Marcos 14

uth (UTH) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Kuks ho̱-u̱t yoor Yahuda-ne̱ nomot biki-to̱ ye̱ ro̱ m-no̱m à Biki-o̱ m-Pas u̱n Biki-o̱ u̱t-Buro̱di to̱ ba m-Yist ne̱. Gwo̱mo-ne̱ ye̱ u̱n ko̱n-se Shir u̱n yan-Yoos-de u̱n karamsa-o Mosa ne̱ ye̱ ho̱o̱bu̱ru̱ co̱w-yo u̱n ship u̱n Ye̱so u̱r-hyow ba hun-ne̱ ye̱ u̱n nap, ye̱ hoot wu̱.
1 Faltavam dois dias para a Páscoa e para a Festa dos Pães sem Fermento. Os principais sacerdotes e mestres da lei ainda procuravam uma oportunidade de prender Jesus em segredo e matá-lo.
2 Amba ye̱ ze̱e̱ru̱, “A ship wu̱ ho̱-de o-biki á, taase hun-ne̱ 'yons o-zaaz.”
2 “Mas não durante a festa da Páscoa, para não haver tumulto entre o povo”, concordaram entre eles.
3 Ye̱so ro bo̱-o̱ o-Betanya u̱n hur-o Simo̱n ko-cim. Wu̱ ro u̱n re̱ u̱n rii-yo m-re̱, wu̱ ken ne'a-wu̱ co̱wnu̱ru̱ u̱n u̱r-batta ne̱ de u̱n no̱w-mo̱ m-shi'igin mo̱ u̱n hwo̱r de̱e̱n. Wu̱ bu̱'u̱gu̱ru̱ nu-de u̱n ka tur-de. Wu̱ duusu̱ru̱ Ye̱so mo̱ u̱r-hi.Batta-de u̱n no̱w-mo̱ m-shi'igin|src="hk00142c.tif" size="col" copy="Knowles" ref="14:3"
3 Enquanto isso, Jesus estava em Betânia, na casa de Simão, o leproso. Quando ele estava à mesa, uma mulher entrou com um frasco de alabastro contendo um perfume caro, feito de essência de nardo. Ela quebrou o frasco e derramou o perfume sobre a cabeça dele.
4 Bo̱ wu̱ duusu̱te̱ wu̱ mo̱ à, ye̱ ken ye̱, ye̱ ro kane̱ à, ye̱ swooru̱ u̱s-ryaab. Ye̱ ze̱e̱ru̱ o̱r u̱n ye̱ ne̱, “¿Ya hante̱ atte̱ m-naas m-no̱w kaane̱?
4 Alguns dos que estavam à mesa ficaram indignados. “Por que desperdiçar um perfume tão caro?”, perguntaram.
5 No̱w-mo̱ woose̱ ne̱t nom se̱nge̱-mo̱ u̱t-ho̱ zungu-u̱s tet [300] wu̱ kumut ka hwo̱r-ye̱. Depete̱ a beeb mo̱ a yaas ko̱o̱b-ne̱ ka hwo̱r-ye̱.” Ye̱ kangsu̱ru̱ wu̱.
5 “Poderia ter sido vendido por trezentas moedas de prata, e o dinheiro, dado aos pobres!” E repreenderam a mulher severamente.
6 Bo̱ Ye̱so ho̱gu̱te̱ ma-to̱ u̱n ye̱ à, wu̱ ze̱e̱ru̱ ye̱, “Yage̱ no̱ wu̱. ¿Remen yan o̱ no̱tte̱ wu̱ m-rangse̱? Wu̱ nomu̱tu̱ me̱ rii-yo u̱r-bon.
6 Jesus, porém, disse: “Deixem-na em paz. Por que a criticam por ter feito algo tão bom para mim?
7 Ko̱ o̱ ke da-o̱ no̱ mo̱sse̱ u̱n ko̱o̱b-ne̱ ne̱. Da-o̱ no̱ co̱ne̱ à, ka da-o̱, no̱ he ye̱ m-'ya m-yar. Amba me̱, no̱ mo̱sse̱ u̱n me̱ ne̱ ho̱-u̱r bi á.
7 Vocês sempre terão os pobres em seu meio e poderão ajudá-los sempre que desejarem, mas nem sempre terão a mim.
8 Wu̱ no̱mo̱g rii-yo wu̱ hokse̱ m-no̱m à. Wu̱ duusu̱te̱ wu̱r-o re no̱w-mo̱ m-shi'igin remen zo̱nge̱-to̱ u̱n du̱k re.
8 Ela fez o que podia e ungiu meu corpo de antemão para o sepultamento.
9 Nip-o̱ me̱ no̱ m-ru̱re̱, kap be-de a he rwo̱r u̱n Ma-to̱ m-Re̱re̱m à, ho̱no o-dak kap rii-yo ka ne'a-wu̱ no̱me̱ à, a ma'as yo m-rwo̱r remen a bakste̱ u̱n wu̱ ne̱.”
