Filipenses 2
uth (UTH) vs VC
1 Remen Kiristi, ya'ag no̱ jaab-o̱ u̱t-me̱n, komo wu̱ hamat no̱, remen no̱ u̱n mo̱rge̱-de u̱r-bon u̱n Ku̱kt-o̱ Shir ne̱, komo u̱n ho̱ge̱ 'wo̱n-u̱r o̱r u̱n no̱ ne̱, Ye̱so ro̱ u̱r-'wo̱n ne̱, wu̱ co̱no̱g no̱ komo.
1 Se me é possível, pois, alguma consolação em Cristo, algum caridoso estímulo, alguma comunhão no Espírito, alguma ternura e compaixão,
2 — ausente —
2 completai a minha alegria, permanecendo unidos. Tende um mesmo amor, uma só alma e os mesmos pensamentos.
3 — ausente —
3 Nada façais por espírito de partido ou vanglória, mas que a humildade vos ensine a considerar os outros superiores a vós mesmos.
4 — ausente —
4 Cada qual tenha em vista não os seus próprios interesses, e sim os dos outros.
5 Barag-u̱s no̱ nom u̱ntu̱n se̱ ma Ye̱so Kiristi, kaane̱:
5 Dedicai-vos mutuamente a estima que se deve em Cristo Jesus.
6 Ya wu̱ ro̱ gaan u̱n Shir ne̱,
6 Sendo ele de condição divina, não se prevaleceu de sua igualdade com Deus,
7 Amba wu̱ muute̱ hi u̱n de u̱n wu̱ hwaa,
7 mas aniquilou-se a si mesmo, assumindo a condição de escravo e assemelhando-se aos homens.
8 wu̱ gwe̱re̱gsu̱ru̱ hi-de u̱n wu̱.
8 E, sendo exteriormente reconhecido como homem, humilhou-se ainda mais, tornando-se obediente até a morte, e morte de cruz.
9 Remen wu̱ no̱mo̱g kaane̱, Shir jakste̱ wu̱
9 Por isso Deus o exaltou soberanamente e lhe outorgou o nome que está acima de todos os nomes,
10 Shir u̱n no̱m kaane̱, remen ko̱ se̱ ke rwu̱n-se a kwu̱kt,
10 para que ao nome de Jesus se dobre todo joelho no céu, na terra e nos infernos.
11 Ko̱ wu̱ ke ne̱ a zee,
11 E toda língua confesse, para a glória de Deus Pai, que Jesus Cristo é Senhor.
12 O̱r re ne̱, yan-dor, ma no̱ Ye̱so, do̱ro̱tte̱-o̱ no̱ ro̱ m-no̱m da-o̱ u̱m ro be-u̱r no̱ à. U̱m co̱no̱g m-mo̱ka do̱ro̱tte̱-o no̱ jiish o̱ n-ga. She'et no̱ kaane̱, remen no̱ ye'et Shir u̱t-go̱s, u̱n gye̱r-o̱ u̱n wu̱ remen wu̱ guug no̱.
12 Assim, meus caríssimos, vós que sempre fostes obedientes, trabalhai na vossa salvação com temor e tremor, não só como quando eu estava entre vós, mas muito mais agora na minha ausência.
13 Remen Shir ro̱ u̱n se̱nge̱-m u̱n no̱ ne̱, no̱ cu̱n m-no̱m ne̱, komo no̱a hoks m-no̱m rii-yo wu̱ co̱ne̱ no̱ no̱m à.
13 Porque é Deus quem, segundo o seu beneplácito, realiza em vós o querer e o executar.
14 No̱m no̱ ko̱ yo ke rii-yo ba u̱s-cenene, ko su̱ne̱-mo̱ u̱t-ma.
14 Fazei todas as coisas sem murmurações nem críticas,
15 Bo̱ hur-u̱t no̱ he u̱t-pus to̱, ba u̱t-re̱e̱b, no̱ warag kashi u̱n yakar-ye̱ Shir n-te̱te̱ o̱ u̱n yan-hur-u̱t rim-to̱ u̱n kaane̱ ye̱a hyen no̱ m-cecas ne̱ u̱ntu̱n ye̱ge̱-re̱ge̱n kyarkyar n-te̱ o-comb.
15 a fim de serdes irrepreensíveis e inocentes, filhos de Deus íntegros no meio de uma sociedade depravada e maliciosa, onde brilhais como luzeiros no mundo,
16 No̱ ko̱'o̱t ka ma-to̱ ro̱ u̱n 'ya m-ho̱o̱g à, remen u̱m nomot u̱s-se̱s rem no̱, u̱m nept se̱nge̱-m re ja m-ho̱ á, u̱n ho̱-de Kiristi, he m-mu̱u̱n à.
16 a ostentar a palavra da vida. Dessa forma, no dia de Cristo, sentirei alegria em não ter corrido em vão, em não ter trabalhado em vão.
17 Amba ko̱ a duus me̱ u̱ntu̱n rii-yo m-swo̱ yo u̱r-seke̱ u̱n gu̱w-mo̱ ro̱ m-rwu̱u̱n ne̱ be-de u̱n she̱r-m no̱ à, me̱ m-ho̱ge̱ m-re̱re̱m o-zak ne̱ u̱n no̱ kap.
