Lucas 1
uth (UTH) vs NVT
1 — ausente —
1 Muitos se propuseram a escrever uma narração dos acontecimentos que se cumpriram entre nós.
2 — ausente —
2 Usaram os relatos que nos foram transmitidos por aqueles que, desde o princípio, foram testemunhas oculares e servos da palavra.
3 — ausente —
3 Depois de investigar tudo detalhadamente desde o início, também decidi escrever-lhe um relato preciso, excelentíssimo Teófilo,
4 — ausente —
4 para que tenha plena certeza de tudo que lhe foi ensinado.
5 Da-o̱ Here̱ ro u̱t-gwo̱mo to̱ u̱n dak-o̱ o-Judiya à, wan-Co̱w u̱n ko̱n-se Shir ro kon, jin-de u̱n wu̱ Zakaraya, wu̱ baag-o̱ u̱n wu̱ mo̱sse̱ u̱n wan-Co̱w u̱n ko̱n-se Shir ne̱ à wu̱ a m-ze̱e̱, Abija. Jin-u̱r ne'a u̱n wu̱ Erisabatu, wu̱ ma baag-o̱ u̱n wu̱ mo̱ssu̱te̱ u̱n yan-Co̱w u̱n ko̱n-se Shir ne̱.
5 Quando Herodes era rei da Judeia, havia um sacerdote chamado Zacarias, que fazia parte do grupo sacerdotal de Abias. Sua esposa, Isabel, também pertencia à linhagem sacerdotal de Arão.
6 Shir hyanag she'et-de u̱n ye̱ ro̱ u̱r-bon ne̱, ye̱ ro komo m-no̱m u̱n rii-yo Wan-Ko̱yan ze̱e̱ à, ba u̱t-re̱e̱b.
6 Zacarias e Isabel eram justos aos olhos de Deus e obedeciam cuidadosamente a todos os mandamentos e estatutos do Senhor.
7 Ye̱ kum yakar á, remen Erisabatu mat wà á, ko̱ wan-gaan, wu̱ komo u̱n campo̱ u̱n wu̱ ne̱ Zakaraya ye̱ mo̱ngsu̱te̱.
7 Não tinham filhos, pois Isabel era estéril, e ambos já estavam bem velhos.
8 De ken ho̱-de Zakaraya ro̱ u̱n se̱nge̱-mo̱ u̱n wu̱ mo̱ u̱n yan-Co̱w u̱n ko̱n-se Shir n-me̱ u̱n Pyo-o̱ Shir, wu̱ ro̱ m-de̱k u̱n da-o̱ u̱n wu̱ o̱ u̱n gu̱w-mo̱ Shir.
8 Certo dia, Zacarias estava servindo diante de Deus no templo, pois seu grupo realizava o trabalho sacerdotal, conforme a escala.
9 An dagan wu̱ u̱r-barag bo̱ yan-Co̱w u̱n ko̱n-se Shir we̱te̱ m-no̱m à, remen wu̱ su'ut rii-yo m-shi'igin be-de u̱n Pyo-o̱ u̱n Wan-Ko̱yan. Wu̱ co̱wu̱ru̱ u̱n Pyo-o̱ Shir,
9 Foi escolhido por sorteio, como era costume dos sacerdotes, para entrar no santuário do Senhor e queimar incenso.
10 hun-ne̱ ye̱ mo̱rge̱ n-do̱ à, ye̱ ko̱nu̱ru̱ Shir da-o̱ rii-yo m-shi'igin ro m-tu̱k à.Zakaraya su'ug rii-yo m-shi'igin be-de u̱n Pyo-o̱ u̱n Wan-Ko̱yan|src="lb00263c.tif" size="col" copy="Bass" ref="1:8-10"
10 Enquanto o incenso era queimado, uma grande multidão orava do lado de fora.
11 Wan-to̱m-wu̱ Wan-Ko̱yan rwu̱u̱nu̱ru̱ be-de u̱n wu̱, eso u̱n Pyo-o̱ Shir, so̱ u̱n kom-o̱ u̱r-re̱ be-de rii-yo m-shi'igin ro m-tu̱k à.
