Hebreus 11
uth (UTH) vs BKJ
1 She̱r-m ro̱ na m-'ya u̱r-be̱e̱b u̱nze a kum rii-yo a o-dish à. Komo a neps rii cin ba a u̱n hyan yo u̱n yish.
1 Ora, a fé é a substância das coisas pelas quais esperamos, a evidência das coisas não vistas.
2 Remen she̱r-mo̱ u̱n ya-n-ga-ye̱ be-de Shir o̱ rwo̱'e̱ Shir ho̱gu̱te̱ re̱re̱m-mo̱ u̱n ye̱.
2 Porque por ela os antigos obtiveram um bom testemunho.
3 Remen she̱r-m na, o̱ rwo̱'e̱ a nept u̱nze Shir u̱n no̱m ho̱no o-dak u̱n ce̱p u̱t-ma u̱n nu-o̱ u̱n wu̱. A neps komo u̱nze yo a m-hyan à, a u̱n no̱m yo be-de u̱n ka rii-yo a m-hyan á.
3 Através da fé entendemos que os mundos foram moldados pela palavra de Deus; de modo que as coisas que são vistas não foram feitas das coisas que aparecem.
4 Remen E̱ber she̱re̱g be-de Shir, o̱ rwo'e̱ wu̱ ye'et Shir m-yar mo̱ jiishe̱ mo̱ ma Keen u̱r-bon à. Shir ho̱gu̱ru̱ re̱re̱m-mo̱ u̱n wu̱ u̱n yar-mo̱ u̱n wu̱ ne̱. Ko̱ de, wu̱ merte̱ cin ya ca á, har m-mo̱ka a u̱n kum u̱n jaab-o̱ u̱t-me̱n o̱ m-she̱r be-de Shir remen E̱ber she̱re̱g be-de Shir.
4 Pela fé Abel ofereceu a Deus um sacrifício mais excelente do que Caim, pelo qual alcançou testemunho de que ele era justo, testificando Deus sobre os seus dons, e através disso, depois de morto, ainda fala.
5 Remen Enok she̱re̱g be-de Shir, wu̱ hyan m-mar u̱n yish-ye̱ u̱n wu̱ á. Hun-ne̱ nepste̱ Shir ho̱gu̱te̱ re̱re̱m-mo̱ u̱n wu̱. Ka da-de, wu̱ deku̱ru̱ wu̱ n-To̱n shir u̱n ho̱o̱g ne̱. A do wu̱ m-hyan o-dak komo á, remen Shir dekste̱ wu̱ n-To̱n shir.
5 Pela fé Enoque foi trasladado para não ver a morte, e não foi achado, porque Deus o trasladara; porque antes de sua trasladação ele tinha testemunho de que agradara a Deus.
6 Komo u̱n ba mo̱sse̱ m-she̱r ne̱ á, yatt-wu̱ Shir he ho̱ge̱ u̱n re̱re̱m-mo̱ u̱n wu̱ á. Ko̱wan wu̱ co̱ne̱ wu̱ hyokne̱ be-de Shir, se̱ wu̱ she̱re̱g u̱r-hur Shir ro̱ ko̱n. Se̱ komo wu̱ she̱re̱g Shir ro̱ m-'ya u̱r-'yons be-de u̱n ye̱ ro̱ wu̱ m-ho̱o̱b à.
6 Porém, sem fé é impossível agradar-lhe; porque é necessário que aquele que se aproxima de Deus acredite que ele existe, e que é galardoador daqueles que diligentemente o buscam.
7 Remen Nuhu she̱re̱g be-de Shir, Shir naku̱ru̱ wu̱ u̱t-to̱ u̱nze wu̱a he kem-o̱ he ho̱ u̱n hun-ne̱ à. Ko̱ de hun-ne̱ tak m-hyan u̱n go̱ u̱n ka kem-o̱ á, Nuhu she̱re̱g hur-de u̱n wu̱ be-de Shir u̱nze a hante̱ ka kem-o̱. Wu̱ nomote̱ o-do̱ro̱tte̱, wu̱ no̱mu̱ru̱ o-hat remen wu̱ guut hi u̱n de u̱n wu̱ u̱n ya-o-hur o̱ u̱n wu̱ ne̱. Kaane̱ wu̱ kute̱ hun-ne̱ ba'as-to̱ u̱n ye̱, wu̱ ne̱ wu̱ kumu̱ru̱ cim-yo u̱n me̱n-u̱t pus-to̱ be-de Shir remen wu̱ she̱re̱g be-de Shir.