9 “Eu lhes digo a verdade: onde quer que as boas-novas sejam anunciadas pelo mundo, o que esta mulher fez será contado, e dela se lembrarão”.
10 Da-o̱ Ye̱so u̱n yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ ne̱ ro̱ m-no̱m Biki-o̱ m-Pas à, Yahudas Iskariyoti, wan-gaan be-de u̱n ka o̱p u̱n yoor-ye̱, haaru̱ be-de u̱n Gwo̱mo-ne̱ ye̱ u̱n ko̱n-se Shir remen ye̱ hongsu̱té̱ bo̱ wu̱ he ye̱ bo̱bse̱ u̱n Ye̱so à.
10 Então Judas Iscariotes, um dos Doze, foi aos principais sacerdotes para combinar de lhes entregar Jesus.
11 Bo̱ ye̱ ho̱gu̱te̱ kaane̱ à, ye̱ no̱mu̱ru̱ o-zak. Ye̱ e̱ssu̱ru̱ u̱t-ma u̱n wu̱ ne̱ ye̱a ya'as wu̱ hwo̱r. Wu̱ ne̱ wu̱ ze̱e̱ru̱ hoob-o̱ o-co̱w wu̱ ya'aste̱ Ye̱so u̱n kom-to̱ u̱n ye̱.
11 Quando souberam por que ele tinha vindo, ficaram muito satisfeitos e lhe prometeram dinheiro. Então ele começou a procurar uma oportunidade para trair Jesus.
12 A wo̱o̱n da-o̱ u̱n ho̱-de u̱r-takan de Biki-o̱ u̱t-Buro̱di to̱ ba m-Yist, ho̱-de u̱n m-penem u̱n ca remen baks u̱n ho̱-de ye̱ rwu̱u̱nte̱ o-Masar à. Yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ ye̱ ze̱e̱ru̱ wu̱. “¿Ke ne̱ o̱ o co̱ne̱ te̱ he te̱ nomo wo̱ rii-yo m-re̱ yo Biki-o̱ m-Pas?”
12 No primeiro dia da Festa dos Pães sem Fermento, quando o cordeiro pascal era sacrificado, os discípulos de Jesus lhe perguntaram: “Onde quer que lhe preparemos a refeição da Páscoa?”.
13 Wu̱ to̱mu̱ru̱ ne̱n yoor be-de u̱n yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱. Wu̱ ze̱e̱ru̱ ye̱, “Co̱w no̱ o-bo̱. Da-o̱ no̱ co̱we̱, no̱ go'one̱ u̱n wu̱ ken campo̱-wu̱ ne̱. Wu̱ ro̱ u̱n tur-de m-ho̱ ne̱ u̱r-hi. No̱ do̱re̱ wu̱.
13 Então Jesus enviou dois deles a Jerusalém, com as seguintes instruções: “Ao entrarem na cidade, um homem carregando uma vasilha de água virá ao seu encontro. Sigam-no.
14 Hur-o̱ wu̱ cu̱we̱, no̱ cu̱w no̱ zee wa-o-hur, ‘Wa-u̱r-yoos-wu̱ zee, “¿ke ne̱ o̱ wu̱ he m-comse̱ ne̱ wu̱ reet Biki-o̱ m-Pas u̱n yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ ne̱?” ’
14 Digam ao dono da casa em que ele entrar: ‘O Mestre pergunta: Onde fica o aposento no qual comerei a refeição da Páscoa com meus discípulos?’.
15 Wu̱a kute̱ no̱ caari-o̱ o-kuke̱ o̱ a ma'e̱ n-to̱n u̱n o̱r u̱n o̱ o-kuke̱ à. O̱ ro̱ zo̱ngse̱ u̱s-saw ne̱ n-me̱. Káane̱ o̱, no̱ he na m-nome̱ rii-yo o-biki.”
15 Ele os levará a uma sala grande no andar superior, que já estará arrumada. Preparem ali a refeição”.
16 Yan-neke̱-m Ye̱so ruuru̱. Ye̱ co̱wu̱ru̱ o-bo̱. Ye̱ 'wo̱ssu̱ru̱ bo̱ Ye̱so ru̱ru̱ ye̱ à. Ye̱ nomu̱ru̱ wu̱ rii-yo m-re̱ yo Biki-o̱ m-Pas káne̱.
