João 11

uth (UTH) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Wu̱ ken ne̱t-wu̱ jin-de u̱n wu̱ Razarus ru̱kt go̱m. Wu̱ she'ette̱ u̱n bo̱-o̱ o-Betanya, mo̱sse̱ u̱n Meri ne̱ u̱n hen u̱n wu̱ Marta.
1 Estava, então, enfermo um certo Lázaro, de Betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Ka Meri-wu̱, wu̱ wu̱ hokme̱ Go̱s-wu̱ m-no̱w mo̱ m-shi'igin u̱s-na. Wu̱ sokmu̱ru̱ mo̱ u̱n hi-se u̱n hi-de u̱n wu̱. To̱, de ken ho̱-de Razarus ru̱tu̱ru̱ go̱m.
2 E Maria era aquela que tinha ungido o Senhor com unguento e lhe tinha enxugado os pés com os seus cabelos, cujo irmão, Lázaro, estava enfermo.
3 Ka ne'a-ne̱ ye̱, se̱k-ye̱ ne̱ u̱n wu̱ ne̱ to̱mu̱ru̱ be-u̱r Ye̱so, ye̱ ze̱e̱ru̱, “Go̱s-wu̱, ka ne̱t-wu̱, wu̱ o ro̱ m-was u̱n wu̱ ne̱ à, wu̱ ho̱ge̱ m-re̱re̱m á.”
3 Mandaram-lhe, pois, suas irmãs dizer: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Bo̱ Ye̱so ho̱gu̱te̱ kááne̱ à, wu̱ ze̱e̱ru̱, “Ka go̱m-o̱, go̱m-o̱ m-mar o̱ á, remen a se̱ke̱msu̱té̱ Shir o̱, a se̱ke̱mse̱ tomso ne̱ Wà-wu̱ Shir.”
4 E Jesus, ouvindo isso, disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Ye̱so ro u̱n was u̱n Marta ne̱ u̱n Meri ne̱, Razarus wu̱.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 To̱, bo̱ wu̱ ho̱gu̱te̱ Razarus u̱ ho̱ge̱ m-re̱re̱m á, wu̱ rewu̱ru̱ ho̱-u̱t yoor.
6 Ouvindo, pois, que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde estava.
7 Ka da-de, wu̱ ze̱e̱ru̱ yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱, “A warag no̱ dak-o̱ o-Judiya.”
7 Depois disso, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ ye̱ ze̱e̱ru̱, “Wa-u̱s-Nap, u̱n ka ho̱-to̱ se̱k-ye̱ ro̱ u̱n hoob-o̱ ye̱ jirit wo̱, ¿o dooru̱ m-warag re̱e̱no̱ komo?”
8 Disseram-lhe os discípulos: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e tornas para lá?
9 Ye̱so shasu̱ru̱, “¿Rwu̱u̱n-mo̱ u̱r-ho̱ u̱n 'he̱be̱-mo̱ u̱n de ne̱ taase u̱r-ho̱ o̱ ka ka? Bo̱n wu̱ ro̱ u̱r-hew m-ho̱w à wu̱ ro̱ m-ma'as u̱t-pu̱kse̱ á, remen wu̱ ro̱ m-hyan cas.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 Amba bo̱n wu̱ ro̱ u̱r-hew m-te̱t à wu̱a ma'as u̱t-pu̱kse̱ remen cecas-m ro̱ ko̱n á.”
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Bo̱ wu̱ ru̱rte̱ kááne̱ à, wu̱ dooru̱ m-ze̱e̱, “Wan-yen na Razarus ro̱ m-rew, amba me̱ m-ha m-'yons wu̱.”
11 Assim falou e, depois, disse-lhes: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 Yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ ze̱e̱ru̱ wu̱, “Go̱s-wu̱ te̱, u̱rege̱ de̱ u̱nze rew-mo̱ kwo̱su̱ wu̱, ai, mo̱a pyesse̱.”