7 Pela fé Noé, tendo sido avisado por Deus a respeito das coisas que ainda não se viam, comoveu-se com temor, preparou uma arca para salvação da sua casa, pela qual condenou o mundo, e tornou-se herdeiro da justiça, que é segundo a fé.
8 Remen Ibrahi she̱re̱g be-de Shir, o̱ rwo̱'e̱ wu̱ no̱mo̱te̱ Shir o-do̱ro̱tte̱ da-o̱ Shir aage̱ wu̱ à. Shir ze̱e̱ru̱ wu̱, “Ine̱, o neke̱ dak-o̱ u̱m swo̱re̱ o-nu, man 'ye wo̱ à.” Wu̱ yagu̱ru̱ dak-o̱ u̱n wu̱. Wu̱ no̱mu̱ru̱ o-do̱ro̱tte̱ u̱n ka ma-to̱ ne̱. Wu̱ inu̱ru̱, ko̱ de wu̱ nepte̱ dak-o̱ wu̱ he m-neke̱ á.
8 Pela fé Abraão, quando foi chamado a ir para um lugar que havia de receber posteriormente por herança, obedeceu e saiu, sem saber para onde ia.
9 Remen Ibrahi she̱re̱g be-de Shir, bo̱ wu̱ woote̱ u̱n ka dak-o̱ o̱ Shir zee wu̱a ya'as wu̱ à, wu̱ she'etu̱ru̱ kane̱ u̱ntu̱n ko-hamat u̱n dak-o̱ u̱n hun-ne̱. Wu̱ she'etu̱ru̱ kane̱ n-me̱ u̱r-de̱pi, komo kane̱ Ishaku u̱n Yakubu ne̱ she'ete̱, ye̱ Shir ya'ase̱ go̱ u̱n ká swo̱o̱ru̱ nu-o̱ à.
9 Pela fé peregrinou na terra da promessa, como em uma terra estranha, habitando em tabernáculos com Isaque e Jacó, os herdeiros com ele da mesma promessa.
10 Ibrahi u̱n no̱m o-do̱ro̱tte̱ remen wu̱ ro̱ u̱n 'er-de bo̱-o̱ Shir huke̱ wu̱ shi à, komo wu̱ ma' o̱, bo̱-o̱ ba m-ta.
10 Porque procurava por uma cidade que tem fundamentos, da qual o artífice e construtor é Deus.
11 Remen Saratu she̱re̱g be-de Shir, wu̱ nepste̱ Shir a no̱m yo wu̱ swo̱re̱ o-nu à. Shir ze̱e̱ru̱ wu̱a kum o-mat, ko̱ de wu̱ mo̱ngu̱te̱ arge̱ hak-se o-mat à. Komo wu̱ messe̱ wan-campo̱.
11 Pela fé também a própria Sara recebeu vigor para conceber descendência, e deu à luz uma criança quando já de idade avançada; porquanto teve por fiel aquele que havia prometido.
12 Remen kaane̱ Shir ya'u̱ru̱ Ibrahi wà be-u̱r ne'a u̱n wu̱ Saratu, ko̱ de Ibrahi mo̱ngu̱te̱, wu̱ aragsu̱te̱ o-mat à. Be-de u̱n ka wà-wu̱ wu̱ kumu̱ru̱ baag-o̱ u̱n yakar-ye̱ u̱n yakar-ye̱ u̱n wu̱ u̱t-mo̱o̱r ne̱, u̱ntu̱n mo̱o̱r-to̱ u̱n ye̱ge̱-re̱ge̱n, u̱n hyereg-mo̱ m-sa ne̱.
