João 13

uth (UTH) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 A káne̱, da-o̱ Biki-o̱ m-Pas ro u̱n he de m-wo̱o̱n à, Ye̱so nepste̱ ne̱ da-o wooste̱ o̱ wu̱ hette̱ m-ine̱ u̱n ka ho̱no o-dak o̱ wu̱ waragte̱ be-u̱r Tato u̱n wu̱, wu̱ n-To̱n à. Wu̱ waste̱ ye̱, ye̱ ro̱ ye̱ ma u̱n wu̱ n-me̱ u̱n ho̱no o-dak à, m-mo̱ka wu̱ kutute̱ ye̱ bo̱ wu̱ wasse̱ u̱n ye̱ ne̱ à har da-o̱ u̱r-ko̱m.
1 Antes da festa da páscoa, sabendo Jesus que era chegada a sua hora de passar deste mundo para o Pai, e havendo amado os seus que estavam no mundo, amou-os até o fim.
2 Bo̱ ho̱-u̱r he̱'e̱bu̱te̱ à, Ye̱so ne̱ u̱n yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ ne̱ ye̱ mo̱rgu̱ru̱ remen ye̱ reet rii-yo m-re̱. Ko-Gwo̱mo-wu̱ u̱n ya-u̱t-ko̱t be'essu̱te̱ wu̱ cu̱wu̱ste̱ u̱n hur-u̱r Yahudas Iskariyoti wà Simo̱n, wu̱ ya'aste̱ Ye̱so u̱n kom-to̱ u̱n yan-yage̱-to̱ u̱n wu̱.
2 Enquanto ceavam, tendo já o Diabo posto no coração de Judas, filho de Simão Iscariotes, que o traísse,
3 Ye̱so nepste̱ Tato u̱n wu̱ be'essu̱te̱ wu̱ ya'assu̱te̱ wu̱ gwo̱mo-to̱ u̱n ko̱ yo ke rii-yo. Wu̱ nepste̱ ne̱ be-de Shir o̱ wu̱ rwu̱u̱ne̱, be-de Shir o̱ tomso ne̱ wu̱ he m-warag.
3 Jesus, sabendo que o Pai lhe entregara tudo nas mãos, e que viera de Deus e para Deus voltava,
4 Wu̱ inu̱ru̱ be-de wu̱ ro tara à, wu̱ possu̱ru̱ co̱p-o̱ u̱n wu̱. Wu̱ de̱knu̱ru̱ u̱r-bo̱jo̱, wu̱ yapu̱ru̱ de u̱n byon.
4 levantou-se da ceia, tirou o manto e, tomando uma toalha, cingiu-se.
5 Ka da-de ne̱, wu̱ duusu̱ru̱ m-ho̱ o-jaw. Wu̱ ma'asu̱ru̱ u̱n sapte̱ u̱n yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ u̱s-na. Bo̱ wu̱ saptu̱te̱ ye̱ u̱s-na à, wu̱ ussu̱ru̱ bo̱jo̱-de ro yepo u̱n byon-o̱ u̱n wu̱ à, wu̱ sokmu̱ru̱ ye̱ u̱s-na u̱n de.
5 Depois deitou água na bacia e começou a lavar os pés aos discípulos, e a enxugar-lhos com a toalha com que estava cingido.
6 Bo̱ wu̱ woote̱ be-u̱r Simo̱n Bitrus à, Simo̱n Bitrus ze̱e̱ru̱ wu̱, “Wo̱, Go̱s-wu̱, ashi, ¿wo̱ wu̱ he me̱ sapte̱ u̱s-na?”
6 Chegou, pois, a Simão Pedro, que lhe disse: Senhor, lavas-me os pés a mim?
7 Ye̱so ze̱e̱ru̱ wu̱, “M-mo̱ka wo̱ nap rii-yo me̱ m-nom á, amba u̱jime̱ wo̱a neps.”
7 Respondeu-lhe Jesus: O que eu faço, tu não o sabes agora; mas depois o entenderás.
8 Simo̱n Bitrus ze̱e̱ru̱, “Ay, wo̱a ce̱t me̱ u̱n sapte̱ u̱s-na á.”
8 Tornou-lhe Pedro: Nunca me lavarás os pés. Replicou-lhe Jesus: Se eu não te lavar, não tens parte comigo.
9 Ka da-de ne̱, Simo̱n Bitrus ze̱e̱ru̱ wu̱, “Go̱s-wu̱, u̱rege̱ kaane̱ o̱, na-se u̱n ho̱n-de u̱n se o he me̱ m-sapte̱ á, sapte̱ me̱ u̱t-kom u̱r-hi ne̱.”