12 Disseram, pois, os seus discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Ye̱ napu̱ ne̱ u̱nze, ma-to̱ u̱n mar-m Razarus Ye̱so ro̱tte̱ á. Ye̱ de̱ku̱ru̱ u̱nze rew-mo̱ wu̱ ro̱tte̱.
13 Mas Jesus dizia isso da sua morte; eles, porém, cuidavam que falava do repouso do sono.
14 Remen kaane̱ Ye̱so ru̱ru̱ ye̱ cas, “Razarus mereste̱.
14 Então, Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto,
15 Me̱ o-zak bo̱ me̱ rokne̱ káne̱ be-de u̱n wu̱ á, remen no̱ she̱re̱t. Amba a neke̱ no̱ be-de u̱n wu̱.”
15 e folgo, por amor de vós, de que eu lá não estivesse, para que acrediteis. Mas vamos ter com ele.
16 Se̱ Toma, wu̱ a m-ze̱e̱ ko-Pe̱se̱ à, wu̱ ze̱e̱ru̱ o̱r u̱n wu̱ ne̱, “A neke̱ no̱ u̱n cen na no̱ a meret no̱ mo̱sse̱ u̱n wu̱ ne̱.”
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 Bo̱ Ye̱so woote̱ à, wu̱ 'wo̱ss Razarus nomoste̱ ho̱-u̱t nass u̱n saag.
17 Chegando, pois, Jesus, achou que já havia quatro dias que estava na sepultura.
18 O-Betanya yow yow o-Urusharima ne̱ o̱, o̱ ro̱ u̱ntu̱n me̱r-u̱t yoor [kiromita 3].
18 (Ora, Betânia distava de Jerusalém quase quinze estádios.)
19 Yahuda-ne̱ haanu̱ru̱ u̱t-mo̱o̱r ne̱. Ye̱ haante̱ remen ye̱ gasté̱ Marta ne̱ u̱n Meri gas-de u̱n mar-m hen u̱n ye̱.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Bo̱ Marta ho̱gu̱te̱ u̱nze Ye̱so ro̱o̱n à, wu̱ haaru̱ wu̱ m-gonte̱. Meri daagu̱ru̱ wu̱ she'et o-hur.
20 Ouvindo, pois, Marta que Jesus vinha, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou assentada em casa.
21 Bo̱ wu̱ go'one̱ u̱n Ye̱so ne̱ à, Marta ze̱e̱ru̱ Ye̱so, “Go̱s-wu̱, wo̱ rokonte̱, heno te̱ Razarus wu̱ roa mer á.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Amba ko̱ m-mo̱ka u̱m nepste̱ ko̱yan o ko̱ne̱ be-de Shir, wu̱a nomo wo̱.”
22 Mas também, agora, sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Ye̱so ze̱e̱ru̱ wu̱, “Heno ru a inu̱sse̱ komo.”
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 Marta ze̱e̱ru̱ wu̱, “U̱m nepste̱ wu̱a inu̱sse̱ ine̱-mo̱ m-margan ne̱ ho̱-de u̱r-ko̱m.”
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último Dia.
25 Ye̱so ze̱e̱ru̱ wu̱, “Ai, me̱ wu̱ ro̱ ine̱-mo̱ u̱n margan-ne̱. Me̱ wu̱ ro̱ ho̱o̱g. Ne̱t-wu̱ she̱re̱ hur-de u̱n wu̱ u̱n me̱ à, ko̱ wu̱ mer, wu̱a inu̱sse̱.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, viverá;
26 Ne̱t-wu̱ ro̱ ne̱ u̱n ho̱o̱g ne̱ à, wu̱ she̱re̱ hur-de u̱n wu̱ be u̱n de à, wu̱ he de m-mar á har da-o̱ ba m-ta. ¿Wo̱ Marta wo̱ m-she̱r u̱n ma-u̱t re?”
26 e todo aquele que vive e crê em mim nunca morrerá. Crês tu isso?
