Hebreus 12

uth (UTH) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Kap ka hun-ne̱, ye̱ she̱re̱ be-de Shir à, ro̱ m-mo̱ka ya-u̱s-to̱r se u̱n ho̱o̱g-m na. Ho̱o̱g-m na ya mo̱ ro̱ u̱ntu̱n ya-teer-de u̱s-rek ha-mo̱ be-u̱r Ye̱so. Remen kaane̱, yage̱ a jorogte̱ ko̱ yo ke rii-yo, u̱t-ba'as ne̱, to̱ he na dagar u̱s-na à. Yage̱ a teerte̱ u̱s-rek ha-mo̱ be-u̱r Ye̱so u̱n jaab-o̱ u̱t-me̱n ne̱ har a woot be-de u̱n wu̱.
1 Portanto, nós também, pois estamos rodeados de tão grande nuvem de testemunhas, deixemos todo embaraço, e o pecado que tão de perto nos rodeia, e corramos com perseverança a carreira que nos está proposta,
2 A se̱nge̱ no̱ tu u̱n yish be-u̱r Ye̱so wu̱ she̱r-m na ro̱ be-de u̱n wu̱ à, cin u̱r-takan har da-o̱ u̱r-ko̱m. Wu̱ no̱mo̱g jaab-o̱ u̱t-me̱n n-to̱n o-kan be-de u̱n yo'og o̱ a no̱mu̱ wu̱ à, har wu̱ meret remen wu̱ nepste̱ wu̱a no̱m o-zak o-co. M-mo̱ka wu̱ ro̱ tara u̱n kom-o u̱r-re̱ de u̱n Shir, be-de jiishe̱ m-se̱k à n-To̱n.
2 fitando os olhos em Jesus, autor e consumador da nossa fé, o qual, pelo gozo que lhe está proposto, suportou a cruz, desprezando a ignomínia, e está assentado à direita do trono de Deus.
3 Baks no̱ myet jaab-o̱ u̱t-me̱n mo̱ Ye̱so no̱me̱ da-o̱ hun-ne̱ ya-u̱t-ba'as no̱me̱ wu̱ go̱n ká rem-u̱s yo̱-se à, bo̱ no̱a ruut u̱r-hur á.
3 Considerai, pois aquele que suportou tal contradição dos pecadores contra si mesmo, para que não vos canseis, desfalecendo em vossas almas.
4 Myet u̱n kaane̱ ne̱, mu̱r-to̱ no̱ ro̱tte̱ u̱t-ba'as à, no̱ u̱n goshi wo̱ be-de m-mar á.
4 Ainda não resististes até o sangue, combatendo contra o pecado;
5 — ausente —
5 e já vos esquecestes da exortação que vos admoesta como a filhos: Filho meu, não desprezes a correção do Senhor, nem te desanimes quando por ele és repreendido;
6 — ausente —
6 pois o Senhor corrige ao que ama, e açoita a todo o que recebe por filho.
7 'Mo̱ no̱ u̱r-hur da-o̱ u̱n swo̱ u̱r-ko̱o̱b, no̱ dek to̱ u̱ntu̱n u̱s-so̱ro̱g; Shir ro̱ no̱ m-hyan u̱ntu̱n yakar-ye̱ u̱n wu̱. Ko̱ wu̱ ke tato wu̱ ro̱ m-muut u̱n wà u̱n wu̱ o-co̱w da-o̱ wà u̱n wu̱ ba'ase̱.
7 É para disciplina que sofreis; Deus vos trata como a filhos; pois qual é o filho a quem o pai não corrija?
8 U̱rege̱ Shir ro no̱ m-no̱me̱ u̱s-so̱ro̱g, bo̱ wu̱ ro̱ u̱n no̱me̱ u̱n myet yakar-ye̱ u̱n wu̱ á, ashi no̱ ro̱tt o-tato á, ba yakar-ye̱ o-hur á.
8 Mas, se estais sem disciplina, da qual todos se têm tornado participantes, sois então bastardos, e não filhos.
9 Tat na ne̱ ye̱ mate̱ na à, ye̱ ro̱ na u̱n nome̱ u̱s-so̱ro̱g, komo a ro̱ ye̱ m-'ya m-se̱k. Ay, jiishte̱ komo a go̱ks kom-u̱t yoor so̱ro̱g-yo Tato na Shir wu̱ n-To̱n, remen a nomot ho̱o̱g.
9 Além disto, tivemos nossos pais segundo a carne, para nos corrigirem, e os olhávamos com respeito; não nos sujeitaremos muito mais ao Pai dos espíritos, e viveremos?
