Atos 28

uth (UTH) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Bo̱ te̱ po̱ssu̱te̱ à te̱ ho̱gu̱ru̱, ashi, jin-de u̱n ka dak-o̱ o-Marta.
1 Havendo escapado, então, souberam que a ilha se chamava Malta.
2 Hun-ne̱ ye̱ u̱n ka be-de nomo te̱ u̱r-ho̱ de̱e̱n. Ye̱ go̱ksu̱ te̱ kap, ye̱ dapsu̱ te̱ o-ra remen kem-o̱ ro u̱t-he̱ à, komo o-hu̱w ne̱.
2 E os bárbaros usaram conosco de não pouca humanidade; porque, acendendo uma grande fogueira, nos recolheram a todos por causa da chuva que caía e por causa do frio.
3 Burus kamsu̱ndu̱ru̱ u̱t-ce wu̱ ma'asu̱ m-to̱o̱b o-ra. Yo ken hwo̱-yo m-raab yo argu̱ m-rwu̱u̱n remen hund-o̱ o-ra, yo kamtu̱ru̱ kom-o Burus.
3 E, havendo Paulo ajuntado uma quantidade de vides e pondo-as no fogo, uma víbora, fugindo do calor, lhe acometeu a mão.
4 Bo̱ hun-ne̱ ye̱ u̱n ka be-de hyente̱ o-hwo̱ depo u̱n kom-u̱t Burus à, ye̱ ze̱e̱ru̱ o̱r u̱n ye̱ ne̱, “O-nip ka ne̱t-wu̱ ko-yan-hom u̱n hun-ne̱ wu̱. No̱ hyanag myet bo̱ wu̱ possu̱ne̱ be-de m-sa à, kap u̱n kaane̱ ne̱, ra-o ro̱ wu̱ u̱n dor se̱ wu̱ marag.”
4 E os bárbaros, vendo-lhe a víbora pendurada na mão, diziam uns aos outros: Certamente este homem é homicida, visto como, escapando do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 Amba myet u̱n kaane̱ ne̱, Burus wishu̱ru̱ kom-o̱ u̱n wu̱, wu̱ jorbu̱ru̱ ka hwo̱-yo n-me̱ o-ra, ko̱ m-hoog, wu̱ ho̱ge̱ á.
5 Mas, sacudindo ele a víbora no fogo, não padeceu nenhum mal.
6 Ye̱ ro̱ u̱s-barag ye̱ zee ka kom-o̱ a hu ko̱ wu̱a hye ba m-jime̱ wu̱ mer. Amba bo̱ ye̱ she'ete̱ à, ye̱ hyan rii-yo nome̱ wu̱ á. Ye̱ wargu̱ru̱ barag-u̱s ho̱r-se, ye̱ ze̱e̱ru̱ u̱nze wu̱ o̱ ken shir-o̱ o̱.
6 E eles esperavam que viesse a inchar ou a cair morto de repente; mas tendo esperado já muito e vendo que nenhum incômodo lhe sobrevinha, mudando de parecer, diziam que era um deus.
7 Kane̱ yow yow kat-u̱t ro̱ ko̱n, to̱ u̱n ko-Gwo̱mo-wu̱ u̱n ka dak-o̱ jin-de u̱n wu̱ Pubiriyu. Wu̱ go̱ksu̱ te̱, wu̱ ya'u̱ te̱ be-de u̱r-she'et de u̱r-bon, har ho̱-u̱t tet.
7 E ali, próximo daquele mesmo lugar, havia umas herdades que pertenciam ao principal da ilha, por nome Públio, o qual nos recebeu e hospedou benignamente por três dias.
8 Tato-o Pubiriyu wu̱ ro̱ do̱mb wu̱r-o̱ u̱n wu̱ piishe̱ á, o-wu̱r o-ra u̱n ryam-o̱ u̱t-me̱n ne̱. Burus co̱wu̱ru̱ be-de u̱n wu̱, wu̱ ko̱nu̱ru̱ Shir remen wu̱. Burus saku̱ u̱t-kom u̱n hi-de u̱n ko-wan-go̱m, ne̱t pyeesu̱ru̱ cas.