16 Então os dois discípulos foram à cidade e encontraram tudo como Jesus tinha dito, e ali prepararam a refeição da Páscoa.
17 Bo̱ ho̱-u̱r he̱bu̱te̱ à, Ye̱so wo̱o̱ru̱ mo̱sse̱ u̱n ka o̱p u̱n ne̱n yoor-ye̱ ne̱.
17 Ao anoitecer, Jesus chegou com os Doze.
18 Ye̱ ro m-re̱ u̱n rii-yo m-re̱, Ye̱so ze̱e̱ru̱ ye̱, “Nip-o̱ me̱ no̱ m-ru̱re̱. Wu̱ ken wan-gaan-wu̱ be u̱n no̱, wu̱a ya'as me̱ u̱n kom-to̱ u̱n yan-yage̱-u̱t re, wu̱ te̱ m-re̱ te̱ u̱n wu̱ ne̱ à.”
18 Quando estavam à mesa, comendo, Jesus disse: ‘Eu lhes digo a verdade: um de vocês que está aqui comendo comigo vai me trair”.
19 Me̱n-u̱t naasu̱ru̱ ye̱, ye̱ taknu̱ru̱ u̱s-cot u̱n gaan u̱n gaan. Ko̱ wu̱ ke wu̱ ze̱e̱ru̱, “¿Me̱ wu̱ o̱?”
19 Aflitos, eles protestaram: “Certamente não serei eu!”.
20 Wu̱ ze̱e̱ru̱ ye̱, “Wan-gaan be u̱n no̱, no̱ ne̱n o̱p u̱n yoor, wu̱ te̱tte̱ m-re̱ ko̱k-u̱r gaan à.
20 Jesus respondeu: “É um dos Doze. É alguém que come comigo da mesma tigela.
21 Wu̱ dooru̱ ye̱ m-ze̱e̱, remen me̱ Wà-wu̱ u̱n ne̱t, man meres bo̱ a ge̱ne̱ be-de u̱n Ma-to̱ Shir à. Amba ka ne̱t-wu̱ he me̱ m-ya'as à, wu̱a su̱ u̱r-ko̱o̱b, o̱tte̱ a ro makt wu̱ u̱n ho̱no o-dak á, roa jiish wu̱.”
21 Pois o Filho do Homem deve morrer, como as Escrituras declararam há muito tempo. Mas que terrível será para aquele que o trair! Para esse homem seria melhor não ter nascido”.
22 Ye̱ ro u̱n re̱ u̱n rii-yo m-re̱, Ye̱so de̱ku̱ru̱ u̱r-buro̱di, wu̱ bo̱mu̱ru̱ Shir. Ka da-de ne̱, wu̱ bosru̱ru̱, wu̱ wongu̱ru̱ ye̱. Wu̱ ze̱e̱ru̱ ye̱, “Hombe̱ no̱, wu̱r-o re o̱.”
22 Enquanto comiam, Jesus tomou o pão e o abençoou. Em seguida, partiu-o em pedaços e deu aos discípulos, dizendo: “Tomem, porque este é o meu corpo”.
23 Wu̱ de̱knu̱ru̱ ya o-ko̱k u̱n ho̱-mo̱ u̱n yakar-ye̱ u̱n 'yo-yo o-anab ne̱. Bo̱ wu̱ nomte̱ u̱r-bo̱ngo̱n be-de Shir à, wu̱ ya'asu̱ru̱ kap mo̱ u̱n ye̱. Ye̱ swo̱o̱ru̱.
23 Então tomou o cálice de vinho e agradeceu a Deus. Depois, entregou-o aos discípulos, e todos beberam.
24 Wu̱ ze̱e̱ru̱, “Hyo-m re mo̱ mo̱ u̱n shoos u̱n swo̱r o-nu o̱ Shir su̱ru̱ no̱ à, mo̱ a he m-dusune̱ remen hun-ne̱ de̱e̱n à.
24 Então Jesus disse: “Este é o meu sangue, que confirma a aliança. Ele é derramado como sacrifício por muitos.
25 Nip-o̱ me̱ no̱ m-ru̱re̱ man do swo̱ u̱n ho̱-mo̱ o-anab á, se̱ ka ho̱-de u̱m he m-swo̱ m-pu̱ mo̱ à, be-de u̱n Gwo̱mo-to̱ Shir à.”
25 Eu lhes digo a verdade: não voltarei a beber vinho até aquele dia em que beberei um vinho novo no reino de Deus”.
26 Bo̱ wu̱ komte̱ ye̱ m-ru̱re̱ kaane̱ à, ye̱ huru̱ Se̱p-o̱ u̱r-Bo̱ngo̱n de Shir. Ye̱ ruuru̱, ye̱ haaru̱ u̱n Haag-o̱ u̱n 'yo-se o-Ze̱tun.
