Lucas 1
uth (UTH) vs ARA
1 — ausente —
1 Visto que muitos houve que empreenderam uma narração coordenada dos fatos que entre nós se realizaram,
2 — ausente —
2 conforme nos transmitiram os que desde o princípio foram deles testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 — ausente —
3 igualmente a mim me pareceu bem, depois de acurada investigação de tudo desde sua origem, dar-te por escrito, excelentíssimo Teófilo, uma exposição em ordem,
4 — ausente —
4 para que tenhas plena certeza das verdades em que foste instruído.
5 Da-o̱ Here̱ ro u̱t-gwo̱mo to̱ u̱n dak-o̱ o-Judiya à, wan-Co̱w u̱n ko̱n-se Shir ro kon, jin-de u̱n wu̱ Zakaraya, wu̱ baag-o̱ u̱n wu̱ mo̱sse̱ u̱n wan-Co̱w u̱n ko̱n-se Shir ne̱ à wu̱ a m-ze̱e̱, Abija. Jin-u̱r ne'a u̱n wu̱ Erisabatu, wu̱ ma baag-o̱ u̱n wu̱ mo̱ssu̱te̱ u̱n yan-Co̱w u̱n ko̱n-se Shir ne̱.
5 Nos dias de Herodes, rei da Judeia, houve um sacerdote chamado Zacarias, do turno de Abias. Sua mulher era das filhas de Arão e se chamava Isabel.
6 Shir hyanag she'et-de u̱n ye̱ ro̱ u̱r-bon ne̱, ye̱ ro komo m-no̱m u̱n rii-yo Wan-Ko̱yan ze̱e̱ à, ba u̱t-re̱e̱b.
6 Ambos eram justos diante de Deus, vivendo irrepreensivelmente em todos os preceitos e mandamentos do Senhor.
7 Ye̱ kum yakar á, remen Erisabatu mat wà á, ko̱ wan-gaan, wu̱ komo u̱n campo̱ u̱n wu̱ ne̱ Zakaraya ye̱ mo̱ngsu̱te̱.
7 E não tinham filhos, porque Isabel era estéril, sendo eles avançados em dias.
8 De ken ho̱-de Zakaraya ro̱ u̱n se̱nge̱-mo̱ u̱n wu̱ mo̱ u̱n yan-Co̱w u̱n ko̱n-se Shir n-me̱ u̱n Pyo-o̱ Shir, wu̱ ro̱ m-de̱k u̱n da-o̱ u̱n wu̱ o̱ u̱n gu̱w-mo̱ Shir.
8 Ora, aconteceu que, exercendo ele diante de Deus o sacerdócio na ordem do seu turno, coube-lhe por sorte,
9 An dagan wu̱ u̱r-barag bo̱ yan-Co̱w u̱n ko̱n-se Shir we̱te̱ m-no̱m à, remen wu̱ su'ut rii-yo m-shi'igin be-de u̱n Pyo-o̱ u̱n Wan-Ko̱yan. Wu̱ co̱wu̱ru̱ u̱n Pyo-o̱ Shir,
9 segundo o costume sacerdotal, entrar no santuário do Senhor para queimar o incenso;
10 hun-ne̱ ye̱ mo̱rge̱ n-do̱ à, ye̱ ko̱nu̱ru̱ Shir da-o̱ rii-yo m-shi'igin ro m-tu̱k à.Zakaraya su'ug rii-yo m-shi'igin be-de u̱n Pyo-o̱ u̱n Wan-Ko̱yan|src="lb00263c.tif" size="col" copy="Bass" ref="1:8-10"
10 e, durante esse tempo, toda a multidão do povo permanecia da parte de fora, orando.
11 Wan-to̱m-wu̱ Wan-Ko̱yan rwu̱u̱nu̱ru̱ be-de u̱n wu̱, eso u̱n Pyo-o̱ Shir, so̱ u̱n kom-o̱ u̱r-re̱ be-de rii-yo m-shi'igin ro m-tu̱k à.
11 E eis que lhe apareceu um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do incenso.
12 Da-o̱ Zakaraya hyane̱ wu̱ à, hur-u̱r do̱'u̱ru̱ wu̱,
12 Vendo-o, Zacarias turbou-se, e apoderou-se dele o temor.
13 amba wan-to̱m-wu̱ Shir ze̱e̱ru̱ wu̱, “Zakaraya, wo̱ ho̱ge̱ o-gye̱r á! Remen Shir ho̱gu̱te̱ ko̱n-u̱s ru, komo ne'a ru Erisabatu wu̱a metu̱ wo̱ wà. Wo̱a ege̱ wu̱ u̱r-jin ‘Yohana.’
