Atos 26
uth (UTH) vs ARIB
1 Ka da-de Agirippa ze̱e̱ru̱ Burus, “A ya'ag wo̱ o-da o muutte̱ ma-u̱t ru u̱n hi u̱n du.”
1 Depois Agripa disse a Paulo: É-te permitido fazer a tua defesa. Então Paulo, estendendo a mão, começou a sua defesa:
2 “Ko-Gwo̱mo Agirippa, u̱m kumug u̱r-ho̱ caane̱, bo̱ a ze̱e̱ u̱m muut ma-u̱t re be u̱n du to̱ Yahuda-ne̱ cetu̱ me̱ à.
2 Sinto-me feliz, ó rei Agripa, em poder defender-me hoje perante ti de todas as coisas de que sou acusado pelos judeus;
3 Remen wo̱ ke̱e̱g-yo be-de u̱n nap u̱n jind-o̱ u̱n Yahuda-ne̱ u̱n ka rem-se ma-u̱t su̱nu̱te̱ ye̱ à. Remen kaane̱, u̱m ko̱no̱g wo̱, 'mo̱ u̱r-hur, o raks ma-u̱t re.
3 mormente porque és versado em todos os costumes e questões que há entre os judeus; pelo que te rogo que me ouças com paciência.
4 “Kap o̱ u̱n Yahuda-ne̱ ye̱ nepste̱ go̱n she'et-de u̱m she'ete̱ cin me̱ wan-campo̱ à, de ro̱ cin u̱r-takan u̱n dak-o re komo o-Urusharima ne̱ har haan-mo̱ u̱n caane̱.
4 A minha vida, pois, desde a mocidade, o que tem sido sempre entre o meu povo e em Jerusalém, sabem-na todos os judeus,
5 Ye̱ nepste̱ me̱ cin u̱n ga'ane̱, har ma u̱rege̱ ye̱ co̱no̱g ye̱a hoks me̱ m-su̱'e̱ u̱nze o-nip me̱ ko-Parisa-wu̱ be-de ka derika-o̱ o̱ jiishe̱ u̱s-cenene à n-me̱ u̱n hun-ne̱ te̱, yan-dor Yawe.
5 pois me conhecem desde o princípio e, se quiserem, podem dar testemunho de que, conforme a mais severa seita da nossa religião, vivi fariseu.
6 M-mo̱ka, u̱m ro̱ eso u̱n he̱r-o no̱ a piishite̱ me̱ u̱t-ma remen u̱m hwo̱o̱g u̱r-hur n-te̱ u̱n shoos u̱t-ma to̱ Shir nome̱ tat na ne̱ à.
6 E agora estou aqui para ser julgado por causa da esperança da promessa feita por Deus a nossos pais,
7 Ka ma-to̱ to̱ baag-u̱t na o̱p u̱t-yoor [12] hwo̱ u̱r-hur ye̱a hyen shi-mo̱ u̱n to̱, har ye̱ ro̱ m-se̱nge̱, ye̱ ro̱ u̱n gu̱w-mo̱ Shir m-te̱t m-ho̱w ne̱. Kwo̱ u̱t-gwo̱mo, remen u̱m hwo̱o̱g u̱r-hur u̱n ka shoos u̱t-ma o̱, o̱ rwo̱'e̱ Yahuda-ne̱ hyenet ba'as u̱n de!
7 a qual as nossas doze tribos, servindo a Deus fervorosamente noite e dia, esperam alcançar; é por causa desta esperança, ó rei, que eu sou acusado pelos judeus.
8 No̱ hun-ne̱ she̱re̱g u̱nze Shir a hoks m-'yons u̱n ye̱ mare̱ à, ye̱ ine̱ u̱n ho̱o̱g ne̱ komo. Remen kaane̱, no̱ yage̱ m-she̱r u̱nze wu̱ 'yonste̱ Ye̱so u̱t-marimar á!
8 Por que é que se julga entre vós incrível que Deus ressuscite os mortos?
9 “To̱, me̱ u̱n hi u̱n de ma n-ga, u̱m ro hyanag u̱ntu̱n bo̱ se̱k-ye̱ ye̱ u̱n Yahuda-ne̱ ro hyange̱ à. U̱m nom u̱s-rem u̱t-mo̱o̱r ne̱, u̱m wenet ma-u̱t Ye̱so ko-wa-o-Nazaret re̱ co.
