Lucas 22
uth (UTH) vs ARA
1 Da-o ro̱ yow yow o̱ u̱n Biki-o̱ u̱t-Buro̱di to̱ ba m-Yist o̱ hun-ne̱ m-aag Biki-o̱ m-Pas à.
1 Estava próxima a Festa dos Pães Asmos, chamada Páscoa.
2 Gwo̱mo-ne̱ ye̱ u̱n ko̱n-se Shir u̱n yan-Yoos-de o-karamsa ne̱ ro̱ u̱n gye̱r-o̱ u̱n hun-ne̱, remen kaane̱ ye̱ co̱wu̱ru̱ hoob-o̱ u̱n bu̱-se ye̱ hette̱ ho̱ u̱n Ye̱so ba hun-ne̱ u̱n nap à.
2 Preocupavam-se os principais sacerdotes e os escribas em como tirar a vida a Jesus; porque temiam o povo.
3 Ko-Gwo̱mo-wu̱ u̱n ya-u̱t-ko̱t co̱wu̱ru̱ u̱n hur-u̱r Yahudas, wu̱ a m-ze̱e̱ Iskariyoti à, wan-gaan be-de yan-neke̱-m Ye̱so o̱p u̱n yoor [12].
3 Ora, Satanás entrou em Judas, chamado Iscariotes, que era um dos doze.
4 Yahudas haaru̱, wu̱ no̱mu̱ru̱ u̱t-ma u̱n Gwo̱mo-ne̱ ye̱ u̱n ko̱n-se Shir u̱n caari-ne̱ ne̱ yan-'er-de u̱n Pyo-o̱ Shir bo̱ wu̱ he ye̱ m-bo̱pse̱ u̱n Ye̱so à.
4 Este foi entender-se com os principais sacerdotes e os capitães sobre como lhes entregaria a Jesus;
5 Zak-o ho̱o̱ru̱ ye̱, ye̱ ze̱e̱ru̱ ye̱a top wu̱ hwo̱r.
5 então, eles se alegraram e combinaram em lhe dar dinheiro.
6 Yahudas e̱su̱ru̱ kaane̱, komo wu̱ taknu̱ru̱ hoob-o̱ u̱n da-o̱ jiishe̱ u̱r-bon à, o̱ wu̱ hette̱ ye̱ m-bo̱pse̱ u̱n Ye̱so à, ba hun-ne̱ u̱n nap.
6 Judas concordou e buscava uma boa ocasião de lho entregar sem tumulto.
7 Da-o̱ u̱n Biki-o̱ u̱t-Buro̱di to̱ ba m-Yist wo̱o̱nu̱ru̱ da-o̱ a he pan u̱n ca-yo u̱r-seke̱ yo u̱n rii-yo m-re̱ yo Biki-o̱ m-Pas à.
7 Chegou o dia da Festa dos Pães Asmos, em que importava comemorar a Páscoa.
8 Ye̱so to̱mu̱ru̱ Bitrus u̱n Yohana, wu̱ ze̱e̱ru̱, “Ha no̱ zo̱nge̱ no̱ nom rii-yo m-re̱ yo u̱n Biki-o̱ m-Pas a reet no̱!”
8 Jesus, pois, enviou Pedro e João, dizendo: Ide preparar-nos a Páscoa para que a comamos.
9 Ye̱ citu̱ru̱ wu̱, “¿Ke ne̱ o̱, o co̱ne̱ te̱ nom ka rii-yo m-re̱ yo?”
9 Eles lhe perguntaram: Onde queres que a preparemos?
10 Wu̱ shasu̱ru̱, “Bo̱ no̱ m-co̱w o-bo̱ à, no̱a gonte̱ wu̱ ken ne̱t-wu̱ de̱kne̱ de̱de̱-o̱ m-ho̱ à. Do̱ru̱ no̱ wu̱ u̱n hur-o̱ wu̱ cu̱wte̱ à.
