João 13
uth (UTH) vs NTLH
1 A káne̱, da-o̱ Biki-o̱ m-Pas ro u̱n he de m-wo̱o̱n à, Ye̱so nepste̱ ne̱ da-o wooste̱ o̱ wu̱ hette̱ m-ine̱ u̱n ka ho̱no o-dak o̱ wu̱ waragte̱ be-u̱r Tato u̱n wu̱, wu̱ n-To̱n à. Wu̱ waste̱ ye̱, ye̱ ro̱ ye̱ ma u̱n wu̱ n-me̱ u̱n ho̱no o-dak à, m-mo̱ka wu̱ kutute̱ ye̱ bo̱ wu̱ wasse̱ u̱n ye̱ ne̱ à har da-o̱ u̱r-ko̱m.
1 Faltava somente um dia para a Festa da Páscoa . Jesus sabia que tinha chegado a hora de deixar este mundo e ir para o Pai. Ele sempre havia amado os seus que estavam neste mundo e os amou até o fim.
2 Bo̱ ho̱-u̱r he̱'e̱bu̱te̱ à, Ye̱so ne̱ u̱n yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ ne̱ ye̱ mo̱rgu̱ru̱ remen ye̱ reet rii-yo m-re̱. Ko-Gwo̱mo-wu̱ u̱n ya-u̱t-ko̱t be'essu̱te̱ wu̱ cu̱wu̱ste̱ u̱n hur-u̱r Yahudas Iskariyoti wà Simo̱n, wu̱ ya'aste̱ Ye̱so u̱n kom-to̱ u̱n yan-yage̱-to̱ u̱n wu̱.
2 Jesus e os seus discípulos estavam jantando. O Diabo já havia posto na cabeça de Judas, filho de Simão Iscariotes, a ideia de trair Jesus.
3 Ye̱so nepste̱ Tato u̱n wu̱ be'essu̱te̱ wu̱ ya'assu̱te̱ wu̱ gwo̱mo-to̱ u̱n ko̱ yo ke rii-yo. Wu̱ nepste̱ ne̱ be-de Shir o̱ wu̱ rwu̱u̱ne̱, be-de Shir o̱ tomso ne̱ wu̱ he m-warag.
3 Jesus sabia que o Pai lhe tinha dado todo o poder. E sabia também que tinha vindo de Deus e ia para Deus.
4 Wu̱ inu̱ru̱ be-de wu̱ ro tara à, wu̱ possu̱ru̱ co̱p-o̱ u̱n wu̱. Wu̱ de̱knu̱ru̱ u̱r-bo̱jo̱, wu̱ yapu̱ru̱ de u̱n byon.
4 Então se levantou, tirou a sua capa , pegou uma toalha e amarrou na cintura.
5 Ka da-de ne̱, wu̱ duusu̱ru̱ m-ho̱ o-jaw. Wu̱ ma'asu̱ru̱ u̱n sapte̱ u̱n yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ u̱s-na. Bo̱ wu̱ saptu̱te̱ ye̱ u̱s-na à, wu̱ ussu̱ru̱ bo̱jo̱-de ro yepo u̱n byon-o̱ u̱n wu̱ à, wu̱ sokmu̱ru̱ ye̱ u̱s-na u̱n de.
5 Em seguida pôs água numa bacia e começou a lavar os pés dos discípulos e a enxugá-los com a toalha.
6 Bo̱ wu̱ woote̱ be-u̱r Simo̱n Bitrus à, Simo̱n Bitrus ze̱e̱ru̱ wu̱, “Wo̱, Go̱s-wu̱, ashi, ¿wo̱ wu̱ he me̱ sapte̱ u̱s-na?”
6 Quando chegou perto de Simão Pedro, este lhe perguntou: — Vai lavar os meus pés, Senhor?
7 Ye̱so ze̱e̱ru̱ wu̱, “M-mo̱ka wo̱ nap rii-yo me̱ m-nom á, amba u̱jime̱ wo̱a neps.”
7 Jesus respondeu:
8 Simo̱n Bitrus ze̱e̱ru̱, “Ay, wo̱a ce̱t me̱ u̱n sapte̱ u̱s-na á.”
8 — O senhor nunca lavará os meus pés! — disse Pedro.
