Lucas 11
uth (UTH) vs ACF
1 De ken ho̱-de Ye̱so ro̱ u̱n ko̱n-se u̱n Shir u̱n de ken be-de. Bo̱ wu̱ komte̱ à, wan-gaan be-de u̱n yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ ze̱e̱ru̱ wu̱, “Go̱s-wu̱, yoosu̱ te̱ bo̱ te̱ he ko̱n u̱n Shir à, bo̱ Yohana yoose̱ yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ à.”
1 E aconteceu que, estando ele a orar num certo lugar, quando acabou, lhe disse um dos seus discípulos: Senhor, ensina-nos a orar, como também João ensinou aos seus discípulos.
2 Ye̱so ze̱e̱ru̱ ye̱, “Da-o̱ no̱ ro̱ u̱n ko̱n-se u̱n Shir à, ze̱e̱ no̱ kaane̱:
2 E ele lhes disse: Quando orardes, dizei: Pai nosso, que estás nos céus, santificado seja o teu nome; venha o teu reino; seja feita a tua vontade, assim na terra, como no céu.
3 Ya te̱ rii-yo m-re̱ yo u̱n ko̱ de ke ho̱-de, yo te̱ o-hoob à.
3 Dá-nos cada dia o nosso pão cotidiano;
4 Soksu̱ te̱ ba'as u̱n te̱,
4 E perdoa-nos os nossos pecados, pois também nós perdoamos a qualquer que nos deve, e não nos conduzas à tentação, mas livra-nos do mal.
5 Komo Ye̱so ze̱e̱ru̱ yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱, “A zee wan-gaan be-u̱r no̱ haag hur-o nay u̱n wu̱ m-te̱t da-o pu̱rge̱, wu̱ zee, ‘Nay, mu̱u̱gu̱ me̱ sho̱n-u̱t tet-to̱ u̱t-ga.
5 Disse-lhes também: Qual de vós terá um amigo, e, se for procurá-lo à meia-noite, e lhe disser: Amigo, empresta-me três pães,
6 Wu̱ ken nay re wu̱, wu̱ rwu̱u̱ne̱ u̱r-hew à, wu̱ wo̱o̱nte̱ u̱n hur-o re, amba me̱tt rii-yo m-re̱ yo u̱m he wu̱ m-'ya á!’
6 Pois que um amigo meu chegou a minha casa, vindo de caminho, e não tenho que apresentar-lhe;
7 A zee komo nay ru shasu̱nte̱ n-me̱ o-hur, ‘Wo̱ su me̱ á! U̱m tegu̱ssu̱te̱ ish, komo me̱ do̱mb u̱n yakar re ne̱. Man hoks m-ine̱ u̱m ye'et wo̱ rii á.’
7 Se ele, respondendo de dentro, disser: Não me importunes; já está a porta fechada, e os meus filhos estão comigo na cama; não posso levantar-me para tos dar;
8 Me̱ no̱ m-ru̱re̱, u̱rege̱ ma wu̱ ine̱ remen wu̱ ya'aste̱ wo̱ ka sho̱n-to̱ u̱t-ga to̱ remen wo̱ nay u̱n wu̱ á, wu̱a ine̱ wu̱ ya'aste̱ wo̱ kap rii-yo o co̱ne̱ à, remen wo̱ ho̱ge̱ 'e̱-mo̱ u̱n 'yons u̱n wu̱ o se̱ngu̱te̱ wu̱ m-cit á.
8 Digo-vos que, ainda que não se levante a dar-lhos, por ser seu amigo, levantar-se-á, todavia, por causa da sua importunação, e lhe dará tudo o que houver mister.
9 “Remen kaane̱ u̱m ze̱e̱g no̱: Ko̱n no̱, Shir a 'ye no̱, hoob no̱, no̱a kum, ko̱'o̱t no̱ ish, Shir a tikshe̱ no̱.
9 E eu vos digo a vós: Pedi, e dar-se-vos-á; buscai, e achareis; batei, e abrir-se-vos-á;
10 Remen kap ye̱ ko̱ne̱ à, Shir a 'ye ye̱, komo ye̱ ho̱o̱be̱ à, ye̱a kum, komo wu̱ ko̱'o̱te̱ ish à, Shir a tikshe̱ wu̱.
10 Porque qualquer que pede recebe; e quem busca acha; e a quem bate abrir-se-lhe-á.
11 Ho̱gu̱ no̱, no̱ tat-ne̱, da-o̱ wà ru ko̱ne̱ o-jan, ¿wo̱a 'ye wu̱ o-hwo̱?
11 E qual o pai de entre vós que, se o filho lhe pedir pão, lhe dará uma pedra? Ou, também, se lhe pedir peixe, lhe dará por peixe uma serpente?
