Hebreus 12

uth (UTH) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Kap ka hun-ne̱, ye̱ she̱re̱ be-de Shir à, ro̱ m-mo̱ka ya-u̱s-to̱r se u̱n ho̱o̱g-m na. Ho̱o̱g-m na ya mo̱ ro̱ u̱ntu̱n ya-teer-de u̱s-rek ha-mo̱ be-u̱r Ye̱so. Remen kaane̱, yage̱ a jorogte̱ ko̱ yo ke rii-yo, u̱t-ba'as ne̱, to̱ he na dagar u̱s-na à. Yage̱ a teerte̱ u̱s-rek ha-mo̱ be-u̱r Ye̱so u̱n jaab-o̱ u̱t-me̱n ne̱ har a woot be-de u̱n wu̱.
1 Portanto, também nós, uma vez que estamos rodeados por tão grande nuvem de testemunhas, livremo-nos de tudo o que nos atrapalha e do pecado que nos envolve, e corramos com perseverança a corrida que nos é proposta,
2 A se̱nge̱ no̱ tu u̱n yish be-u̱r Ye̱so wu̱ she̱r-m na ro̱ be-de u̱n wu̱ à, cin u̱r-takan har da-o̱ u̱r-ko̱m. Wu̱ no̱mo̱g jaab-o̱ u̱t-me̱n n-to̱n o-kan be-de u̱n yo'og o̱ a no̱mu̱ wu̱ à, har wu̱ meret remen wu̱ nepste̱ wu̱a no̱m o-zak o-co. M-mo̱ka wu̱ ro̱ tara u̱n kom-o u̱r-re̱ de u̱n Shir, be-de jiishe̱ m-se̱k à n-To̱n.
2 tendo os olhos fitos em Jesus, autor e consumador da nossa fé. Ele, pela alegria que lhe fora proposta, suportou a cruz, desprezando a vergonha, e assentou-se à direita do trono de Deus.
3 Baks no̱ myet jaab-o̱ u̱t-me̱n mo̱ Ye̱so no̱me̱ da-o̱ hun-ne̱ ya-u̱t-ba'as no̱me̱ wu̱ go̱n ká rem-u̱s yo̱-se à, bo̱ no̱a ruut u̱r-hur á.
3 Pensem bem naquele que suportou tal oposição dos pecadores contra si mesmo, para que vocês não se cansem nem se desanimem.
4 Myet u̱n kaane̱ ne̱, mu̱r-to̱ no̱ ro̱tte̱ u̱t-ba'as à, no̱ u̱n goshi wo̱ be-de m-mar á.
4 Na luta contra o pecado, vocês ainda não resistiram até o ponto de derramar o próprio sangue.
5 — ausente —
5 Vocês se esqueceram da palavra de ânimo que ele lhes dirige como a filhos: "Meu filho, não despreze a disciplina do Senhor, nem se magoe com a sua repreensão,
6 — ausente —
6 pois o Senhor disciplina a quem ama, e castiga todo aquele a quem aceita como filho".
7 'Mo̱ no̱ u̱r-hur da-o̱ u̱n swo̱ u̱r-ko̱o̱b, no̱ dek to̱ u̱ntu̱n u̱s-so̱ro̱g; Shir ro̱ no̱ m-hyan u̱ntu̱n yakar-ye̱ u̱n wu̱. Ko̱ wu̱ ke tato wu̱ ro̱ m-muut u̱n wà u̱n wu̱ o-co̱w da-o̱ wà u̱n wu̱ ba'ase̱.
7 Suportem as dificuldades, recebendo-as como disciplina; Deus os trata como filhos. Pois, qual o filho que não é disciplinado por seu pai?
8 U̱rege̱ Shir ro no̱ m-no̱me̱ u̱s-so̱ro̱g, bo̱ wu̱ ro̱ u̱n no̱me̱ u̱n myet yakar-ye̱ u̱n wu̱ á, ashi no̱ ro̱tt o-tato á, ba yakar-ye̱ o-hur á.
8 Se vocês não são disciplinados, e a disciplina é para todos os filhos, então vocês não são filhos legítimos, mas sim ilegítimos.
9 Tat na ne̱ ye̱ mate̱ na à, ye̱ ro̱ na u̱n nome̱ u̱s-so̱ro̱g, komo a ro̱ ye̱ m-'ya m-se̱k. Ay, jiishte̱ komo a go̱ks kom-u̱t yoor so̱ro̱g-yo Tato na Shir wu̱ n-To̱n, remen a nomot ho̱o̱g.
9 Além disso, tínhamos pais humanos que nos disciplinavam, e nós os respeitávamos. Quanto mais devemos submeter-nos ao Pai dos espíritos, para assim vivermos!