10 Tat na ne̱ ye̱ ro̱ na m-nome̱ u̱s-so̱ro̱g u̱n ya o-da hiin bo̱ ye̱ co̱ne̱ à, ká bo̱ o̱ Shir ro̱ na no̱me̱ u̱s-so̱ro̱g remen wu̱ guut na, a waragté̱ hun-ne̱ ba m-ku̱ko̱p bo̱ wu̱ ro̱ à.
10 Pois aqueles por pouco tempo nos corrigiam como bem lhes parecia, mas este, para nosso proveito, para sermos participantes da sua santidade.
11 Ko̱ o̱ ke da-o̱ a nomo na u̱s-so̱ro̱g, rii-yo o-zak yo á, rii-yo u̱n ho̱ge̱ m-hoog yo. Amba ka wu̱ no̱me̱ o-do̱ro̱tte̱ da-de a wu̱ m-nome̱ u̱n ka so̱ro̱g-se à, a komse̱ wu̱ m-nome̱ u̱s-so̱ro̱g, wu̱a warag kashi, wu̱ she'et she'et-de u̱r-bon u̱n o̱r u̱n wu̱ ne̱ ne̱.
11 Na verdade, nenhuma correção parece no momento ser motivo de gozo, porém de tristeza; mas depois produz um fruto pacífico de justiça nos que por ele têm sido exercitados.
12 Remen kaane̱, no̱ hyan gye̱r-o̱ o-so̱ro̱g á. No̱m no̱ jaab-o̱ u̱t-me̱n, no̱ ho'os wu̱r-o no̱ sak.
12 Portanto levantai as mãos cansadas, e os joelhos vacilantes,
13 Se̱ngu̱ no̱ u̱n do̱re̱ u̱n co̱w-yo ro̱ te̱te̱ à, tasse na-se u̱n ya-u̱t-ryam be-u̱r no̱ se taage̱ m-'wo̱ns, amba u̱n su̱ge̱-de u̱n kaane̱ se kum u̱r-be̱e̱b.
13 e fazei veredas direitas para os vossos pés, para que o que é manco não se desvie, antes seja curado.
14 No̱m no̱ bo̱ u̱n no̱m-m no̱, no̱ no̱m kashi u̱r-she'et de u̱n ba u̱t-ween u̱n ko̱ wu̱ ke ne̱t-wu̱ ne̱. No̱ she'et u̱r-she'et u̱ntu̱n wu̱ ya'ase̱ hi u̱n de u̱n wu̱ myet be-de Shir à. Remen m-ba mo̱sse̱ u̱n kaane̱ ne̱ á yatt-wu̱ he hyan u̱n Wan-Ko̱yan á.
14 Segui a paz com todos, e a santificação, sem a qual ninguém verá o Senhor,
15 War no̱, taase wu̱ ken wu̱ taage̱ kum u̱n yar-mo̱ Shir mo̱ wu̱ he na m-'ya à. Taase no̱ yage̱ wu̱ she̱re̱ be-de Shir á wu̱ co̱wo̱n be-u̱r no̱ wu̱ naas ye̱ ken ye̱ de̱e̱n.
15 tendo cuidado de que ninguém se prive da graça de Deus, e de que nenhuma raiz de amargura, brotando, vos perturbe, e por ela muitos se contaminem;
16 War no̱, taase wu̱ ken wu̱ be-u̱r no̱ warag go̱ u̱n ka hun-ne̱ ye̱ ro̱ u̱r-she'et sa o zee ye̱ge̱-wo̱ à, u̱ntu̱n Iso wan-ko̱o̱b-de gye̱r-o Shir. Wu̱ babe̱ cim-yo u̱n wu̱ yo u̱n mat-de co remen rii-yo m-re̱ à.
16 e ninguém seja devasso, ou profano como Esaú, que por uma simples refeição vendeu o seu direito de primogenitura.
17 No̱ nepste̱ rii-yo takne̱ à. Bo̱ jimu̱te̱ à, wu̱ ho̱o̱bu̱ru̱ dek u̱n ka kwu̱m-o̱ u̱n wu̱ o̱, amba wu̱ kum á, ko̱ de̱ wu̱ hopte̱ o̱ u̱s-'wo̱n u̱s-'wo̱n à.
17 Porque bem sabeis que, querendo ele ainda depois herdar a bênção, foi rejeitado; porque não achou lugar de arrependimento, ainda que o buscou diligentemente com lágrimas.
18 — ausente —
18 Pois não tendes chegado ao monte palpável, aceso em fogo, e à escuridão, e às trevas, e à tempestade,
19 — ausente —
19 e ao sonido da trombeta, e à voz das palavras, a qual os que a ouviram rogaram que não se lhes falasse mais;
20 — ausente —
20 porque não podiam suportar o que se lhes mandava: Se até um animal tocar o monte, será apedrejado.
21 Mosa u̱n hi u̱n de u̱n wu̱ gye̱r-o ho̱o̱g wu̱ remen hyan u̱n ka rem-se har wu̱ ze̱e̱ru̱, “Me̱ u̱s-zap se o-wu̱r rem o-gye̱r.”