12 Komo da-o̱ wà ru ko̱ne̱ u̱r-ge̱, ¿wo̱a 'ye wu̱ o-tot? Ay!
12 Ou, também, se lhe pedir um ovo, lhe dará um escorpião?
13 No̱ yan-me̱n-u̱t jaas-to̱, no̱ nak 'ya u̱n yakar no̱ rii-yo u̱r-bon. ¿Re he m-no̱m u̱n ne̱, tato no̱ n-to̱n ro̱tte̱ a 'ye ye̱ ko̱ne̱ wu̱ Ku̱kt-o u̱n wu̱ á? Eba, wu̱a 'ye ye̱!”
13 Pois se vós, sendo maus, sabeis dar boas dádivas aos vossos filhos, quanto mais dará o Pai celestial o Espírito Santo àqueles que lho pedirem?
14 Wu̱ ken ne̱t-wu̱ ro m-hoks m-te̱pe̱r á, remen ya-u̱t-ko̱t daag wu̱ u̱r-hi. Ye̱so ruutu̱ru̱ ka ya-u̱t-ko̱t ye̱, ka da-o̱ ka ne̱t-wu̱ hoksu̱ru̱ m-te̱pe̱r.
14 E estava ele expulsando um demônio, o qual era mudo. E aconteceu que, saindo o demônio, o mudo falou; e maravilhou-se a multidão.
15 Amba ye̱ ken hun-ne̱ ye̱ ze̱e̱ru̱, “Beru̱zabur wu̱, ko-Gwo̱mo-wu̱ u̱n ya-u̱t-ko̱t, wu̱ ya'e̱ wu̱ u̱r-be̱e̱b de u̱n ruut u̱n ye̱.”
15 Mas alguns deles diziam: Ele expulsa os demônios por Belzebu, príncipe dos demônios.
16 Komo ye̱ ken ye̱ co̱no̱g ye̱ ceeb Ye̱so. Remen kaane̱ ye̱ citu̱ru̱, wu̱ kute̱ ye̱ u̱t-hyat ye̱ nept Shir ya'e̱ wu̱.
16 E outros, tentando-o, pediam-lhe um sinal do céu.
17 Amba Ye̱so napu̱ru̱ yo ye̱ ro̱ u̱s-barag à, wu̱ ze̱e̱ru̱ ye̱, “Ko̱ o̱ ke dak-o̱ wo̱nge̱ hi u̱n de u̱n o̱ kwu̱ku̱r u̱r-kwu̱ku̱r ye̱ ma'aste̱ m-dum u̱n hi u̱n de u̱n ye̱ ka dak-o̱ a she'et de̱e̱n á. Hur-o̱ wo̱nge̱ hi u̱n de u̱n o̱ à, o̱ he de m-e̱s á.
17 Mas, conhecendo ele os seus pensamentos, disse-lhes: Todo o reino, dividido contra si mesmo, será assolado; e a casa, dividida contra si mesma, cairá.
18 U̱rege̱ gwo̱mo-to̱ u̱n ko-Gwo̱mo-wu̱ u̱n ya-u̱t-ko̱t wo̱ngu̱te̱, to̱ ro̱ m-dum u̱n hi u̱n de u̱n to̱, ¿re he m-no̱m to̱ she'ette̱? No̱ ze̱e̱g u̱m ruute̱ ya-u̱t-ko̱t remen Beru̱zabur ya'ag me̱ u̱r-be̱e̱b de m-no̱m kaane̱.
18 E, se também Satanás está dividido contra si mesmo, como subsistirá o seu reino? Pois dizeis que eu expulso os demônios por Belzebu.
19 U̱rege̱ kaane̱ o̱ me̱ ye̱ m-ruut, re ne̱ ¿yan-do̱re̱-m no̱ ro̱ ye̱ m-ruute̱ ne̱? Yan-do̱re̱-m no̱ ye̱a hyen no̱ ba'asu̱te̱ no̱ hond hond á!