10 Então, lhes explicou Jesus: Ao entrardes na cidade, encontrareis um homem com um cântaro de água; segui-o até à casa em que ele entrar
11 No̱ zee ka wa-o-hur wu̱: ‘Wa-u̱r-Yoos ze̱e̱g te̱ cit wo̱, ¿o̱ ke kuke̱-o̱ yan-neke̱-m re u̱n me̱ ne̱ hette̱ m-re̱ rii-yo m-re̱ yo u̱n Biki-o̱ m-Pas?’
11 e dizei ao dono da casa: O Mestre manda perguntar-te: Onde é o aposento no qual hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?
12 Wu̱a kutu no̱ caari-o̱ o-kuke̱ o̱ a ma'e̱ n-to̱n u̱n o̱r u̱n o̱ à, kane̱ no̱ he na no̱me̱ u̱n rii-yo m-re̱.”Caari-o̱ o-kuke̱ o̱ a ma'e̱ n-to̱n u̱n o̱r u̱n o̱ à|src="lb00235c.tif" size="col" copy="Bass" ref="22:7-13"
12 Ele vos mostrará um espaçoso cenáculo mobilado; ali fazei os preparativos.
13 Ye̱ ruuru̱ komo ye̱ 'wo̱ssu̱ru̱ rii hond hond bo̱ Ye̱so ru̱ru̱ ye̱ à. Komo ye̱ no̱mu̱ru̱ rii-yo m-re̱ yo Biki-o̱ m-Pas.
13 E, indo, tudo encontraram como Jesus lhes dissera e prepararam a Páscoa.
14 Bo̱ da-o wo̱o̱nte̱ à, Ye̱so she'etu̱ru̱ be-de u̱n re̱ rii-yo m-re̱ u̱n yan-to̱m-ye̱ u̱n wu̱ ne̱.
14 Chegada a hora, pôs-se Jesus à mesa, e com ele os apóstolos.
15 Wu̱ ze̱e̱ru̱ ye̱, “U̱m co̱no̱g de̱e̱n, u̱m re ka rii-yo m-re̱ yo u̱n Biki-o̱ m-Pas o̱ u̱n no̱ ne̱, ka da-de u̱m swo̱o̱ru̱ u̱r-ko̱o̱b!
15 E disse-lhes: Tenho desejado ansiosamente comer convosco esta Páscoa, antes do meu sofrimento.
16 Me̱ no̱ m-ru̱re̱, man re yo komo á, se̱ da-o Shir ko̱me̱ gwu̱-o̱ u̱n hun-ne̱ ye̱ u̱n wu̱ à.”
16 Pois vos digo que nunca mais a comerei, até que ela se cumpra no reino de Deus.
17 Ka da-de Ye̱so de̱ku̱ru̱ u̱r-ibitte̱ de m-mo̱di, wu̱ bo̱mu̱ru̱ Shir. Wu̱ ze̱e̱ru̱, “De̱k no̱, no̱ wong.
17 E, tomando um cálice, havendo dado graças, disse: Recebei e reparti entre vós;
18 Me̱ no̱ m-ru̱re̱ m-mo̱ka har ma co, man su̱ ka 'wu̱u̱r-o̱ á, se̱ gwo̱mo-to̱ Shir wo̱o̱nte̱.”
18 pois vos digo que, de agora em diante, não mais beberei do fruto da videira, até que venha o reino de Deus.
19 Ka da-de wu̱ de̱ku̱ru̱ u̱r-buro̱di wu̱ bo̱mu̱ru̱ Shir, wu̱ catu̱ru̱ de. Wu̱ ya'su̱ru̱ ye̱, wu̱ ro̱ m-ze̱e̱, “Wu̱r-o re o̱ ka o̱ u̱m seke̱, rem no̱ à. Se̱ngu̱ no̱ m-no̱m kaane̱ no̱ ma'aste̱ me̱ m-baks.”
19 E, tomando um pão, tendo dado graças, o partiu e lhes deu, dizendo: Isto é o meu corpo oferecido por vós; fazei isto em memória de mim.