10 Tat na ne̱ ye̱ ro̱ na m-nome̱ u̱s-so̱ro̱g u̱n ya o-da hiin bo̱ ye̱ co̱ne̱ à, ká bo̱ o̱ Shir ro̱ na no̱me̱ u̱s-so̱ro̱g remen wu̱ guut na, a waragté̱ hun-ne̱ ba m-ku̱ko̱p bo̱ wu̱ ro̱ à.
10 Nossos pais nos disciplinavam por curto período, segundo lhes parecia melhor; mas Deus nos disciplina para o nosso bem, para que participemos da sua santidade.
11 Ko̱ o̱ ke da-o̱ a nomo na u̱s-so̱ro̱g, rii-yo o-zak yo á, rii-yo u̱n ho̱ge̱ m-hoog yo. Amba ka wu̱ no̱me̱ o-do̱ro̱tte̱ da-de a wu̱ m-nome̱ u̱n ka so̱ro̱g-se à, a komse̱ wu̱ m-nome̱ u̱s-so̱ro̱g, wu̱a warag kashi, wu̱ she'et she'et-de u̱r-bon u̱n o̱r u̱n wu̱ ne̱ ne̱.
11 Nenhuma disciplina parece ser motivo de alegria no momento, mas sim de tristeza. Mais tarde, porém, produz fruto de justiça e paz para aqueles que por ela foram exercitados.
12 Remen kaane̱, no̱ hyan gye̱r-o̱ o-so̱ro̱g á. No̱m no̱ jaab-o̱ u̱t-me̱n, no̱ ho'os wu̱r-o no̱ sak.
12 Portanto, fortaleçam as mãos enfraquecidas e os joelhos vacilantes.
13 Se̱ngu̱ no̱ u̱n do̱re̱ u̱n co̱w-yo ro̱ te̱te̱ à, tasse na-se u̱n ya-u̱t-ryam be-u̱r no̱ se taage̱ m-'wo̱ns, amba u̱n su̱ge̱-de u̱n kaane̱ se kum u̱r-be̱e̱b.
13 "Façam caminhos retos para os seus pés", para que o manco não se desvie, mas antes seja curado.
14 No̱m no̱ bo̱ u̱n no̱m-m no̱, no̱ no̱m kashi u̱r-she'et de u̱n ba u̱t-ween u̱n ko̱ wu̱ ke ne̱t-wu̱ ne̱. No̱ she'et u̱r-she'et u̱ntu̱n wu̱ ya'ase̱ hi u̱n de u̱n wu̱ myet be-de Shir à. Remen m-ba mo̱sse̱ u̱n kaane̱ ne̱ á yatt-wu̱ he hyan u̱n Wan-Ko̱yan á.
14 Esforcem-se para viver em paz com todos e para serem santos; sem santidade ninguém verá o Senhor.
15 War no̱, taase wu̱ ken wu̱ taage̱ kum u̱n yar-mo̱ Shir mo̱ wu̱ he na m-'ya à. Taase no̱ yage̱ wu̱ she̱re̱ be-de Shir á wu̱ co̱wo̱n be-u̱r no̱ wu̱ naas ye̱ ken ye̱ de̱e̱n.
15 Cuidem que ninguém se exclua da graça de Deus. Que nenhuma raiz de amargura brote e cause perturbação, contaminando a muitos.
16 War no̱, taase wu̱ ken wu̱ be-u̱r no̱ warag go̱ u̱n ka hun-ne̱ ye̱ ro̱ u̱r-she'et sa o zee ye̱ge̱-wo̱ à, u̱ntu̱n Iso wan-ko̱o̱b-de gye̱r-o Shir. Wu̱ babe̱ cim-yo u̱n wu̱ yo u̱n mat-de co remen rii-yo m-re̱ à.
16 Não haja nenhum imoral ou profano, como Esaú, que por uma única refeição vendeu os seus direitos de herança como filho mais velho.
17 No̱ nepste̱ rii-yo takne̱ à. Bo̱ jimu̱te̱ à, wu̱ ho̱o̱bu̱ru̱ dek u̱n ka kwu̱m-o̱ u̱n wu̱ o̱, amba wu̱ kum á, ko̱ de̱ wu̱ hopte̱ o̱ u̱s-'wo̱n u̱s-'wo̱n à.
17 Como vocês sabem, posteriormente, quando quis herdar a bênção, foi rejeitado; e não teve como alterar a sua decisão, embora buscasse a bênção com lágrimas.
18 — ausente —
18 Vocês não chegaram ao monte que se podia tocar, e que estava chamas, nem às trevas, à escuridão e à tempestade,
19 — ausente —
19 ao soar da trombeta e ao som de palavras tais, que os ouvintes rogaram que nada mais lhes fosse dito;
20 — ausente —
20 pois não podiam suportar o que lhes estava sendo ordenado: "Até um animal, se tocar no monte, deve ser apedrejado".