9 Ka da-de ne̱, Simo̱n Bitrus ze̱e̱ru̱ wu̱, “Go̱s-wu̱, u̱rege̱ kaane̱ o̱, na-se u̱n ho̱n-de u̱n se o he me̱ m-sapte̱ á, sapte̱ me̱ u̱t-kom u̱r-hi ne̱.”
9 — Então, Senhor, não lave somente os meus pés; lave também as minhas mãos e a minha cabeça! — pediu Simão Pedro.
10 Ye̱so ze̱e̱ru̱ wu̱, “Zorse̱-o ro̱ u̱n hoob-o̱ m-zo̱r komo ne̱ á, se̱ de̱ sapt u̱s-na temb, remen wu̱ be'essu̱te̱ wu̱ ja'assu̱te̱ cas cas. No̱ ne̱ ja'asse̱ ne̱ ye̱, amba kap-m no̱ o̱ á.”
10 Aí Jesus disse:
11 Ye̱so nepste̱ wu̱ he wu̱ m-ya'as à, de de wu̱ zette̱ kap-m no̱ o̱ no̱ ro̱ ja'asse̱ á.
11 Jesus sabia quem era o traidor. Foi por isso que disse: “Todos menos um.”
12 Bo̱ wu̱ komte̱ sapt u̱n na-se u̱n ye̱ à, wu̱ co̱pu̱ru̱ co̱p-o̱ u̱n wu̱. Wu̱ wargu̱ru̱ be-de wu̱ ro'e̱ tara à, wu̱ ze̱e̱ru̱, “¿No̱ nepste̱ rii-yo u̱m nomu̱ no̱?
12 Depois de lavar os pés dos seus discípulos, Jesus vestiu de novo a capa, sentou-se outra vez à mesa e perguntou:
13 No̱ me̱ m-aag ‘Wa-u̱r-Yoos,’ komo ‘Go̱s-wu̱’ no̱. Hond hond o̱ ne̱ komo. Ka bo̱-se o̱ u̱m ro̱.
13 Vocês me chamam de “Mestre” e de “Senhor” e têm razão, pois eu sou mesmo.
14 Bo̱ me̱ Go̱s-wu̱, u̱n Wa-u̱r-Yoos ne̱ à, har u̱m saptu̱te̱ no̱ u̱s-na à, depete̱ u̱n cen no̱ ne̱ no̱ sapt na-u̱s o̱r no̱ ne̱.
14 Se eu, o Senhor e o Mestre, lavei os pés de vocês, então vocês devem lavar os pés uns dos outros.
15 No̱m no̱ kaane̱ remen u̱m nomu̱tu̱ no̱ o-bu̱ remen no̱ nomot bo̱ u̱m nomu̱ no̱ à.
15 Pois eu dei o exemplo para que vocês façam o que eu fiz.
16 Me̱ no̱ m-ru̱re̱ o-nip, gu̱w-ne̱ ro̱ m-jiish u̱n go̱s-ye̱ ye̱ u̱n ye̱ ne̱ á. Wan-to̱m komo wu̱ ro̱ m-jiish u̱n ne̱t-wu̱ to̱mnu̱ wu̱ á.
16 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: o empregado não é mais importante do que o patrão, e o mensageiro não é mais importante do que aquele que o enviou.
17 U̱rege̱ no̱ nepste̱ u̱n kaane̱ ne̱, no̱ tomso ne̱ m-no̱m o-do̱ro̱tte̱, Shir a hu̱u̱ no̱ nu so̱-o̱.
17 Já que vocês conhecem esta verdade, serão felizes se a praticarem.
18 Kap-m no̱ o̱ me̱tte̱ á. U̱m nepste̱ ye̱ u̱m degre̱ à. Kap remen a shoosté̱ ma-to̱ ro̱ gense̱ n-me̱ u̱n Ma-to̱ Shir à, ‘Ne̱t-wu̱ ro̱ m-re̱ mo̱sse̱ u̱n me̱ ne̱ à, wu̱ ro̱ me̱ u̱t-yage̱.’