19 E, se eu expulso os demônios por Belzebu, por quem os expulsam vossos filhos? Eles, pois, serão os vossos juízes.
20 Ai ka rii-yo u̱m nome̱ u̱n be̱e̱b-de Shir o̱ rwo̱'e̱ u̱m ruute̱ ya-u̱t-ko̱t, kaane̱, komo a kutute̱ no̱ o̱ ka gwo̱mo-to̱ Shir ro̱ be-u̱r no̱.
20 Mas, se eu expulso os demônios pelo dedo de Deus, certamente a vós é chegado o reino de Deus.
21 “Da-o̱ ko-be̱e̱b ro u̱n 'er-de u̱n hur-o̱ u̱n wu̱ u̱n po̱r-to̱ u̱n wu̱ ne̱, wu̱a gu hur-o̱ u̱n wu̱ u̱n saw-to̱ u̱n wu̱ ne̱.
21 Quando o valente guarda, armado, a sua casa, em segurança está tudo quanto tem;
22 Amba da-o̱ wu̱ jiishe̱ wu̱ m-'wo̱ns he̱be̱ wu̱ à, wu̱a hoks wu̱, wu̱a rumus wu̱ saw-to̱ u̱n wu̱ to̱ u̱r-gu̱n kap to̱ wu̱ sekte̱ hur-de u̱n wu̱ à. Wu̱ wo̱nge̱ ye̱ ken ye̱ saw-to̱ u̱n wu̱.
22 Mas, sobrevindo outro mais valente do que ele, e vencendo-o, tira-lhe toda a sua armadura em que confiava, e reparte os seus despojos.
23 “Ko̱ wu̱ ke wu̱ ro̱ u̱n ho̱n u̱n me̱ ne̱ à, ko-yan-yage̱-u̱t re wu̱, ko̱ wu̱ ke wu̱ yage̱ me̱ m-gu m-mo̱ro̱gse̱ à, cakarse̱-mo̱ wu̱ ro̱tte̱.
23 Quem não é comigo é contra mim; e quem comigo não ajunta, espalha.
24 “Da-o̱ wa-u̱t-ko̱t ru be-de u̱n ne̱t, wu̱ ro̱ m-do̱re̱ u̱n dak-u̱t 'hwo̱'o̱g-to̱ u̱n hoob-o̱ u̱n be-de m-co̱w wu̱ wu̱wu̱te̱. U̱rege̱ wu̱ kum á, wu̱ ro̱ m-ze̱e̱ u̱n hi u̱n de u̱n wu̱, ‘Man warag u̱n hur-o re.’
24 Quando o espírito imundo tem saído do homem, anda por lugares secos, buscando repouso; e, não o achando, diz: Tornarei para minha casa, de onde saí.
25 Wu̱ warge̱ wu̱ 'wosse̱ ka hur-o̱ cas cas u̱r-bon ne̱.
25 E, chegando, acha-a varrida e adornada.
26 Ka da-de wu̱ haaru̱ wu̱ bandu̱ru̱ ye̱ ken ye̱ ne̱n ta'yoor-ye̱ jiishe̱ wu̱ m-zo̱m à, ye̱ haaru̱ ye̱ she'etu̱ru̱ kane̱. Da-o̱ ye̱ komse̱ kap à, go̱m-o̱ u̱n ka ne̱t-wu̱ m-mo̱ka o̱a jiish o̱ n-ga.”
26 Então vai, e leva consigo outros sete espíritos piores do que ele e, entrando, habitam ali; e o último estado desse homem é pior do que o primeiro.
27 Bo̱ Ye̱so komte̱ m-ze̱e̱ kaane̱ à, wu̱ ken ne'a-wu̱ te̱pru̱nu̱ru̱ n-me̱ u̱n bu̱u̱g-de u̱n hun-ne̱, wu̱ ze̱e̱ru̱ Ye̱so, “Ko-wa-o-kwu̱m-wu̱, ka ne'a-wu̱ mate̱ wu̱ gu̱t wo̱ à.”
27 E aconteceu que, dizendo ele estas coisas, uma mulher dentre a multidão, levantando a voz, lhe disse: Bem-aventurado o ventre que te trouxe e os peitos em que mamaste.
