João 5

uth (UTH) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Bo̱ u̱n káne̱, Ye̱so haaru̱ o̱ ken biki-o̱ u̱n Yahuda-ne̱ o̱ o-Urusharima. Ye̱so haaru̱ o̱.
1 Depois disso, houve uma festa dos judeus, e Jesus subiu a Jerusalém.
2 O̱ ken ish-o̱ ro kon o̱ a m-ze̱e̱ Ish-o̱ u̱n Ca à. O̱ ken kaw-o̱ ro̱ ko̱n kane̱ yow yow u̱n o̱ ne̱ a o̱ m-ze̱e̱ o-Basayada à, u̱n rem-de u̱n u̱t-Ibra. A rigimshite̱ o̱ u̱n sak-u̱t taan.
2 Há em Jerusalém, junto à porta das Ovelhas, um tanque, chamado em hebraico Betesda, que tem cinco pórticos.
3 Ya-u̱s-go̱m ro kon káne̱ po̱-ne̱, u̱n ryam-ne̱ ne̱, u̱n yan go̱m-o̱ u̱s-hwo̱ ne̱. Ye̱ ro̱ do̱mb do̱mb.
3 Nestes pórticos jazia um grande número de enfermos, de cegos, de coxos e de paralíticos, que esperavam o movimento da água.
4 — ausente —
4 {Pois de tempos em tempos um anjo do Senhor descia ao tanque e a água se punha em movimento. E o primeiro que entrasse no tanque, depois da agitação da água, ficava curado de qualquer doença que tivesse.}
5 Wu̱ ken ne̱t-wu̱ be-de u̱n ye̱ wu̱ no̱mo̱g hak-u̱r kwo̱o̱z u̱n o̱p u̱s-eer [38] wu̱ ro̱ u̱n ka go̱m-o̱.
5 Estava ali um homem enfermo havia trinta e oito anos.
6 Bo̱ Ye̱so hyente̱ wu̱ à, wu̱ nepste̱ wu̱ she'ete̱ u̱n ka go̱m-o̱ ne̱. Ye̱so citu̱ru̱ wu̱, “¿Ko̱ o co̱no̱g a dossu̱ wo̱ ka go̱m-o̱?”
6 Vendo-o deitado e sabendo que já havia muito tempo que estava enfermo, perguntou-lhe Jesus: Queres ficar curado?
7 Ka wan-go̱m wu̱ shasu̱ru̱, “Go̱s-wu̱, ai, me̱tt ne̱t-wu̱ he me̱ m-he̱'e̱dbe̱ m-ho̱, da-o̱ wan-to̱m-wu̱ Shir bu̱re̱ mo̱ á. Da-o̱ kap wan-to̱m-wu̱ Shir he̱'e̱be̱, wu̱ bu̱re̱ m-ho̱, da-o̱ me̱ ine̱ m-he̱'e̱be̱, wu̱ ken ba'u̱ru̱ me̱ m-he̱'e̱be̱.”
7 O enfermo respondeu-lhe: Senhor, não tenho ninguém que me ponha no tanque, quando a água é agitada; enquanto vou, já outro desceu antes de mim.
8 Ye̱so ze̱e̱ru̱ wu̱, “Ine̱ ge̱! Mos rii-o̱ u̱r-ru̱t o̱ ru, o neke̱.”
8 Ordenou-lhe Jesus: Levanta-te, toma o teu leito e anda.
9 U̱n gyept-o̱ u̱n yish, ka go̱m-o̱ argu̱ru̱ wu̱ m-ho'os. Wu̱ mossu̱ru̱ rii-o̱ ru̱t-o̱ u̱n wu̱. Wu̱ argu̱ru̱ jo.
9 No mesmo instante, aquele homem ficou curado, tomou o seu leito e foi andando. Ora, aquele dia era sábado.
10 Remen kááne̱, se̱k-ye̱ ye̱ u̱n Yahuda-ne̱ ze̱e̱ru̱ wu̱ a taase̱ go̱m à, “Ho̱-de u̱r-Wu̱we̱ de. U̱depe̱ o mos rii-o̱ u̱r-ru̱t o̱ ru á.”