11 Então um anjo do Senhor lhe apareceu, à direita do altar de incenso.
12 Da-o̱ Zakaraya hyane̱ wu̱ à, hur-u̱r do̱'u̱ru̱ wu̱,
12 Ao vê-lo, Zacarias ficou muito abalado e assustado.
13 amba wan-to̱m-wu̱ Shir ze̱e̱ru̱ wu̱, “Zakaraya, wo̱ ho̱ge̱ o-gye̱r á! Remen Shir ho̱gu̱te̱ ko̱n-u̱s ru, komo ne'a ru Erisabatu wu̱a metu̱ wo̱ wà. Wo̱a ege̱ wu̱ u̱r-jin ‘Yohana.’
13 O anjo, porém, lhe disse: “Não tenha medo, Zacarias! Sua oração foi ouvida. Isabel, sua esposa, lhe dará um filho, e você o chamará João.
14 Wo̱a nom o-zak, o nemes, ye̱ ken ye̱ komo de̱e̱n a nom o-zak, remen ka wà-wu̱!
14 Você terá grande satisfação e alegria, e muitos se alegrarão com o nascimento do menino,
15 Wu̱a warag caari-wu̱ u̱n ne̱t be-de Wan-Ko̱yan. Wu̱ jar wu̱ su̱ m-ke̱ á, ko̱ yo ken yo u̱ntu̱n mo̱ á. Ku̱kt-o̱ Shir a garamse̱ wu̱, cin ba inu u̱n wu̱ mat wu̱,
15 pois ele será grande aos olhos do Senhor. Nunca tomará vinho nem outra bebida forte. Será cheio do Espírito Santo, antes mesmo de nascer.
16 komo wu̱a mu̱nte̱ hun-ne̱ ye̱ o-Isra de̱e̱n be-de u̱n ko-Gwo̱mo Shir wu̱ u̱n ye̱.
16 Fará muitos israelitas voltarem ao Senhor, seu Deus.
17 Wu̱a tek co-o̱ u̱n Wan-Ko̱yan, o-ku̱kt, m-'wo̱ns ne̱ u̱ntu̱n wan-Rwo̱r u̱n Ma-to̱ ShirE̱reja. Tat-ne̱ a ho̱ge̱ 'wo̱n-de u̱n yakar, ye̱ she'et be-u̱r gaan, komo wu̱a mu̱nte̱ yan-ko̱o̱b-de o-do̱ro̱tte̱, u̱n ye̱ e̱ge̱ ne̱ à o-co̱w, wu̱a zo̱ngse̱ hun-ne̱ remen Go̱s-wu̱ ro̱o̱n.”
17 Será um homem com o espírito e o poder de Elias, e preparará o povo para a vinda do Senhor. Fará o coração dos pais voltar para seus filhos e levará os rebeldes a aceitarem a sabedoria dos justos”.
18 Zakaraya ze̱e̱ru̱ wan-to̱m-wu̱ Shir, “¿Re ne̱ u̱m he m-no̱m u̱m nept nip-o̱? U̱m mo̱ngsu̱te̱, ne'a re komo ko-mo̱ng-wu̱.”
18 Zacarias disse ao anjo: “Como posso ter certeza de que isso acontecerá? Já sou velho, e minha mulher também é de idade avançada”.
19 Ko wan-to̱m-wu̱ Shir shasu̱ru̱, “Me̱ Gebu̱re̱ wu̱, wu̱ ro̱ m-e̱s u̱n be-de Shir à. Shir to̱mne̱ me̱, u̱m ru̱ru̱ wo̱ Ma-to̱ m-Re̱re̱m.
19 O anjo respondeu: “Sou Gabriel, e estou sempre na presença de Deus. Foi ele quem me enviou para lhe trazer estas boas-novas.
20 Amba wo̱ go̱ks to̱m re o̱ he m-warag o-nip á, u̱n kashi o-da á. Remen wo̱ go̱ks á, wo̱a hoks m-te̱pe̱r á, wo̱a she'et ba m-te̱pe̱r har ho̱-de ma-u̱t re rwu̱u̱nte̱ o-nip à.”
20 Agora, porém, você ficará mudo até os dias em que essas coisas acontecerão, pois não acreditou em minhas palavras, que se cumprirão no devido tempo”.
21 Ka da-o̱, hun-ne̱ ro̱ Zakaraya u̱r-'er. Ye̱ ro̱ u̱s-barag yo rwo̱'e̱ wu̱ she'etu̱nte̱ n-me̱ u̱n Pyo-o̱ Shir à.
21 Enquanto isso, o povo esperava Zacarias sair do santuário e se perguntava por que ele demorava tanto.
22 Da-o̱ wu̱ rwu̱u̱ne̱ n-do̱ à, wu̱ hoks ye̱ m-te̱pse̱ á, ye̱ napu̱ru̱ u̱nze wu̱ hyante̱ u̱t-hyangan u̱n Pyo-o̱ Shir. Wu̱ hoks m-te̱pe̱r á, amba wu̱ kutu̱ru̱ ye̱ u̱t-kom u̱t-kom.