26 Então cantaram um hino e saíram para o monte das Oliveiras.
27 Ye̱so ze̱e̱ru̱ ye̱, “Kap-m no̱ no̱a som me̱. Me̱ u̱n ze̱e̱ yo ka remen a geneste̱ be-de u̱n Ma-to̱ Shir u̱nze:
27 No caminho, Jesus disse: “Todos vocês me abandonarão, pois as Escrituras dizem: ‘Deus ferirá e as ovelhas serão dispersas’.
28 Amba da-o̱ a 'yonsu̱ me̱ u̱n ho̱o̱g ne̱, man be no̱ m-wo̱ u̱n dak-o̱ o-Gariri.”
28 Mas, depois de ressuscitar, irei adiante de vocês à Galileia”.
29 Bitrus ze̱e̱ru̱, “Ko̱ ye̱ som wo̱ kap, me̱ kam man som wo̱ á.”
29 Pedro declarou: “Mesmo que todos os outros o abandonem, eu jamais farei isso”.
30 Ye̱so ze̱e̱ru̱ wu̱, “Nip-o̱ me̱ wo̱ m-ru̱re̱, Bitrus, ko̱ u̱n ka te̱t-mo̱ mo̱ ro̱o̱ne̱ à, rii-o̱ ke̱e̱g-yo o-kiit kenet so̱-o yoor, wo̱a nom she-mo̱ u̱n nap-u̱s re so̱ o-tet.”
30 Jesus respondeu: “Eu lhe digo a verdade: esta mesma noite, antes que o galo cante duas vezes, você me negará três vezes”.
31 Bitrus shasu̱ru̱ m-'wo̱ns ne̱. Wu̱ ze̱e̱ru̱, “Ko̱ a roa ho me̱ mo̱sse̱ u̱n wo̱ ne̱, man no̱m she-mo̱ u̱n nap-m ru á.” Kap mo̱ u̱n ye̱ ka ye̱ ze̱e̱.
31 Pedro, no entanto, insistiu enfaticamente: “Mesmo que eu tenha de morrer ao seu lado, jamais o negarei!”. E todos os outros discípulos disseram o mesmo.
32 Ye̱so ne̱ u̱n yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ ne̱, bo̱ ye̱ heete̱ u̱n Haag-o̱ u̱n 'yo-se o-Ze̱tun à, ye̱ wo̱o̱ru̱ de ken tuk-de de a m-ze̱e̱ o-Gese̱mani à. Ye̱so ze̱e̱ru̱ ye̱, “She'et no̱ kàne̱, u̱m konoste̱ Shir.”
32 Então foram a um lugar chamado Getsêmani, e Jesus disse a seus discípulos: “Sentem-se aqui enquanto vou orar”.
33 Wu̱ de̱ku̱ru̱ Bitrus u̱n Yakubu u̱n Yohana ne̱, wu̱ taknu̱ swo̱r u̱r-ko̱o̱b de̱e̱n. Wu̱ ro u̱s-barag, me̱n-u̱t naasu̱te̱ wu̱ de̱e̱n.
33 Levou consigo Pedro, Tiago e João e começou a sentir grande pavor e angústia.
34 Wu̱ ze̱e̱ru̱ ye̱, “Me̱n-u̱t naasu̱te̱ me̱ de̱e̱n. Wo̱ hyene̱, o zee me̱tt ho̱o̱g á. Wasu̱ no̱ me̱ kàne̱, no̱ she'et zo̱ngse̱.”
34 “Minha alma está profundamente triste, a ponto de morrer”, disse ele. “Fiquem aqui e vigiem.”
35 Wu̱ argu̱ru̱ co hiin. Bo̱ wu̱ arge̱ o-co à, wu̱ kwu̱ktu̱ru̱ n-dak, wu̱ ko̱nu̱ru̱ Shir. Wu̱ ze̱e̱ru̱, “¿Ko̱ nomu̱tu̱ wo̱ o dossu̱ me̱ ka swo̱ u̱r-ko̱o̱b de?”
35 Ele avançou um pouco e curvou-se até o chão. Então orou para que, se possível, a hora que o esperava fosse afastada dele.
36 Wu̱ dooru̱ m-ze̱e̱, “Abba, Tato re, ko̱ yo ke rii-yo yo ro̱ m-nome̱ be u̱n du. U̱m co̱no̱g o dossu̱ me̱ ka swo̱ u̱r-ko̱o̱b de. Amba yanze barag-u̱s re se o he m-do̱re̱ á, se̱ barag-u̱s ru.”