20 Kang-o gaan, wu̱ yasu̱ ye̱ ka ibitte̱-de da-o̱ ye̱ reese̱ rii-yo m-re̱ à. Wu̱ ro̱ m-ze̱e̱, “Ka ibitte̱-de swo̱r o-nu o̱ o-pu̱ o̱ dea e̱s u̱n hyó-m re, mo̱ a wu̱u̱se̱ rem no̱ à.
20 Semelhantemente, depois de cear, tomou o cálice, dizendo: Este é o cálice da nova aliança no meu sangue derramado em favor de vós.
21 “Gwo̱t no̱! Ka wu̱ he me̱ m-bo̱pse̱ be-de ya-u̱t-yage̱ à, wu̱ ro̱ kane̱ u̱n me̱ ne̱ be-de u̱n rii-yo m-re̱!
21 Todavia, a mão do traidor está comigo à mesa.
22 Wà-wu̱ u̱n ne̱t wu̱a mer bo̱ Shir e̱sse̱ à. Amba ka wu̱ yase̱ Wà-wu̱ u̱n ne̱t, wu̱a warag rii-yo u̱r-'wo̱n!”
22 Porque o Filho do Homem, na verdade, vai segundo o que está determinado, mas ai daquele por intermédio de quem ele está sendo traído!
23 Ye̱ taknu̱ru̱ citu̱n hi u̱n de u̱n ye̱, “¿Wan wu̱ ne̱ be-u̱r na, wu̱ he no̱m u̱n ka rii-yo à?”
23 Então, começaram a indagar entre si quem seria, dentre eles, o que estava para fazer isto.
24 Ma-u̱t su̱nu̱te̱ be-de u̱n yan-neke̱-m Ye̱so, to̱ u̱n wu̱ he go̱s-wu̱ à, be-de u̱n ye̱.
24 Suscitaram também entre si uma discussão sobre qual deles parecia ser o maior.
25 Ye̱so ze̱e̱ru̱ ye̱, “Gwo̱mo-ne̱ ye̱ u̱n ya-o-dak, ye̱ ro̱ ye̱ m-kute̱ m-'wo̱ns. Komo ka gwo̱mo-ne̱ ye̱ ro̱ m-ze̱e̱ u̱n hi u̱n de u̱n ye̱, ‘Nay-ne̱ ye̱ u̱n ka hun-ne̱ ye̱.’
25 Mas Jesus lhes disse: Os reis dos povos dominam sobre eles, e os que exercem autoridade são chamados benfeitores.
26 Kaane̱ no̱ he m-nom, go̱s-wu̱ be-u̱r no̱, se̱ wu̱ waragte̱ re̱k-wu̱, komo wa u̱n co, se̱ wu̱ muute̱ hi u̱n de u̱n wu̱ u̱ntu̱n ko-gu̱w.
26 Mas vós não sois assim; pelo contrário, o maior entre vós seja como o menor; e aquele que dirige seja como o que serve.
27 ¿Wa ro̱ go̱s-wu̱ ne̱, ka wu̱ she'ete̱ wu̱ reete̱, ko wu̱ no̱me̱ wu̱ hante̱ à? Wu̱ she'ette̱ wu̱ reet à. Amba u̱m ro̱ be-u̱r no̱ u̱ntu̱n wu̱ no̱me̱ wu̱ hante̱ à.
27 Pois qual é maior: quem está à mesa ou quem serve? Porventura, não é quem está à mesa? Pois, no meio de vós, eu sou como quem serve.
28 “No̱ ro̱ u̱n me̱ ne̱ kap bo̱ u̱n meger-u̱t re.
28 Vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas tentações.
29 Komo bo̱ Tato re sagbu̱ me̱ u̱t-gwo̱mo à, kaane̱ u̱m sagbu̱ no̱.
29 Assim como meu Pai me confiou um reino, eu vo-lo confio,
30 No̱a re̱ no̱a su̱ da-o̱ u̱n gwo̱mo-u̱t re, komo no̱a she'et u̱t-comos remen no̱a piish ma-to̱ u̱n ka baag-u̱t o̱p u̱t-yoor [12] to̱, to̱ o-Isra.