22 Quando finalmente saiu, não conseguia falar com eles, e perceberam por seus gestos e seu silêncio que ele havia tido uma visão no santuário.
23 Bo̱ da-o̱ u̱n wu̱ o̱ u̱n gu̱w-mo̱ Shir u̱n Pyo-o̱ Shir teeste̱ à, Zakaraya ji'u̱ru̱ o-hur.
23 Ao fim de seus dias de serviço no templo, Zacarias voltou para casa.
24 Bo̱ a nomte̱ ya o-da hiin à, ne'a u̱n wu̱ Erisabatu kumu̱ru̱ u̱r-uub wu̱ wuku̱ru̱ o-hur, har re̱ng-u̱s taan.
24 Pouco tempo depois, sua esposa, Isabel, engravidou e não saiu de casa por cinco meses.
25 Wu̱ ze̱e̱ru̱, “M-mo̱ka de ka u̱r-ho̱, Wan-Ko̱yan guug me̱. Wu̱ dossu̱te̱ me̱ m-'e̱ be-de u̱n hun-ne̱!”
25 “Como o Senhor foi bom para mim em minha velhice!”, exclamou ela. “Tirou de mim a humilhação pública de não ter filhos!”
26 Da-o̱ Erisabatu ro u̱r-uub ne̱ re̱ng-u̱s cind à, Shir to̱mnu̱ru̱ wan-to̱m-wu̱ u̱n wu̱ jin-de u̱n wu̱ Gebu̱re̱ u̱n o̱ ken bo̱-o̱ n-me̱ o-Gariri jin-de u̱n o̱, o-Nazaret.
26 No sexto mês da gestação de Isabel, Deus enviou o anjo Gabriel a Nazaré, uma cidade da Galileia,
27 A to̱mu̱nte̱ wu̱ be-de u̱n wu̱ ken wan-ne'a-wu̱, wu̱ nape̱ campo̱ á, wu̱ Yusuhu ro u̱r-ryap à. Yusuhu co̱ u̱n jit-u̱r ko-Gwo̱mo Dawuda wu̱ rwu̱u̱ne̱. Jin-de u̱n ka wan-ne'a-wu̱ Meri.
27 a uma virgem de nome Maria. Ela estava prometida em casamento a um homem chamado José, descendente do rei Davi.
28 Ko wan-to̱m-wu̱ Shir haante̱ be-de u̱n wu̱. Wu̱ gassu̱ru̱ Meri, “Wan-Ko̱yan ro̱ u̱n wo̱ ne̱, komo wu̱ ya'ag wo̱ u̱r-ho̱!”
28 Gabriel apareceu a ela e lhe disse: “Alegre-se, mulher favorecida! O Senhor está com você!”.
29 Hur-u̱r Meri do̱'u̱ru̱ wu̱ bo̱ wu̱ ho̱ge̱ ma-to̱ u̱n ko-wan-to̱m-wu̱ Shir à, wu̱ ze̱e̱ru̱, u̱n hur-de u̱n wu̱, “¿Ya u̱n go̱n gas-de ne̱ de ka?”
29 Confusa, Maria tentou imaginar o que o anjo quis dizer.
30 Ko wan-to̱m-wu̱ Shir ze̱e̱ru̱ wu̱, “Meri, wo̱ ho̱ge̱ o-gye̱r á! Shir ya'ag wo̱ u̱r-ho̱!
30 “Não tenha medo, Maria”, disse o anjo, “pois você encontrou favor diante de Deus.
31 Gwo̱tbe̱ wo̱a nom u̱r-uub, o met wà, komo wo̱a ege̱ wu̱ u̱r-jin Ye̱so.
31 Ficará grávida e dará à luz um filho, e o chamará Jesus.
32 Wu̱a nom u̱t-go̱s, a eeg wu̱, wà-wu̱ u̱n Shir n-To̱n. Wan-Ko̱yan Shir a sagbe̱ wu̱ u̱t-gwo̱mo, bo̱ Dawuda ro à,
32 Ele será grande, e será chamado Filho do Altíssimo. O Senhor Deus lhe dará o trono de seu antepassado Davi,
33 wu̱a nom gwo̱mo-to̱ u̱n jit-o Yakubu ba m-ta, gwo̱mo-to̱ u̱n wu̱ to̱a te á!”