27 Marta ze̱e̱ru̱ wu̱, “O̱ho̱, Go̱s-wu̱, u̱m sheru̱ste̱ hur u̱n de, wo̱ ro̱ Kiristi, Wà-wu̱ Shir wu̱ a to̱mne̱ u̱n ho̱no o-dak à.”
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor, creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Bo̱ Marta ru̱rte̱ kaane̱ à, wu̱ haaru̱, wu̱ agnu̱ru̱ se̱k-wu̱ u̱n wu̱ Meri. Wu̱ ru̱ru̱ wu̱ u̱s-har, wu̱ ze̱e̱ru̱, “Wa-u̱r-Yoos na haante̱. Wu̱ ro̱ u̱n eeg-u̱s ru.”
28 E, dito isso, partiu e chamou em segredo a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está aqui e chama-te.
29 Meri ne̱ komo, bo̱ wu̱ ho̱gu̱te̱ kááne̱ à, wu̱ inu̱ru̱ ho̱r-m-ho̱r, wu̱ kawu̱ru̱ be-de Ye̱so ro à.
29 Ela, ouvindo isso, levantou-se logo e foi ter com ele.
30 Ye̱so u̱n go̱ wo̱o̱n o-bo̱ tokon á. Har m-mo̱ka wu̱ ro̱ be-de Marta gonte̱ wu̱ à.
30 (Ainda Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.)
31 Hun-ne̱ ro be-u̱r Meri, o-hur ye̱ ro wu̱ u̱r-gas à, ye̱ hyanu̱ru̱ wu̱ inu̱te̱ ho̱r-m-ho̱r, wu̱ ruuru̱. Ye̱ do̱ru̱ru̱ wu̱, ye̱ ro̱ o-gwo̱t ye̱ zee u̱n saag o̱ wu̱ heye̱ wu̱ u̱nu̱t.
31 Vendo, pois, os judeus que estavam com ela em casa e a consolavam que Maria apressadamente se levantara e saíra, seguiram-na, dizendo: Vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Meri wo̱o̱ru̱ be-de Ye̱so ro à. Bo̱ wu̱ hyente̱ Ye̱so à, wu̱ he̱e̱ru̱ u̱n na-se u̱n wu̱. Wu̱ ze̱e̱ru̱ Ye̱so, “Go̱s-wu̱, u̱ rotte̱ u̱nze o rokon kàne̱ hen te̱ roa mer á.”
32 Tendo, pois, Maria chegado aonde Jesus estava e vendo-o, lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Bo̱ Ye̱so hyente̱ wu̱ ro u̱s-'wo̱n à, Yahuda-ne̱ tomso ne̱ ye̱ haane̱ mo̱sse̱ u̱n wu̱ ne̱ à, ye̱ ro u̱s-'wo̱n. Me̱n-u̱t naasu̱ru̱ wu̱.
33 Jesus, pois, quando a viu chorar e também chorando os judeus que com ela vinham, moveu-se muito em espírito e perturbou-se.
34 Ye̱so ze̱e̱ru̱ ye̱, “¿Ke ne̱ o̱ no̱ jo̱ku̱ wu̱?”
34 E disse: Onde o pusestes? Disseram-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Ye̱so 'wo̱nu̱ru̱.
35 Jesus chorou.
36 Remen kááne̱ hun-ne̱ ze̱e̱ru̱, “Gwo̱t bo̱ wu̱ wasse̱ u̱n wu̱ ne̱ à!”
36 Disseram, pois, os judeus: Vede como o amava.
37 Ye̱ ken ye̱ be-de u̱n ka hun-ne̱ ye̱ ze̱e̱ru̱, “¿U̱ no̱m te̱ ka, ka ne̱t-wu̱, wu̱ ka upse̱ yish-ye̱ u̱n ko-po̱ á? ¿Wu̱ roa hoks we̱n u̱n Razarus m-mar á?”