12 Por isso também de um, e esse já considerado como quase morto, descenderam tantos como as estrelas do céu em multidão, e como a areia inumerável da praia.
13 Ye̱ ka ye̱ she̱re̱ be-de Shir à, ye̱ marag n-me̱ m-she̱r mo̱ u̱n hur-de u̱n ye̱ be-de Shir. Ye̱ go̱ks ka rem-se Shir zee wu̱a no̱mu̱ ye̱ á, amba ye̱ hyambu̱te̱ ka rem-se u̱r-hew ne̱, ye̱ no̱mu̱ru̱ o-zak be-to̱ u̱n se. Komo ye̱ ru̱ru̱ru̱ cas u̱nze ye̱ hamat-ne̱ ye̱, ba ya-o-dak á, u̱n ho̱no o-dak.
13 Todos estes morreram na fé, sem terem recebido as promessas; mas vendo-as de longe, foram persuadidos a respeito delas, e abraçaram-nas, e confessaram que eram estrangeiros e peregrinos na terra.
14 Hun-ne̱ ye̱ ze̱e̱ kaane̱ à, kutute̱ na u̱nze ye̱ ro̱ u̱n hoob-o̱ u̱n o̱ ma u̱n ye̱ dak-o̱.
14 Porque aqueles que dizem tais coisas declaram abertamente que procuram por um país.
15 Ye̱ ro waste̱ u̱n be-de ye̱ rwu̱u̱ne̱ ne̱ à, ye̱ roa kum o-da ye̱ waragte̱. Amba ye̱ was á.
15 E verdadeiramente, se lembrassem daquele país de onde haviam saído, teriam tido a oportunidade de retornar.
16 Ye̱ ro̱ u̱n hoob-o̱ o-bo̱ o̱ jiishe̱ o̱ n-dak à, ka bo̱-o̱, o̱ ro̱ n-To̱n shir. Remen kaane̱, Shir a hyen m-'e̱ a zee wu̱ ro̱ Shir o̱ u̱n ye̱ á, remen wu̱ nomsu̱tu̱ ye̱ o-bo̱ n-To̱n.
16 Mas agora eles desejam um país melhor, isto é, um celestial. Por isso também Deus não se envergonha de se chamar seu Deus, porque já lhes preparou uma cidade.
17 Remen Ibrahi she̱re̱g be-de Shir, o̱ rwo̱'e̱ wu̱ ya'aste̱ wà u̱n wu̱ Ishaku u̱r-seke̱, da-o̱ a ro wu̱ m-meger à. Ibrahi go̱kste̱ swo̱o̱ru̱ nu-o̱ Shir. Wu̱ zo̱ngsu̱te̱ wu̱ ya'aste̱ wà u̱n wu̱ Ishaku wu̱ ro wu̱ wan-gaan à cot u̱r-seke̱.
17 Pela fé Abraão, quando foi provado, ofereceu a Isaque, e aquele que recebera as promessas ofereceu o seu unigênito.
18 Shir ze̱e̱g Ibrahi, “So̱ u̱n raag-o wà ru Ishaku, baag-o ru he m-rwu̱u̱n, bo̱ u̱m swo̱re̱ o-nu à.”
18 Dele foi dito: Em Isaque será chamada a tua descendência.
19 Ibrahi she̱re̱g hur-de u̱n wu̱ be-de Shir. Wu̱ zee wu̱ pene̱ Ishaku, Shir a rees wu̱ m-'yons be-de m-mar, wu̱ ine̱ u̱n ho̱o̱g ne̱. To̱ a hoks o̱ ka m-ze̱e̱ wu̱ u̱n go̱ksu̱ne̱ Ishaku be-de u̱n margan-ne̱.
19 Considerando que Deus sendo poderoso para levantá-lo até mesmo dentre os mortos; e então também figuradamente ele o recebeu.
20 Remen Ishaku she̱re̱g hur-de u̱n wu̱ be-de Shir, u̱n cen wu̱, wu̱ hu̱u̱ru̱ Yakubu ne̱ u̱n Iso nu-o̱ u̱r-bon. Wu̱ ru̱ru̱ ye̱, ma-to̱ rem-se u̱r-bon se Shir he ye̱ m-hante̱ à.