33 e ele reinará sobre Israel para sempre; seu reino jamais terá fim!”
34 Meri ze̱e̱ru̱ ko-wan-to̱m-wu̱ Shir, “Me̱ wan-ne'a-wu̱, me̱ nap campo̱ á. ¿Re ne̱ o̱ ka rii-yo he m-nome̱?”
34 Maria perguntou ao anjo: “Como isso acontecerá? Eu sou virgem!”.
35 Wan-to̱m-wu̱ Shir shasu̱ru̱ wu̱, “Ku̱kt-o̱ Shir a haan be u̱n du, u̱n 'wo̱ns-mo̱ Shir ne̱ n-To̱n, remen kaane̱ wo̱a nom u̱r-uub. Ka wà-wu̱, wu̱ o he m-mat à, wu̱t u̱r-ba'as á, remen kaane̱ a eeg wu̱ wà-wu̱ u̱n Shir.
35 O anjo respondeu: “O Espírito Santo virá sobre você, e o poder do Altíssimo a cobrirá com sua sombra. Portanto, o bebê que vai nascer será santo, e será chamado Filho de Deus.
36 Baks ko-yan-baag-o ru Erisabatu. A ro ze̱e̱g wu̱a met yakar á, amba wu̱ ka m-mo̱ka u̱r-uub ne̱ re̱ng-u̱s cind, ko-mo̱ng-wu̱ komo.
36 Além disso, sua parenta, Isabel, ficou grávida em idade avançada. As pessoas diziam que ela era estéril, mas ela concebeu um filho e está no sexto mês de gestação.
37 Yatt rii-yo Shir a hoks m-no̱m á.”
37 Pois nada é impossível para Deus”.
38 Meri ze̱e̱ru̱, “Me̱ ko-gu̱w-wu̱ Wan-Ko̱yan wu̱ u̱m ro̱, Shir zee kaane̱ bo̱ o ze̱e̱ à.” Ka da-de wan-to̱m-wu̱ Shir argu̱ru̱.
38 Maria disse: “Sou serva do Senhor. Que aconteça comigo tudo que foi dito a meu respeito”. E o anjo a deixou.
39 Bo̱ rewete̱ u̱t-ho̱ hiin à, Meri zo̱ngu̱ru̱ ho̱r-m-ho̱r wu̱ heet o̱ ken bo̱-o̱ u̱n dor-to̱ u̱n dak-o̱ o-Judiya.
39 Alguns dias depois, Maria dirigiu-se apressadamente à região montanhosa da Judeia, à cidade
40 Wu̱ co̱wu̱ru̱ hur-o Zakaraya, wu̱ gassu̱ru̱ Erisabatu.
40 onde Zacarias morava. Ela entrou na casa e saudou Isabel.
41 Bo̱ Erisabatu ho̱gu̱te̱ gas-u̱r Meri à, wan-yaar-wu̱ ro̱ u̱n me̱n-to̱ u̱n wu̱ à nuktu̱ru̱. Ku̱kt-o̱ Shir garamsu̱ru̱ Erisabatu.
41 Ao ouvir a saudação de Maria, o bebê de Isabel se agitou dentro dela, e Isabel ficou cheia do Espírito Santo.
42 Wu̱ 'yonsu̱ru̱ u̱s-co̱r wu̱ ze̱e̱ru̱, “O jiishte̱ ne'a-ne̱ kap o-kwu̱m, komo ko-ya-o-kwu̱m-wu̱ ka wà-wu̱ o he m-mat à!
42 Em alta voz, Isabel exclamou: “Você é abençoada entre as mulheres, e abençoada é a criança em seu ventre!
43 ¿Remen yan o̱ u̱m hette̱ kum u̱n ka rii caari-yo, inu u̱n Go̱s-wu̱ heenu̱te̱ me̱ u̱t-tu̱w?
