Mateus 14
uth (UTH) vs NTLH
1 U̱n ka da-o̱, ko-Gwo̱mo Here̱ [Atipas] ho̱ge̱ rii-yo u̱t-hyat to̱ Ye̱so ro m-no̱m à.
1 Naquele tempo Herodes, o governador da Galileia, ouviu falar a respeito de Jesus.
2 Wu̱ ze̱e̱ru̱ yan nome̱ u̱n wu̱ m-se̱nge̱, “Ai, ka ne̱t-wu̱ a nom Yohana Wa-m-Yo'os u̱n hun-ne̱ m-ho̱. Ko̱ de nomte̱ wu̱ mereste̱ à, wu̱ mu̱u̱nte̱ u̱n ho̱o̱g ne̱! O̱ hante̱ wu̱ ro̱tte̱ u̱n ka gwo̱mo-to̱ ne̱ to̱ u̱n no̱m u̱n rem-se u̱t-hyat.”
2 Então ele disse aos seus funcionários: — Esse homem é João Batista, que foi ressuscitado. Por isso esse homem tem poder para fazer milagres.
3 Remen Here̱ n-ga rwo̱o̱g a bu̱p komo a ke'e Yohana, wu̱ rwo̱o̱g a ke'e wu̱ o-kuke̱ o̱ m-ke'et remen Here̱ gaag Herodiya, ne'a wu̱ u̱n o̱r re u̱n wu̱, Pirip.
3 Pois Herodes tinha mandado prender João, amarrar as suas mãos e jogá-lo na cadeia. Ele havia feito isso por causa de Herodias, esposa do seu irmão Filipe.
4 Komo n-ga ma Yohana ru̱ssu̱te̱ Here̱ u̱nze u̱depe̱ wu̱ she'et u̱n Herodiya ne̱ á, remen jet u̱n karamsa-o̱ Shir o̱. Here̱ swo̱o̱ru̱ u̱s-ryaab u̱n Yohana ne̱. Wu̱ rwo̱'u̱ru̱ karma-ne̱ ye̱ u̱n wu̱, ye̱ ship Yohana, ye̱ ke wu̱.
4 Pois João Batista tinha dito muitas vezes a Herodes: “Pela nossa Lei você é proibido de casar com Herodias!”
5 Here̱ ro co̱no̱g ma wu̱ ho Yohana, amba wu̱ ro̱ m-ho̱ge̱ gye̱r-o̱ u̱n hun-ne̱, remen ye̱ dekse̱ Yohana ko-yan-Rwo̱r u̱n Ma-to̱ Shir wu̱.
5 Herodes queria matá-lo, mas tinha medo do povo, pois eles achavam que João era profeta .
6 To̱, bo̱ ho̱-de a mette̱ Here̱ riginte̱ à, Here̱ banu̱ru̱ biki-o̱ m-re̱. Wan-ne'a Herodiya he̱wu̱ru̱ wu̱ u̱s-he̱w u̱n he̱r-o̱ u̱n ye̱ haane̱ o-biki à. Here̱ no̱mu̱ru̱ o-zak de̱e̱n.
6 No dia do aniversário de Herodes, a filha de Herodias dançou diante de todos, e ele gostou tanto,
7 Remen kaane̱ wu̱ swo̱ru̱ru̱ o-nu mo̱sse̱ u̱n to̱nd ne̱ u̱nze, wu̱a 'ye ka wan-ne'a-wu̱ kap o̱ u̱n rii-yo wu̱ ko̱ne̱ à.
7 que prometeu à moça: — Juro que darei tudo o que você me pedir!
8 Inu u̱n wu̱ kwemsu̱ru̱ wu̱ mo̱sse̱ u̱n yo wu̱ he m-ko̱n ne̱ à. Ká wan-ne'a-wu̱ ze̱e̱ru̱, “Ya'as me̱ hi-u̱r Yohana Wa-m-Yo'os u̱n hun-ne̱ m-ho̱ m-mo̱ka n-me̱ o-ko̱k.”