9 Eu, na verdade, cuidara que devia praticar muitas coisas contra o nome de Jesus, o nazareno;
10 Rii-yo u̱m no̱me̱ o-Urusharima à yo ka. Har Gwo̱mo-ne̱ ye̱ u̱n ko̱n-se Shir pye me̱ u̱r-ke̱e̱r remen u̱m ke'et yan-ba-m-ku̱ko̱p u̱t-mo̱o̱r ne̱. Har ma da-o̱ a ro ye̱ m-hom à, me̱ u̱n so̱ro̱g-o̱ u̱n kaane̱.
10 o que, com efeito, fiz em Jerusalém. Pois havendo recebido autoridade dos principais dos sacerdotes, não somente encerrei muitos dos santos em prisões, como também dei o meu voto contra eles quando os matavam.
11 O-da de̱e̱n, u̱m do̱ro̱gte̱ komo kap o̱ u̱n kuke̱-to̱ u̱n yoos u̱n Ma-to̱ Shir, me̱ ye̱ u̱n ya-u̱r-ko̱o̱b, me̱ m-se̱nge̱ u̱m ru̱'u̱t ye̱ yo'og jin-u̱r Ye̱so. Me̱ u̱n no̱m kaane̱ remen komo u̱m ro u̱s-ryaab u̱n ye̱ ne̱ de̱e̱n. U̱m se̱ngu̱ ye̱ m-do̱re̱ har ha-mo̱ u̱t-bo̱ to̱ u̱n to̱ ken dak-to̱ u̱m ye'et ye̱ u̱r-ko̱o̱b.”
11 E, castigando-os muitas vezes por todas as sinagogas, obrigava-os a blasfemar; e enfurecido cada vez mais contra eles, perseguia-os até nas cidades estrangeiras.
12 “De ken ho̱-de me̱ u̱r-hew ha-mo̱ o-Damaskus, u̱n be̱e̱b-de u̱n Gwo̱mo-ne̱ ye̱ u̱n ko̱n-se Shir, ye̱ ya'asu̱ me̱ o-taku̱rda o̱ ze̱e̱ ye̱ ya'aste̱ me̱ u̱t-gwo̱mo m-hoob yan-dor Ye̱so.
12 Indo com este encargo a Damasco, munido de poder e comissão dos principais sacerdotes,
13 Shir do wo̱ m-ho̱o̱g! Ho̱-u̱r ro̱ u̱r-hi n-co̱w, me̱ u̱r-hew u̱n co̱w. U̱m hyanu̱ru̱ mo̱ ken cecar-mo̱ arge̱ cecar-mo̱ u̱r-ho̱ mo̱ cargu̱nsu̱te̱ cir-mo̱ n-to̱n, mo̱ rigimsu̱ru̱ te̱ u̱n yan-u̱r-hew u̱n de ne̱.
13 ao meio-dia, ó rei vi no caminho uma luz do céu, que excedia o esplendor do sol, resplandecendo em torno de mim e dos que iam comigo.
14 Bo̱ te̱ hyeete̱ n-dak kap-m te̱ à, u̱m ho̱gu̱ru̱ o̱ ken co̱r-o̱ o̱ ze̱e̱g me̱ u̱n rem-de u̱t-Ibra, ‘Shawuru, Shawuru, ¿remen yan o̱ wo̱ttu̱ me̱ m-rangse̱? Hi u̱n du wo̱ u̱n ya-u̱r-ko̱o̱b u̱n ka yage̱-to̱ wo̱ttu̱ me̱ à.’
14 E, caindo nós todos por terra, ouvi uma voz que me dizia em língua hebráica: Saulo, Saulo, por que me persegues? Dura coisa te é recalcitrar contra os aguilhões.
15 “Ka da-de, u̱m citu̱ru̱, ‘¿Wo̱ wu̱ ro̱ wa ne̱ Wa-u̱t-Go̱s?’