9 Disse-lhe Simão Pedro: Senhor, não somente os meus pés, mas também as mãos e a cabeça.
10 Ye̱so ze̱e̱ru̱ wu̱, “Zorse̱-o ro̱ u̱n hoob-o̱ m-zo̱r komo ne̱ á, se̱ de̱ sapt u̱s-na temb, remen wu̱ be'essu̱te̱ wu̱ ja'assu̱te̱ cas cas. No̱ ne̱ ja'asse̱ ne̱ ye̱, amba kap-m no̱ o̱ á.”
10 Respondeu-lhe Jesus: Aquele que se banhou não necessita de lavar senão os pés, pois no mais está todo limpo; e vós estais limpos, mas não todos.
11 Ye̱so nepste̱ wu̱ he wu̱ m-ya'as à, de de wu̱ zette̱ kap-m no̱ o̱ no̱ ro̱ ja'asse̱ á.
11 Pois ele sabia quem o estava traindo; por isso disse: Nem todos estais limpos.
12 Bo̱ wu̱ komte̱ sapt u̱n na-se u̱n ye̱ à, wu̱ co̱pu̱ru̱ co̱p-o̱ u̱n wu̱. Wu̱ wargu̱ru̱ be-de wu̱ ro'e̱ tara à, wu̱ ze̱e̱ru̱, “¿No̱ nepste̱ rii-yo u̱m nomu̱ no̱?
12 Ora, depois de lhes ter lavado os pés, tomou o manto, tornou a reclinar-se à mesa e perguntou-lhes: Entendeis o que vos tenho feito?
13 No̱ me̱ m-aag ‘Wa-u̱r-Yoos,’ komo ‘Go̱s-wu̱’ no̱. Hond hond o̱ ne̱ komo. Ka bo̱-se o̱ u̱m ro̱.
13 Vós me chamais Mestre e Senhor; e dizeis bem, porque eu o sou.
14 Bo̱ me̱ Go̱s-wu̱, u̱n Wa-u̱r-Yoos ne̱ à, har u̱m saptu̱te̱ no̱ u̱s-na à, depete̱ u̱n cen no̱ ne̱ no̱ sapt na-u̱s o̱r no̱ ne̱.
14 Ora, se eu, o Senhor e Mestre, vos lavei os pés, também vós deveis lavar os pés uns aos outros.
15 No̱m no̱ kaane̱ remen u̱m nomu̱tu̱ no̱ o-bu̱ remen no̱ nomot bo̱ u̱m nomu̱ no̱ à.
15 Porque eu vos dei exemplo, para que, como eu vos fiz, façais vós também.
16 Me̱ no̱ m-ru̱re̱ o-nip, gu̱w-ne̱ ro̱ m-jiish u̱n go̱s-ye̱ ye̱ u̱n ye̱ ne̱ á. Wan-to̱m komo wu̱ ro̱ m-jiish u̱n ne̱t-wu̱ to̱mnu̱ wu̱ á.
16 Em verdade, em verdade vos digo: Não é o servo maior do que o seu senhor, nem o enviado maior do que aquele que o enviou.
17 U̱rege̱ no̱ nepste̱ u̱n kaane̱ ne̱, no̱ tomso ne̱ m-no̱m o-do̱ro̱tte̱, Shir a hu̱u̱ no̱ nu so̱-o̱.
17 Se sabeis estas coisas, bem-aventurados sois se as praticardes.
18 Kap-m no̱ o̱ me̱tte̱ á. U̱m nepste̱ ye̱ u̱m degre̱ à. Kap remen a shoosté̱ ma-to̱ ro̱ gense̱ n-me̱ u̱n Ma-to̱ Shir à, ‘Ne̱t-wu̱ ro̱ m-re̱ mo̱sse̱ u̱n me̱ ne̱ à, wu̱ ro̱ me̱ u̱t-yage̱.’
18 Não falo de todos vós; eu conheço aqueles que escolhi; mas para que se cumprisse a escritura: O que comia do meu pão, levantou contra mim o seu calcanhar.