8 Aconteceu estar de cama enfermo de febres e disenteria o pai de Públio, que Paulo foi ver, e, havendo orado, pôs as mãos sobre ele e o curou.
9 Bo̱ a nomte̱ kaane̱ à, kap o̱ u̱n ye̱ kuse̱ ya-u̱s-go̱m à u̱n ka dak-o̱ n-te̱te̱ o̱ m-sa se̱ngu̱ m-haan a ye̱ m-taase̱ u̱s-go̱m.
9 Feito, pois, isto, vieram também ter com ele os demais que na ilha tinham enfermidades e sararam,
10 Ye̱ ya'u̱ te̱ m-yar de̱e̱n. Bo̱ da-o̱ m-ine̱ wootu̱ te̱ komo à u̱n hat-o̱ m-ho̱, ye̱ kamsu̱ndu̱ru̱ te̱ kap o̱ u̱n bo̱ u̱n saw-to̱ te̱ co̱ne̱ à.
10 os quais nos distinguiram também com muitas honras; e, havendo de navegar, nos proveram das coisas necessárias.
11 Bo̱ a nomte̱ re̱ng-u̱s tet à, te̱ inu̱ru̱ n-me̱ u̱n hat-o̱ rwu̱u̱ne̱ bo̱-o̱ o-Arekzandiriya. Ka hat-o̱ re̱e̱g o-go̱s u̱n ka dak-o̱ o̱ ro̱ n-te̱te̱ o̱ m-sa à. A nomsu̱tu̱ o̱ komo o-napa u̱ntu̱n sha-mo̱ u̱n shir yoor pe̱se̱-ne̱ Kasto u̱n Porus ne̱.
11 Três meses depois, partimos num navio de Alexandria, que invernara na ilha, o qual tinha por insígnia Castor e Pólux.
12 Bo̱ te̱ wo̱o̱nte̱ bo̱-o̱ o-Sirakus à, te̱ rewu̱ ho̱-u̱t tet kane̱.
12 E, chegando a Siracusa, ficamos ali três dias,
13 Bo̱ u̱n kane̱ komo te̱ argu̱ru̱ te̱ wo̱o̱ru̱ bo̱-o̱ o-Rigiyum. Rew-mo̱ u̱n ho̱-u̱r gaan, yo-m indu̱ndu̱ru̱ so̱ o-baar, u̱n gas-o̱ ish komo te̱ wo̱o̱ru̱ bo̱-o̱ o-Puteyori.
13 donde, indo costeando, viemos a Régio; e, soprando, um dia depois, um vento do sul, chegamos no segundo dia a Putéoli,
14 Kane̱ o̱ ka te̱ go'one̱ u̱n ye̱ ken yan-dor-ye̱ ne̱. Ye̱ ko̱nu̱ te̱ te̱ nom ho̱-u̱t ta'yoor u̱n ye̱ ne̱. U̱n kaane̱ te̱ wo̱o̱ru̱ o-Roma.
14 onde, achando alguns irmãos, nos rogaram que por sete dias ficássemos com eles; e depois nos dirigimos a Roma.
15 Bo̱ yan-dor kane̱ ho̱gu̱te̱ u̱nze te̱ ro̱be̱ à, ye̱ haanu̱ru̱, ye̱ barku̱tu̱ te̱ har u̱n be-de a u̱t-baab à o-Appiyus, komo u̱n ka be-de ne̱ de a m-ze̱e̱ Kur-u̱t Tet-to̱ u̱n Hamat-ne̱ à. Bo̱ Burus hyente̱ ka hun-ne̱ ye̱ à, wu̱ bo̱mu̱ru̱ Shir. Komo wu̱ do̱o̱ru̱ kum u̱n be̱e̱b-de u̱s-rwu̱n.
15 E de lá, ouvindo os irmãos novas de nós, nos saíram ao encontro à Praça de Ápio e às Três Vendas, e Paulo, vendo-os, deu graças a Deus e tomou ânimo.
16 Bo̱ te̱ cu̱wte̱ o-Roma à, a ya'u̱ Burus wu̱ neke̱ u̱n hi u̱n de u̱n wu, wu̱ she'et u̱n o̱ ken hur-o̱, komo wu̱ ken ko-karma-wu̱ ro̱ wu̱ u̱r-'er.