10 E os judeus diziam ao homem curado: E sábado, não te é permitido carregar o teu leito.
11 Wu̱ shasu̱ru̱ ye̱, “Wu̱ taasu̱ me̱ go̱m à, wu̱ wu̱ ze̱e̱ u̱m mos rii-o̱ u̱r-ru̱t o̱ re, u̱m arag jo.”
11 Respondeu-lhes ele: Aquele que me curou disse: Toma o teu leito e anda.
12 Ye̱ citu̱ru̱ wu̱, “¿Wan wu̱ ne̱ ze̱e̱ wo̱ o mos rii-o̱ u̱r-ru̱t o ru, o neke̱?”
12 Perguntaram-lhe eles: Quem é o homem que te disse: Toma o teu leito e anda?
13 Amba wu̱ a taase̱ ka go̱m-o̱ à, wu̱ nap wu̱ á, remen Ye̱so be'essu̱te̱ wu̱ yagu̱su̱te̱ ka be-de remen mo̱o̱r-to̱ u̱n hun-ne̱.
13 O que havia sido curado, porém, não sabia quem era, porque Jesus se havia retirado da multidão que estava naquele lugar.
14 Bo̱ jimite̱ à, Ye̱so hyanu̱ru̱ wu̱ u̱n Pyo-o̱ Shir. Ye̱so ze̱e̱ru̱, “A taasu̱tu̱ wo̱ ka go̱m-o̱, o kumuste̱ m-keke̱r. Taase o do no̱m u̱r-ba'as á, u̱ntaase yo ken rii-yo yo jiishe̱ yo ka à yo do wo̱ m-ko̱r.”
14 Mais tarde, Jesus o achou no templo e lhe disse: Eis que ficaste são; já não peques, para não te acontecer coisa pior.
15 Ka wu̱ a taase̱ go̱m à, wu̱ haaru̱, wu̱ ru̱ru̱ Yahuda-ne̱. Wu̱ zee Ye̱so wu̱ taasu̱ wu̱ ka go̱m-o̱.
15 Aquele homem foi então contar aos judeus que fora Jesus quem o havia curado.
16 Bo̱ wu̱ ru̱ru̱te̱ ye̱ kááne̱ à, Yahuda-ne̱ inu̱ru̱ Ye̱so te̱p, ye̱ zee, “¿Ya hante̱ o taasu̱te̱ wu̱ ka go̱m-o̱ u̱n Ho̱-de u̱r-Wu̱we̱?”
16 Por esse motivo, os judeus perseguiam Jesus, porque fazia esses milagres no dia de sábado.
17 Ye̱so shasu̱ru̱ ye̱, “Tato re ro̱ m-se̱nge̱ ko̱ da u̱n ke. Me̱ u̱n ce re me̱ m-se̱nge̱ ko̱ da u̱n ke.”
17 Mas ele lhes disse: Meu Pai continua agindo até agora, e eu ajo também.
18 Ka da-de ne̱, Yahuda-ne̱ inu̱ru̱ hoob-o̱ u̱n co̱w-yo ye̱ bu̱pt Ye̱so, ye̱ hoot wu̱, remen ye̱ ho̱gu̱te̱ wu̱ rwo̱ro̱g kááne̱, ye̱ hyanag wu̱ yo'ogte̱ Ho̱-de u̱r-Wu̱we̱. Komo wu̱ ze̱e̱g Shir Tato u̱n wu̱. Wu̱ muutte̱ hi u̱n de u̱n wu̱ hond hond u̱n Shir ne̱.
18 Por esta razão os judeus, com maior ardor, procuravam tirar-lhe a vida, porque não somente violava o repouso do sábado, mas afirmava ainda que Deus era seu Pai e se fazia igual a Deus.
19 Ye̱so ze̱e̱ru̱ ye̱, “Me̱ no̱ m-ru̱re̱ o-nip, me̱ wu̱ ro̱ Wà be-de Shir o-Tato à, man hoks no̱m u̱n rii á, se̱ rii-yo u̱m hyane̱ Tato-o ro̱ m-no̱m à. Remen kap mo̱ u̱n rii-yo Shir o-Tato ro̱ m-no̱m à, ka bo̱-se ne̱ Wà ro̱ m-no̱m u̱n ce u̱n wu̱.