13 Disse-lhe, porém, o anjo: Zacarias, não temas, porque a tua oração foi ouvida; e Isabel, tua mulher, te dará à luz um filho, a quem darás o nome de João.
14 Wo̱a nom o-zak, o nemes, ye̱ ken ye̱ komo de̱e̱n a nom o-zak, remen ka wà-wu̱!
14 Em ti haverá prazer e alegria, e muitos se regozijarão com o seu nascimento.
15 Wu̱a warag caari-wu̱ u̱n ne̱t be-de Wan-Ko̱yan. Wu̱ jar wu̱ su̱ m-ke̱ á, ko̱ yo ken yo u̱ntu̱n mo̱ á. Ku̱kt-o̱ Shir a garamse̱ wu̱, cin ba inu u̱n wu̱ mat wu̱,
15 Pois ele será grande diante do Senhor, não beberá vinho nem bebida forte e será cheio do Espírito Santo, já do ventre materno.
16 komo wu̱a mu̱nte̱ hun-ne̱ ye̱ o-Isra de̱e̱n be-de u̱n ko-Gwo̱mo Shir wu̱ u̱n ye̱.
16 E converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus.
17 Wu̱a tek co-o̱ u̱n Wan-Ko̱yan, o-ku̱kt, m-'wo̱ns ne̱ u̱ntu̱n wan-Rwo̱r u̱n Ma-to̱ ShirE̱reja. Tat-ne̱ a ho̱ge̱ 'wo̱n-de u̱n yakar, ye̱ she'et be-u̱r gaan, komo wu̱a mu̱nte̱ yan-ko̱o̱b-de o-do̱ro̱tte̱, u̱n ye̱ e̱ge̱ ne̱ à o-co̱w, wu̱a zo̱ngse̱ hun-ne̱ remen Go̱s-wu̱ ro̱o̱n.”
17 E irá adiante do Senhor no espírito e poder de Elias, para converter o coração dos pais aos filhos, converter os desobedientes à prudência dos justos e habilitar para o Senhor um povo preparado.
18 Zakaraya ze̱e̱ru̱ wan-to̱m-wu̱ Shir, “¿Re ne̱ u̱m he m-no̱m u̱m nept nip-o̱? U̱m mo̱ngsu̱te̱, ne'a re komo ko-mo̱ng-wu̱.”
18 Então, perguntou Zacarias ao anjo: Como saberei isto? Pois eu sou velho, e minha mulher, avançada em dias.
19 Ko wan-to̱m-wu̱ Shir shasu̱ru̱, “Me̱ Gebu̱re̱ wu̱, wu̱ ro̱ m-e̱s u̱n be-de Shir à. Shir to̱mne̱ me̱, u̱m ru̱ru̱ wo̱ Ma-to̱ m-Re̱re̱m.
19 Respondeu-lhe o anjo: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado para falar-te e trazer-te estas boas-novas.
20 Amba wo̱ go̱ks to̱m re o̱ he m-warag o-nip á, u̱n kashi o-da á. Remen wo̱ go̱ks á, wo̱a hoks m-te̱pe̱r á, wo̱a she'et ba m-te̱pe̱r har ho̱-de ma-u̱t re rwu̱u̱nte̱ o-nip à.”
20 Todavia, ficarás mudo e não poderás falar até ao dia em que estas coisas venham a realizar-se; porquanto não acreditaste nas minhas palavras, as quais, a seu tempo, se cumprirão.
21 Ka da-o̱, hun-ne̱ ro̱ Zakaraya u̱r-'er. Ye̱ ro̱ u̱s-barag yo rwo̱'e̱ wu̱ she'etu̱nte̱ n-me̱ u̱n Pyo-o̱ Shir à.
21 O povo estava esperando a Zacarias e admirava-se de que tanto se demorasse no santuário.
22 Da-o̱ wu̱ rwu̱u̱ne̱ n-do̱ à, wu̱ hoks ye̱ m-te̱pse̱ á, ye̱ napu̱ru̱ u̱nze wu̱ hyante̱ u̱t-hyangan u̱n Pyo-o̱ Shir. Wu̱ hoks m-te̱pe̱r á, amba wu̱ kutu̱ru̱ ye̱ u̱t-kom u̱t-kom.