20 Pela fé Isaque abençoou Jacó e Esaú, concernente às coisas futuras.
21 Remen Yakubu she̱re̱g be-de Shir, da-o̱ wu̱ ro̱ u̱n he de m-mar à, wu̱ no̱mo̱g yo ka: Wu̱ hu̱u̱ru̱ yakar Yusuhu nu-o̱ u̱r-bon, kap mo̱ u̱n ye̱ ne̱n yoor. Wu̱ ro̱ to̱sse̱ u̱n ko̱-yo u̱n wu̱, wu̱ bo̱mu̱ru̱ Shir.
21 Pela fé Jacó, quando estava próximo da morte, abençoou ambos os filhos de José, e adorou, reclinando-se sobre o seu cajado.
22 Remen Yusuhu she̱re̱g hur-de u̱n wu̱ be-de Shir, wu̱ no̱mo̱g yo ka: Ko̱ de ho̱-to̱ u̱n mar-mo̱ u̱n wu̱ woosu̱ne̱ yow yow à, wu̱ no̱mo̱g yo kà: Wu̱ tanu̱ru̱ ine̱-mo̱ u̱n Isra-ne̱ u̱n dak-o̱ o-Masar. Wu̱ ze̱e̱ru̱, “Da-de no̱ ine̱ o-Masar, no̱ dek caar-u̱t re, no̱ jiit to̱ u̱n bo̱-o na.”
22 Pela fé José, ao morrer, fez menção da saída dos filhos de Israel, e deu ordem acerca de seus ossos.
23 Remen tato Mosa u̱n inu u̱n wu̱ ye̱ she̱re̱g be-de Shir, ye̱ nomoru̱ yo ka: Ye̱ wuku̱ru̱ Mosa har re̱ng-u̱s tet remen wu̱ no̱mo̱g u̱t-campo̱ arge̱ o̱r u̱n wu̱ ne̱ yakar. Komo ye̱ ho̱ge̱ gye̱r-o̱ u̱n pas u̱n karamsa-o̱ ko-Gwo̱mo-wu̱ u̱n dak-o̱ o-Masar á.
23 Pela fé Moisés, quando nasceu, foi escondido três meses por seus pais, porque viram que era um menino formoso; e não temeram o mandamento do rei.
24 Remen Mosa she̱re̱g be-de Shir, o̱ rwo̱'e̱ da-de wu̱ bo̱'o̱se̱ à, wu̱ yagu̱te̱ m-e̱s a zee wu̱ ko-hes ko-Gwo̱mo-wu̱ o-Masar.
24 Pela fé Moisés, sendo já crescido, recusou ser chamado filho da filha de Faraó,
25 Wu̱ jiishte̱ m-co̱n wu̱ su̱ u̱r-ko̱o̱b u̱n hun-ne̱ ye̱ Shir ne̱, o̱tte̱ wu̱ se̱nge̱ ho̱ge̱ u̱n re̱re̱m-mo̱ u̱r-ba'as mo̱ a jime̱ m-ta á.
25 escolhendo antes ser afligido com o povo de Deus, do que por um período desfrutar do gozo do pecado.
26 Wu̱ jiishte̱ m-co̱n wu̱ su̱ o-yo'og rem Kiristi, o̱tte̱ hwo̱r u̱n kwu̱m-to̱ u̱n dak-o̱ o-Masar, remen wu̱ hwo̱o̱g u̱r-hur Shir a to̱p wu̱ se̱nge̱-mo̱ u̱r-bon mo̱ wu̱ no̱me̱ à.
26 Considerando a desonra de Cristo como riqueza maior do que os tesouros do Egito; porque tinha em vista a recompensa do galardão.
