João 11
uth (UTH) vs VC
1 Wu̱ ken ne̱t-wu̱ jin-de u̱n wu̱ Razarus ru̱kt go̱m. Wu̱ she'ette̱ u̱n bo̱-o̱ o-Betanya, mo̱sse̱ u̱n Meri ne̱ u̱n hen u̱n wu̱ Marta.
1 Lázaro caiu doente em Betânia, onde estavam Maria e sua irmã Marta.
2 Ka Meri-wu̱, wu̱ wu̱ hokme̱ Go̱s-wu̱ m-no̱w mo̱ m-shi'igin u̱s-na. Wu̱ sokmu̱ru̱ mo̱ u̱n hi-se u̱n hi-de u̱n wu̱. To̱, de ken ho̱-de Razarus ru̱tu̱ru̱ go̱m.
2 Maria era quem ungira o Senhor com o óleo perfumado e lhe enxugara os pés com os seus cabelos. E Lázaro, que estava enfermo, era seu irmão.
3 Ka ne'a-ne̱ ye̱, se̱k-ye̱ ne̱ u̱n wu̱ ne̱ to̱mu̱ru̱ be-u̱r Ye̱so, ye̱ ze̱e̱ru̱, “Go̱s-wu̱, ka ne̱t-wu̱, wu̱ o ro̱ m-was u̱n wu̱ ne̱ à, wu̱ ho̱ge̱ m-re̱re̱m á.”
3 Suas irmãs mandaram, pois, dizer a Jesus: Senhor, aquele que tu amas está enfermo.
4 Bo̱ Ye̱so ho̱gu̱te̱ kááne̱ à, wu̱ ze̱e̱ru̱, “Ka go̱m-o̱, go̱m-o̱ m-mar o̱ á, remen a se̱ke̱msu̱té̱ Shir o̱, a se̱ke̱mse̱ tomso ne̱ Wà-wu̱ Shir.”
4 A estas palavras, disse-lhes Jesus: Esta enfermidade não causará a morte, mas tem por finalidade a glória de Deus. Por ela será glorificado o Filho de Deus.
5 Ye̱so ro u̱n was u̱n Marta ne̱ u̱n Meri ne̱, Razarus wu̱.
5 Ora, Jesus amava Marta, Maria, sua irmã, e Lázaro.
6 To̱, bo̱ wu̱ ho̱gu̱te̱ Razarus u̱ ho̱ge̱ m-re̱re̱m á, wu̱ rewu̱ru̱ ho̱-u̱t yoor.
6 Mas, embora tivesse ouvido que ele estava enfermo, demorou-se ainda dois dias no mesmo lugar.
7 Ka da-de, wu̱ ze̱e̱ru̱ yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱, “A warag no̱ dak-o̱ o-Judiya.”
7 Depois, disse a seus discípulos: Voltemos para a Judéia.
8 Yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ ye̱ ze̱e̱ru̱, “Wa-u̱s-Nap, u̱n ka ho̱-to̱ se̱k-ye̱ ro̱ u̱n hoob-o̱ ye̱ jirit wo̱, ¿o dooru̱ m-warag re̱e̱no̱ komo?”
8 Mestre, responderam eles, há pouco os judeus te queriam apedrejar, e voltas para lá?
9 Ye̱so shasu̱ru̱, “¿Rwu̱u̱n-mo̱ u̱r-ho̱ u̱n 'he̱be̱-mo̱ u̱n de ne̱ taase u̱r-ho̱ o̱ ka ka? Bo̱n wu̱ ro̱ u̱r-hew m-ho̱w à wu̱ ro̱ m-ma'as u̱t-pu̱kse̱ á, remen wu̱ ro̱ m-hyan cas.
9 Jesus respondeu: Não são doze as horas do dia? Quem caminha de dia não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 Amba bo̱n wu̱ ro̱ u̱r-hew m-te̱t à wu̱a ma'as u̱t-pu̱kse̱ remen cecas-m ro̱ ko̱n á.”
10 Mas quem anda de noite tropeça, porque lhe falta a luz.
11 Bo̱ wu̱ ru̱rte̱ kááne̱ à, wu̱ dooru̱ m-ze̱e̱, “Wan-yen na Razarus ro̱ m-rew, amba me̱ m-ha m-'yons wu̱.”
11 Depois destas palavras, ele acrescentou: Lázaro, nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo.
12 Yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ ze̱e̱ru̱ wu̱, “Go̱s-wu̱ te̱, u̱rege̱ de̱ u̱nze rew-mo̱ kwo̱su̱ wu̱, ai, mo̱a pyesse̱.”