28 Amba Ye̱so shasu̱ru̱, “Ye̱ ma ya-o-zak-ye̱, ye̱ ho̱ge̱ Ma-to̱ Shir ye̱ do̱re̱ to̱ à!”
28 Mas ele disse: Antes bemaventurados os que ouvem a palavra de Deus e a guardam.
29 Bo̱ hun-ne̱ mo̱rge̱ be-u̱r Ye̱so à, wu̱ se̱ngu̱ru̱ m-ze̱e̱, “Hun-ne̱ ye̱ m-mo̱ka ro̱ u̱n me̱n-u̱t jaas-to̱ ne̱! Ye̱ ro̱ m-cit a kute̱ ye̱ u̱t-hyat, amba ko̱ o-gaan man kute̱ ye̱ á se hyat-u̱t Yunana.
29 E, ajuntando-se a multidão, começou a dizer: Maligna é esta geração; ela pede um sinal; e não lhe será dado outro sinal, senão o sinal do profeta Jonas;
30 Yunana napa-o̱ be-de u̱n hun-ne̱ ye̱ o-Neneba, kaane̱ komo Wà-wu̱ u̱n ne̱t napa-o̱ be-de u̱n hun-ne̱ ye̱ m-mo̱ka.
30 Porquanto, assim como Jonas foi sinal para os ninivitas, assim o Filho do homem o será também para esta geração.
31 Ho̱-de m-piish u̱t-ma, gwo̱mo-de o-Sheba [ne'a] wu̱a ine̱ eso wu̱ kute̱ ye̱ ba'as-de u̱n ye̱, remen wu̱ neknu̱te̱ rwu̱u̱n-mo̱ u̱n dak-o̱ u̱n wu̱, wu̱ ho̱gu̱te̱ yoos-de u̱s-we̱e̱r de ma ko-Gwo̱mo Suremanu. Me̱ no̱ m-ru̱re̱, wu̱ ken wu̱ ro̱ ko̱n wu̱ jiishe̱ Suremanu à.
31 A rainha do sul se levantará no juízo com os homens desta geração, e os condenará; pois até dos confins da terra veio ouvir a sabedoria de Salomão; e eis aqui está quem é maior do que Salomão.
32 Ho̱-de u̱n piish u̱t-ma hun-ne̱ ye̱ o-Neneba ye̱a ine̱ ye̱ cit no̱, remen ye̱ yagu̱te̱ no̱m u̱r-ba'as da-o̱ ye̱ ho̱ge̱ Yunana ro̱ m-rwo̱r u̱n Ma-to̱ Shir à, me̱ no̱ m-ru̱re̱ komo, wu̱ ken wu̱ ro̱ ko̱n kane̱ wu̱ jiishe̱ Yunana à!
32 Os homens de Nínive se levantarão no juízo com esta geração, e a condenarão; pois se converteram com a pregação de Jonas; e eis aqui está quem é maior do que Jonas.
33 “Yatt-wu̱ he do̱ u̱r-pitirra wu̱ wuku̱ru̱ de á, ko̱ wu̱ ho̱kku̱ru̱ de o-shaar á, amba wu̱a sek de n-to̱n remen hun-ne̱ hyenet m-cecas bo̱ ye̱ ro̱ m-co̱wo̱n n-me̱ à.
33 E ninguém, acendendo uma candeia, a põe em oculto, nem debaixo do alqueire, mas no velador, para que os que entram vejam a luz.
34 Ya yish no̱ ro̱ u̱ntu̱n u̱r-pitirra, u̱n wu̱r-o no̱. U̱rege̱ yish no̱ ro̱ ke̱rke̱r, wu̱r-o no̱ kap o̱a no̱m kyarkyar, amba yish no̱ ro u̱r-bon ne̱ á, wu̱r-o no̱ kap o̱a ma'as n-me̱ o-comb.
34 A candeia do corpo é o olho. Sendo, pois, o teu olho simples, também todo o teu corpo será luminoso; mas, se for mau, também o teu corpo será tenebroso.
35 Ceker no̱ u̱r-bon ne̱, yo no̱ deke̱ nip-o̱ à, nip-o jip bo̱-to̱ á.
35 Vê, pois, que a luz que em ti há não sejam trevas.
36 Kang-o̱ o-gaan, u̱rege̱ no̱ co̱no̱g no̱ nep Shir, wu̱a ru̱ru̱ no̱ kap yo ro̱ o-nip à. U̱rege̱ ko̱ raag-o gaan no̱ 'yar yo ro̱ o-nip á, o̱a no̱m sa o zee no̱ ro̱ u̱r-she'et be-de u̱r-pitirra.”