19 Jesus tomou a palavra e disse-lhes: Em verdade, em verdade vos digo: o Filho de si mesmo não pode fazer coisa alguma; ele só faz o que vê fazer o Pai; e tudo o que o Pai faz, o faz também semelhantemente o Filho.
20 Tato-o ro̱ m-was u̱n Wà ne̱. Kap mo̱ u̱n rii-yo Tato-o ro̱ m-nom à, wu̱a kute̱ yo Wà har rem-se jiishe̱ se ka rem-se u̱t-hyat à se no̱ hyan à, remen no̱ hun-ne̱ no̱ hyenet u̱t-hyat.
20 Pois o Pai ama o Filho e mostra-lhe tudo o que faz; e maiores obras do que esta lhe mostrará, para que fiqueis admirados.
21 Remen bo̱ Tato-o ro̱ m-'yons u̱n margan-ne̱ u̱n ho̱o̱g ne̱ à, ka bo̱-se ne̱ o̱ komo Wà ro̱ m-'yons be-de u̱n ye̱ wu̱ daage̱ à.
21 Com efeito, como o Pai ressuscita os mortos e lhes dá vida, assim também o Filho dá vida a quem ele quer.
22 Tato-o ro̱ u̱n piishe̱ u̱n ne̱t u̱t-ma u̱n hi u̱n de u̱n wu̱ á. Amba wu̱ bo̱bsu̱te̱ Wà u̱n wu̱ be̱e̱b-de u̱n piish u̱t-ma,
22 Assim também o Pai não julga ninguém, mas entregou todo o julgamento ao Filho.
23 remen kap o̱ u̱n hun-ne̱ ye'et Wà m-se̱k bo̱ a u̱n 'ya o-Tato à. Amba bo̱ u̱n wu̱ yage̱ 'ya u̱n Wà m-se̱k à wu̱ 'ya o̱ ka o-Tato m-se̱k wu̱ to̱mne̱ Wà á.
23 Desse modo, todos honrarão o Filho, bem como honram o Pai. Aquele que não honra o Filho, não honra o Pai, que o enviou.
24 Me̱ no̱ m-ru̱re̱ o-nip, kap ne̱t-wu̱ ro̱ m-ho̱ge̱ ma-u̱t re à, wu̱ ro̱ m-she̱r u̱n hur-de u̱n wu̱, u̱n wu̱ to̱mne̱ me̱ komo ne̱ à, wu̱ ro̱ u̱n ho̱o̱g-o̱ u̱n ba m-ta ne̱. A piishe̱ wu̱ u̱t-ma á, remen wu̱ be'essu̱te̱, wu̱ possu̱ssu̱te̱ m-mar, wu̱ wo̱o̱g be-de u̱n kum u̱n ho̱o̱g.
24 Em verdade, em verdade vos digo: quem ouve a minha palavra e crê naquele que me enviou tem a vida eterna e não incorre na condenação, mas passou da morte para a vida.
25 “Me̱ no̱ m-ru̱re̱ o-nip, da-o ro̱o̱n, m-mo̱ka ne̱ ma o̱ nomoste̱, o̱ margan-ne̱ hette̱ ho̱ge̱ u̱n co̱r-o̱ u̱n Wà-wu̱ Shir à. Ya-m-ho̱ge̱ ne̱ ye̱a nom ho̱o̱g.
25 Em verdade, em verdade vos digo: vem a hora, e já está aí, em que os mortos ouvirão a voz do Filho de Deus; e os que a ouvirem viverão.
26 Remen bo̱ Tato-o ro̱ wan-ho̱o̱g à, wan-'ya u̱n hun-ne̱ ho̱o̱g, ka bo̱-se ne̱ o̱ ne̱ Tato-o ze̱e̱ Wà u̱n wu̱ he m-warag wan-ho̱o̱g wu̱ ro̱ u̱n 'ya u̱n hun-ne̱ ho̱o̱g komo à.
26 Pois como o Pai tem a vida em si mesmo, assim também deu ao Filho o ter a vida em si mesmo,
27 Wu̱ ya'ag wu̱ komo ne̱ u̱r-be̱e̱b de u̱n piish u̱t-ma, remen wu̱ ro̱ Wà-wu̱ u̱n ne̱t.
27 e lhe conferiu o poder de julgar, porque é o Filho do Homem.