36 E clamou: “Aba, Pai, tudo é possível para ti. Peço que afastes de mim este cálice. Contudo, que seja feita a tua vontade, e não a minha”.
37 Bo̱ wu̱ mu̱u̱nte̱ be-de ye̱ ro à, wu̱ 'wo̱ssu̱ru̱ ye̱ ro̱ m-rew. Wu̱ ze̱e̱ru̱ Bitrus, “¿Simo̱n, rew-mo̱ no̱ ro̱tte̱? Ashi, ¿no̱a hoks m-she'et zo̱ngse̱ ko̱ hiin á?
37 Depois, voltou aos discípulos e os encontrou dormindo. “Simão, você está dormindo?”, disse ele a Pedro. “Não pode vigiar comigo nem por uma hora?
38 She'et no̱ zo̱ngse̱, yish ho̱o̱ge̱, no̱ ma'as u̱n ko̱n-se Shir, taase no̱ he̱'e̱be̱ u̱r-ba'as da-de a megre̱ no̱. Me̱ u̱n ze̱e̱ yo ka remen ku̱kt-o tu̱nu̱ste̱ o̱ no̱m rii-yo depe̱ à, amba wu̱r-o ro̱tt m-'wo̱ns á.”
38 Vigiem e orem para que não cedam à tentação, pois o espírito está disposto, mas a carne é fraca.”
39 Ka da-de, Ye̱so dooru̱ m-warag komo wu̱ yage̱ ye̱. Wu̱ ko̱nu̱ru̱ Shir. Wu̱ dooru̱ m-rwo̱r bo̱ wu̱ ro rwo̱rge̱ à.
39 Então os deixou novamente e fez a mesma oração de antes.
40 Har m-mo̱ka komo, wu̱ dooru̱ m-mu̱u̱n. Wu̱ 'wo̱ssu̱ru̱ ye̱ ro m-rew. Rew-m bu̱pste̱ ye̱ de̱e̱n. Bo̱ ye̱ zu̱tu̱te̱ à, ye̱ taagu̱ru̱ ma-to̱ ye̱ he wu̱ m-shas à.
40 Quando voltou pela segunda vez, mais uma vez encontrou os discípulos dormindo, pois não conseguiam manter os olhos abertos. Eles não sabiam o que dizer.
41 Wu̱ dooru̱ m-warag remen wu̱ konot Shir. Bo̱ wu̱ do m-mu̱u̱n, o̱ atette̱-o̱ à, wu̱ ze̱e̱ru̱, “¿Har m-mo̱ka wu̱we̱-de no̱ ro̱tte̱ m-rew ne̱? Bo̱'o̱su̱te̱ kaane̱, da-o wooste̱. Gwo̱t me̱ Wà-wu̱ u̱n ne̱t, a ya'astu̱ me̱ u̱n kom-to̱ u̱n ya-u̱t-ba'as.
41 Ao voltar pela terceira vez, disse: “Vocês ainda dormem e descansam? Basta; chegou a hora. O Filho do Homem está para ser entregue nas mãos de pecadores.
42 Ine̱ no̱, a kew no̱ wu̱! Gwo̱t! Ká ne̱t-wu̱ ya'asu̱ me̱ à, wu̱ ka yow yow.”
42 Levantem-se e vamos. Meu traidor chegou”.
43 A kane̱, rii-yo wu̱ bitu̱te̱ nu, Yahudas, wan-gaan be-de u̱n ka o̱p u̱n yoor-ye̱, wu̱ woosu̱nte̱ u̱n mo̱o̱r-to̱ u̱n hun-ne̱ ne̱ de̱e̱n. Ye̱ ro u̱t-magay ne̱ u̱t-ko̱ ne̱. Gwo̱mo-ne̱ ye̱ u̱n ko̱n-se Shir, u̱n yan-Yoos-de u̱n karamsa-o Mosa ne̱, u̱n se̱k-ye̱ ye̱ u̱n Yahuda-ne̱, ye̱ to̱mnu̱ ye̱.
43 No mesmo instante, enquanto Jesus ainda falava, Judas, um dos Doze, chegou com uma multidão armada de espadas e pedaços de pau. Tinham sido enviados pelos principais sacerdotes, mestres da lei e líderes do povo.
44 Wu̱ he wu̱ m-ya'as à, wu̱ be'este̱ wu̱ gemeste̱ u̱r-hi u̱n ye̱ ne̱ u̱nze, “Wu̱ u̱m he m-hamat à wu̱ wu̱ ship no̱ wu̱, no̱ neke̱ u̱n wu̱ ne̱, no̱ 'er wu̱ u̱r-bon ne̱.”