15 Disse eu: Quem és, Senhor? Respondeu o Senhor: Eu sou Jesus, a quem tu persegues;
16 Amba m-mo̱ka ine̱ eso. Me̱ u̱n rwu̱u̱n be u̱n du cas o nept Shir ye̱ daagu̱ wo̱ o waragté̱ ko-wan-gu̱w u̱n ko-wan-swo̱-se u̱n wu̱ ne̱. Komo o ru̱ru̱t ma-to̱ u̱n rem-se o hyane̱ mo̱sse̱ u̱n me̱ ne̱ à ba o-gye̱r, komo u̱n rem-se, u̱m he wo̱ m-ru̱re̱ ne̱ kane̱ co à.
16 mas levanta-te e põe-te em pé; pois para isto te apareci, para te fazer ministro e testemunha tanto das coisas em que me tens visto como daquelas em que te hei de aparecer;
17 Man gu wo̱ be-de u̱n hun-ne̱ ru, komo u̱n ye̱ ro̱ Yahuda-ne̱ á. Me̱ wo̱ m-to̱m be-de u̱n ye̱ ro̱ Yahuda-ne̱ á.
17 livrando-te deste povo e dos gentios, aos quais te envio,
18 Wo̱a upsu̱ ye̱ yish-ye̱ u̱n ye̱, ye̱ yagne̱ be-de o-comb ye̱ mu̱u̱n be-de m-cu̱cas, ye̱ yagne̱ komo gwo̱mo-to̱ u̱n ko-Gwo̱mo-wu̱ u̱n ya-u̱t-ko̱t ye̱ mu̱u̱n be-de u̱n Gwo̱mo-to̱ Shir. U̱n kaane̱ ye̱ hette̱ m-kum a soksu̱ ye̱ u̱t-ba'as, komo o-cim ne̱ mo̱sse̱ u̱n ye̱ warge̱ ba m-ku̱ko̱p ne̱ à kap remen ye̱ she̱re̱g be u̱n de.’
18 para lhes abrir os olhos a fim de que se convertam das trevas à luz, e do poder de Satanás a Deus, para que recebam remissão de pecados e herança entre aqueles que são santificados pela fé em mim.
19 “Remen kaane̱, ko-Gwo̱mo Agirippa, me̱ yage̱ she̱r o-nip u̱n ka hyangan-to̱ haanu̱ me̱ e̱s-mo̱ n-To̱n shir á.
19 Pelo que, ó rei Agripa, não fui desobediente à visão celestial,
20 U̱m cirig nome̱ u̱n hun-ne̱ ye̱ o-Damaskus o-ko̱'o̱t. Ka da-de u̱m nomu̱ru̱ hun-ne̱ ye̱ o-Urusharima u̱n myet-o̱ u̱n yan-he̱r-o̱ u̱n dak-o̱ o-Judiya ne̱. Ka da-de, komo u̱m nomu̱ru̱ ye̱ ro̱ Yahuda-ne̱ á u̱m ze̱e̱ru̱ ye̱ yage̱ u̱r-ba'as ye̱ mu̱u̱n be-de Shir, komo ye̱ nom rem-se a hette̱ m-nap ye̱ yagu̱te̱ u̱r-ba'as à.
20 antes anunciei primeiramente aos que estão em Damasco, e depois em Jerusalém, e por toda a terra da Judéia e também aos gentios, que se arrependessem e se convertessem a Deus, praticando obras dignas de arrependimento.
21 O̱ rwo̱'e̱ Yahuda-ne̱ shipt me̱ n-me̱ u̱n Pyo-o̱ Shir ye̱ m-se̱nge̱ ye̱ hoot me̱.
21 Por causa disto os judeus me prenderam no templo e procuravam matar-me.
22 Amba Shir guuru̱ me̱ har m-mo̱ka. O̱ rwo̱'e̱ me̱tte̱ kane̱ u̱n rwo̱r u̱n ma-u̱t re ba o-gye̱r be-de u̱n se̱k-ye̱ u̱n yakar-ne̱. Ba yo ken rii-yo me̱ m-rwo̱r u̱n ho̱n á se̱ de̱ rii-yo yan-Rwo̱r u̱n Ma-to̱ Shir u̱n Mosa ne̱ ze̱e̱ yoa kor à.
22 Tendo, pois, alcançado socorro da parte de Deus, ainda até o dia de hoje permaneço, dando testemunho tanto a pequenos como a grandes, não dizendo nada senão o que os profetas e Moisés disseram que devia acontecer;
23 Ye̱ ge̱ne̱g u̱nze, hun-ne̱ a rangse̱ Kiristi. Wu̱ warag wu̱ u̱r-takan wu̱ he m-ine̱ u̱t-marimar à. U̱n kaane̱ wu̱ he hante̱ m-cecas be-de u̱n kap o̱ u̱n hun-ne̱, Yahuda-ne̱ u̱n ye̱ ro̱ Yahuda-ne̱ á.”