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu reino; e vos assentareis em tronos para julgar as doze tribos de Israel.
31 “Bitrus, Bitrus! Ho̱ge̱! Ko-Gwo̱mo-wu̱ u̱n ya-u̱t-ko̱t ko̱no̱g a 'ye wu̱ o-da wu̱ megertu̱ no̱ kap, a wongte̱ yo u̱r-bon, u̱n yo ba u̱r-bon ne̱, bo̱ ya-to̱m ro̱ u̱n wong u̱n hyo u̱n kwa ne̱ à.
31 Simão, Simão, eis que Satanás vos reclamou para vos peneirar como trigo!
32 Amba u̱m ko̱no̱g rem ru, bo̱ wo̱a tuku me̱ o-cin á. Komo o she̱r be u̱n de, o ru̱ o̱r ru ne̱ jaab-o̱ u̱t-me̱n.”
32 Eu, porém, roguei por ti, para que a tua fé não desfaleça; tu, pois, quando te converteres, fortalece os teus irmãos.
33 Bitrus shasu̱ru̱, “Go̱s-wu̱, u̱m ro̱ zo̱ngse̱ a ke'et me̱ u̱n wo̱ ne̱, u̱m meret komo u̱n wo̱ ne̱!”
33 Ele, porém, respondeu: Senhor, estou pronto a ir contigo, tanto para a prisão como para a morte.
34 Ye̱so ze̱e̱ru̱, “Bitrus, me̱ wo̱ m-ru̱re̱, wo̱a no̱m she'-m re o-tet rii-o̱ ke̱e̱g-yo o-kiit kenet.”
34 Mas Jesus lhe disse: Afirmo-te, Pedro, que, hoje, três vezes negarás que me conheces, antes que o galo cante.
35 Ka da-de Ye̱so citu̱ru̱ yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱. “Bo̱ u̱m tomu̱ no̱ ka da-de ba u̱n ba-de u̱n hwo̱r, ba o-ba, ba u̱t-ka'ante̱, ¿ya u̱n yo no̱ taage̱?”
35 A seguir, Jesus lhes perguntou: Quando vos mandei sem bolsa, sem alforje e sem sandálias, faltou-vos, porventura, alguma coisa? Nada, disseram eles.
36 Ye̱so ze̱e̱ru̱, “Amba m-mo̱ka, bo̱ u̱n wu̱ ro̱ u̱n ba-de u̱n hwo̱r ne̱ à, ko o-ba, wu̱ dek, komo bo̱ u̱n wu̱ ro̱ ba o-magay à wu̱ beeb matuku-de u̱n wu̱, wu̱ o o-gaan.
36 Então, lhes disse: Agora, porém, quem tem bolsa, tome-a, como também o alforje; e o que não tem espada, venda a sua capa e compre uma.
37 No̱m no̱ yo, remen Ma-to̱ Shir to̱ ze̱e̱g, ‘A muut wu̱ ko-ya-u̱r-ba'as,’ se̱ to̱ waragte̱ o-nip, remen to̱ a ge̱ne̱ u̱t-ma re à to̱a mit o-nip.”
37 Pois vos digo que importa que se cumpra em mim o que está escrito:
38 Yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ ze̱e̱ru̱, “Gwo̱t! Go̱s-wu̱, magay-u̱t yoor-to̱ ka!”
38 Então, lhe disseram: Senhor, eis aqui duas espadas! Respondeu-lhes: Basta!
39 Ye̱so yagu̱ru̱ o-bo̱ wu̱ ruuru̱, bo̱ wu̱ we̱te̱ m-nom à, n-to̱n Haag-o̱ u̱n 'yo-se o-Ze̱tun, yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ neku̱ru̱ u̱n wu̱ ne̱.