19 “Me̱ no̱ m-ru̱re̱ m-mo̱ka cin ba ka rii-yo u̱n no̱m, remen da-o̱ yo nome̱, no̱ she̱re̱t me̱ wu̱ ro̱ Kiristi, Wan-Gwu̱ wu̱ Shir to̱mne̱ ho̱no o-dak à.
19 Desde já no-lo digo, antes que suceda, para que, quando suceder, creiais que eu sou.
20 Me̱ no̱ m-ru̱re̱ o-nip, bo̱ u̱n ne̱t-wu̱ go̱kse̱ wu̱ u̱m to̱mbe̱ à, wu̱ go̱kste̱ me̱ o̱ ka. Wu̱ go̱kse̱ me̱ ne̱ à, wu̱ go̱kste̱ Shir o̱ ka wu̱ to̱mne̱ me̱ à.”
20 Em verdade, em verdade vos digo: Quem receber aquele que eu enviar, a mim me recebe; e quem me recebe a mim, recebe aquele que me enviou.
21 Bo̱ Ye̱so ru̱rte̱ kááne̱ à, wu̱ ho̱gu̱ru̱ u̱s-nu̱ u̱n hur-de u̱n wu̱. Wu̱ ru̱ru̱ yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ cas, wu̱ ze̱e̱ru̱, “Me̱ no̱ m-ru̱re̱ o-nip, wan-gaan be u̱n no̱, wu̱a ya'as me̱ u̱n kom-to̱ u̱n yan-yage̱-u̱t re.”
21 Tendo Jesus dito isto, turbou-se em espírito, e declarou: Em verdade, em verdade vos digo que um de vós me há de trair.
22 Yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ gu̱tru̱ru̱ hi u̱n de u̱n ye̱, ye̱ nap wu̱ Ye̱so ro̱tte̱ á.
22 Os discípulos se entreolhavam, perplexos, sem saber de quem ele falava.
23 Wu̱ ken be-de u̱n yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱, wu̱ Ye̱so wasse̱ u̱n wu̱ ne̱ de̱e̱n à, wu̱ ro u̱n he̱r-o Ye̱so.
23 Ora, achava-se reclinado sobre o peito de Jesus um de seus discípulos, aquele a quem Jesus amava.
24 Simo̱n Bitrus ze̱e̱ru̱ wu̱ u̱s-har, “Citu̱ na Ye̱so u̱nze, ¿Wan wu̱ ne̱ wu̱ ro̱tte̱?”
24 A esse, pois, fez Simão Pedro sinal, e lhe pediu: Pergunta-lhe de quem é que fala.
25 Ka wu̱ ro u̱n he̱r-o Ye̱so à, wu̱ kaksu̱nu̱ru̱, wu̱ ze̱e̱ru̱, “Go̱s-wu̱, ¿wan wu̱ ne̱?”
25 Aquele discípulo, recostando-se assim ao peito de Jesus, perguntou-lhe: Senhor, quem é?
26 Ye̱so shasu̱ru̱, “Wu̱ ka, wu̱ u̱m he m-huwe̱ u̱r-buro̱di u̱m ya'as wu̱ à.” Bo̱ wu̱ huute̱ ne̱ hwu̱-de u̱r-buro̱di à, wu̱ ya'asu̱ru̱ Yahudas Iskariyoti wà Simo̱n.
26 Respondeu Jesus: É aquele a quem eu der o pedaço de pão molhado. Tendo, pois, molhado um bocado de pão, deu-o a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Bo̱ wu̱ go̱kste̱ ka hwu̱-de à, ko-Gwo̱mo-wu̱ u̱n ya-u̱t-ko̱t co̱wu̱ru̱ u̱n hur-de u̱n wu̱.
27 E, logo após o bocado, entrou nele Satanás. Disse-lhe, pois, Jesus: O que fazes, faze-o depressa.
28 Amba ye̱ ka ye̱ ro̱ u̱n re̱ u̱n rii-yo m-re̱ à yatt-wu̱ nape̱ rii-yo hante̱ Ye̱so zeet wu̱ kááne̱ á.
28 E nenhum dos que estavam à mesa percebeu a que propósito lhe disse isto;
29 Ye̱ e̱ssu̱ru̱ u̱nze Ye̱so u̱n to̱m Yahudas o̱n rem-se o-biki, ko̱ ne̱ wu̱ ya'as ko̱o̱b-ne̱ yo ken rii-yo, remen Yahudas wu̱ ro u̱n ba-de u̱n hwo̱r-ye̱ u̱n ye̱ ne̱.