12 Disseram-lhe os seus discípulos: Senhor, se ele dorme, há de sarar.
13 Ye̱ napu̱ ne̱ u̱nze, ma-to̱ u̱n mar-m Razarus Ye̱so ro̱tte̱ á. Ye̱ de̱ku̱ru̱ u̱nze rew-mo̱ wu̱ ro̱tte̱.
13 Jesus, entretanto, falara da sua morte, mas eles pensavam que falasse do sono como tal.
14 Remen kaane̱ Ye̱so ru̱ru̱ ye̱ cas, “Razarus mereste̱.
14 Então Jesus lhes declarou abertamente: Lázaro morreu.
15 Me̱ o-zak bo̱ me̱ rokne̱ káne̱ be-de u̱n wu̱ á, remen no̱ she̱re̱t. Amba a neke̱ no̱ be-de u̱n wu̱.”
15 Alegro-me por vossa causa, por não ter estado lá, para que creiais. Mas vamos a ele.
16 Se̱ Toma, wu̱ a m-ze̱e̱ ko-Pe̱se̱ à, wu̱ ze̱e̱ru̱ o̱r u̱n wu̱ ne̱, “A neke̱ no̱ u̱n cen na no̱ a meret no̱ mo̱sse̱ u̱n wu̱ ne̱.”
16 A isso Tomé, chamado Dídimo, disse aos seus condiscípulos: Vamos também nós, para morrermos com ele.
17 Bo̱ Ye̱so woote̱ à, wu̱ 'wo̱ss Razarus nomoste̱ ho̱-u̱t nass u̱n saag.
17 À chegada de Jesus, já havia quatro dias que Lázaro estava no sepulcro.
18 O-Betanya yow yow o-Urusharima ne̱ o̱, o̱ ro̱ u̱ntu̱n me̱r-u̱t yoor [kiromita 3].
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 Yahuda-ne̱ haanu̱ru̱ u̱t-mo̱o̱r ne̱. Ye̱ haante̱ remen ye̱ gasté̱ Marta ne̱ u̱n Meri gas-de u̱n mar-m hen u̱n ye̱.
19 Muitos judeus tinham vindo a Marta e a Maria, para lhes apresentar condolências pela morte de seu irmão.
20 Bo̱ Marta ho̱gu̱te̱ u̱nze Ye̱so ro̱o̱n à, wu̱ haaru̱ wu̱ m-gonte̱. Meri daagu̱ru̱ wu̱ she'et o-hur.
20 Mal soube Marta da vinda de Jesus, saiu-lhe ao encontro. Maria, porém, estava sentada em casa.
21 Bo̱ wu̱ go'one̱ u̱n Ye̱so ne̱ à, Marta ze̱e̱ru̱ Ye̱so, “Go̱s-wu̱, wo̱ rokonte̱, heno te̱ Razarus wu̱ roa mer á.
21 Marta disse a Jesus: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
22 Amba ko̱ m-mo̱ka u̱m nepste̱ ko̱yan o ko̱ne̱ be-de Shir, wu̱a nomo wo̱.”
22 Mas sei também, agora, que tudo o que pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Ye̱so ze̱e̱ru̱ wu̱, “Heno ru a inu̱sse̱ komo.”
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão ressurgirá.
24 Marta ze̱e̱ru̱ wu̱, “U̱m nepste̱ wu̱a inu̱sse̱ ine̱-mo̱ m-margan ne̱ ho̱-de u̱r-ko̱m.”
24 Respondeu-lhe Marta: Sei que há de ressurgir na ressurreição no último dia.
25 Ye̱so ze̱e̱ru̱ wu̱, “Ai, me̱ wu̱ ro̱ ine̱-mo̱ u̱n margan-ne̱. Me̱ wu̱ ro̱ ho̱o̱g. Ne̱t-wu̱ she̱re̱ hur-de u̱n wu̱ u̱n me̱ à, ko̱ wu̱ mer, wu̱a inu̱sse̱.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que esteja morto, viverá.