22 Mas, saindo ele, não lhes podia falar; então, entenderam que tivera uma visão no santuário. E expressava-se por acenos e permanecia mudo.
23 Bo̱ da-o̱ u̱n wu̱ o̱ u̱n gu̱w-mo̱ Shir u̱n Pyo-o̱ Shir teeste̱ à, Zakaraya ji'u̱ru̱ o-hur.
23 Sucedeu que, terminados os dias de seu ministério, voltou para casa.
24 Bo̱ a nomte̱ ya o-da hiin à, ne'a u̱n wu̱ Erisabatu kumu̱ru̱ u̱r-uub wu̱ wuku̱ru̱ o-hur, har re̱ng-u̱s taan.
24 Passados esses dias, Isabel, sua mulher, concebeu e ocultou-se por cinco meses, dizendo:
25 Wu̱ ze̱e̱ru̱, “M-mo̱ka de ka u̱r-ho̱, Wan-Ko̱yan guug me̱. Wu̱ dossu̱te̱ me̱ m-'e̱ be-de u̱n hun-ne̱!”
25 Assim me fez o Senhor, contemplando-me, para anular o meu opróbrio perante os homens.
26 Da-o̱ Erisabatu ro u̱r-uub ne̱ re̱ng-u̱s cind à, Shir to̱mnu̱ru̱ wan-to̱m-wu̱ u̱n wu̱ jin-de u̱n wu̱ Gebu̱re̱ u̱n o̱ ken bo̱-o̱ n-me̱ o-Gariri jin-de u̱n o̱, o-Nazaret.
26 No sexto mês, foi o anjo Gabriel enviado, da parte de Deus, para uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 A to̱mu̱nte̱ wu̱ be-de u̱n wu̱ ken wan-ne'a-wu̱, wu̱ nape̱ campo̱ á, wu̱ Yusuhu ro u̱r-ryap à. Yusuhu co̱ u̱n jit-u̱r ko-Gwo̱mo Dawuda wu̱ rwu̱u̱ne̱. Jin-de u̱n ka wan-ne'a-wu̱ Meri.
27 a uma virgem desposada com certo homem da casa de Davi, cujo nome era José; a virgem chamava-se Maria.
28 Ko wan-to̱m-wu̱ Shir haante̱ be-de u̱n wu̱. Wu̱ gassu̱ru̱ Meri, “Wan-Ko̱yan ro̱ u̱n wo̱ ne̱, komo wu̱ ya'ag wo̱ u̱r-ho̱!”
28 E, entrando o anjo aonde ela estava, disse: Alegra-te, muito favorecida! O Senhor é contigo.
29 Hur-u̱r Meri do̱'u̱ru̱ wu̱ bo̱ wu̱ ho̱ge̱ ma-to̱ u̱n ko-wan-to̱m-wu̱ Shir à, wu̱ ze̱e̱ru̱, u̱n hur-de u̱n wu̱, “¿Ya u̱n go̱n gas-de ne̱ de ka?”
29 Ela, porém, ao ouvir esta palavra, perturbou-se muito e pôs-se a pensar no que significaria esta saudação.
30 Ko wan-to̱m-wu̱ Shir ze̱e̱ru̱ wu̱, “Meri, wo̱ ho̱ge̱ o-gye̱r á! Shir ya'ag wo̱ u̱r-ho̱!
30 Mas o anjo lhe disse: Maria, não temas; porque achaste graça diante de Deus.
31 Gwo̱tbe̱ wo̱a nom u̱r-uub, o met wà, komo wo̱a ege̱ wu̱ u̱r-jin Ye̱so.
31 Eis que conceberás e darás à luz um filho, a quem chamarás pelo nome de Jesus.
32 Wu̱a nom u̱t-go̱s, a eeg wu̱, wà-wu̱ u̱n Shir n-To̱n. Wan-Ko̱yan Shir a sagbe̱ wu̱ u̱t-gwo̱mo, bo̱ Dawuda ro à,
32 Este será grande e será chamado Filho do Altíssimo; Deus, o Senhor, lhe dará o trono de Davi, seu pai;
33 wu̱a nom gwo̱mo-to̱ u̱n jit-o Yakubu ba m-ta, gwo̱mo-to̱ u̱n wu̱ to̱a te á!”