44 O traidor havia combinado com eles um sinal: “Vocês saberão a quem devem prender quando eu o cumprimentar com um beijo. Então poderão levá-lo em segurança”.
45 Bo̱ u̱n wo̱o̱n-m Yahudas wu̱ haaru̱ be-u̱r Ye̱so, wu̱ ze̱e̱ru̱, “Wa-u̱s-Nap.” Yahudas hamtu̱ru̱ wu̱.
45 Assim que chegaram, Judas se aproximou de Jesus. “Rabi!”, exclamou ele, e o beijou.
46 Ye̱ hwo̱o̱ru̱ u̱t-kom, ye̱ shipu̱ru̱ wu̱.
46 Os outros agarraram Jesus e o prenderam.
47 Se̱ wan-gaan be-de u̱n yan-neke̱-m Ye̱so ye̱ wu̱ ro eso kane̱ à, wu̱ muusu̱ru̱ magay-o̱ u̱n wu̱. Wu̱ ce̱tu̱ru̱ ko-gu̱w-wu̱ u̱n ko-Gwo̱mo-wu̱ u̱n ko̱n-se Shir. Wu̱ kupsu̱ru̱ wu̱ o-to̱.
47 Mas um dos que estavam com Jesus puxou a espada e feriu o servo do sumo sacerdote, cortando-lhe a orelha.
48 Ye̱so ze̱e̱ru̱ ye̱, “¿No̱ u̱n rwu̱u̱n u̱t-magay ne̱ u̱t-ko̱ ne̱, no̱ shipt me̱ u̱ntu̱n ko-hyow?
48 Jesus perguntou: “Por acaso sou um revolucionário perigoso, para que venham me prender com espadas e pedaços de pau?
49 Ko̱ de ke ho̱-de me̱ mo̱sse̱ u̱n no̱ ne̱ u̱n Pyo-o̱ Shir, me̱ no̱ m-yoose̱. No̱ ship me̱ á. Amba se̱ a nomu̱tu̱ me̱ bo̱ a ge̱ne̱ be-de u̱n Ma-to̱ Shir à.”
49 Por que não me prenderam no templo? Todos os dias estive ali, no meio de vocês, ensinando. Mas estas coisas estão acontecendo para que se cumpra o que dizem as Escrituras”.
50 Ka da-de ne̱, yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ kap ye̱ yagu̱ru̱ wu̱. Ye̱ argu̱ru̱ m-so̱m.
50 Então todos o abandonaram e fugiram.
51 Se̱ wu̱ ken wan-campo̱ wu̱, wu̱ co̱p rii á se̱ o-gund u̱n ho̱n-de u̱n o̱, wu̱ do̱ru̱ru̱ Ye̱so. Bo̱ wu̱ do̱ru̱te̱ Ye̱so à, ye̱ shipu̱ru̱ wu̱.
51 Um jovem que os seguia vestia apenas um lençol de linho. Quando a multidão tentou agarrá-lo,
52 Ye̱ rumsu̱ru̱ gund-o̱ u̱n wu̱. Wu̱ so̱mu̱ru̱ bo̱ Shir mate̱ wu̱ à.
52 ele deixou para trás o lençol e escapou nu.
53 Ye̱ neku̱ru̱ u̱n Ye̱so ne̱ be-de u̱n ko-Gwo̱mo-wu̱ u̱n ko̱n-se Shir. Kap Gwo̱mo-ne̱ ye̱ u̱n ko̱n-se Shir u̱n se̱k-ye̱ ye̱ u̱n Yahuda-ne̱, u̱n yan-Yoos-de u̱n karamsa-o Mosa ne̱ ye̱ mo̱rgu̱ru̱ be-u̱r Ye̱so.
53 Levaram Jesus para a casa do sumo sacerdote, onde estavam reunidos os principais sacerdotes, os líderes do povo e os mestres da lei.
54 Bitrus ne̱ wu̱ do̱ndu̱ru̱ wu̱ m-pu̱pa ne̱ har u̱n 'wo̱o̱g-o̱ u̱n hur-o ko-Gwo̱mo-wu̱ u̱n ko̱n-se Shir. Wu̱ she'etu̱ru̱ be-de u̱n gu̱w-ne̱ ye̱ u̱n ko-Gwo̱mo-wu̱ u̱n ko̱n-se Shir. Wu̱ ro u̱n hwo̱'o̱t o-ra mo̱sse̱ u̱n ye̱ ne̱.