43 Por que tenho a grande honra de receber a visita da mãe do meu Senhor?
44 Da-o̱ u̱m ho̱ge̱ gas u̱n du à, wan-yaar-wu̱ ro̱ n-me̱ u̱n me̱n-u̱t re à nuktu̱ru̱ o-zak.
44 Quando ouvi sua saudação, o bebê em meu ventre se agitou de alegria.
45 Ko-ya-o-kwu̱m-wu̱, wu̱ go̱kse̱ rii-yo Wan-Ko̱yan ze̱e̱ wu̱a nom à!”
45 Você é abençoada, pois creu no que o Senhor disse que faria!”.
46 Meri ze̱e̱ru̱,
46 Maria respondeu: “Minha alma exalta ao Senhor!
47 Ho̱o̱g-m re no̱mo̱g o-zak remen Shir Wan-Gwu̱ re,
47 Como meu espírito se alegra em Deus, meu Salvador!
48 Remen wu̱ bakste̱ u̱n me̱ ne̱ re̱k-wu̱,
48 Pois ele observou sua humilde serva, e, de agora em diante, todas as gerações me chamarão abençoada.
49 remen rii-yo u̱r-bon yo wu̱ jiishe̱ m-'wo̱ns nomo me̱ à.
49 Pois o Poderoso é santo, e fez grandes coisas por mim.
50 O-caara ha-mo̱ o-caara,
50 Demonstra misericórdia a todos que o temem, geração após geração.
51 Wu̱ nekste̱ kom-o̱ u̱n wu̱, o̱ u̱r-be̱e̱b,
51 Seu braço poderoso fez coisas tremendas! Dispersou os orgulhosos e os arrogantes.
52 Wu̱ doste̱ caari-ye̱ u̱n gwo̱mo-ne̱
52 Derrubou príncipes de seus tronos e exaltou os humildes.
53 Wu̱ cokste̱ yan-me̱r u̱n rii-yo u̱r-bon,
53 Encheu de coisas boas os famintos e despediu de mãos vazias os ricos.
54 Wu̱ e̱ste̱ ma-to̱ u̱n wu̱ to̱ wu̱ no̱me̱ u̱n ya-n-ga-ye̱ ne̱ à,
54 Ajudou seu servo Israel e lembrou-se de ser misericordioso.
55 Wu̱ kutute̱ Ibrahi u̱r-'wo̱n
55 Pois assim prometeu a nossos antepassados, a Abraão e a seus descendentes para sempre”.
56 Meri she'ete̱ u̱ntu̱n re̱ng-u̱s tet u̱n Erisabatu ne̱, ka da-de wu̱ ji'u̱ru̱ o-hur.
56 Maria ficou com Isabel cerca de três meses, e então voltou para casa.
57 Bo̱ da-o wo̱o̱ne̱ o̱ Erisabatu hette̱ mat u̱n wà u̱n wu̱ à, wu̱ matu̱ru̱ wan-campo̱.
57 Chegado o tempo de seu bebê nascer, Isabel deu à luz um filho.
58 Yan-bo̱r-se u̱n wu̱, u̱n o̱r ru u̱n wu̱ ne̱ ho̱gu̱ru̱ rii-yo u̱r-bon, yo Wan-Ko̱yan nome̱ wu̱ à, ye̱ guuru̱ wu̱ o-zak.
58 Vizinhos e parentes se alegraram ao tomar conhecimento de que o Senhor havia sido tão misericordioso com ela.
59 Bo̱ ka wà-wu̱ wo̱o̱ste̱ ho̱-u̱t eer à, ye̱ heetu̱ru̱ wu̱ a koot wu̱, komo ye̱ egetu̱ wu̱ u̱r-jin Zakaraya, de ma tato u̱n wu̱.
59 Quando o bebê estava com oito dias, eles vieram para a cerimônia de circuncisão. Queriam chamar o menino de Zacarias, como o pai,
60 Amba inu u̱n wu̱ ze̱e̱ru̱, “Ay! Jin-de a he wu̱ m-aag à Yohana wu̱.”
60 mas Isabel disse: “Não! Seu nome é João!”.
61 Ye̱ ze̱e̱ru̱ wu̱, “No̱tt ka jin-de u̱n baag-o no̱ á!”
61 Então eles lhe disseram: “Não há ninguém em sua família com esse nome”,
62 Ka da-o̱ ye̱ te̱psu̱ru̱ tato u̱n wu̱ u̱t-kom, ye̱ citu̱ru̱ wu̱ ko̱ de ke jin-de wu̱ co̱ne̱ a ege̱ ka wà-wu̱.
62 e com gestos perguntaram ao pai como queria chamar o bebê.