37 E alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este não morresse?
38 Ye̱so dooru̱ hyan u̱r-'wo̱n u̱n me̱n-to̱ u̱n wu̱. Wu̱ wo̱o̱nu̱ru̱ u̱n saag. Ka saag-o̱ ne̱ pak-o̱ u̱t-ta'ar o̱ u̱n o̱ ken ta'ar-o̱ a tige̱ u̱n ish-o̱ u̱n o̱.
38 Jesus, pois, movendo-se outra vez muito em si mesmo, foi ao sepulcro; e era uma caverna e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Ye̱so ze̱e̱ru̱, “Dos no̱ ka ta'ar-o̱.”
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque é já de quatro dias.
40 Ye̱so ze̱e̱ru̱, “¿Me̱ ru̱ru̱ wo̱ o̱ á, u̱m zee wo̱ she̱r hur u̱n du u̱n me̱ ne̱, wo̱a hyen se̱ps-mo̱ Shir à?”
40 Disse-lhe Jesus: Não te hei dito que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Ye̱ dossu̱ru̱ o-ta'ar. Ye̱so dassu̱ru̱ u̱r-hi n-to̱n. Wu̱ ze̱e̱ru̱, “Tato re, u̱m bo̱mo̱g wo̱ remen o regu̱te̱ me̱ u̱t-to̱.
41 Tiraram, pois, a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse: Pai, graças te dou, por me haveres ouvido.
42 U̱m nepste̱ ko̱ da u̱n ke o ro̱ me̱ u̱n ke'e̱ u̱t-to̱. Amba me̱ u̱n rwo̱r remen hun-ne̱ ye̱ ro̱ kàne̱ eso eso à, remen ye̱ she̱re̱t hur-de u̱n ye̱ u̱nze wo̱ wu̱ to̱mnu̱ me̱.”
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas eu disse
43 Bo̱ wu̱ ru̱rte̱ kááne̱ à, wu̱ 'yonsu̱ru̱ u̱s-co̱r de̱e̱n, wu̱ ze̱e̱ru̱, “Razarus, rwu̱u̱n!”
43 E, tendo dito isso, clamou com grande voz: Lázaro, vem para fora.
44 Wu̱ mare̱ à wu̱ argu̱ m-rwu̱u̱n, na-se u̱n wu̱ u̱t-kom ne̱ gegu̱rse̱ u̱n wa-de o-gund, co-o̱ u̱n wu̱ yeresse̱ u̱n gund-de u̱n du̱k.
44 E o defunto saiu, tendo as mãos e os pés ligados com faixas, e o seu rosto, envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Ka Yahuda-ne̱ ye̱ do̱re̱ Meri be-de u̱n saag à, ye̱ hyang rii-yo Ye̱so no̱me̱ à, mo̱o̱r-to̱ u̱n ye̱ she̱ru̱ hur-de u̱n ye̱ u̱n wu̱.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo a Maria e que tinham visto o que Jesus fizera creram nele.
46 Amba ye̱ ken ye̱ be-de u̱n ye̱ argu̱ru̱ m-ha be-de u̱n Parisa-ne̱, ye̱ ru̱ru̱ ye̱ rii-yo Ye̱so no̱me̱ à.
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 Remen kááne̱ Gwo̱mo-ne̱ ye̱ u̱n ko̱n-se Shir u̱n Parisa-ne̱ ne̱ ye̱ aagu̱ru̱ Mo̱ro̱g-de u̱n Se̱k-ye̱ remen ye̱ piishté̱ u̱t-ma.
47 Depois, os principais dos sacerdotes e os fariseus formaram conselho e diziam: Que faremos? Porquanto este homem faz muitos sinais.
48 A yage̱ wu̱ kááne̱, ko̱wan wu̱a sher u̱r-hur u̱n wu̱. Roma-ne̱ a haan, ye̱ sabarse̱ hun-ne̱ na u̱n Pyo-o̱ Shir ne̱ u̱n dak-o na ne̱.”