54 Pedro seguia Jesus de longe e entrou no pátio do sumo sacerdote. Ali, sentou-se com os guardas para se aquecer junto ao fogo.
55 A kane̱ Gwo̱mo-ne̱ ye̱ u̱n ko̱n-se Shir u̱n Mo̱ro̱g-de u̱n Se̱k-ye̱ ne̱, yan-ya-u̱t-ma, kap ye̱ ho̱o̱bu̱ru̱ rii-yo a hette̱ m-ze̱e̱ Ye̱so no̱mo̱g u̱r-ba'as à remen ye̱ hoot wu̱, amba ye̱ kum á.
55 Lá dentro, os principais sacerdotes e todo o conselho dos líderes do povo tentavam, sem sucesso, encontrar provas contra Jesus, para que pudessem condená-lo à morte.
56 Ye̱ ken ye̱ de̱e̱n ye̱ sakku̱ru̱ wu̱ u̱t-ma u̱t-bo̱ amba ma-to̱ u̱n ye̱ to̱ haan u̱t-gaan á.
56 Muitas testemunhas falsas deram depoimentos, mas elas se contradiziam.
57 A kane̱ komo ye̱ ken campo̱-ne̱ ye̱ inu̱ru̱ eso, ye̱ dooru̱ wu̱ ce'e̱ u̱t-bo̱:
57 Por fim, alguns homens se levantaram e apresentaram o seguinte testemunho falso:
58 Ye̱ ze̱e̱ru̱. “Te̱ ho̱gu̱te̱ wu̱ ze̱e̱g wu̱a he̱e̱s Pyo-o̱ Shir o̱ hun-ne̱ ma'e̱ à, rii-yo ho̱-u̱t tet nomot wu̱ me'es o ho̱r-o̱, yanze ne̱ ma-to̱ u̱n ko-hun á.”
58 “Nós o ouvimos dizer: ‘Destruirei este templo feito por mãos humanas e em três dias construirei outro, não feito por mãos humanas’”.
59 Kap u̱n kaane̱ ne̱, ma-to̱ u̱n ye̱ to̱ haan u̱t-gaan á.
59 Mas nem assim seus depoimentos eram coerentes.
60 Ko-Gwo̱mo-wu̱ u̱n ko̱n-se Shir wu̱ inu̱ru̱ n-te̱te̱ o̱ u̱n ye̱. Wu̱ citu̱ru̱ Ye̱so. Wu̱ ze̱e̱ru̱, “¿Wo̱ u̱n to̱ ken ma-to̱ ne̱ to̱ o he m-shas, be-de u̱n ma-to̱ ka hun-ne̱ ye̱ ro̱ m-rwo̱r mo̱sse̱ u̱n wo̱ ne̱?”
60 Então o sumo sacerdote se levantou diante dos demais e perguntou a Jesus: “Você não vai responder a essas acusações? O que tem a dizer em sua defesa?”.
61 Amba Ye̱so ro temb o̱ u̱n wu̱. Wu̱ shas u̱t-ma á. Ko-Gwo̱mo-wu̱ u̱n ko̱n-se Shir wu̱ dooru̱ wu̱ m-cit komo. Wu̱ ze̱e̱ru̱, “Ashi, ¿wo̱ wu̱, Kiristi, Wà-wu̱ u̱n wa-o-kwu̱m-wu̱ Shir to̱mnu̱ te̱?”
61 Jesus, no entanto, permaneceu calado e não deu resposta alguma. Então o sumo sacerdote perguntou: “Você é o Cristo, o Filho do Deus Bendito?”.
62 Ye̱so ze̱e̱ru̱, “Me̱ wu̱. No̱a hyen me̱ komo, me̱ Wà-wu̱ u̱n ne̱t, me̱ tara u̱n kom-o̱ u̱r-re̱ o̱ Shir Wa-u̱r-Be̱e̱b. No̱a hyen komo me̱ m-rwu̱u̱n n-me̱ u̱t-ke'ente̱ n-To̱n shir.”
62 “Eu sou”, disse Jesus. “E vocês verão o Filho do Homem sentado à direita do Deus Poderoso e vindo sobre as nuvens do céu.”
63 Ko-Gwo̱mo-wu̱ u̱n ko̱n-se Shir swo̱o̱ru̱ u̱s-ryaab de̱e̱n. Wu̱ yishu̱ru̱ gund-o̱ u̱n wu̱. Wu̱ ze̱e̱ru̱, “¿To̱ ke ma-to̱ a co̱ne̱ m-ho̱ge̱ komo?