21 Mosa u̱n hi u̱n de u̱n wu̱ gye̱r-o ho̱o̱g wu̱ remen hyan u̱n ka rem-se har wu̱ ze̱e̱ru̱, “Me̱ u̱s-zap se o-wu̱r rem o-gye̱r.”
21 O espetáculo era tão terrível que até Moisés disse: "Estou apavorado e trêmulo! "
22 Amba m-mo̱ka, no̱ wo̱o̱nte̱ u̱n Haag-o̱ o-Urusharima, be-de u̱n bo̱-o̱ Shir wu̱ u̱n ho̱o̱g, u̱nze o-Urusharima o̱ n-To̱n shir, be-de mo̱o̱r-to̱ u̱n yan-to̱m-ye̱ Shir ye̱ o-zak.
22 Mas vocês chegaram ao monte Sião, à Jerusalém celestial, à cidade do Deus vivo. Chegaram aos milhares de milhares de anjos em alegre reunião,
23 No̱ hante̱ be-de u̱n yakar-ye̱ co ye̱ Shir, ye̱ jin-to̱ u̱n ye̱ ro̱ gense̱ n-To̱n shir à. No̱ wo̱o̱nte̱ be-de Shir, Wu̱ ka wu̱ ro̱ u̱n piishe̱ u̱n hun-ne̱ u̱t-ma à, u̱n be-de u̱n hun-ne̱ ye̱ Shir ne̱ ye̱ merme̱ à, ka ye̱ Shir muute̱ shiishe̱ hond hond à.
23 à igreja dos primogênitos, cujos nomes estão escritos nos céus. Vocês chegaram a Deus, juiz de todos os homens, aos espíritos dos justos aperfeiçoados,
24 No̱ wo̱o̱nte̱ be-u̱r Ye̱so wan-hongse̱ u̱n hun-ne̱ u̱n Shir ne̱ be-de u̱n e̱ss u̱t-ma pu̱-to̱, to̱ wu̱ gage̱ u̱n ye̱ ne̱ à. No̱ wo̱o̱nte̱ be-de ka hyó-mo̱ u̱n wu̱ mo̱ mo̱ u̱n ja'as u̱r-hur, mo̱ ro̱ na m-kute̱ u̱n rem-se u̱r-bon jiishe̱ mo̱ ma E̱ber à.
24 a Jesus, mediador de uma nova aliança, e ao sangue aspergido, que fala melhor do que o sangue de Abel.
25 War no̱, no̱ no̱me̱ Shir o-do̱ro̱tte̱, wu̱ ro̱ na m-no̱me̱ u̱t-ma à. U̱rege̱ hun-ne̱ ye̱ o-Isra ye̱ po̱sse̱ á da-o̱ ye̱ yage̱ m-ho̱ge̱ u̱n ma-u̱t Mosa u̱n ho̱no o-dak à. Yagu̱nte̱ na ye̱ ho̱ge̱ Ma-to̱ Shir to̱ rwu̱u̱ne̱ n-To̱n shir à. A po̱sse̱ á.
25 Cuidado! Não rejeitem aquele que fala. Se os que se recusaram a ouvir aquele que os advertia na terra não escaparam, quanto mais nós, se nos desviarmos daquele que nos adverte dos céus?
26 U̱n ka da-de, co̱r-o̱ u̱n wu̱ nuktu̱ru̱ ho̱no o-dak, amba m-mo̱ka wu̱ swo̱ro̱g o-nu, wu̱ ze̱e̱ru̱,
26 Aquele cuja voz outrora abalou a terra, agora promete: "Ainda uma vez abalarei não apenas a terra, mas também o céu".
27 To̱ ka ma-to̱ u̱nze, “Har ca kuks so̱ o-gaan cot,” to̱ kututu̱ na de ken ho̱-de myet rem-se Shir no̱me̱ à, a nuktusse̱ a dos se komo. Rem-se ro m-nukte̱ à, se se he m-kus.
27 As palavras "ainda uma vez" indicam a remoção do que pode ser abalado, isto é, coisas criadas, de forma que permaneça o que não pode ser abalado.
28 A no̱m no̱ u̱r-bo̱ngo̱n be-de Shir remen a kumug u̱t-gwo̱mo to̱ a nukte̱ á. A ma'asu̱ no̱ Shir m-ya'as m-se̱k, a nomo no̱ wu̱ o-do̱ro̱tte̱ bo̱ depe̱ à, bo̱ wu̱ he m-ho̱ge̱ u̱n re̱re̱m-m na à. Yage̱ a ye'et wu̱ m-se̱k a gye̱r wu̱.
28 Portanto, já que estamos recebendo um Reino inabalável, sejamos agradecidos e, assim, adoremos a Deus de modo aceitável, com reverência e temor,
29 No̱m no̱ kaane̱, remen Shir na u̱ntu̱n ra-o̱ ro̱ m-tu̱ks u̱n ko̱yan à wu̱ ro̱.
29 pois o nosso "Deus é fogo consumidor! "

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.