39 E, saindo, foi, como de costume, para o monte das Oliveiras; e os discípulos o acompanharam.
40 Bo̱ wu̱ wo̱ ka be-de à, wu̱ ze̱e̱ru̱ ye̱, “Ko̱n no̱ bo̱ a meger no̱ á.”
40 Chegando ao lugar escolhido, Jesus lhes disse: Orai, para que não entreis em tentação.
41 Ka da-de wu̱ argu̱ru̱ wu̱ yage̱ ye̱ u̱ntu̱n hew-de u̱n jor-o̱ u̱r-ta'ar, komo wu̱ kwu̱ktu̱ru̱ n-dak, wu̱ ko̱nu̱ru̱ Shir.
41 Ele, por sua vez, se afastou, cerca de um tiro de pedra, e, de joelhos, orava,
42 Wu̱ ze̱e̱ru̱, “Tato re, u̱rege̱ o co̱no̱g, wo̱ yage̱ me̱ m-su̱u̱t ka ko̱o̱b-de á. Anze u̱n co̱n-m re á, amba no̱m bo̱ o co̱ne̱ à.”
42 dizendo: Pai, se queres, passa de mim este cálice; contudo, não se faça a minha vontade, e sim a tua.
43 Ko wan-to̱m-wu̱ Shir haanu̱ru̱ be-de u̱n wu̱, wu̱ dooru̱ wu̱ m-'wo̱ns.
43 [Então, lhe apareceu um anjo do céu que o confortava.
44 U̱n tu̱k-mo̱ u̱t-me̱n, wu̱ ko̱ne̱ Shir arge̱ n-ga, su̱samb-mo̱ u̱n wu̱ ro̱ m-he̱'e̱n n-dak u̱ntu̱n m-hyó.
44 E, estando em agonia, orava mais intensamente. E aconteceu que o seu suor se tornou como gotas de sangue caindo sobre a terra.]
45 Bo̱ wu̱ ine̱ be-de u̱s-ko̱n à, wu̱ wargu̱ru̱ be-de u̱n yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱. Wu̱ 'wo̱s ye̱ ro̱ m-rew, ye̱ karag remen hur-de u̱n ye̱ naasu̱te̱.
45 Levantando-se da oração, foi ter com os discípulos, e os achou dormindo de tristeza,
46 Wu̱ ze̱e̱ru̱ ye̱, “¿Remen yan o̱ no̱ ro̱tte̱ m-rew? Ine̱ no̱, no̱ ko̱n Shir bo̱ a meger no̱ á.”
46 e disse-lhes: Por que estais dormindo? Levantai-vos e orai, para que não entreis em tentação.
47 Ye̱so ro̱ u̱t-ma, bu̱u̱g-de u̱n hun-ne̱ wo̱o̱nu̱ru̱. Wan-gaan be-de u̱n ka o̱p u̱n yoor [12] ye̱, jin-de u̱n wu̱ Yahudas tekne̱te̱ ye̱ co. Wu̱ haanu̱ru̱ be-u̱r Ye̱so wu̱ hamtu̱ru̱ wu̱.
47 Falava ele ainda, quando chegou uma multidão; e um dos doze, o chamado Judas, que vinha à frente deles, aproximou-se de Jesus para o beijar.
48 Amba Ye̱so ze̱e̱ru̱, “Yahudas, ¿u̱r-hamat o̱, o he bo̱pse̱ u̱n ya-u̱t-yage̱ Wà-wu̱ u̱n ne̱t?”
48 Jesus, porém, lhe disse: Judas, com um beijo trais o Filho do Homem?
49 Bo̱ yan-neke̱-m Ye̱so ye̱ ro kane̱ à, hyane̱ yo he m-no̱m à, ye̱ citu̱ru̱ Ye̱so, “Go̱s-wu̱, ¿te̱ dum u̱n ye̱ ne̱ u̱n magay-u̱t te̱?”
49 Os que estavam ao redor dele, vendo o que ia suceder, perguntaram: Senhor, feriremos à espada?
50 Wan-gaan be-de u̱n ye̱, kupsu̱ru̱ to̱-o̱ u̱n so̱ u̱n kom-o̱ u̱r-re̱ o̱ u̱n ko-gu̱w-wu̱ u̱n ko-Gwo̱mo-wu̱ u̱n ko̱n-se Shir.