18 — Não estou falando de vocês todos; eu conheço aqueles que escolhi. Pois tem de se cumprir o que as
19 “Me̱ no̱ m-ru̱re̱ m-mo̱ka cin ba ka rii-yo u̱n no̱m, remen da-o̱ yo nome̱, no̱ she̱re̱t me̱ wu̱ ro̱ Kiristi, Wan-Gwu̱ wu̱ Shir to̱mne̱ ho̱no o-dak à.
19 Digo isso a vocês agora, antes que aconteça, para que, quando acontecer, vocês creiam que “
20 Me̱ no̱ m-ru̱re̱ o-nip, bo̱ u̱n ne̱t-wu̱ go̱kse̱ wu̱ u̱m to̱mbe̱ à, wu̱ go̱kste̱ me̱ o̱ ka. Wu̱ go̱kse̱ me̱ ne̱ à, wu̱ go̱kste̱ Shir o̱ ka wu̱ to̱mne̱ me̱ à.”
20 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem receber aquele que eu enviar estará também me recebendo; e quem me recebe recebe aquele que me enviou.
21 Bo̱ Ye̱so ru̱rte̱ kááne̱ à, wu̱ ho̱gu̱ru̱ u̱s-nu̱ u̱n hur-de u̱n wu̱. Wu̱ ru̱ru̱ yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ cas, wu̱ ze̱e̱ru̱, “Me̱ no̱ m-ru̱re̱ o-nip, wan-gaan be u̱n no̱, wu̱a ya'as me̱ u̱n kom-to̱ u̱n yan-yage̱-u̱t re.”
21 Depois de dizer isso, Jesus ficou muito aflito e declarou abertamente aos discípulos:
22 Yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ gu̱tru̱ru̱ hi u̱n de u̱n ye̱, ye̱ nap wu̱ Ye̱so ro̱tte̱ á.
22 Então eles olharam uns para os outros, sem saber de quem ele estava falando.
23 Wu̱ ken be-de u̱n yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱, wu̱ Ye̱so wasse̱ u̱n wu̱ ne̱ de̱e̱n à, wu̱ ro u̱n he̱r-o Ye̱so.
23 Ao lado de Jesus estava sentado um deles, a quem Jesus amava.
24 Simo̱n Bitrus ze̱e̱ru̱ wu̱ u̱s-har, “Citu̱ na Ye̱so u̱nze, ¿Wan wu̱ ne̱ wu̱ ro̱tte̱?”
24 Simão Pedro fez um sinal para ele e disse: — Pergunte de quem o Mestre está falando.
25 Ka wu̱ ro u̱n he̱r-o Ye̱so à, wu̱ kaksu̱nu̱ru̱, wu̱ ze̱e̱ru̱, “Go̱s-wu̱, ¿wan wu̱ ne̱?”
25 Então aquele discípulo chegou mais perto de Jesus e perguntou: — Senhor, quem é ele?
26 Ye̱so shasu̱ru̱, “Wu̱ ka, wu̱ u̱m he m-huwe̱ u̱r-buro̱di u̱m ya'as wu̱ à.” Bo̱ wu̱ huute̱ ne̱ hwu̱-de u̱r-buro̱di à, wu̱ ya'asu̱ru̱ Yahudas Iskariyoti wà Simo̱n.
26 — É aquele a quem vou dar um pedaço de pão passado no molho! — respondeu Jesus. Em seguida pegou um pedaço de pão, passou no molho e deu a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Bo̱ wu̱ go̱kste̱ ka hwu̱-de à, ko-Gwo̱mo-wu̱ u̱n ya-u̱t-ko̱t co̱wu̱ru̱ u̱n hur-de u̱n wu̱.
27 E assim que Judas recebeu o pão, Satanás entrou nele. Então Jesus disse a Judas:
28 Amba ye̱ ka ye̱ ro̱ u̱n re̱ u̱n rii-yo m-re̱ à yatt-wu̱ nape̱ rii-yo hante̱ Ye̱so zeet wu̱ kááne̱ á.
28 Nenhum dos que estavam à mesa entendeu por que Jesus disse isso.
29 Ye̱ e̱ssu̱ru̱ u̱nze Ye̱so u̱n to̱m Yahudas o̱n rem-se o-biki, ko̱ ne̱ wu̱ ya'as ko̱o̱b-ne̱ yo ken rii-yo, remen Yahudas wu̱ ro u̱n ba-de u̱n hwo̱r-ye̱ u̱n ye̱ ne̱.