36 Se, pois, todo o teu corpo é luminoso, não tendo em trevas parte alguma, todo será luminoso, como quando a candeia te ilumina com o seu resplendor.
37 Bo̱ Ye̱so komte̱ u̱t-ma à, ko-Parisa banu̱ru̱ wu̱ re̱ u̱n rii-yo m-re̱. Wu̱ co̱wu̱ru̱ n-me̱ wu̱ she'etu̱ru̱ tara wu̱ reet.
37 E, estando ele ainda falando, rogou-lhe um fariseu que fosse jantar com ele; e, entrando, assentou-se à mesa.
38 Ka ko-Parisa-wu̱ bo̱pu̱ru̱ o-nu da-o̱ wu̱ hyane̱ Ye̱so wu̱ sapt u̱t-kom á.
38 Mas o fariseu admirou-se, vendo que não se lavara antes de jantar.
39 Kaane̱ Go̱s-wu̱ ze̱e̱ wu̱, “M-mo̱ka no̱ Parisa-ne̱ no̱ ro̱ m-so'os jim-de u̱r-ibitte̱ u̱t-ko̱k ne̱, amba me̱-u̱r no̱ ro̱ cip u̱n hu ne̱.
39 E o Senhor lhe disse: Agora vós, os fariseus, limpais o exterior do copo e do prato; mas o vosso interior está cheio de rapina e maldade.
40 Raag-ne̱! Shir, wu̱ no̱me̱ u̱r-do̱ à, wu̱ no̱me̱ u̱r-me̱!
40 Loucos! Quem fez o exterior não fez também o interior?
41 Amba ya'as no̱ ko̱o̱b-ne̱ yo ro̱ n-me̱ u̱r-ibitte̱ u̱t-ko̱k ne̱ à, Shir a so'osu̱ no̱ ko̱ yo ke rii-yo.
41 Antes dai esmola do que tiverdes, e eis que tudo vos será limpo.
42 “Tu no̱ yish Parisa-ne̱, remen rii-yo o-gye̱r yo be-u̱r no̱, no̱ m-ya'as u̱n Shir o-gaan be-de u̱n o̱p u̱n ko̱ yo ke rii-yo no̱ m-kum da-o̱ m-ce ko̱ yo ro̱ de̱e̱n á. U̱n hwo̱r ne̱, u̱n to̱ ken saw-to̱ ne̱, amba no̱ m-no̱m o-nip á, komo no̱ co̱n Shir á. Yoos no̱ kap, no̱ jore̱ ko̱ o-gaan á.
42 Mas ai de vós, fariseus, que dizimais a hortelã, e a arruda, e toda a hortaliça, e desprezais o juízo e o amor de Deus. Importava fazer estas coisas, e não deixar as outras.
43 “Tu no̱ yish Parisa-ne̱, remen rii-yo gye̱r-yo no̱, no̱ co̱no̱g be-to̱ u̱r-she'et to̱ a e̱sse̱ u̱n ho̱n à, n-me̱ u̱n kuke̱-to̱ u̱n yoos u̱n Ma-to̱ Shir, no̱ cu̱n hun-ne̱ ye̱ kwu̱kt n-dak ye̱ gas no̱ be-de u̱t-baab m-o̱ ne̱.
43 Ai de vós, fariseus, que amais os primeiros assentos nas sinagogas, e as saudações nas praças.
44 Tu no̱ yish remen rii-yo gye̱r-yo be-u̱r no̱! Ya no̱ ro̱ u̱ntu̱n saag-se ba o-napa, se hun-ne̱ ro̱ m-yawag ba ye̱ u̱n nap á.”
44 Ai de vós, escribas e fariseus, hipócritas! que sois como as sepulturas que não aparecem, e os homens que sobre elas andam não o sabem.
45 Wan-gaan be-de u̱n yan-Napse̱ o-karamsa ze̱e̱ru̱ wu̱, “Wa-u̱r-Yoos, da-o̱ o ze̱e̱ kaane̱ à, o ci'ig te̱ u̱r-hur!”
45 E, respondendo um dos doutores da lei, disse-lhe: Mestre, quando dizes isso, também nos afrontas a nós.
46 Ye̱so shasu̱ru̱, “No̱ ma tu no̱ yish remen rii-yo gye̱r-yo yan-Napse̱ o-karamsa! No̱ sawsu̱te̱ hun-ne̱ u̱t-saw u̱n hi-to̱ u̱n ye̱, to̱ ro̱ ba m-re̱re̱m mo̱ m-saw á, amba no̱ u̱n hi u̱n no̱, no̱ hoks m-neks o-jow no̱ guut ye̱ m-saw u̱n ka saw-to̱ á.
