱b.”
22 E eis que uma mulher cananéia, provinda daquelas cercania, clamava, dizendo: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de mim, que minha filha está horrivelmente endemoninhada.
23 Amba Ye̱so shas wu̱ ko̱ u̱r-gom á. Ka da-de yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ ko̱nu̱ru̱ wu̱, ye̱ ze̱e̱ru̱, “Yan wu̱! Zee wu̱ arag. Remen wu̱ ro̱ na m-do̱re̱ u̱n kaas u̱t-tó̱ o-zaaz!”
23 Contudo ele não lhe respondeu palavra. Chegando-se, pois, a ele os seus discípulos, rogavam-lhe, dizendo: Despede-a, porque vem clamando atrás de nós.
24 Ka da-de Ye̱so ze̱e̱ru̱ ká ne'a-wu̱, “Shir u̱n to̱mo̱n me̱ remen hun-ne̱ ye̱ o-Isra ca-ye̱ Shir ye̱ e̱ge̱ à cot.”
24 Respondeu-lhes ele: Não fui enviado senão às ovelhas perdidas da casa de Israel.
25 Amba ká ne'a-wu̱ haaru̱ wu̱ kwu̱ktu̱ru̱ u̱n co-o̱ u̱n wu̱. Wu̱ ko̱nu̱ru̱ komo, “Go̱s-wu̱, gu me̱!”
25 Então veio ela e, adorando-o, disse: Senhor, socorre-me.
26 Ye̱so ze̱e̱ru̱ ká ne'a-wu̱, “A nom u̱r-bon a de̱k rii-yo m-re̱ yo u̱n yakar a ya'as ye̱ge̱-wo̱ á.”
26 Ele, porém, respondeu: Não é bom tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cachorrinhos.
27 Ká ne'a-wu̱ shasu̱ru̱, “Eba, Go̱s-wu̱ o, amba ye̱ge̱-wo̱ ro̱ m-rekem u̱n yo ken rii-yo m-re̱ yo ro̱ m-he̱'e̱n u̱n ko̱k-to̱ ya-o-hur ro̱tte̱ m-re̱ à.”
27 Ao que ela disse: Sim, Senhor, mas até os cachorrinhos comem das migalhas que caem da mesa dos seus donos.
28 Ye̱so ze̱e̱ru̱, “Ne'a she̱r-m ru ro̱ de̱e̱n! A nomotu̱ yo wo̱ o-dish à.” U̱n gyept-o̱ u̱n yish, ko-ya-u̱t-ko̱t ruuru̱ u̱n wà u̱n wu̱.
28 Então respondeu Jesus, e disse-lhe: ó mulher, grande é a tua fé! seja-te feito como queres. E desde aquela hora sua filha ficou sã.
29 Bo̱n káne̱, Ye̱so do̱ru̱ru̱ so̱ n-riib Mar-o̱ o-Gariri. Ka da-de wu̱ daaru̱ u̱r-dor, wu̱ she'etu̱ru̱.
29 Partindo Jesus dali, chegou ao pé do mar da Galiléia; e, subindo ao monte, sentou-se ali.
30 Hun-ne̱ haanu̱ru̱ be-de u̱n wu̱ de̱e̱n. Ye̱ neknu̱te̱ u̱n ryam-ne̱ ne̱, u̱n po̱-ne̱ ne̱, u̱n cim-ne̱ ne̱, u̱n 'kato̱-ne̱ ne̱, u̱n ye̱ ken ya-u̱s-go̱m ye̱ ne̱ de̱e̱n, ye̱ e̱ssu̱ru̱ ye̱ u̱n co Ye̱so. Wu̱ taasu̱ru̱ ye̱ go̱m-se u̱n ye̱ kap.