33 ele reinará para sempre sobre a casa de Jacó, e o seu reinado não terá fim.
34 Meri ze̱e̱ru̱ ko-wan-to̱m-wu̱ Shir, “Me̱ wan-ne'a-wu̱, me̱ nap campo̱ á. ¿Re ne̱ o̱ ka rii-yo he m-nome̱?”
34 Então, disse Maria ao anjo: Como será isto, pois não tenho relação com homem algum?
35 Wan-to̱m-wu̱ Shir shasu̱ru̱ wu̱, “Ku̱kt-o̱ Shir a haan be u̱n du, u̱n 'wo̱ns-mo̱ Shir ne̱ n-To̱n, remen kaane̱ wo̱a nom u̱r-uub. Ka wà-wu̱, wu̱ o he m-mat à, wu̱t u̱r-ba'as á, remen kaane̱ a eeg wu̱ wà-wu̱ u̱n Shir.
35 Respondeu-lhe o anjo: Descerá sobre ti o Espírito Santo, e o poder do Altíssimo te envolverá com a sua sombra; por isso, também o ente santo que há de nascer será chamado Filho de Deus.
36 Baks ko-yan-baag-o ru Erisabatu. A ro ze̱e̱g wu̱a met yakar á, amba wu̱ ka m-mo̱ka u̱r-uub ne̱ re̱ng-u̱s cind, ko-mo̱ng-wu̱ komo.
36 E Isabel, tua parenta, igualmente concebeu um filho na sua velhice, sendo este já o sexto mês para aquela que diziam ser estéril.
37 Yatt rii-yo Shir a hoks m-no̱m á.”
37 Porque para Deus não haverá impossíveis em todas as suas promessas.
38 Meri ze̱e̱ru̱, “Me̱ ko-gu̱w-wu̱ Wan-Ko̱yan wu̱ u̱m ro̱, Shir zee kaane̱ bo̱ o ze̱e̱ à.” Ka da-de wan-to̱m-wu̱ Shir argu̱ru̱.
38 Então, disse Maria: Aqui está a serva do Senhor; que se cumpra em mim conforme a tua palavra. E o anjo se ausentou dela.
39 Bo̱ rewete̱ u̱t-ho̱ hiin à, Meri zo̱ngu̱ru̱ ho̱r-m-ho̱r wu̱ heet o̱ ken bo̱-o̱ u̱n dor-to̱ u̱n dak-o̱ o-Judiya.
39 Naqueles dias, dispondo-se Maria, foi apressadamente à região montanhosa, a uma cidade de Judá,
40 Wu̱ co̱wu̱ru̱ hur-o Zakaraya, wu̱ gassu̱ru̱ Erisabatu.
40 entrou na casa de Zacarias e saudou Isabel.
41 Bo̱ Erisabatu ho̱gu̱te̱ gas-u̱r Meri à, wan-yaar-wu̱ ro̱ u̱n me̱n-to̱ u̱n wu̱ à nuktu̱ru̱. Ku̱kt-o̱ Shir garamsu̱ru̱ Erisabatu.
41 Ouvindo esta a saudação de Maria, a criança lhe estremeceu no ventre; então, Isabel ficou possuída do Espírito Santo.
42 Wu̱ 'yonsu̱ru̱ u̱s-co̱r wu̱ ze̱e̱ru̱, “O jiishte̱ ne'a-ne̱ kap o-kwu̱m, komo ko-ya-o-kwu̱m-wu̱ ka wà-wu̱ o he m-mat à!
42 E exclamou em alta voz: Bendita és tu entre as mulheres, e bendito o fruto do teu ventre!
43 ¿Remen yan o̱ u̱m hette̱ kum u̱n ka rii caari-yo, inu u̱n Go̱s-wu̱ heenu̱te̱ me̱ u̱t-tu̱w?