46 E ele lhe disse: Ai de vós também, doutores da lei, que carregais os homens com cargas difíceis de transportar, e vós mesmos nem ainda com um dos vossos dedos tocais essas cargas.
47 Tu no̱ yish remen rii-yo gye̱r-yo be-u̱r no̱, no̱ ja'aste̱ saag-se u̱n yan-rwo̱r u̱n Ma-to̱ Shir, ka yan-rwo̱r u̱n Ma-to̱ Shir ye̱ ya-n-ga-ye̱ no̱ ho̱ à.
47 Ai de vós que edificais os sepulcros dos profetas, e vossos pais os mataram.
48 No̱ ma u̱n hi u̱n no̱, no̱ go̱kste̱ yo ya-n-ga-ye̱ no̱ ne̱ no̱me̱ à, ye̱ ho̱o̱g yan-rwo̱r u̱n Ma-to̱ Shir, no̱ komo no̱ maag saag-se u̱n ye̱ u̱t-raks.
48 Bem testificais, pois, que consentis nas obras de vossos pais; porque eles os mataram, e vós edificais os seus sepulcros.
49 Remen kaane̱, we̱e̱r-se Shir ze̱e̱g, ‘Man tomo̱ ye̱ yan-rwo̱r u̱n Ma-to̱ Shir u̱n yan-to̱m ne̱, ye̱a ho ye̱ ken ye̱, komo ye̱ ke ye̱ ken ye̱.’
49 Por isso diz também a sabedoria de Deus: Profetas e apóstolos lhes mandarei; e eles matarão uns, e perseguirão outros;
50 Shir a 'ye hun-ne̱ ye̱ u̱n ka da-o̱ u̱r-ko̱o̱b remen ye̱ ho̱o̱g yan-rwo̱r u̱n Ma-to̱ Shir kap, cin da-o̱ a no̱me̱ ho̱no o-dak à.
50 Para que desta geração seja requerido o sangue de todos os profetas que, desde a fundação do mundo, foi derramado;
51 Da-o̱ Keen ho̱'e̱ E̱ber à ha-mo̱ u̱n, da-o̱ hun-ne̱ ho'e̱ Zakaraya, (wu̱ a ho̱'e̱ u̱n te̱te̱-o̱ o-hana u̱n be-de ba m-ku̱ko̱p ne̱ n-me̱ u̱n Pyo-o̱ Shir). E̱e̱, me̱ no̱ m-ru̱re̱, hun-ne̱ ye̱ m-mo̱ka a su̱ u̱r-ko̱o̱b remen ye̱ kap!
51 Desde o sangue de Abel, até ao sangue de Zacarias, que foi morto entre o altar e o templo; assim, vos digo, será requerido desta geração.
52 “Tu no̱ yish remen rii-yo gye̱r-yo be-u̱r no̱ yan-Napse̱ o-karamsa! No̱ wukute̱ rii-yo m-tiksh u̱n ish-o̱ u̱n hur-o̱ u̱s-nap. No̱ co̱w á, no̱ we̱ne̱g komo ye̱ co̱ne̱ m-co̱w à.”
52 Ai de vós, doutores da lei, que tirastes a chave da ciência; vós mesmos não entrastes, e impedistes os que entravam.
53 Da-o̱ Ye̱so yage̱ ka be-de à, yan-Yoos-de o-karamsa u̱n Parisa-ne̱ taknu̱ru̱ ya'as u̱n Ye̱so u̱r-ba'as ba m-re̱re̱m. Ye̱ citu̱ru̱ wu̱ u̱s-cot de̱e̱n remen
53 E, dizendo-lhes ele isto, começaram os escribas e os fariseus a apertá-lo fortemente, e a fazê-lo falar acerca de muitas coisas,
54 ye̱ cept wu̱, ye̱ bu̱pt wu̱ m-ze̱e̱ u̱n rii-yo u̱r-ba'as.
54 Armando-lhe ciladas, e procurando apanhar da sua boca alguma coisa para o acusarem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.