27 Remen Mosa she̱re̱g be-de Shir, wu̱ yagu̱ru̱ dak-o̱ o-Masar. Wu̱ ho̱ge̱ gye̱r-o̱ u̱n ryaab-se u̱n ko-Gwo̱mo-wu̱ o-Masar á. Wu̱ mo̱'u̱ru̱ u̱r-hur, sa o zee wu̱ ro̱ u̱n hyan u̱n Shir wu̱ hun-ne̱ ro̱ m-hoks m-hyan á.
27 Pela fé deixou o Egito, não temendo a ira do rei; porque perseverou como que vendo aquele que está invisível.
28 Remen Mosa she̱re̱g be-de Shir, wu̱ e̱ste̱ m-no̱m Biki-o̱ m-Pas o̱ a ro̱tte̱ m-baks u̱n ho̱-de Shir ruute̱ ye̱ o-Masar à. Mosa ze̱e̱ru̱ Isra-ne̱ ye̱ hoom ye̱ge̱-ca, ye̱ kapru̱ru̱ m-hyó u̱n ish-o̱ o-hur. Wu̱ ze̱e̱ru̱ taasu̱ wan-to̱m-wu̱ Shir wu̱ m-mar wu̱ hoom Isra-ne̱ yakar-ye̱ n-co.
28 Pela fé ele celebrou a páscoa e a aspersão do sangue, a fim de que o destruidor dos primogênitos não lhes tocasse.
29 Remen Isra-ne̱ she̱re̱g be-de Shir, ye̱ pase̱ Ro̱o̱g-o̱ Jaas-o̱ u̱n dak-o̱ hwo̱'o̱g-o̱. Amba bo̱ Masar-ne̱ no̱mte̱ m-se̱nge̱ ye̱ pest à, ho̱-m re̱e̱ru̱ ye̱ kap.
29 Pela fé passaram o mar Vermelho como por terra seca; e os egípcios que o mesmo fizeram, afogaram-se.
30 Remen Isra-ne̱ she̱re̱g be-de Shir, o̱ rwo̱'e̱ ye̱ riigte̱ bo̱-o̱ o-Jeriko ho̱-u̱t ta'yoor komo gagan o̱ o-Jeriko he̱e̱ru̱ n-dak kap.
30 Pela fé, os muros de Jericó caíram, após serem rodeados durante sete dias.
31 Remen Rahab ko-kaar-wu̱ she̱re̱g be-de Shir, o̱ rwo̱'e̱ wu̱ merte̱, mo̱sse̱ u̱n yan-ko̱o̱b-de o-do̱ro̱tte̱ ne̱ á, remen wu̱ go̱kste̱ ya-m-se̱ge̱r o-bo̱ Isra-ne̱ n-me̱ u̱n hur-o̱ u̱n wu̱, wu̱ go̱kste̱ ye̱ u̱ntu̱n nay-ne̱ ye̱ u̱n wu̱.
31 Pela fé a prostituta Raabe não pereceu com os incrédulos, porque havia acolhido em paz os espias.
32 Yatt-yo u̱m he do m-ze̱e̱ komo á. Da-o kendu̱tu̱ me̱ u̱m ru̱ru̱tu̱ no̱ ma-u̱t: Gidiyan ne̱, u̱n Baraka ne̱, u̱n Shamsuna ne̱, u̱n Yaptaha ne̱, Dawuda wu̱, Sama'era wu̱, u̱n yan-rwo̱ru̱ u̱n Ma-to̱ Shir ne̱.
32 E que mais direi? Porque não haveria tempo para falar de Gideão, e de Baraque, e de Sansão, e de Jefté, e de Davi, e de Samuel e dos profetas:
33 Be-de m-she̱r u̱r-hur be-de Shir o̱ rwo̱'e̱ ye̱ reet gwo̱mo-ne̱ be-de u̱r-gu̱n, ye̱ piishte̱ u̱t-ma o-nip ne̱, Shir ya'asu̱ru̱ ye̱ u̱s-rem de̱e̱n se wu̱ swo̱re̱ o-nu wu̱a ya'as ye̱ à. Shir ho̱kku̱ru̱ nu-se u̱n ye̱ge̱-zur remen she̱r-mo̱ u̱n ye̱.