28 “Taase no̱ hyen hyat-to̱ u̱n ka ma-to̱ á, remen da-o ro̱o̱n da-o̱ margan-ne̱ ye̱ ro̱ n-me̱ u̱s-saag he ho̱ge̱ u̱n co̱r-o̱ u̱n Wà-wu̱ Shir à.
28 Não vos maravilheis disso, porque vem a hora em que todos os que se acham nos sepulcros sairão deles ao som de sua voz:
29 Ye̱ ho̱ge̱ komo, ye̱a rwu̱u̱n. Ye̱ no̱me̱ yo u̱r-bon à, ye̱a ine̱ ha-mo̱ u̱n ho̱o̱g. Ye̱ no̱me̱ ne̱ yo̱-o à, ye̱a ine̱ ha-mo̱ u̱n piish u̱t-ma.
29 os que praticaram o bem irão para a ressurreição da vida, e aqueles que praticaram o mal ressuscitarão para serem condenados.
30 Yatt-yo u̱m he hoks m-no̱m u̱n be̱e̱b u̱n de á. Me̱ de̱ m-piish u̱t-ma temb bo̱ Shir ze̱e̱ me̱ à. No̱ nak piish u̱n ma-u̱t re hond hond o̱, yanze se̱nge̱-m re mo̱ u̱m nomot yo u̱m co̱ne̱ á, amba u̱m nomot o̱ rii-yo wu̱ to̱mne̱ co̱ne̱ à.
30 De mim mesmo não posso fazer coisa alguma. Julgo como ouço; e o meu julgamento é justo, porque não busco a minha vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
31 “U̱rege̱ me̱ su̱'e̱ hi u̱n de, to̱ swo̱-u̱s se se o-nip se á.
31 Se eu der testemunho de mim mesmo, não é digno de fé o meu testemunho.
32 Amba wu̱ ken wu̱ ro̱ me̱ m-su̱'e̱. Bo̱ wu̱ ro̱ me̱ m-su̱'e̱ à, u̱m nepste̱ u̱n ka to̱r-se ne̱, se o-nip se.
32 Há outro que dá testemunho de mim, e sei que é digno de fé o testemunho que dá de mim.
33 No̱ to̱mo̱g hun-ne̱ be-u̱r Yohana Wa-m-Yo'os u̱n hun-ne̱ m-ho̱, Yohana ne̱, wu̱ wuku̱nte̱ no̱ á. Wu̱ ru̱ndu̱ru̱ no̱ o-nip mo̱sse̱ u̱n ma-u̱t re ne̱.
33 Vós enviastes mensageiros a João, e ele deu testemunho da verdade.
34 Amba kap u̱n kááne̱ ne̱, swo̱-se u̱m ro̱tte̱ m-ya'as m-'wo̱ns u̱n se ne̱ à, swo̱-se u̱n ne̱t se á. Me̱n rwo̱r kááne̱ remen no̱ bakste̱ u̱n ma-u̱t Yohana ne̱ to̱ wu̱ rwo̱re̱ à, no̱ kumut gwu̱ be u̱n de.
34 Não invoco, porém, o testemunho de homem algum. Digo-vos essas coisas, a fim de que sejais salvos.
35 Yohana ne̱ sha-mo̱ u̱r-pitirra mo̱, de u̱n 'ya u̱n no̱ m-cecas u̱r-bon ne̱ à. No̱ u̱n re̱e̱b-o̱ u̱n ma-to̱ u̱n wu̱ u̱n ya o-da hiin.
35 João era uma lâmpada que arde e ilumina; vós, porém, só por uma hora quisestes alegrar-vos com a sua luz.
36 “Amba swo̱-se u̱m ro̱tte̱ à, se aragte̱ se ma Yohana m-'wo̱ns remen se̱nge̱-mo̱ Tato-o ya'su̱nde̱ me̱ u̱m nom à, mo̱ mo̱ me̱ m-nom. Ká se̱nge̱-mo̱ ne̱ mo̱ me̱ m-no̱m à, mo̱ mo̱ su̱u̱ me̱ a hette̱ m-nap u̱nze Shir o-Tato wu̱ to̱mne̱ me̱.
36 Mas tenho maior testemunho do que o de João, porque as obras que meu Pai me deu para executar - essas mesmas obras que faço - testemunham a meu respeito que o Pai me enviou.