63 Zakaraya nomu̱ru̱ u̱t-ma u̱n ye̱ ne̱ u̱t-kom ye̱ hante̱ wu̱ rii-yo m-ge̱n, wu̱ ge̱nu̱ru̱, “Jin-de u̱n wu̱ Yohana.” Ye̱ bo̱pu̱ru̱ o-nu!
63 Ele pediu que lhe dessem uma tabuinha e, para surpresa de todos, escreveu: “Seu nome é João”.
64 U̱n ka da-o̱ Zakaraya hoksu̱ru̱ m-te̱pe̱r, wu̱ ciru̱ru̱ bo̱ngo̱n-de Shir.
64 No mesmo instante, Zacarias voltou a falar e começou a louvar a Deus.
65 Yan-bo̱r-se u̱n wu̱ kap ho̱gu̱ru̱ o-gye̱r, komo ka ma-to̱ pa'u̱ru̱ kap dor-to̱ u̱n dak-o̱ o-Judiya.
65 Toda a vizinhança se encheu de temor, e a notícia do que havia acontecido se espalhou por toda a região montanhosa da Judeia.
66 Ko̱ wu̱ ke wu̱ ho̱ge̱ to̱ à, wu̱ cekru̱ru̱ wu̱ citu̱ru̱, “¿Ya ne̱ ka wà-wu̱ he m-warag? Remen te̱ hyanag cas be̱e̱b-de u̱n Wan-Ko̱yan ro̱ u̱n wu̱ ne̱.”
66 Todos que ficavam sabendo meditavam sobre esses acontecimentos e perguntavam: “O que vai ser esse menino?”. Pois a mão do Senhor estava sobre ele.
67 Ku̱kt-o̱ Shir garamsu̱te̱ Zakaraya tato Yohana wu̱ rwo̱ro̱g to̱m-o̱ Shir.
67 Então seu pai, Zacarias, ficou cheio do Espírito Santo e profetizou:
68 “A bu̱m no̱ Go̱s-wu̱, Shir wu̱ u̱n ya-o-Isra!
68 “Seja bendito o Senhor, o Deus de Israel, pois visitou e resgatou seu povo.
69 Wu̱ kumutu̱ na caari-wu̱ u̱n ko-yan-Gwu̱,
69 Ele nos enviou poderosa salvação da linhagem real de seu servo Davi,
70 Wu̱ e̱ssu̱tu̱ na u̱t-ma be-de u̱n yan-rwo̱r u̱n ma-to̱
70 como havia prometido muito tempo atrás por meio de seus santos profetas.
71 remen wu̱ guut na u̱n kom-to̱ u̱n yan-yage̱-u̱t na,
71 Agora seremos salvos de nossos inimigos e de todos que nos odeiam.
72 Wu̱ ho̱gu̱te̱ 'wo̱n-de u̱n ya-n-ga-ye̱ na
72 Ele foi misericordioso com nossos antepassados ao lembrar-se de sua santa aliança,
73 — ausente —
73 o juramento solene que fez com nosso antepassado Abraão.
74 — ausente —
74 Prometeu livrar-nos de nossos inimigos para o servirmos sem medo,
75 remen kashi u̱r-she'et ba m-ku̱ko̱p,
75 em santidade e justiça, enquanto vivermos.
76 “Wo̱, wà re a eeg wo̱ wan-Rwo̱r
76 “E você, meu filhinho, será chamado profeta do Altíssimo, pois preparará o caminho para o Senhor.
77 o ru̱ru̱te̱ hun-ne̱ ye̱ u̱n wu̱,
77 Dirá a seu povo como encontrar salvação por meio do perdão de seus pecados.
78 Shir na ro̱ u̱r-'wo̱n ne̱.
78 Graças à terna misericórdia de nosso Deus, a luz da manhã, vinda do céu, está prestes a raiar sobre nós,
79 dea rwu̱u̱n karara n-to̱n u̱n ye̱
79 para iluminar aqueles que estão na escuridão e na sombra da morte e nos guiar ao caminho da paz”.
80 Ka wà-wu̱ bo̱'o̱su̱te̱, komo u̱r-be̱e̱b de u̱n Ku̱kt-o Shir ne̱. Wu̱ she'ete̱ u̱n dak-o̱ o-dákár, har se̱ da-o̱ wu̱ rwu̱u̱ne̱ cas be-de u̱n hun-ne̱ ye̱ o-Isra.
80 João cresceu e se fortaleceu em espírito. E viveu no deserto até chegar o tempo de se apresentar ao povo de Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.