Atos 23
uth (UTH) vs NTLH
1 Burus tuuru̱ Mo̱ro̱g-de u̱n Se̱k-ye̱ yish, wu̱ ze̱e̱ru̱, “No̱ o̱r re ne̱, u̱m komoste̱ se̱nge̱-mo̱ Shir yaksu̱ me̱ à komo hur u̱n de kaps me̱ á har de ka ho̱-de.”
1 Então Paulo olhou firmemente para os membros do Conselho e disse: — Meus irmãos, tenho vivido até hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 Bo̱ m-ho̱ge̱ kaane̱, Hananiya, ko-Gwo̱mo-wu̱ u̱n ko̱n-se Shir, rwo̱'u̱ru̱ ye̱ ro eso eso yow yow u̱n Burus ne̱ à ye̱ wo̱s nu-o̱ u̱n wu̱.
2 Mas Ananias, o Grande Sacerdote , mandou que os homens que estavam perto de Paulo dessem um tapa na boca dele.
3 Ka da-de, Burus ze̱e̱ru̱ wu̱, “Wo̱ ma Shir a wos wo̱, wo̱ wur-o̱ tem o̱ o-hwaa, o̱ a suke̱ jo̱jo̱-o o-pus-o̱ à, wa-o-she̱pe̱! O she'ette̱ wo̱ me̱ m-piishe̱ u̱t-ma bo̱ karamsa-o ze̱e̱ à, amba wo̱ ka rwo̱'e̱ a wos me̱, bo̱ no̱me̱ hond hond be-de o-karamsa á.”
3 Aí Paulo disse a Ananias: — Hipócrita, Deus o castigará por isso! Você está sentado aí para me julgar de acordo com a
4 Ye̱ ro kane̱ yow yow u̱n Burus ne̱ à ze̱e̱ru̱, “¿Ko-Gwo̱mo-wu̱ u̱n ko̱n-se Shir wu̱ o he m-pyap?”
4 Os homens que estavam perto de Paulo perguntaram: — Você está insultando o Grande Sacerdote, o
5 Burus shasu̱ru̱, “O̱r re ne̱, me̱ nap u̱nze wu̱ ro̱ ko-Gwo̱mo-wu̱ u̱n ko̱n-se Shir á. Remen a genu̱ste̱ u̱nze, ‘Taase o ru̱re̱ wu̱ ro̱ co be-de u̱n hun-ne̱ à ma-u̱t yo̱-to̱.’”
5 Paulo respondeu: — Meus irmãos, eu não sabia que ele é o Grande Sacerdote. Pois as
6 Bo̱ Burus nepte̱ u̱nze ye̱ ken ye̱ Saduki-ne̱ ye̱ à, ye̱ ken ye̱ komo Parisa-ne̱ ye̱, wu̱ 'yonsu̱ u̱s-co̱r be-de u̱n Mo̱ro̱g-de u̱n Se̱k-ye̱. Wu̱ zee, “O̱r re ne̱, me̱ ma u̱n cere ko-Parisa-wu̱, wà-wu̱ u̱n Parisa-ne̱. Gwo̱t komo remen u̱m e̱ste̱ u̱r-hur be-de u̱n ine̱-mo̱ u̱n margan-ne̱, o̱ ka rwo̱'e̱ attu̱ me̱ m-piishe̱ u̱t-ma.”
6 Quando Paulo percebeu que alguns do Conselho eram do partido dos saduceus e outros do partido dos fariseus , disse bem alto: — Meus irmãos, eu sou fariseu e filho de fariseus. Estou aqui sendo julgado porque creio que os mortos vão ressuscitar.
7 Bo̱ wu̱ ru̱rte̱ kaane̱ à ma-u̱t su̱nu̱ru̱ Parisa-ne̱ u̱n Saduki-ne̱, har mo̱ro̱g-u̱r wongu̱ru̱ be-u̱t yoor.
7 Assim que ele disse isso, os fariseus e os saduceus começaram a discutir, e o Conselho se dividiu.
8 Remen Saduki-ne̱ ze̱e̱g ine̱-mo̱ u̱n margan-ne̱ ro̱ ko̱n á, yan-to̱m-ye̱ Shir ro̱ ko̱n á, ko̱ to̱ ken ku̱kt-to̱. Amba Parisa-ne̱ ne̱ ye̱ e̱ste̱ to̱ ro̱ ko̱n kap u̱t-tet.