63 Então o sumo sacerdote rasgou as vestes e disse: “Que necessidade temos de outras testemunhas?
64 No̱ ho̱gu̱te̱ de̱ yo'og-o̱ wu̱ yo'oge̱ Shir à! ¿Re no̱ hyan?”
64 Todos ouviram a blasfêmia. Qual é o veredicto?”. E todos o julgaram culpado e o condenaram à morte.
65 Ye̱ ken ye̱ taknu̱ wu̱ m-copse̱ m-ta. Ye̱ ho̱kku̱ru̱ wu̱ yish, ye̱ wo̱su̱ru̱ wu̱ u̱r-de̱mbe̱. Ye̱ ze̱e̱ru̱, “Ru̱ru̱ te̱ wu̱ wo̱su̱ wo̱ m-mo̱ka à!” Gu̱w-ne̱ komo ye̱ ma'asu̱ru̱ wu̱ u̱n hwo̱o̱ge̱ u̱t-raag.
65 Então alguns deles começaram a cuspir em Jesus. Vendaram seus olhos e lhe deram socos. “Profetize para nós!”, zombavam. E os guardas lhe davam tapas enquanto o levavam.
66 Ye̱ ka ro u̱n kuke̱-o̱ a ma'e̱ n-to̱n u̱n o̱r u̱n o̱ o-kuke̱ à. Ye̱ ro u̱n piishe̱ u̱n Ye̱so u̱t-ma. Bitrus ro o-'wo̱o̱g n-dak. Wu̱ ken wan-ne'a-wu̱ ne̱, ko-gu̱w-wu̱ u̱n ko-Gwo̱mo-wu̱ u̱n ko̱n-se Shir,
66 Enquanto isso, Pedro estava lá embaixo, no pátio. Uma das criadas que trabalhava para o sumo sacerdote passou por ali
67 wu̱ hyanu̱ru̱ Bitrus ro u̱n hwo̱'o̱t o-ra. Wan-ne'a gwo̱tu̱ru̱ Bitrus, wan-ne'a ze̱e̱ru̱, “Wo̱ mo̱sse̱ u̱n Ye̱so ne̱ ka wa-o-Nazaret-wu̱.”
67 e viu Pedro se aquecendo junto ao fogo. Olhou bem para ele e disse: “Você é um dos que estavam com Jesus de Nazaré”.
68 Amba Bitrus no̱mu̱ru̱ m-she. Wu̱ ze̱e̱ru̱, “Me̱ nap yo wo̱ rwo̱r á.” Wu̱ argu̱ru̱ m-rwu̱u̱n u̱n 'wo̱o̱g-o̱ u̱n pyo. Ke̱e̱g-o̱ o-kiit kanu̱ru̱.
68 Ele, porém, negou. “Não faço a menor ideia do que você está falando!”, disse, e caminhou em direção à saída. Naquele instante, o galo cantou.
69 Ka wan-ne'a-wu̱ komo dooru̱ gwo̱t u̱n Bitrus. Wu̱ taknu̱ ru̱re̱ u̱n ye̱ ro eso eso kane̱ à, “Wu̱ ka, wan-neke̱-m Ye̱so wu̱.”
69 Quando a criada o viu ali, começou a dizer aos outros: “Este homem com certeza é um deles!”.
70 Amba Bitrus dooru̱ m-no̱m m-she komo.
70 Mas Pedro negou novamente. Um pouco mais tarde, alguns dos que estavam por lá confrontaram Pedro, dizendo: “Você deve ser um deles, pois é galileu”.
71 Wu̱ taknu̱ u̱s-to̱nd. Wu̱ ze̱e̱ru̱, “Me̱ nap ka ne̱t-wu̱ wu̱ no̱tte̱ u̱n ma-to̱ u̱n wu̱ á.”
71 Ele, porém, começou a praguejar e jurou: “Não conheço esse homem de quem vocês estão falando!”.
72 U̱n ra-o̱ wu̱ komte̱ m-rwo̱r à, u̱n gyept-o̱ u̱n yish, ke̱e̱g-o o-kiit kanu̱ru̱ ayoore̱-o̱. Bitrus baksu̱ru̱ ma-to̱ Ye̱so ru̱ru̱ wu̱ à. U̱nze “rii-o̱ ke̱e̱g-o o-kiit kenet so̱-o yoor, wo̱a nom she-mo̱ u̱n nap-u̱s re so̱ o-tet.” Bo̱ wu̱ bakste̱ ká ma-to̱ à, wu̱ he̱bu̱ru̱ u̱s-'wo̱n.
72 E, no mesmo instante, o galo cantou pela segunda vez. Então Pedro se lembrou das palavras de Jesus: “Antes que o galo cante duas vezes, você me negará três vezes”. E começou a chorar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.