37 O-Tato komo o̱ to̱mne̱ me̱ à, wu̱ su̱'e̱ me̱ u̱n hi u̱n de u̱n wu̱. No̱ ne̱, no̱ tak m-ho̱ge̱ u̱n co̱r-o̱ u̱n wu̱ á har no̱ hyenet sha-mo̱ u̱n wu̱ á.
37 E o Pai que me enviou, ele mesmo deu testemunho de mim. Vós nunca ouvistes a sua voz nem vistes a sua face...
38 Ma-to̱ u̱n wu̱ komo, to̱ ro̱ ko̱n u̱n hur-u̱r no̱ á, remen no̱ she̱r hur-u̱r no̱ u̱n me̱ wu̱ Shir to̱mne̱ be u̱n no̱ á.
38 e não tendes a sua palavra permanente em vós, pois não credes naquele que ele enviou.
39 No̱ ne̱ komo u̱n m-byarag u̱n Ma-to̱ Shir to̱ a ge̱ne̱ à. No̱ m-hyan sa o zee no̱a kum ho̱o̱g-o̱ ba m-ta kane̱ n-me̱. Ka taku̱rda-to̱ ne̱ to̱ ro̱ me̱ m-su̱'e̱.
39 Vós perscrutais as Escrituras, julgando encontrar nelas a vida eterna. Pois bem! São elas mesmas que dão testemunho de mim.
40 Amba kap u̱n kaane̱ ne̱, no̱ haan be u̱n de, no̱ kumut ho̱o̱g á.
40 E vós não quereis vir a mim para que tenhais a vida...
41 “Me̱ was u̱n bo̱ngo̱n-de u̱n ko-hun-ne̱ á.
41 Não espero a minha glória dos homens,
42 No̱ ne̱, u̱m nepste̱ no̱ was u̱n Shir ne̱ u̱n hur-u̱r no̱ á.
42 mas sei que não tendes em vós o amor de Deus.
43 Rii-yo hante̱ u̱m zet kááne̱ à, u̱n be̱e̱b-de u̱n wu̱ de u̱m haante̱, no̱ go̱ks me̱ á. Wu̱ ken wu̱ haane̱ u̱n be̱e̱b-de u̱n hi u̱n de u̱n wu̱, no̱a go̱ks wu̱ o-zak o-zak.
43 Vim em nome de meu Pai, mas não me recebeis. Se vier outro em seu próprio nome, haveis de recebê-lo...
44 ¿No̱a she̱r hur-u̱t no̱ u̱n me̱ ne̱? No̱ m-ho̱ge̱ zak-o̱ u̱n bo̱ngo̱n-de o̱r no̱ ne̱ ro̱ no̱ m-nome̱ à. Amba no̱ was u̱n bo̱ngo̱n-de rwu̱u̱ne̱ be-de Shir ne̱ u̱n ho̱n-de u̱n wu̱ á.
44 Como podeis crer, vós que recebeis a glória uns dos outros, e não buscais a glória que é só de Deus?
45 “No̱ hyan no̱ zee me̱ wu̱ he m-heet u̱n gyekt-u̱s no̱ be-de Shir á. Wu̱ he gyekt-u̱s no̱ à wu̱ ro̱ ko̱n, wu̱ ro̱ Mosa, wu̱ no̱ ro o-sakto̱ no̱ zee wu̱ he no̱ m-be̱e̱s à.
45 Não julgueis que vos hei de acusar diante do Pai; há quem vos acusa: Moisés, no qual colocais a vossa esperança.
46 No̱ ro bo̱kke̱ ma-u̱t Mosa, no̱ ro̱a she̱r hur-u̱r no̱ be u̱n de, remen ma-u̱t re to̱ Mosa ge̱ne̱.
46 Pois se crêsseis em Moisés, certamente creríeis em mim, porque ele escreveu a meu respeito.
47 No̱ she̱r hur-u̱r no̱ u̱n ma-u̱t Mosa ne̱ á, ¿ke o̱ no̱ he hoks m-she̱r u̱n hur-u̱r no̱ u̱n ma-u̱t re ne̱?”
47 Mas, se não acreditais nos seus escritos, como acreditareis nas minhas palavras?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.