16 E, logo que chegamos a Roma, o centurião entregou os presos ao general dos exércitos; mas a Paulo se lhe permitiu morar por sua conta, com o soldado que o guardava.
17 Bo̱ a rewete̱ ho̱-u̱t tet à, Burus agu̱ se̱k-ye̱ ye̱ u̱n Yahuda-ne̱. Bo̱ ye̱ karaksu̱te̱ à, wu̱ ze̱e̱ru̱ ye̱, “No̱ o̱r re ne̱, ko̱ de̱ nomte̱ me̱ no̱me̱ hun-ne̱ na u̱r-ba'as á, ko̱ u̱r-ba'as mo̱sse̱ u̱n jind-o̱ u̱n tat na ne̱. Myet u̱n kaane̱ ne̱ a shik me̱ o-Urusharima a ya'asu̱ me̱ u̱n kom-to̱ u̱n Roma-ne̱ ye̱ ke'e me̱.
17 E aconteceu que, três dias depois, Paulo convocou os principais dos judeus e, juntos eles, lhes disse: Varões irmãos, não havendo eu feito nada contra o povo ou contra os ritos paternos, vim, contudo, preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos,
18 Ye̱ komo bo̱ ye̱ byaraktu̱ me̱ à, ye̱ co̱no̱g me̱ m-ho'os, remen ye̱ hyan me̱ u̱n de ken ba'as-de ne̱ de̱ wo̱o̱'e̱ a hoot me̱ á.
18 os quais, havendo-me examinado, queriam soltar- me, por não haver em mim crime algum de morte.
19 Amba bo̱ Yahuda-ne̱ kwangu̱te̱ de̱k u̱n ka ma-to̱ à, a gaktu̱ me̱, u̱m heet ma-u̱t re be-u̱r ko-Gwo̱mo Sisar, ko̱ de̱ me̱ ro co̱no̱g m-hante̱ u̱s-gyekt be-de u̱n hun-ne̱ na á.
19 Mas, opondo-se os judeus, foi-me forçoso apelar para César, não tendo, contudo, de que acusar a minha nação.
20 O̱ rwo̱'e̱ u̱m hobt u̱m hyen no̱. U̱m co̱no̱g no̱ nep rii-yo rwo̱'e̱ me̱ u̱n ka be-de ke'o u̱n ka kwo̱m-to̱. Me̱ ka kane̱ remen u̱m de̱k u̱nze Kiristi heesu̱nte̱. Wu̱ ro̱ sakto̱-o na.”
20 Por esta causa vos chamei, para vos ver e falar; porque pela esperança de Israel estou com esta cadeia.
21 Ye̱ ze̱e̱ru̱ wu̱, “Te̱ de̱ te̱ kum o̱ ken taku̱rda-o̱ o̱ rwu̱u̱ne̱ so̱ dak-o̱ o-Judiya mo̱sse̱ u̱n ma-u̱t ru ne̱ á. Yatt o̱r na komo wu̱ haane̱ kane̱ wu̱ ru̱r ma-u̱t ru á, ko̱ wu̱ ru̱r ma-to̱ ba u̱r-bon mo̱sse̱ u̱n wo̱ ne̱ á.
21 Então, eles lhe disseram: Nós não recebemos acerca de ti cartas algumas da Judeia, nem veio aqui algum dos irmãos que nos anunciasse ou dissesse de ti mal algum.
22 Amba te̱ co̱ng te̱ ho̱ge̱ yo o co̱ne̱ à u̱n nu-o ru, remen bo̱ u̱n rii-yo te̱ nape̱ de̱ à yo ro̱, ka derika-o pu̱-o̱ o̱ ko̱ kene̱ a m-ce̱p u̱n ma-to̱ u̱n o̱ u̱t-yo̱ to̱.”
22 No entanto, bem quiséramos ouvir de ti o que sentes; porque, quanto a esta seita, notório nos é que em toda parte se fala contra ela.