26 Ne̱t-wu̱ ro̱ ne̱ u̱n ho̱o̱g ne̱ à, wu̱ she̱re̱ hur-de u̱n wu̱ be u̱n de à, wu̱ he de m-mar á har da-o̱ ba m-ta. ¿Wo̱ Marta wo̱ m-she̱r u̱n ma-u̱t re?”
26 E todo aquele que vive e crê em mim, jamais morrerá. Crês nisto?
27 Marta ze̱e̱ru̱ wu̱, “O̱ho̱, Go̱s-wu̱, u̱m sheru̱ste̱ hur u̱n de, wo̱ ro̱ Kiristi, Wà-wu̱ Shir wu̱ a to̱mne̱ u̱n ho̱no o-dak à.”
27 Respondeu ela: Sim, Senhor. Eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, aquele que devia vir ao mundo.
28 Bo̱ Marta ru̱rte̱ kaane̱ à, wu̱ haaru̱, wu̱ agnu̱ru̱ se̱k-wu̱ u̱n wu̱ Meri. Wu̱ ru̱ru̱ wu̱ u̱s-har, wu̱ ze̱e̱ru̱, “Wa-u̱r-Yoos na haante̱. Wu̱ ro̱ u̱n eeg-u̱s ru.”
28 A essas palavras, ela foi chamar sua irmã Maria, dizendo-lhe baixinho: O Mestre está aí e te chama.
29 Meri ne̱ komo, bo̱ wu̱ ho̱gu̱te̱ kááne̱ à, wu̱ inu̱ru̱ ho̱r-m-ho̱r, wu̱ kawu̱ru̱ be-de Ye̱so ro à.
29 Apenas ela o ouviu, levantou-se imediatamente e foi ao encontro dele.
30 Ye̱so u̱n go̱ wo̱o̱n o-bo̱ tokon á. Har m-mo̱ka wu̱ ro̱ be-de Marta gonte̱ wu̱ à.
30 {Pois Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava ainda naquele lugar onde Marta o tinha encontrado.}
31 Hun-ne̱ ro be-u̱r Meri, o-hur ye̱ ro wu̱ u̱r-gas à, ye̱ hyanu̱ru̱ wu̱ inu̱te̱ ho̱r-m-ho̱r, wu̱ ruuru̱. Ye̱ do̱ru̱ru̱ wu̱, ye̱ ro̱ o-gwo̱t ye̱ zee u̱n saag o̱ wu̱ heye̱ wu̱ u̱nu̱t.
31 Os judeus que estavam com ela em casa, em visita de pêsames, ao verem Maria levantar-se depressa e sair, seguiram-na, crendo que ela ia ao sepulcro para ali chorar.
32 Meri wo̱o̱ru̱ be-de Ye̱so ro à. Bo̱ wu̱ hyente̱ Ye̱so à, wu̱ he̱e̱ru̱ u̱n na-se u̱n wu̱. Wu̱ ze̱e̱ru̱ Ye̱so, “Go̱s-wu̱, u̱ rotte̱ u̱nze o rokon kàne̱ hen te̱ roa mer á.”
32 Quando, porém, Maria chegou onde Jesus estava e o viu, lançou-se aos seus pés e disse-lhe: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
33 Bo̱ Ye̱so hyente̱ wu̱ ro u̱s-'wo̱n à, Yahuda-ne̱ tomso ne̱ ye̱ haane̱ mo̱sse̱ u̱n wu̱ ne̱ à, ye̱ ro u̱s-'wo̱n. Me̱n-u̱t naasu̱ru̱ wu̱.
33 Ao vê-la chorar assim, como também todos os judeus que a acompanhavam, Jesus ficou intensamente comovido em espírito. E, sob o impulso de profunda emoção,
34 Ye̱so ze̱e̱ru̱ ye̱, “¿Ke ne̱ o̱ no̱ jo̱ku̱ wu̱?”
34 perguntou: Onde o pusestes? Responderam-lhe: Senhor, vinde ver.
35 Ye̱so 'wo̱nu̱ru̱.
35 Jesus pôs-se a chorar.
36 Remen kááne̱ hun-ne̱ ze̱e̱ru̱, “Gwo̱t bo̱ wu̱ wasse̱ u̱n wu̱ ne̱ à!”
36 Observaram por isso os judeus: Vede como ele o amava!
37 Ye̱ ken ye̱ be-de u̱n ka hun-ne̱ ye̱ ze̱e̱ru̱, “¿U̱ no̱m te̱ ka, ka ne̱t-wu̱, wu̱ ka upse̱ yish-ye̱ u̱n ko-po̱ á? ¿Wu̱ roa hoks we̱n u̱n Razarus m-mar á?”