29 pois, como Judas tinha a bolsa, pensavam alguns que Jesus lhe queria dizer: Compra o que nos é necessário para a festa; ou, que desse alguma coisa aos pobres.
30 Te̱t-mo̱ ne̱ komo, bo̱ wu̱ go̱kste̱ hwu̱-de u̱r-buro̱di à, wu̱ argu̱ru̱ m-ru but.
30 Então ele, tendo recebido o bocado saiu logo. E era noite.
31 Bo̱ Yahudas ruute̱ à, Ye̱so ze̱e̱ru̱, “Da-o wooste̱ o̱ Wà-wu̱ u̱n ne̱t hette̱ co̱w u̱n se̱ps-mo̱ u̱n wu̱ à. Komo a se̱ps Shir remen wu̱.
31 Tendo ele, pois, saído, disse Jesus: Agora é glorificado o Filho do homem, e Deus é glorificado nele;
32 U̱rege̱ a se̱ke̱mse̱te̱ Shir u̱n me̱, Shir a se̱ke̱mse̱ me̱ tomso ne̱ ha-mo̱ u̱n be-de u̱n wu̱. Ho̱r-m-ho̱r o̱ ne̱ wu̱ he me̱ m-se̱ke̱mse̱.
32 se Deus é glorificado nele, também Deus o glorificará em si mesmo, e logo o há de glorificar.
33 “No̱ yakar re re̱k-ye̱ re̱k-ye̱, o-da hiin o̱ u̱m ro̱ mo̱sse̱ u̱n no̱ ne̱. No̱a hoob me̱, amba bo̱ u̱m ru̱re̱ Se̱k-ye̱ be-de u̱n Yahuda-ne̱ u̱nze be-de u̱m he'e̱ à no̱a hoks m-ha káne̱ á, ka o̱ me̱ no̱ m-ru̱re̱ m-mo̱ka.
33 Filhinhos, ainda por um pouco estou convosco. Procurar-me-eis; e, como eu disse aos judeus, também a vós o digo agora: Para onde eu vou, não podeis vós ir.
34 “Karamsa-o pu̱-o̱ o̱ me̱ no̱ m-ru̱re̱. Was no̱ u̱n o̱r no̱ ne̱. Bo̱ u̱m wasse̱ u̱n no̱ ne̱ à, ka bo̱-se ne̱ o̱ u̱n cen no̱ ne̱ no̱ was u̱n o̱r no̱ ne̱.
34 Um novo mandamento vos dou: que vos ameis uns aos outros; assim como eu vos amei a vós, que também vós vos ameis uns aos outros.
35 Kááne̱ o̱ ko̱wan he m-nap u̱nze yan-neke̱-m re ye̱ no̱ ro̱, u̱rege̱ de̱ u̱nze no̱ m-was u̱n o̱r no̱ ne̱ ne̱.”
35 Nisto conhecerão todos que sois meus discípulos, se tiverdes amor uns aos outros.
36 Simo̱n Bitrus ze̱e̱ru̱ wu̱, “Go̱s-wu̱ te̱, ¿ke co̱-o̱ o he?”
36 Perguntou-lhe Simão Pedro: Senhor, para onde vais? Respondeu Jesus; Para onde eu vou, não podes agora seguir-me; mais tarde, porém, me seguirás.
37 Bitrus ze̱e̱ru̱ wu̱, “Go̱s-wu̱, ¿remen yan o̱ me̱tte̱ à hoks wo̱ m-do̱re̱ m-mo̱ka á? Ai, man ya'as ho̱o̱g re rem ru.”
37 Disse-lhe Pedro: Por que não posso seguir-te agora? Por ti darei a minha vida.
38 Ye̱so ze̱e̱ru̱, “¿Har wo̱a ya'as ho̱o̱g ru rem re? Me̱ no̱ m-ru̱re̱ o-nip, rii-yo ke̱e̱g-o kiit-yo kenet, wo̱a nom she-mo̱ u̱n nap-o re har so̱ o-tet.”
38 Respondeu Jesus: Darás a tua vida por mim? Em verdade, em verdade te digo: Não cantará o galo até que me tenhas negado três vezes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.