23 Ye̱ rwo̱'u̱ru̱ ho̱-de ye̱ hette̱ m-gone̱ u̱n Burus ne̱ à. Ye̱ haanu̱ru̱ be-de wu̱ ro̱ u̱r-she'et à, komo ye̱ haante̱ de̱e̱n u̱t-mo̱o̱r ne̱. Cir-mo̱ n-sot har m-rim, wu̱ se̱ngu̱ru̱ ye̱ nome̱ u̱t-ma wu̱ ro̱ ye̱ m-ru̱re̱ ma-to̱ u̱n Gwo̱mo-to̱ Shir. Wu̱ ro̱ m-se̱nge̱, wu̱ nakantu̱ ye̱ be-u̱r Ye̱so u̱n bu̱-yo u̱n Ma-to̱ Shir. Wu̱ u̱n no̱m kaane̱, remen wu̱ kututú ye̱ Kiristi bo̱ wu̱ karante̱ ka rem-se Mosa u̱n yan-Rwo̱r u̱n Ma-to̱ Shir ne̱ gene̱ à.
23 E, havendo-lhe eles assinalado um dia, muitos foram ter com ele à pousada, aos quais declarava com bom testemunho o Reino de Deus e procurava persuadi-los à fé de Jesus, tanto pela lei de Moisés como pelos profetas, desde pela manhã até à tarde.
24 Ye̱ ken ye̱ argu̱ de̱k u̱n ma-to̱ u̱n wu̱, amba ye̱ ken ye̱ dek á.
24 E alguns criam no que se dizia, mas outros não criam.
25 Remen kaane̱, ye̱ ho'ose̱ o̱r u̱n ye̱ ne̱ o-wu̱r á. Rii-yo ye̱ yagu̱te̱ ka be-de Burus nomo ye̱ ma-u̱t gaan, wu̱ zee, “Ashi, Ku̱kt-o̱ Shir rwo̱ro̱g o-nip, bo̱ o̱ nome̱ tat no̱ ne̱ u̱t-ma à u̱n nu-o Ishayawan-Rwo̱r u̱n Ma-to̱ Shir o̱ zee,
25 E, como ficaram entre si discordes, se despediram, dizendo Paulo esta palavra: Bem falou o Espírito Santo a nossos pais pelo profeta Isaías,
26 “ ‘Neke̱ be-de u̱n ka hun-ne̱ ye̱, o zee,
26 dizendo: Vai a este povo e dize: De ouvido, ouvireis e de maneira nenhuma entendereis; e, vendo, vereis e de maneira nenhuma percebereis.
27 Remen hur-de u̱n ka hun-ne̱ ye̱ nomoste̱ m-hwo̱go̱n,
27 Porquanto o coração deste povo está endurecido, e com os ouvidos ouviram pesadamente e fecharam os olhos, para que nunca com os olhos vejam, nem com os ouvidos ouçam, nem do coração entendam, e se convertam, e eu os cure.
28 “To̱, nap no̱, Shir tomsu̱nte̱ ma-to̱ u̱n gwu̱ har ha-mo̱ u̱n ye̱ ro̱ Yahuda-ne̱ á. Ye̱ komo ye̱ a raks u̱t-to̱!”
28 Seja-vos, pois, notório que esta salvação de Deus é enviada aos gentios, e eles a ouvirão.
29 — ausente —
29 E, havendo ele dito isto, partiram os judeus, tendo entre si grande contenda.
30 Burus she'etu̱ u̱n ka hur-o̱ wu̱ mo̱ge̱ à har hak-u̱s yoor, wu̱ ro̱ u̱n go̱ks u̱n kap o̱ u̱n ye̱ ro̱ m-haan be-de u̱n wu̱ à.
30 E Paulo ficou dois anos inteiros na sua própria habitação que alugara e recebia todos quantos vinham vê-lo,
31 Yanze a we̱n wu̱ m-ko̱'o̱t á, wu̱ se̱ngu̱ru̱ ko̱'o̱t u̱n Gwo̱mo-to̱ Shir. Wu̱ ro̱ u̱r-yoos mo̱sse̱ u̱n Wan-Ko̱yan ne̱ Ye̱so Kiristi ba o-gye̱r.
31 pregando o Reino de Deus e ensinando com toda a liberdade as coisas pertencentes ao Senhor Jesus Cristo, sem impedimento algum.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.