23 isto é, como o Cristo devia padecer, e como seria ele o primeiro que, pela ressurreição dos mortos, devia anunciar a luz a este povo e também aos gentios.
24 Burus ro n-me̱ u̱n su̱'e̱ hi u̱n de u̱n wu̱, ka da-de Pestus 'yonsu̱ru̱ u̱s-co̱r u̱r-be̱e̱b ne̱ wu̱ zee, “Burus, o zu̱ngu̱te̱! Mo̱o̱r-to̱ u̱n karante̱-m ru waksu̱te̱ wo̱ u̱r-hi!”
24 Fazendo ele deste modo a sua defesa, disse Festo em alta voz: Estás louco, Paulo; as muitas letras te fazem delirar.
25 Amba Burus ze̱e̱ru̱, “Pestus, Wa-u̱t-Go̱s, me̱ zu̱nge̱ á. Nip-o̱ me̱ m-rwo̱r cas.
25 Mas Paulo disse: Não deliro, ó excelentíssimo Festo, antes digo palavras de verdade e de perfeito juízo.
26 Ai, ko-Gwo̱mo nepste̱ ka rii-yo, me̱ wu̱ komo u̱n nome̱ u̱t-ma ba o-gye̱r. U̱m nepste̱ wu̱ nepste̱ to̱ ka saw-to̱ kap, o nak yo ka rii-yo ba wukusse̱ o̱ a nomu̱ yo á.
26 Porque o rei, diante de quem falo com liberdade, sabe destas coisas, pois não creio que nada disto lhe é oculto; porque isto não se fez em qualquer canto.
27 Ko-Gwo̱mo Agirippa, ¿o she̱re̱g u̱n yan-Rwo̱r u̱n Ma-to̱ Shir ne̱? U̱m nepste̱ o she̱re̱g u̱n ye̱.”
27 Crês tu nos profetas, ó rei Agripa? Sei que crês.
28 Ka da-de, Agirippa ze̱e̱ru̱ Burus, “¿U̱n ka ya o-da yo hiin o co̱ne̱ me̱ m-hoks do̱re̱ u̱n Kiristi?”
28 Disse Agripa a Paulo: Por pouco me persuades a fazer-me cristão.
29 Burus ze̱e̱ru̱, “Ko̱ ya o-da hiin, ko̱ de̱e̱n, Shir zee ba wo̱ u̱n ho̱n du á, har ma u̱n ye̱ ro̱ me̱ m-rege̱ u̱t-to̱ ne̱ à kap caane̱, ye̱ barme̱ bo̱ u̱m ro̱ à, se̱ de̱ ba ke'o á.”
29 Respondeu Paulo: Prouvera a Deus que, ou por pouco ou por muito, não somente tu, mas também todos quantos hoje me ouvem, se tornassem tais qual eu sou, menos estas cadeias.
30 Ko-Gwo̱mo inu̱ru̱, kaane̱ komo ko-Gwamna u̱n Banis ne̱, u̱n ye̱ ro̱ ne̱ tara tara be-u̱r gaan u̱n ye̱ ne̱ à.
30 E levantou-se o rei, e o governador, e Berenice, e os que com eles estavam sentados,
31 Bo̱ ye̱ ruute̱ be-de u̱n piish u̱t-ma à, ye̱ ze̱e̱ru̱ o̱r re u̱n ye̱ ne̱, “Ai, ka ne̱t-wu̱ nom yo ken rii-yo wo̱o̱'e̱ a ke'et wu̱ ko̱ a hoot wu̱ á.”
31 e retirando-se falavam uns com os outros, dizendo: Este homem não fez nada digno de morte ou prisão.
32 Agirippa ze̱e̱ru̱ Pestus, “Ka ne̱t-wu̱ ro heete̱ ma-to̱ u̱n wu̱ be-u̱r ko-Gwo̱mo Sisar á, a roa ho'ose̱ wu̱.”
32 Então Agripa disse a Festo: Este homem bem podia ser solto, se não tivesse apelado para César.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.