17 Ainda que tenha de derramar o meu sangue sobre o sacrifício em homenagem à vossa fé, eu me alegro e vos felicito.
18 U̱n remen kaane̱ no̱ ma no̱m no̱ o-zak u̱n me̱ ne̱.
18 Vós outros, também, alegrai-vos e regozijai-vos comigo.
19 Me̱ o-sakto̱ u̱nze Wan-Ko̱yan Ye̱so a toso me̱ m-to̱mbe̱ Timoti ba u̱n naas o-da be-u̱r no̱, remen wu̱ ye'et me̱ jaab-o̱ u̱t-me̱n, da-o̱ wu̱ waktu̱ne̱ komo wu̱ ru̱ru̱ me̱ rii-yo u̱r-bon yo no̱ m-no̱m à.
19 Espero no Senhor Jesus enviar-vos dentro em breve Timóteo, para que me traga notícias vossas e eu me sinta reconfortado.
20 Yatt-wu̱ arge̱ wu̱ kane̱ be u̱n de á, wu̱ co̱nu̱ no̱ u̱ntu̱n Timoti á. Hur-de u̱n wu̱ ro̱ co co be-u̱r no̱.
20 Pois não há ninguém como ele, tão unido comigo em sentimento, que com tão sincera afeição se interesse por vós.
21 U̱m ze̱e̱g yo ka remen ko̱ wu̱ ke wu̱ co̱no̱g hi u̱n de u̱n wu̱, hur-de u̱n ye̱ ro̱ co co be-u̱r Ye̱so Kiristi á.
21 Todos os demais buscam os próprios interesses e não os de Jesus Cristo.
22 Amba no̱ nepste̱ Timoti kutute̱ hun-ne̱ u̱nze wu̱ bo̱'o̱ste̱. Bo̱ wà ro̱ u̱n no̱m m-se̱nge̱ u̱n tato u̱n wu̱ ne̱ à, wu̱ ko̱'o̱te̱ ka Ma-to̱ m-Re̱re̱m to̱ u̱n me̱ ne̱.
22 Quanto a ele, conheceis a sua inabalável fidelidade: tal como um filho ao pai, ele se dedica, comigo, ao serviço do Evangelho.
23 Me̱ o-sakto̱, man to̱mbe̱ wu̱, da-o̱ u̱m nape̱ be-de u̱m ro̱ à.
23 É ele que eu pretendo enviar-vos, logo que eu puder entrever o desfecho da minha causa.
24 U̱m nepste̱ u̱n hur u̱n de, o̱ ka: Wan-Ko̱yan a gu me̱ komo man habe̱ be-u̱r no̱ ba u̱n naas o-da.
24 Aliás, confio no Senhor que também eu irei visitar-vos em breve.
25 Amba u̱m waksu̱te̱ hur u̱n de, u̱r-takan, man to̱mbe̱ o̱r re wan-dor, E̱paraditus, wu̱ waragbe̱ be-u̱r no̱. Wu̱ no̱mo̱g m-se̱nge̱ u̱n me̱ ne̱, u̱n rwo̱r u̱n ka Ma-to̱ m-Re̱re̱m to̱. Komo wu̱ rangu̱te̱ u̱n me̱ ne̱ be-de yan-yage̱-to̱ u̱n Ma-to̱ Shir. No̱ to̱mo̱nte̱ wu̱ rem no̱, komo wu̱ haante̱, wu̱ guug me̱ u̱n yo u̱m co̱ne̱ à.
25 Julguei necessário enviar-vos nosso irmão Epafrodito, meu companheiro de labor e de lutas, que designastes para assistir-me em minhas necessidades.
26 — ausente —
26 Ele estava com saudades de todos vós e visivelmente preocupado, por terdes tido notícia da sua doença.
27 — ausente —
27 De fato esteve mal, às portas da morte! Mas Deus teve compaixão dele, e não somente dele, mas também de mim, para que eu não tivesse aflição sobre aflição.
28 O̱ hante̱ u̱m tu̱nu̱t de̱e̱n u̱m to̱mbe̱ wu̱ waragbe̱ be-u̱r no̱, remen no̱ hyenet wu̱, komo no̱ nomot o-zak, komo barag-u̱s re hept.
28 Esta é a razão por que procurei enviá-lo antes, para que, vendo-o, novamente vos alegreis e eu também fique menos preocupado.
29 Remen kaane̱, go̱ksbe̱ no̱ wu̱ o-zak ne̱ u̱n co̱w-yo Wan-Ko̱yan he m-co̱n no̱ no̱m à. 'Ya no̱ wu̱ m-se̱k komo u̱n ye̱ ken ye̱ ne̱ u̱ntu̱n wu̱,
29 Portanto, acolhei-o no Senhor com toda a alegria e tratai com grande estima homens assim.
30 remen wu̱ ba'aste̱ m-mar remen se̱nge̱-m Kiristi, u̱n jo̱re̱ u̱n hi-de u̱n wu̱. Wu̱ u̱n no̱m yo ka remen wu̱ guut me̱ bo̱ no̱a hoks me̱ m-no̱me̱ á, remen no̱ ro̱ kane̱ á.
30 Porque foi pela causa de Cristo que esteve próximo da morte, e arriscou a própria vida, para prestar-me os serviços que vós não podíeis prestar em pessoa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Filipenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.