8 Seguindo o conselho da sua mãe, ela pediu: — Quero a cabeça de João Batista num prato, agora mesmo!
9 Ko-Gwo̱mo ryegnu̱ru̱, bo̱ wu̱ ko̱ne̱ wu̱ yo ka à. Amba remen wu̱ zeste̱ wu̱, komo wu̱ su̱ru̱ste̱ o-nu, u̱n co-o̱ u̱n hamat-ne̱ ye̱ u̱n wu̱ u̱nze wu̱a 'ye wu̱ kap yo wu̱ ko̱ne̱ à. Wu̱ rwo̱'u̱ru̱ karma-ne̱ ya'as wu̱ yo wu̱ ko̱ne̱ à.
9 O rei Herodes ficou triste, mas, por causa do juramento que havia feito na frente dos convidados, ordenou que o pedido da moça fosse atendido.
10 Ye̱ haaru̱ ha-mo̱ u̱n kur-o̱ m-ke'et, ye̱ kupsu̱ru̱ Yohana u̱r-hi.
10 E mandou que cortassem a cabeça de João Batista, na cadeia.
11 Ye̱ hwo̱o̱ru̱ ká hi-de n-me̱ o-ko̱k. Ye̱ ya'su̱ru̱ ká wan-ne'a-wu̱, wu̱ heetu̱ru̱ inu u̱n wu̱.
11 Aí trouxeram a cabeça num prato, entregaram para a moça, e ela a levou para a sua mãe.
12 Yan-neke̱-m Yohana ho̱gu̱ru̱, ye̱ haaru̱ u̱n kur-o̱ m-ke'et, ye̱ de̱ku̱ru̱ u-de u̱n wu̱, ye̱ jo̱ku̱ru̱. Ye̱ haaru̱ be-u̱r Ye̱so, ye̱ ru̱ru̱ wu̱ yo ko̱re̱ Yohana à.
12 Então os discípulos de João vieram, levaram o corpo dele e o sepultaram. Depois foram contar isso a Jesus.
13 Bo̱ Ye̱so ho̱gu̱te̱ Yohana mereste̱ à, wu̱ inu̱ru̱ wu̱ co̱wu̱ru̱ hat-o̱ m-ho̱. Wu̱ pasu̱ru̱ de ken be-de de ro̱tte̱ ne̱t á, remen wu̱ she'etté̱ u̱n ho̱n-de u̱n wu̱. Amba bo̱ bu̱u̱g-de u̱n hun-ne̱ ho̱gu̱te̱ kaane̱ à, ye̱ argu̱ m-rwu̱u̱n u̱n bo̱-to̱ u̱n ye̱. Ye̱ do̱ru̱ru̱ wu̱ u̱s-na u̱s-na.
13 Ao saber o que havia acontecido, Jesus saiu dali num barco e foi sozinho para um lugar deserto. Mas as multidões souberam onde ele estava, vieram dos seus povoados e o seguiram por terra.
14 Bo̱ Ye̱so rwu̱u̱nte̱ n-me̱ o-hat à, wu̱ hyanu̱ru̱ hun-ne̱ do̱nte̱ wu̱ de̱e̱n. Wu̱ ho̱gu̱ru̱ 'wo̱n-de u̱n ye̱, komo wu̱ taasu̱ru̱ ya-u̱s-go̱m go̱m-se u̱n ye̱.
14 Quando Jesus saiu do barco e viu aquela grande multidão, ficou com muita pena deles e curou os doentes que estavam ali.
15 Bo̱ rim-m no̱mte̱ à, yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ haanu̱ru̱ be-de u̱n wu̱. Ye̱ ze̱e̱ru̱ wu̱, “Kà be-de ha de ro̱tt ne̱t á, komo rim-m nomoste̱. Zee kà hun-ne̱ ye̱ warag n-me̱ o-bo̱ remen ye̱ ooté̱ hi u̱n de u̱n ye̱ rii-yo m-re̱.”
15 De tardinha, os discípulos chegaram perto de Jesus e disseram: — Já é tarde, e este lugar é deserto. Mande essa gente embora, a fim de que vão aos povoados e comprem alguma coisa para comer.
16 Ye̱so ze̱e̱ru̱ ye̱, “Ay, se̱ ye̱ aragte̱ á, 'ya no̱ ye̱ rii-yo m-re̱.”
16 Mas Jesus respondeu:
17 Ye̱ shasu̱ru̱, ye̱ ze̱e̱ru̱, “Te̱a hoks ye̱ m-coks á, te̱tt rii kane̱ á se̱ u̱t-buro̱di u̱t-taan u̱n jan ne̱ yoor.”
17 Eles disseram: — Só temos aqui cinco pães e dois peixes.
18 Ka da-de, Ye̱so ze̱e̱ru̱ ye̱, “Hante̱ me̱ no̱ to̱.”
18 — Pois tragam para mim! — disse Jesus.