43 E de onde me provém que me venha visitar a mãe do meu Senhor?
44 Da-o̱ u̱m ho̱ge̱ gas u̱n du à, wan-yaar-wu̱ ro̱ n-me̱ u̱n me̱n-u̱t re à nuktu̱ru̱ o-zak.
44 Pois, logo que me chegou aos ouvidos a voz da tua saudação, a criança estremeceu de alegria dentro de mim.
45 Ko-ya-o-kwu̱m-wu̱, wu̱ go̱kse̱ rii-yo Wan-Ko̱yan ze̱e̱ wu̱a nom à!”
45 Bem-aventurada a que creu, porque serão cumpridas as palavras que lhe foram ditas da parte do Senhor.
46 Meri ze̱e̱ru̱,
46 Então, disse Maria: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 Ho̱o̱g-m re no̱mo̱g o-zak remen Shir Wan-Gwu̱ re,
47 e o meu espírito se alegrou em Deus, meu Salvador,
48 Remen wu̱ bakste̱ u̱n me̱ ne̱ re̱k-wu̱,
48 porque contemplou na humildade da sua serva. Pois, desde agora, todas as gerações me considerarão bem-aventurada,
49 remen rii-yo u̱r-bon yo wu̱ jiishe̱ m-'wo̱ns nomo me̱ à.
49 porque o Poderoso me fez grandes coisas. Santo é o seu nome.
50 O-caara ha-mo̱ o-caara,
50 A sua misericórdia vai de geração em geração sobre os que o temem.
51 Wu̱ nekste̱ kom-o̱ u̱n wu̱, o̱ u̱r-be̱e̱b,
51 Agiu com o seu braço valorosamente; dispersou os que, no coração, alimentavam pensamentos soberbos.
52 Wu̱ doste̱ caari-ye̱ u̱n gwo̱mo-ne̱
52 Derribou do seu trono os poderosos e exaltou os humildes.
53 Wu̱ cokste̱ yan-me̱r u̱n rii-yo u̱r-bon,
53 Encheu de bens os famintos e despediu vazios os ricos.
54 Wu̱ e̱ste̱ ma-to̱ u̱n wu̱ to̱ wu̱ no̱me̱ u̱n ya-n-ga-ye̱ ne̱ à,
54 Amparou a Israel, seu servo, a fim de lembrar-se da sua misericórdia
55 Wu̱ kutute̱ Ibrahi u̱r-'wo̱n
55 a favor de Abraão e de sua descendência, para sempre, como prometera aos nossos pais.
56 Meri she'ete̱ u̱ntu̱n re̱ng-u̱s tet u̱n Erisabatu ne̱, ka da-de wu̱ ji'u̱ru̱ o-hur.
56 Maria permaneceu cerca de três meses com Isabel e voltou para casa.
57 Bo̱ da-o wo̱o̱ne̱ o̱ Erisabatu hette̱ mat u̱n wà u̱n wu̱ à, wu̱ matu̱ru̱ wan-campo̱.
57 A Isabel cumpriu-se o tempo de dar à luz, e teve um filho.
58 Yan-bo̱r-se u̱n wu̱, u̱n o̱r ru u̱n wu̱ ne̱ ho̱gu̱ru̱ rii-yo u̱r-bon, yo Wan-Ko̱yan nome̱ wu̱ à, ye̱ guuru̱ wu̱ o-zak.
58 Ouviram os seus vizinhos e parentes que o Senhor usara de grande misericórdia para com ela e participaram do seu regozijo.
59 Bo̱ ka wà-wu̱ wo̱o̱ste̱ ho̱-u̱t eer à, ye̱ heetu̱ru̱ wu̱ a koot wu̱, komo ye̱ egetu̱ wu̱ u̱r-jin Zakaraya, de ma tato u̱n wu̱.
59 Sucedeu que, no oitavo dia, foram circuncidar o menino e queriam dar-lhe o nome de seu pai, Zacarias.
60 Amba inu u̱n wu̱ ze̱e̱ru̱, “Ay! Jin-de a he wu̱ m-aag à Yohana wu̱.”
60 De modo nenhum! Respondeu sua mãe. Pelo contrário, ele deve ser chamado João.
61 Ye̱ ze̱e̱ru̱ wu̱, “No̱tt ka jin-de u̱n baag-o no̱ á!”
61 Disseram-lhe: Ninguém há na tua parentela que tenha este nome.
62 Ka da-o̱ ye̱ te̱psu̱ru̱ tato u̱n wu̱ u̱t-kom, ye̱ citu̱ru̱ wu̱ ko̱ de ke jin-de wu̱ co̱ne̱ a ege̱ ka wà-wu̱.
62 E perguntaram, por acenos, ao pai do menino que nome queria que lhe dessem.
63 Zakaraya nomu̱ru̱ u̱t-ma u̱n ye̱ ne̱ u̱t-kom ye̱ hante̱ wu̱ rii-yo m-ge̱n, wu̱ ge̱nu̱ru̱, “Jin-de u̱n wu̱ Yohana.” Ye̱ bo̱pu̱ru̱ o-nu!