29 Como era Judas que tomava conta da bolsa do dinheiro, alguns pensaram que Jesus tinha mandado que ele comprasse alguma coisa para a festa ou desse alguma ajuda aos pobres.
30 Te̱t-mo̱ ne̱ komo, bo̱ wu̱ go̱kste̱ hwu̱-de u̱r-buro̱di à, wu̱ argu̱ru̱ m-ru but.
30 Judas recebeu o pão e saiu logo. E era noite.
31 Bo̱ Yahudas ruute̱ à, Ye̱so ze̱e̱ru̱, “Da-o wooste̱ o̱ Wà-wu̱ u̱n ne̱t hette̱ co̱w u̱n se̱ps-mo̱ u̱n wu̱ à. Komo a se̱ps Shir remen wu̱.
31 Quando Judas saiu, Jesus disse:
32 U̱rege̱ a se̱ke̱mse̱te̱ Shir u̱n me̱, Shir a se̱ke̱mse̱ me̱ tomso ne̱ ha-mo̱ u̱n be-de u̱n wu̱. Ho̱r-m-ho̱r o̱ ne̱ wu̱ he me̱ m-se̱ke̱mse̱.
32 E, se por meio dele a natureza gloriosa de Deus for revelada, então Deus revelará em si mesmo a natureza divina do Filho do Homem. E Deus fará isso agora mesmo.
33 “No̱ yakar re re̱k-ye̱ re̱k-ye̱, o-da hiin o̱ u̱m ro̱ mo̱sse̱ u̱n no̱ ne̱. No̱a hoob me̱, amba bo̱ u̱m ru̱re̱ Se̱k-ye̱ be-de u̱n Yahuda-ne̱ u̱nze be-de u̱m he'e̱ à no̱a hoks m-ha káne̱ á, ka o̱ me̱ no̱ m-ru̱re̱ m-mo̱ka.
33 Meus filhos, não vou ficar com vocês por muito tempo. Vocês vão me procurar, mas eu digo agora o que já disse aos líderes judeus: vocês não podem ir para onde eu vou.
34 “Karamsa-o pu̱-o̱ o̱ me̱ no̱ m-ru̱re̱. Was no̱ u̱n o̱r no̱ ne̱. Bo̱ u̱m wasse̱ u̱n no̱ ne̱ à, ka bo̱-se ne̱ o̱ u̱n cen no̱ ne̱ no̱ was u̱n o̱r no̱ ne̱.
34 Eu lhes dou este novo mandamento: amem uns aos outros. Assim como eu os amei, amem também uns aos outros.
35 Kááne̱ o̱ ko̱wan he m-nap u̱nze yan-neke̱-m re ye̱ no̱ ro̱, u̱rege̱ de̱ u̱nze no̱ m-was u̱n o̱r no̱ ne̱ ne̱.”
35 Se tiverem amor uns pelos outros, todos saberão que vocês são meus discípulos.
36 Simo̱n Bitrus ze̱e̱ru̱ wu̱, “Go̱s-wu̱ te̱, ¿ke co̱-o̱ o he?”
36 Simão Pedro perguntou a Jesus: — Senhor, para onde é que o senhor vai? Jesus respondeu:
37 Bitrus ze̱e̱ru̱ wu̱, “Go̱s-wu̱, ¿remen yan o̱ me̱tte̱ à hoks wo̱ m-do̱re̱ m-mo̱ka á? Ai, man ya'as ho̱o̱g re rem ru.”
37 Pedro tornou a perguntar: — Senhor, por que eu não posso segui-lo agora? Eu estou pronto para morrer pelo senhor!
38 Ye̱so ze̱e̱ru̱, “¿Har wo̱a ya'as ho̱o̱g ru rem re? Me̱ no̱ m-ru̱re̱ o-nip, rii-yo ke̱e̱g-o kiit-yo kenet, wo̱a nom she-mo̱ u̱n nap-o re har so̱ o-tet.”
38 — Está mesmo? — perguntou Jesus. — Pois eu afirmo a você que isto é verdade: antes que o galo cante, você dirá três vezes que não me conhece.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.