21 E tão terrível era a visão, que Moisés disse: Estou todo aterrorizado e trêmulo.
22 Amba m-mo̱ka, no̱ wo̱o̱nte̱ u̱n Haag-o̱ o-Urusharima, be-de u̱n bo̱-o̱ Shir wu̱ u̱n ho̱o̱g, u̱nze o-Urusharima o̱ n-To̱n shir, be-de mo̱o̱r-to̱ u̱n yan-to̱m-ye̱ Shir ye̱ o-zak.
22 Mas tendes chegado ao Monte Sião, e à cidade do Deus vivo, à Jerusalém celestial, a miríades de anjos;
23 No̱ hante̱ be-de u̱n yakar-ye̱ co ye̱ Shir, ye̱ jin-to̱ u̱n ye̱ ro̱ gense̱ n-To̱n shir à. No̱ wo̱o̱nte̱ be-de Shir, Wu̱ ka wu̱ ro̱ u̱n piishe̱ u̱n hun-ne̱ u̱t-ma à, u̱n be-de u̱n hun-ne̱ ye̱ Shir ne̱ ye̱ merme̱ à, ka ye̱ Shir muute̱ shiishe̱ hond hond à.
23 à universal assembléia e igreja dos primogênitos inscritos nos céus, e a Deus, o juiz de todos, e aos espíritos dos justos aperfeiçoados;
24 No̱ wo̱o̱nte̱ be-u̱r Ye̱so wan-hongse̱ u̱n hun-ne̱ u̱n Shir ne̱ be-de u̱n e̱ss u̱t-ma pu̱-to̱, to̱ wu̱ gage̱ u̱n ye̱ ne̱ à. No̱ wo̱o̱nte̱ be-de ka hyó-mo̱ u̱n wu̱ mo̱ mo̱ u̱n ja'as u̱r-hur, mo̱ ro̱ na m-kute̱ u̱n rem-se u̱r-bon jiishe̱ mo̱ ma E̱ber à.
24 e a Jesus, o mediador de um novo pacto, e ao sangue da aspersão, que fala melhor do que o de Abel.
25 War no̱, no̱ no̱me̱ Shir o-do̱ro̱tte̱, wu̱ ro̱ na m-no̱me̱ u̱t-ma à. U̱rege̱ hun-ne̱ ye̱ o-Isra ye̱ po̱sse̱ á da-o̱ ye̱ yage̱ m-ho̱ge̱ u̱n ma-u̱t Mosa u̱n ho̱no o-dak à. Yagu̱nte̱ na ye̱ ho̱ge̱ Ma-to̱ Shir to̱ rwu̱u̱ne̱ n-To̱n shir à. A po̱sse̱ á.
25 Vede que não rejeiteis ao que fala; porque, se não escaparam aqueles quando rejeitaram o que sobre a terra os advertia, muito menos escaparemos nós, se nos desviarmos daquele que nos adverte lá dos céus;
26 U̱n ka da-de, co̱r-o̱ u̱n wu̱ nuktu̱ru̱ ho̱no o-dak, amba m-mo̱ka wu̱ swo̱ro̱g o-nu, wu̱ ze̱e̱ru̱,
26 a voz do qual abalou então a terra; mas agora tem ele prometido, dizendo: Ainda uma vez hei de abalar não só a terra, mas também o céu.
27 To̱ ka ma-to̱ u̱nze, “Har ca kuks so̱ o-gaan cot,” to̱ kututu̱ na de ken ho̱-de myet rem-se Shir no̱me̱ à, a nuktusse̱ a dos se komo. Rem-se ro m-nukte̱ à, se se he m-kus.
27 Ora, esta palavra-Ainda uma vez-significa a remoção das coisas abaláveis, como coisas criadas, para que permaneçam as coisas inabaláveis.
28 A no̱m no̱ u̱r-bo̱ngo̱n be-de Shir remen a kumug u̱t-gwo̱mo to̱ a nukte̱ á. A ma'asu̱ no̱ Shir m-ya'as m-se̱k, a nomo no̱ wu̱ o-do̱ro̱tte̱ bo̱ depe̱ à, bo̱ wu̱ he m-ho̱ge̱ u̱n re̱re̱m-m na à. Yage̱ a ye'et wu̱ m-se̱k a gye̱r wu̱.
28 Pelo que, recebendo nós um reino que não pode ser abalado, retenhamos a graça, pela qual sirvamos a Deus agradavelmente, com reverência e temor;
29 No̱m no̱ kaane̱, remen Shir na u̱ntu̱n ra-o̱ ro̱ m-tu̱ks u̱n ko̱yan à wu̱ ro̱.
29 pois o nosso Deus é um fogo consumidor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.