19 Wu̱ ze̱e̱ru̱ hun-ne̱ she'et n-te̱ u̱t-po̱. Ka da-de Ye̱so de̱ku̱ru̱ ká buro̱di-u̱t taan-to̱ u̱n ká jan yoor-ye̱ ne̱. Wu̱ dassu̱ru̱ hi-de u̱n wu̱ n-To̱n shir. Wu̱ no̱mu̱ru̱ Shir u̱r-bo̱ngo̱n. Wu̱ bosru̱ru̱ u̱t-buro̱di u̱n ká jan-ye̱ ne̱. Wu̱ ya'asu̱ru̱ yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱, yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ komo ye̱ ya'asu̱ru̱ bu̱u̱g-de u̱n hun-ne̱.
19 Então mandou o povo sentar-se na grama. Depois pegou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e deu graças a Deus. Partiu os pães, entregou-os aos discípulos, e estes distribuíram ao povo.
20 Ká buro̱di-to̱ hundu̱ndu̱ru̱, ko̱ wu̱ ke ne̱t-wu̱ re̱e̱g wu̱ ciig. Yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ karaksu̱ru̱ to̱ kuse̱ à kap, har to̱ shiiru̱ ko̱o̱r-u̱t o̱p u̱t-yoor [12].
20 Todos comeram e ficaram satisfeitos, e os discípulos ainda recolheram doze cestos cheios dos pedaços que sobraram.
21 Hun-ne̱ ye̱ re̱ to̱ à ye̱ wooste̱ campo̱-ne̱ dugu-u̱s taan [5,000] hu̱sse̱ ne'a-ne̱ u̱n yakar-ne̱ ye̱ re to̱ à.
21 Os que comeram foram mais ou menos cinco mil homens, sem contar as mulheres e as crianças.
22 Ye̱ m-ko̱m u̱n re̱ u̱n rii-yo m-re̱, Ye̱so rwo̱'u̱ru̱ yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱, ye̱ cu̱w hat-o̱ m-ho̱ ye̱ waragte̱ re̱e̱no̱ u̱r-jit. Remen ye̱ be'et wu̱ m-wo̱ Mar-o̱ Gariri. Wu̱ ne̱ wu̱ e̱su̱ru̱ u̱n ká be-de remen wu̱ 'yonsté̱ hun-ne̱.
22 Logo depois, Jesus ordenou aos discípulos que subissem no barco e fossem na frente para o lado oeste do lago, enquanto ele mandava o povo embora.
23 Bo̱ hun-ne̱ aragsu̱te̱ à, wu̱ daaru̱ n-to̱n o-haag u̱n ho̱n-de u̱n wu̱ remen wu̱ konot Shir. Har rim-m no̱mu̱ru̱ m-so̱k ne̱ wu̱ ro̱ re̱e̱no̱ u̱n ho̱n-de u̱n wu̱ cot.
23 Depois de mandar o povo embora, Jesus subiu um monte a fim de orar sozinho. Quando chegou a noite, ele estava ali, sozinho.
24 U̱n hohond-mo̱ u̱n ká da-o̱ hat-o̱ yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ tu̱wte̱ à ro̱ n-te̱te̱ o̱ o-mar, jo̱k-ye̱ m-ho̱ ro̱ o̱ u̱s-tam, komo yo-m ro̱ o̱ m-tute̱.
24 Naquele momento o barco já estava no meio do lago. E as ondas batiam com força no barco porque o vento soprava contra ele.
25 Kwo̱m-u̱s tet-se m-te̱t, ye̱ hyanu̱ru̱ Ye̱so wu̱ ka wu̱ ro̱ m-neke̱ n-to̱n o-mar wu̱ ro̱ m-kawbe̱ u̱n yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱.