8 É que os saduceus não creem que os mortos vão ressuscitar, nem que existem anjos ou espíritos; mas os fariseus creem nessas coisas.
9 Caari-to̱ u̱t-ween argu̱ m-ine̱. Ye̱ ken yan-Yoos-de o-karamsa ye̱ u̱n bu̱u̱g-de u̱n Parisa-ne̱ inu̱ru̱ eso, ye̱ se̱ngu̱ u̱t-ween. Ye̱ ze̱e̱ru̱, “Te̱ te̱ bo̱p ka ne̱t-wu̱ u̱n ba'as-de u̱n rii á. O̱ ken da-o̱ o̱ ken ku̱kt-o̱, ko̱ wan-to̱m-wu̱ Shir wu̱ nomo wu̱ u̱t-ma.”
9 E assim a gritaria aumentou ainda mais. Então alguns mestres da Lei que pertenciam ao partido dos fariseus se levantaram e protestaram. Eles disseram: — Não vemos nenhum mal neste homem. Pode ser mesmo que um anjo ou um espírito tenha falado com ele.
10 Bo̱ ma-u̱t su̱nu̱te̱ ye̱ de̱e̱n à, go̱s-wu̱, wu̱ karma-ne̱ ho̱gu̱ o-gye̱r taase ye̱ setem Burus. Wu̱ rwo̱'u̱ru̱ karma-ne̱ kergu̱ne̱ ye̱ rumus Burus u̱r-be̱e̱b be-de u̱n ye̱, ye̱ heet wu̱ u̱n bariki-o̱ u̱n karma-ne̱.
10 A briga chegou a tal ponto, que o comandante ficou com medo de que Paulo fosse despedaçado por eles. Por isso mandou os guardas descerem para tirar Paulo do meio deles e o levar de volta para a fortaleza.
11 Bo̱ te̱t-m nomte̱ à, Wan-Ko̱yan e̱su̱ru̱ yow yow u̱n Burus ne̱, wu̱ ze̱e̱ru̱, “Se̱nge̱ no̱m u̱n jaab-o̱ me̱n-u̱t ru, remen bo̱ o rwo̱re̱ ma-u̱t re ba o-gye̱r o-Urusharima à, komo se̱ o rwo̱ro̱g to̱ káane̱ o-Roma.”
11 Na noite seguinte o Senhor Jesus apareceu a Paulo e disse:
12 Bo̱ ish geste̱ à, Yahuda-ne̱ zo̱ngu̱ru̱ ye̱ hoot Burus. Ye̱ to̱ndu̱ru̱ u̱s-to̱nd u̱nze ye̱a re̱ á, ye̱a su̱ á, se̱ ye̱ ho̱o̱g Burus.
12 Na manhã seguinte alguns judeus se ajuntaram e juraram que não iam comer nem beber nada enquanto não matassem Paulo.
13 Ye̱ rewesse̱ de ká rew-u̱r yo̱-de de à, ye̱ aragte̱ hun-ne̱ kwo̱o̱z-u̱t yoor [40].
13 Os homens que combinaram fazer isso eram mais de quarenta.
14 Ye̱ haaru̱ be-de u̱n Gwo̱mo-ne̱ ye̱ u̱n ko̱n-se Shir u̱n se̱k-ye̱ u̱n gwo̱mo-ne̱ ne̱. Ye̱ ze̱e̱ru̱, “Te̱ to̱nte̱ caari-se u̱s-to̱nd u̱nze te̱a re á, te̱a su̱ á se̱ te̱ ho̱o̱g Burus.
14 Eles foram falar com os chefes dos sacerdotes e com os líderes do povo e disseram: — Nós fizemos o seguinte juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa enquanto não matarmos Paulo.”