50 Um deles feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha direita.
51 Amba Ye̱so ze̱e̱ru̱, “Yagu̱ no̱ kaane̱!” Wu̱ ci'u̱ru̱ to̱-o̱ u̱n ka ne̱t-wu̱, wu̱ dapu̱ru̱ o̱.
51 Mas Jesus acudiu, dizendo: Deixai, basta. E, tocando-lhe a orelha, o curou.
52 Ka da-de Ye̱so ze̱e̱ru̱ ko-Gwo̱mo-wu̱ u̱n ko̱n-se Shir, u̱n caari-wu̱ u̱n yan-'er-de u̱n Pyo-o̱ Shir ne̱ u̱n se̱k-ye̱ ne̱, ye̱ haane̱ kane̱ ye̱ shipt wu̱ à. “¿Remen yan o̱ no̱ haante̱ u̱t-magay ne̱, u̱t-ko̱ ne̱, sa o zee me̱ ko-hyow-wu̱?
52 Então, dirigindo-se Jesus aos principais sacerdotes, capitães do templo e anciãos que vieram prendê-lo, disse: Saístes com espadas e porretes como para deter um salteador?
53 U̱m ro u̱n no̱ ne̱, ko̱ o̱ ke da-o̱ u̱n Pyo-o̱ Shir, komo no̱ meger no̱ shipt me̱ á. Amba da-o̱ no̱ o̱ ka da-o yan-me̱n-u̱t jaas-to̱ ro̱ u̱t-gwo̱mo à.”
53 Diariamente, estando eu convosco no templo, não pusestes as mãos sobre mim. Esta, porém, é a vossa hora e o poder das trevas.
54 Ye̱ shipu̱ru̱ Ye̱so, ye̱ neku̱ru̱ u̱n wu̱ ne̱, u̱n hur-o̱ u̱n ko-Gwo̱mo-wu̱ u̱n ko̱n-se Shir, Bitrus ro̱ ye̱ m-do̱re̱ n-jim u̱r-hew ne̱.
54 Então, prendendo-o, o levaram e o introduziram na casa do sumo sacerdote. Pedro seguia de longe.
55 Yan-hwo̱'o̱t o-ra do̱'o̱g o-ra u̱n te̱te̱-o̱ u̱n hur-o̱ u̱n ko-Gwo̱mo-wu̱ u̱n ko̱n-se Shir, komo Bitrus ro̱ kane̱.
55 E, quando acenderam fogo no meio do pátio e juntos se assentaram, Pedro tomou lugar entre eles.
56 Da-o wan-gaan ne'a be-de u̱n gu̱w-ne̱, hyane̱ wu̱ tara kane̱ be-de o-ra à. Ka ne'a-wu̱ tuuru̱ wu̱ yish. Wu̱ ze̱e̱ru̱, “Ka ne̱t-wu̱ ma wan-neke̱-m Ye̱so wu̱!”
56 Entrementes, uma criada, vendo-o assentado perto do fogo, fitando-o, disse: Este também estava com ele.
57 Amba Bitrus she'u̱ru̱, “Ne'a, me̱ nap ka ne̱t-wu̱ á!”
57 Mas Pedro negava, dizendo: Mulher, não o conheço.
58 O-da hiin, wu̱ ken ne̱t-wu̱ ze̱e̱ru̱ Bitrus, “Wo̱ ma wan-gaan-wu̱ be-de u̱n ye̱!”
58 Pouco depois, vendo-o outro, disse: Também tu és dos tais. Pedro, porém, protestava: Homem, não sou.
59 Bo̱ da-o jimite̱ komo à. Wu̱ ken ne̱t-wu̱ she̱ru̱ru̱ gu̱ng, wu̱ ze̱e̱ru̱. “She-m mo̱ ko̱n á, ka ne̱t-wu̱ ro̱ u̱n do̱re̱ u̱n Ye̱so, remen wu̱ ma ko-ya-o-Gariri-wu̱!”