30 E vieram a ele grandes multidões, trazendo consigo coxos, aleijados, cegos, mudos, e outros muitos, e lhos puseram aos pés; e ele os curou;
31 Har hun-ne̱ hyen o-made̱ bo̱ ye̱ hyane̱ 'kato̱-ne̱ te̱pe̱rte̱ à, ya-u̱t-cim komo ye̱ m-se̱nge̱, ryam-ne̱ u̱r-hew, po̱-ne̱ komo ye̱ ro̱ o-hyan. Kap mo̱ u̱n ye̱, ye̱ nomu̱ru̱ Shir o̱ o-Isra u̱r-bo̱ngo̱n.
31 de modo que a multidão se admirou, vendo mudos a falar, aleijados a ficar sãos, coxos a andar, cegos a ver; e glorificaram ao Deus de Israel.
32 A kane̱ Ye̱so aagu̱ru̱ yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱, wu̱ ze̱e̱ru̱, “Me̱ m-ho̱ge̱ 'wo̱n-de u̱n kà hun-ne̱ ye̱. Caane̱ ho̱-u̱t tet-to̱ ka ye̱ be-u̱r gaan u̱n me̱ ne̱, komo ye̱ ro̱tt rii-yo m-re̱ á. Man 'yons ye̱ m-me̱r á, taase ye̱ bonse̱ u̱n co̱w.”
32 Jesus chamou os seus discípulos, e disse: Tenho compaixão da multidão, porque já faz três dias que eles estão comigo, e não têm o que comer; e não quero despedi-los em jejum, para que não desfaleçam no caminho.
33 Yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ ze̱e̱ru̱ wu̱, “De kà be-de ro̱tte̱ ne̱t á, ¿ke a he kum u̱n ga-to̱ a hette̱ re̱e̱gte̱ u̱n de kà caari-de u̱n bu̱u̱g-de u̱n hun-ne̱ de?”
33 Disseram-lhe os discípulos: Donde nos viriam num deserto tantos pães, para fartar tamanha multidão?
34 Ye̱so citu̱ru̱, “¿Buro̱di-u̱t re no̱ ro̱tte̱?”
34 Perguntou-lhes Jesus: Quantos pães tendes? E responderam: Sete, e alguns peixinhos.
35 Ye̱so ze̱e̱ru̱ bu̱u̱g-de u̱n hun-ne̱ ye̱ she'ete̱ n-dak.
35 E tendo ele ordenado ao povo que se sentasse no chão,
36 Wu̱ de̱ku̱ru̱ ká buro̱di-to̱ ta'yoor-to̱ u̱n ká jan-ye̱ ne̱. Wu̱ bo̱mu̱ru̱ Shir, wu̱ wo̱ngu̱ru̱ to̱. Wu̱ ya'asu̱ru̱ yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱. Komo yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ wo̱ngu̱ru̱ bu̱u̱g-de u̱n hun-ne̱.
36 tomou os sete pães e os peixes, e havendo dado graças, partiu-os, e os entregava aos discípulos, e os discípulos á multidão.
37 Ko̱ wu̱ ke wu̱ re̱e̱g wu̱ ciig. Yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ karaksu̱ru̱ to̱ kwange̱ à, ko̱o̱r-u̱t ta'yoor u̱t-caari.
37 Assim todos comeram, e se fartaram; e do que sobejou dos pedaços levantaram sete alcofas cheias.
38 Ye̱ re̱ to̱ komo à, dugu-u̱s nass [4,000] ye̱ ro̱, hu̱sse̱ ne'a-ne̱ u̱n yakar-ne̱.
38 Ora, os que tinham comido eram quatro mil homens além de mulheres e crianças.
39 Ka da-de Ye̱so 'yonsu̱ru̱ bu̱u̱g-de u̱n hun-ne̱ ye̱ ji o-hur. Wu̱ co̱wu̱ru̱ hat-o̱ m-ho̱ wu̱ argu̱ru̱ dak-o̱ o-Magadan.
39 E havendo Jesus despedido a multidão, entrou no barco, e foi para os confins de Magadã.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.