63 Então, pedindo ele uma tabuinha, escreveu: João é o seu nome. E todos se admiraram.
64 U̱n ka da-o̱ Zakaraya hoksu̱ru̱ m-te̱pe̱r, wu̱ ciru̱ru̱ bo̱ngo̱n-de Shir.
64 Imediatamente, a boca se lhe abriu, e, desimpedida a língua, falava louvando a Deus.
65 Yan-bo̱r-se u̱n wu̱ kap ho̱gu̱ru̱ o-gye̱r, komo ka ma-to̱ pa'u̱ru̱ kap dor-to̱ u̱n dak-o̱ o-Judiya.
65 Sucedeu que todos os seus vizinhos ficaram possuídos de temor, e por toda a região montanhosa da Judeia foram divulgadas estas coisas.
66 Ko̱ wu̱ ke wu̱ ho̱ge̱ to̱ à, wu̱ cekru̱ru̱ wu̱ citu̱ru̱, “¿Ya ne̱ ka wà-wu̱ he m-warag? Remen te̱ hyanag cas be̱e̱b-de u̱n Wan-Ko̱yan ro̱ u̱n wu̱ ne̱.”
66 Todos os que as ouviram guardavam-nas no coração, dizendo: Que virá a ser, pois, este menino? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Ku̱kt-o̱ Shir garamsu̱te̱ Zakaraya tato Yohana wu̱ rwo̱ro̱g to̱m-o̱ Shir.
67 Zacarias, seu pai, cheio do Espírito Santo, profetizou, dizendo:
68 “A bu̱m no̱ Go̱s-wu̱, Shir wu̱ u̱n ya-o-Isra!
68 Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e redimiu o seu povo,
69 Wu̱ kumutu̱ na caari-wu̱ u̱n ko-yan-Gwu̱,
69 e nos suscitou plena e poderosa salvação na casa de Davi, seu servo,
70 Wu̱ e̱ssu̱tu̱ na u̱t-ma be-de u̱n yan-rwo̱r u̱n ma-to̱
70 como prometera, desde a antiguidade, por boca dos seus santos profetas,
71 remen wu̱ guut na u̱n kom-to̱ u̱n yan-yage̱-u̱t na,
71 para nos libertar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos odeiam;
72 Wu̱ ho̱gu̱te̱ 'wo̱n-de u̱n ya-n-ga-ye̱ na
72 para usar de misericórdia com os nossos pais e lembrar-se da sua santa aliança
73 — ausente —
73 e do juramento que fez a Abraão, o nosso pai,
74 — ausente —
74 de conceder-nos que, livres das mãos de inimigos, o adorássemos sem temor,
75 remen kashi u̱r-she'et ba m-ku̱ko̱p,
75 em santidade e justiça perante ele, todos os nossos dias.
76 “Wo̱, wà re a eeg wo̱ wan-Rwo̱r
76 Tu, menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque precederás o Senhor, preparando-lhe os caminhos,
77 o ru̱ru̱te̱ hun-ne̱ ye̱ u̱n wu̱,
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, no redimi-lo dos seus pecados,
78 Shir na ro̱ u̱r-'wo̱n ne̱.
78 graças à entranhável misericórdia de nosso Deus, pela qual nos visitará o sol nascente das alturas,
79 dea rwu̱u̱n karara n-to̱n u̱n ye̱
79 para alumiar os que jazem nas trevas e na sombra da morte, e dirigir os nossos pés pelo caminho da paz.
80 Ka wà-wu̱ bo̱'o̱su̱te̱, komo u̱r-be̱e̱b de u̱n Ku̱kt-o Shir ne̱. Wu̱ she'ete̱ u̱n dak-o̱ o-dákár, har se̱ da-o̱ wu̱ rwu̱u̱ne̱ cas be-de u̱n hun-ne̱ ye̱ o-Isra.
80 O menino crescia e se fortalecia em espírito. E viveu nos desertos até ao dia em que havia de manifestar-se a Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.