48 Se o deixamos assim, todos crerão nele, e virão os romanos e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Amba wan-gaan be-de u̱n ye̱, wu̱ a m-ze̱e̱ Ke̱pas à, wu̱ wu̱ ro ko-Gwo̱mo-wu̱ u̱n ko̱n-se Shir u̱n ka hak-o̱, wu̱ ze̱e̱ru̱, “No̱ de̱ no̱ nap to̱ no̱ m-rwo̱r á
49 E Caifás, um deles, que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós nada sabeis,
50 ¿No̱ m-gwo̱t á? Ai, jiishtu̱ no̱ wan-gaan mer o̱tte̱ kap mo̱ u̱n hun-ne̱ merme̱ à.”
50 nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo e que não pereça toda a nação.
51 Yanze remen co̱n-mo̱ u̱n wu̱ o̱ wu̱ ru̱rte̱ kááne̱ á, se̱ de̱ u̱ntu̱n wu̱ ro ko-Gwo̱mo-wu̱ u̱n ko̱n-se Shir à, Shir u̱n kute̱ wu̱, wu̱ ru̱r ka ma-to̱ wu̱ zee Ye̱so a mer remen Yahuda-ne̱.
51 Ora, ele não disse isso de si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus devia morrer pela nação.
52 Yanze ne̱ remen Yahuda-ne̱ u̱n ho̱n-de u̱n ye̱ á, amba remen wu̱ mo̱rgu̱nsu̱té̱ yakar-ye̱ Shir ye̱ ro̱ cakarse̱ ko̱ kene̱ à, ye̱ she'ete̱ kang-o gaan.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um corpo os filhos de Deus que andavam dispersos.
53 Bo̱ u̱n ka ma-to̱ u̱n ka ho̱-de, ye̱ to̱o̱ru̱ u̱t-hun remen ye̱ hoot Ye̱so.
53 Desde aquele dia, pois, consultavam-se para o matarem.
54 Remen kááne̱, Ye̱so do m-rwu̱u̱n u̱r-buk cas be-de u̱n Yahuda-ne̱ á. Amba wu̱ inu̱ru̱ káne̱, wu̱ neku̱ru̱ u̱n dak-o̱ ro̱ o-zang à. Wu̱ co̱wu̱ru̱ u̱n o̱ ken bo̱-o̱ o̱ a m-ze̱e̱ o-E̱param à. Wu̱ she'etu̱ru̱ káne̱ u̱n yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ ne̱.
54 Jesus, pois, já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali andava com os seus discípulos.
55 A kane̱, Biki-o̱ m-Pas o̱ u̱n he de m-wo̱o̱n. Hun-ne̱ u̱t-mo̱o̱r ne̱ ye̱ haaru̱ o-Urusharima remen ye̱ koosté̱ hi u̱n de u̱n ye̱ ye̱ she'eté̱ ba m-ku̱ko̱p rii-yo Biki-o̱ m-Pas wo̱o̱nte̱.
55 E estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região subiram a Jerusalém antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Ye̱ ze̱e̱ru̱ hoob-o Ye̱so, ye̱ ro̱ eso eso u̱n Pyo-o̱ Shir. Ye̱ m-ze̱e̱, “¿Ya u̱n yo ne̱ no̱ hyane̱? ¿Wu̱ ro̱o̱n o-biki?”
56 Buscavam, pois, a Jesus e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá à festa?
57 Hun-ne̱ ma'asu̱ hoob-o Ye̱so, remen Gwo̱mo-ne̱ ye̱ u̱n ko̱n-se Shir u̱n Parisa-ne̱ ne̱ ye̱ rwo̱'o̱g u̱nze bo̱ u̱n wu̱ hyane̱ be-de Ye̱so ro à, wu̱ haan, wu̱ ru̱r, ye̱ shipt wu̱.
57 Ora, os principais dos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para o prenderem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.