15 Remen kaane̱ m-mo̱ka, no̱ u̱n Mo̱ro̱g-de u̱n Se̱k-ye̱ ne̱, ze̱e̱ no̱ go̱s-wu̱ wu̱ u̱n karma-ne̱ hantu̱ no̱ wu̱, u̱ntu̱n no̱ u̱n co̱n no̱ do byarag u̱n ma-to̱ u̱n wu̱ m-so̱k ne̱. Te̱ komo zo̱ngse̱ te̱ ro̱ te̱ hoot wu̱ rii-yo wu̱ wo̱o̱nte̱.”Burus Neke̱ u̱r-Hew bo̱-o̱ o-Roma|src="Paul 4_dud.jpg" size="span" loc="23:12—28:31" ref="23:12—28:31"
15 Agora vocês e o Conselho Superior , mandem pedir ao comandante que traga Paulo aqui. Digam que estão querendo examinar melhor o caso dele. Então, antes que ele chegue, nós estaremos prontos para matá-lo.
16 To̱, bo̱ wà heno Burus ne̱ ho̱gu̱te̱ ma-to̱ u̱n yo ye̱ rewesse̱ wu̱ à, wu̱ argu̱ m-neke̱. Wu̱ co̱wu̱ru̱ o-bariki, wu̱ ru̱ru̱ Burus.
16 Mas o filho da irmã de Paulo ficou sabendo do plano; ele entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 Burus komo wu̱ agnu̱ru̱ wu̱ ken caari-wu̱ u̱n ko-karma-wu̱ u̱n Roma-ne̱ wu̱, wu̱ ze̱e̱ru̱, “Woot ka wan-campo̱-wu̱ be-u̱r go̱s-wu̱ wu̱ u̱n karma-ne̱, wu̱ ro̱ u̱n to̱ ken ma-to̱ ne̱ to̱ wu̱ he wu̱ m-rwo̱r à.”
17 Então Paulo chamou um dos oficiais e disse: — Leve este moço ao comandante. Ele tem uma coisa para contar a ele.
18 Ko-caari-wu̱ u̱n ko-karma-wu̱ u̱n Roma-ne̱ deku̱ ka wan-campo̱-wu̱, wu̱ heete̱ be-u̱r go̱s-wu̱ wu̱ u̱n karma-ne̱.
18 O oficial levou o moço ao comandante e disse: — Aquele preso que se chama Paulo mandou me chamar e pediu que eu trouxesse este moço porque ele tem uma informação para o senhor.
19 Go̱s-wu̱ u̱n karma-ne̱ shipu̱ru̱ kom-o̱ u̱n wan-campo̱-wu̱ naku̱ wu̱ riib-o gaan. Wu̱ citu̱ru̱ wu̱, u̱n hond u̱n wu̱, “¿Ya o he me̱ m-ru̱re̱?”
19 O comandante pegou o moço pela mão, levou-o para um lado e perguntou: — O que é que você tem para me contar?
20 Wan-campo̱ ze̱e̱ru̱, “Gwo̱mo-ne̱ u̱n Yahuda-ne̱ e̱ste̱ ye̱a kon wo̱, o heet Burus be-de u̱n Mo̱ro̱g-de u̱n Se̱k-ye̱ m-buk, u̱ntu̱n ye̱ u̱n co̱n m-jamas byarag u̱n ma-to̱ u̱n wu̱ m-so̱k ne̱.
20 Ele respondeu: — Alguns judeus combinaram pedir ao senhor que leve Paulo amanhã ao Conselho Superior, com a desculpa de quererem examinar melhor o caso dele.
21 Amba taase o deke̱ ye̱ to̱ á. Me̱ u̱n ru̱ru̱ wo̱ to̱ ka remen arge̱ hun-ne̱ kwo̱o̱z-u̱t yoor [40] be-de u̱n ye̱ ro̱ o-hoob ye̱ hoot wu̱. Komo ye̱ to̱ndsu̱te̱ u̱s-to̱nd u̱nze ye̱a re á, ye̱a su̱ ne̱ á se̱ ye̱ ho̱o̱g wu̱. M-mo̱ka komo zo̱ngse̱ ye̱ ro̱ temb, ye̱ ro̱ u̱n 'er-de u̱n da-o̱ o hetté̱ wu̱ m-heet be-de u̱n Mo̱ro̱g-de u̱n Se̱k-ye̱ à.”