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos do cego de nascença, fazer com que este não morresse?
38 Ye̱so dooru̱ hyan u̱r-'wo̱n u̱n me̱n-to̱ u̱n wu̱. Wu̱ wo̱o̱nu̱ru̱ u̱n saag. Ka saag-o̱ ne̱ pak-o̱ u̱t-ta'ar o̱ u̱n o̱ ken ta'ar-o̱ a tige̱ u̱n ish-o̱ u̱n o̱.
38 Tomado, novamente, de profunda emoção, Jesus foi ao sepulcro. Era uma gruta, coberta por uma pedra.
39 Ye̱so ze̱e̱ru̱, “Dos no̱ ka ta'ar-o̱.”
39 Jesus ordenou: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, pois há quatro dias que ele está aí...
40 Ye̱so ze̱e̱ru̱, “¿Me̱ ru̱ru̱ wo̱ o̱ á, u̱m zee wo̱ she̱r hur u̱n du u̱n me̱ ne̱, wo̱a hyen se̱ps-mo̱ Shir à?”
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu: Se creres, verás a glória de Deus? Tiraram, pois, a pedra.
41 Ye̱ dossu̱ru̱ o-ta'ar. Ye̱so dassu̱ru̱ u̱r-hi n-to̱n. Wu̱ ze̱e̱ru̱, “Tato re, u̱m bo̱mo̱g wo̱ remen o regu̱te̱ me̱ u̱t-to̱.
41 Levantando Jesus os olhos ao alto, disse: Pai, rendo-te graças, porque me ouviste.
42 U̱m nepste̱ ko̱ da u̱n ke o ro̱ me̱ u̱n ke'e̱ u̱t-to̱. Amba me̱ u̱n rwo̱r remen hun-ne̱ ye̱ ro̱ kàne̱ eso eso à, remen ye̱ she̱re̱t hur-de u̱n ye̱ u̱nze wo̱ wu̱ to̱mnu̱ me̱.”
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas falo assim por causa do povo que está em roda, para que creiam que tu me enviaste.
43 Bo̱ wu̱ ru̱rte̱ kááne̱ à, wu̱ 'yonsu̱ru̱ u̱s-co̱r de̱e̱n, wu̱ ze̱e̱ru̱, “Razarus, rwu̱u̱n!”
43 Depois destas palavras, exclamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Wu̱ mare̱ à wu̱ argu̱ m-rwu̱u̱n, na-se u̱n wu̱ u̱t-kom ne̱ gegu̱rse̱ u̱n wa-de o-gund, co-o̱ u̱n wu̱ yeresse̱ u̱n gund-de u̱n du̱k.
44 E o morto saiu, tendo os pés e as mãos ligados com faixas, e o rosto coberto por um sudário. Ordenou então Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Ka Yahuda-ne̱ ye̱ do̱re̱ Meri be-de u̱n saag à, ye̱ hyang rii-yo Ye̱so no̱me̱ à, mo̱o̱r-to̱ u̱n ye̱ she̱ru̱ hur-de u̱n ye̱ u̱n wu̱.
45 Muitos dos judeus, que tinham vindo a Marta e Maria e viram o que Jesus fizera, creram nele.
46 Amba ye̱ ken ye̱ be-de u̱n ye̱ argu̱ru̱ m-ha be-de u̱n Parisa-ne̱, ye̱ ru̱ru̱ ye̱ rii-yo Ye̱so no̱me̱ à.
46 Alguns deles, porém, foram aos fariseus e lhes contaram o que Jesus realizara.
47 Remen kááne̱ Gwo̱mo-ne̱ ye̱ u̱n ko̱n-se Shir u̱n Parisa-ne̱ ne̱ ye̱ aagu̱ru̱ Mo̱ro̱g-de u̱n Se̱k-ye̱ remen ye̱ piishté̱ u̱t-ma.
47 Os pontífices e os fariseus convocaram o conselho e disseram: Que faremos? Esse homem multiplica os milagres.
48 A yage̱ wu̱ kááne̱, ko̱wan wu̱a sher u̱r-hur u̱n wu̱. Roma-ne̱ a haan, ye̱ sabarse̱ hun-ne̱ na u̱n Pyo-o̱ Shir ne̱ u̱n dak-o na ne̱.”