25 Já de madrugada, entre as três e as seis horas, Jesus foi até lá, andando em cima da água.
26 Amba bo̱ yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ hyente̱ wu̱ ro̱ u̱r-hew n-to̱n m-sa à, ye̱ ho̱gu̱ru̱ o-gye̱r. Ye̱ ze̱e̱ru̱, “Ko-marimar-wu̱!” Ye̱ 'yonsu̱ru̱ u̱s-co̱r rem o-gye̱r!
26 Quando os discípulos viram Jesus andando em cima da água, ficaram apavorados e exclamaram: — É um fantasma! E gritaram de medo.
27 U̱n gyept-o̱ u̱n yish, Ye̱so te̱psu̱ru̱ ye̱, wu̱ ze̱e̱ru̱, “No̱ zo̱'o̱ge̱ á! Me̱ wu̱, no̱ ho̱ge̱ o-gye̱r á!”
27 Nesse instante Jesus disse:
28 Bitrus shasu̱ru̱ wu̱, wu̱ zee, “Go̱s-wu̱, u̱rege̱ wo̱ wu̱, zee me̱ u̱m habe̱ be u̱n du u̱n yawag m-ho̱.”
28 Então Pedro disse: — Se é o senhor mesmo, mande que eu vá andando em cima da água até onde o senhor está.
29 Ye̱so ze̱e̱ru̱, “Haan ge̱.”
29 — Venha! — respondeu Jesus. Pedro saiu do barco e começou a andar em cima da água, em direção a Jesus.
30 Amba bo̱ Bitrus hyente̱ m-yo m-'wo̱ns ne̱ à, wu̱ ho̱gu̱ru̱ o-gye̱r. Wu̱ ciriru̱ m-yi. Wu̱ argu̱ m-kan, wu̱ zee, “Go̱s-wu̱, gu me̱!”
30 Porém, quando sentiu a força do vento, ficou com medo e começou a afundar. Então gritou: — Socorro, Senhor!
31 U̱n gyept-o̱ u̱n yish, Ye̱so tabbu̱ru̱ kom-o̱ u̱n wu̱, wu̱ shipu̱ru̱ Bitrus. Ye̱so ze̱e̱ru̱ Bitrus, “Wo̱tt m-she̱r de̱e̱n á, ¿remen yan o̱ o ryegente̱?”
31 Imediatamente Jesus estendeu a mão, segurou Pedro e disse:
32 Ka da-de bo̱ Ye̱so u̱n Bitrus ne̱ cu̱wte̱ o-hat à, yo-m re̱su̱ru̱ ceen.
32 Então os dois subiram no barco, e o vento se acalmou.
33 Ka da-de ye̱ ka yan-neke̱-m Ye̱so ye̱ ro̱ n-me̱ o-hat à, ye̱ nomoru̱ Ye̱so u̱r-bo̱ngo̱n. Kap mo̱ u̱n ye̱ ze̱e̱ru̱ Ye̱so, “Nip-o̱, wo̱ Wà-wu̱ Shir wu̱.”
33 E os discípulos adoraram Jesus, dizendo: — De fato, o senhor é o Filho de Deus!
34 Ka da-de ye̱ pasu̱ru̱ de ka jit-de m-sa de, ye̱ kergu̱ndu̱ru̱ u̱n dak-o̱ o-Genesaret.
34 Jesus e os discípulos atravessaram o lago e chegaram à região de Genesaré.
35 Bo̱ hun-ne̱ ye̱ u̱n ká bo̱-o̱ nepte̱ Ye̱so haante̱ à, ye̱ to̱mu̱ru̱ a ru̱re̱ ko̱ wu̱ ke ne̱t-wu̱, wu̱ ro̱ u̱n ká dak-o̱ à, u̱nze Ye̱so haante̱. Ye̱ hante̱ wu̱ ya-u̱s-go̱m kap.
35 Ali o povo reconheceu Jesus e avisou todos os doentes das regiões vizinhas. Então muitas pessoas levaram doentes a ele,
36 Ye̱ ko̱nu̱ru̱ Ye̱so ye̱ ci ko̱ riib-yo u̱n matuku-de u̱n wu̱. Wu̱ ya'u̱ru̱ ye̱ o-co̱w, ye̱ nom káane̱. Myet-mo̱ u̱n ye̱ ci'e̱ à go̱m-se u̱n ye̱ taaru̱.
36 pedindo que deixasse que os doentes pelo menos tocassem na barra da sua roupa. E todos os que tocavam nela ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.