59 E, tendo passado cerca de uma hora, outro afirmava, dizendo: Também este, verdadeiramente, estava com ele, porque também é galileu.
60 Amba Bitrus shasu̱ru̱, “Ka ne̱t-wu̱, me̱ nap yo wo̱ m-rwo̱r á!”
60 Mas Pedro insistia: Homem, não compreendo o que dizes. E logo, estando ele ainda a falar, cantou o galo.
61 Ye̱so waktu̱ru̱ u̱s-ajima ne̱ wu̱ gwo̱tu̱ru̱ Bitrus, komo Bitrus baksu̱ru̱ Ye̱so ze̱e̱g wu̱, “Wo̱a nom she'e-m re o-tet rii-yo o-kiit yo kenet.”
61 Então, voltando-se o Senhor, fixou os olhos em Pedro, e Pedro se lembrou da palavra do Senhor, como lhe dissera: Hoje, três vezes me negarás, antes de cantar o galo.
62 Bitrus jogu̱ru̱ u̱s-kan.
62 Então, Pedro, saindo dali, chorou amargamente.
63 Ka hun-ne̱ ye̱, ye̱ ro̱ u̱n er-u̱r Ye̱so à, ye̱ no̱mu̱ru̱ wu̱ u̱r-ar, u̱s-so̱ro̱g ne̱, ye̱ co̱psu̱ru̱ wu̱ m-ta.
63 Os que detinham Jesus zombavam dele, davam-lhe pancadas e,
64 Ye̱ ho̱kku̱ru̱ wu̱ u̱r-magund u̱n yish. Ye̱ citu̱ru̱ wu̱, “¿Wa wo̱su̱ wo̱? Rwo̱r!”
64 vendando-lhe os olhos, diziam: Profetiza-nos: quem é que te bateu?
65 Komo ye̱ nomu̱ru̱ wu̱ ma-to̱ u̱n naas u̱t-me̱n.
65 E muitas outras coisas diziam contra ele, blasfemando.
66 Bo̱ ish geste̱ à, se̱k-ye̱, u̱n Gwo̱mo-ne̱ ye̱ u̱n ko̱n-se Shir ne̱, u̱n yan-Yoos-de o-karamsa ne̱ mo̱rgu̱ru̱ be-u̱r gaan, komo a hantu̱ru̱ Ye̱so be-de u̱n ka Mo̱ro̱g-de u̱n Se̱k-ye̱ de.
66 Logo que amanheceu, reuniu-se a assembleia dos anciãos do povo, tanto os principais sacerdotes como os escribas, e o conduziram ao Sinédrio, onde lhe disseram:
67 Ye̱ zee, “Ru̱ru̱te̱, ¿wo̱ ‘Kiristi’?”
67 Se tu és o Cristo, dize-nos. Então, Jesus lhes respondeu: Se vo-lo disser, não o acreditareis;
68 U̱rege̱ komo u̱m cikt no̱, no̱ hede me̱ m-shas á.
68 também, se vos perguntar, de nenhum modo me respondereis.
69 Amba m-mo̱ka, har u̱n co, Wà-wu̱ u̱n ne̱t a she'et u̱r-re̱ de u̱n Shir be-de u̱t-gwo̱mo.”
69 Desde agora, estará sentado o Filho do Homem à direita do Todo-Poderoso Deus.
70 Ye̱ ze̱e̱ru̱ kap, “¿Wo̱ wu̱ ro̱, Wà-wu̱ Shir?”
70 Então, disseram todos: Logo, tu és o Filho de Deus? E ele lhes respondeu: Vós dizeis que eu sou.
71 Ye̱ ze̱e̱ru̱ komo, “Te̱ co̱n ye̱ he te̱ m-su̱'e̱ á! Te̱ u̱n hi u̱n te̱, te̱ ho̱gu̱te̱ yo wu̱ ze̱e̱ à!”
71 Clamaram, pois: Que necessidade mais temos de testemunho? Porque nós mesmos o ouvimos da sua própria boca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.