48 Se o deixarmos proceder assim, todos crerão nele, e os romanos virão e arruinarão a nossa cidade e toda a nação.
49 Amba wan-gaan be-de u̱n ye̱, wu̱ a m-ze̱e̱ Ke̱pas à, wu̱ wu̱ ro ko-Gwo̱mo-wu̱ u̱n ko̱n-se Shir u̱n ka hak-o̱, wu̱ ze̱e̱ru̱, “No̱ de̱ no̱ nap to̱ no̱ m-rwo̱r á
49 Um deles, chamado Caifás, que era o sumo sacerdote daquele ano, disse-lhes: Vós não entendeis nada!
50 ¿No̱ m-gwo̱t á? Ai, jiishtu̱ no̱ wan-gaan mer o̱tte̱ kap mo̱ u̱n hun-ne̱ merme̱ à.”
50 Nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça toda a nação.
51 Yanze remen co̱n-mo̱ u̱n wu̱ o̱ wu̱ ru̱rte̱ kááne̱ á, se̱ de̱ u̱ntu̱n wu̱ ro ko-Gwo̱mo-wu̱ u̱n ko̱n-se Shir à, Shir u̱n kute̱ wu̱, wu̱ ru̱r ka ma-to̱ wu̱ zee Ye̱so a mer remen Yahuda-ne̱.
51 E ele não disse isso por si mesmo, mas, como era o sumo sacerdote daquele ano, profetizava que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Yanze ne̱ remen Yahuda-ne̱ u̱n ho̱n-de u̱n ye̱ á, amba remen wu̱ mo̱rgu̱nsu̱té̱ yakar-ye̱ Shir ye̱ ro̱ cakarse̱ ko̱ kene̱ à, ye̱ she'ete̱ kang-o gaan.
52 e não somente pela nação, mas também para que fossem reconduzidos à unidade os filhos de Deus dispersos.
53 Bo̱ u̱n ka ma-to̱ u̱n ka ho̱-de, ye̱ to̱o̱ru̱ u̱t-hun remen ye̱ hoot Ye̱so.
53 E desde aquele momento resolveram tirar-lhe a vida.
54 Remen kááne̱, Ye̱so do m-rwu̱u̱n u̱r-buk cas be-de u̱n Yahuda-ne̱ á. Amba wu̱ inu̱ru̱ káne̱, wu̱ neku̱ru̱ u̱n dak-o̱ ro̱ o-zang à. Wu̱ co̱wu̱ru̱ u̱n o̱ ken bo̱-o̱ o̱ a m-ze̱e̱ o-E̱param à. Wu̱ she'etu̱ru̱ káne̱ u̱n yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ ne̱.
54 Em conseqüência disso, Jesus já não andava em público entre os judeus. Retirou-se para uma região vizinha do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ali se detinha com seus discípulos.
55 A kane̱, Biki-o̱ m-Pas o̱ u̱n he de m-wo̱o̱n. Hun-ne̱ u̱t-mo̱o̱r ne̱ ye̱ haaru̱ o-Urusharima remen ye̱ koosté̱ hi u̱n de u̱n ye̱ ye̱ she'eté̱ ba m-ku̱ko̱p rii-yo Biki-o̱ m-Pas wo̱o̱nte̱.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muita gente de todo o país subia a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Ye̱ ze̱e̱ru̱ hoob-o Ye̱so, ye̱ ro̱ eso eso u̱n Pyo-o̱ Shir. Ye̱ m-ze̱e̱, “¿Ya u̱n yo ne̱ no̱ hyane̱? ¿Wu̱ ro̱o̱n o-biki?”
56 Procuravam Jesus e falavam uns com os outros no templo: Que vos parece? Achais que ele não virá à festa?
57 Hun-ne̱ ma'asu̱ hoob-o Ye̱so, remen Gwo̱mo-ne̱ ye̱ u̱n ko̱n-se Shir u̱n Parisa-ne̱ ne̱ ye̱ rwo̱'o̱g u̱nze bo̱ u̱n wu̱ hyane̱ be-de Ye̱so ro à, wu̱ haan, wu̱ ru̱r, ye̱ shipt wu̱.
57 Mas os sumos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que todo aquele que soubesse onde ele estava o denunciasse, para o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.