33 Os quais pela fé subjugaram reinos, praticaram a justiça, obtiveram promessas, fecharam as bocas dos leões,
34 A jorbu̱tu̱ ye̱ o-ra, amba ra o̱ tu̱ks ye̱ á. Ye̱ po̱sse̱ mar-mo̱ o-magay. Ko̱ de ye̱ ro̱tte̱ ba u̱r-be̱e̱b à, Shir dooru̱ ye̱ u̱r-be̱e̱b. Ye̱ no̱mu̱ru̱ m-campo̱ be-de u̱r-gu̱n, ye̱ yanu̱ru̱ bu̱u̱g-de u̱n karma-ne̱ ye̱ u̱n to̱ ken dak-to̱.
34 apagaram a violência do fogo, escaparam do fio da espada, foram feitos fortes na fraqueza, foram valentes em batalha, puseram em fuga os exércitos dos estranhos.
35 Ne'a-ne̱ go̱ksu̱ru̱ o̱r u̱n ye̱ ne̱, ye̱ m-was à, ye̱ Shir 'yonse̱ u̱n ho̱o̱g ne̱, u̱t-marimar à.
35 As mulheres receberam os seus mortos trazidos novamente à vida; e outros foram torturados, não aceitando o seu livramento, para que pudessem alcançar uma melhor ressurreição.
36 Ye̱ ken ye̱ komo ye̱ swo̱o̱g u̱r-ar, u̱s-so̱ro̱g ne̱, m-ke'et ne̱. A jorbu̱ru̱ ye̱ n-me̱ u̱n kur-o̱ m-ke'et.
36 E outros foram testados com escárnios e açoites cruéis, de fato, e além de cadeias e prisões.
37 Ye̱ ken ye̱ komo, a jirig ye̱ u̱t-ta'ar. Ye̱ ken ye̱, a kups ye̱ be-u̱t yoor u̱n wan-o̱ u̱n yin. Ye̱ ken ye̱, a ho̱o̱g ye̱ u̱t-magay. Ye̱ ken ye̱ rott saw-to̱ m-co̱p á se̱ ka-to̱ u̱n ca u̱n to̱ u̱n gwo̱o̱r-ne̱. Ye̱ ro̱ u̱n she'et-de u̱r-ko̱o̱b, komo yan-yage̱-to̱ u̱n ye̱ re̱e̱su̱te̱ ye̱ u̱r-ko̱o̱b, ye̱ bu ye̱.
37 Eles foram apedrejados, serrados ao meio, tentados, mortos ao fio da espada; vaguearam sem destino vestidos em peles de ovelhas e de cabras, sendo destituídos, afligidos e atormentados,
38 Ye̱ tu̱wu̱te̱ u̱t-tu̱w n-te̱ o-dákár u̱t-haag ne̱, ye̱ wukute̱ n-te̱ pak-to̱ u̱t-ta'ar, u̱t-wu ne̱ o-dak. Ho̱no o-dak o̱ bo̱'o̱s o̱ e̱s go̱ u̱n ka hun-ne̱ ye̱ á.
38 (dos quais o mundo não era digno), eles peregrinaram errantes pelos desertos, e montes, e pelas covas e cavernas da terra.
39 Kap mo̱ u̱n ka hun-ne̱ ye̱, ye̱ a tane̱ à, Shir ho̱gu̱te̱ re̱re̱m-mo̱ u̱n ye̱ remen she̱r-mo̱ u̱n ye̱. Myet u̱n kaane̱ ne̱, yatt-wu̱ kume̱ yo Shir swo̱re̱ o-nu wu̱a ya'as ye̱ á.
39 E todos estes, tendo obtido um bom testemunho através da fé, não receberam a promessa,
40 Shir e̱su̱tu̱ na rii-yo jiishe̱ u̱r-bon à. Co̱n-mo̱ u̱n wu̱ mo̱ ye̱a wo̱o̱ be-de ye̱ he m-shi hond hond á, se̱ mo̱sse̱ u̱n na ne̱.
40 tendo Deus preparado alguma coisa melhor para nós, para que eles sem nós não fossem ser aperfeiçoados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.