21 Mas não acredite nisso, pois mais de quarenta deles vão ficar escondidos esperando Paulo para o matar. Todos eles fizeram este juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa antes de termos matado Paulo.” Eles estão prontos para cumprir o juramento e esperam apenas saber o que o senhor vai resolver.
22 Go̱s-wu̱ u̱n karma-ne̱ naku̱ wu̱ u̱t-to̱. Wu̱ ze̱e̱ru̱, “Taase o ru̱re̱ ne̱t u̱nze o ru̱ru̱tu̱ me̱ to̱ ka ma-to̱.” Wu̱ ze̱e̱ru̱ wan-campo̱ arag arag-mo̱ u̱n wu̱.
22 Então o comandante respondeu: — Não diga a ninguém que você me contou isso. E mandou que o moço fosse embora.
23 Ka da-de, go̱s-wu̱ wu̱ u̱n karma-ne̱ agbu̱ru̱ caari-ye̱ u̱n karma-ne̱ ye̱ u̱n Roma-ne̱ ne̱n yoor. Wu̱ ze̱e̱ru̱ ye̱, “Zo̱ngsu̱ no̱ karma-ne̱ zungu-u̱s yoor [200], u̱n karma-ne̱ kwo̱o̱z-u̱t tet u̱n o̱p [70] ya-m-da u̱n jo̱k, u̱n karma-ne̱ ne̱ zungu-u̱s yoor [200] yan-dum-mo̱ u̱s-tak, ye̱ heet bo̱-o̱ o-Kaseriya kwo̱m-u̱s jero̱ se m-te̱t.
23 Então o comandante chamou dois oficiais e disse: — Arranjem duzentos soldados, e mais setenta cavaleiros, e duzentos lanceiros para ir até a cidade de Cesareia. Estejam prontos para sair daqui às nove horas da noite.
24 No̱ kumne̱ komo Burus jo̱k-ye̱ wu̱ he m-da à. No̱ wo̱ttu̱ wu̱ be-u̱r ko-Gwamna Pe̱ris ba u̱t-ween.”
24 Preparem também cavalos para Paulo montar e o levem com toda a segurança para o governador Félix.
25 Go̱s-wu̱ u̱n karma-ne̱ genu̱ru̱ o-taku̱rda kaane̱ komo:
25 Depois o comandante escreveu uma carta que dizia o seguinte:
26 Cir-mo̱ o-Karadiyos Risiyas, ha-mo̱ u̱n Wa-u̱t-go̱s Gwamna Pe̱ris.
26 “Excelentíssimo Governador Félix, “Saudações.
27 Ka ne̱t-wu̱, Yahuda-ne̱ shik wu̱. Ye̱ ro̱ wu̱ u̱n ma-to̱ m-ho̱. U̱m no̱mu̱ ho̱r-m-ho̱r u̱n karma-ne̱ re ne̱, u̱m rumsu̱ntu̱ wu̱, remen u̱m ho̱gu̱te̱ wu̱ mat-de u̱n ko-Roma-wu̱.
27 “Alguns judeus agarraram este homem e quase o mataram. Quando soube que ele era cidadão romano, eu fui com os meus soldados e não deixei que ele fosse morto.
28 Remen u̱m co̱no̱g u̱m nep yo ye̱ shipte̱ wu̱ à, u̱m heetu̱ru̱ wu̱ be-de u̱n Mo̱ro̱g-de u̱n Se̱k-ye̱ de u̱n Yahuda-ne̱.
28 Eu queria saber por que o estavam acusando e por isso resolvi levá-lo diante do Conselho Superior dos judeus.
29 U̱m 'wo̱ssu̱ru̱ rii-yo ye̱ shipte̱ wu̱ à ro̱ mo̱sse̱ o-karamsa o̱ u̱n ye̱ ne̱. Amba ba'as-u̱r ro̱ ko̱n be-de u̱n wu̱ de wo̱o̱ a hoot wu̱, ko̱ a ke'et wu̱ á.
29 Então descobri que ele não tinha feito nada para merecer a prisão ou a morte. A acusação contra ele era a respeito da própria lei deles.
30 Bo̱ a ru̱ru̱tu̱ me̱ u̱nze rew-u̱r yo̱-de ro̱ ko̱n de ye̱ rewesse̱ wu̱ à, da-o gaan, u̱m to̱mbu̱ wu̱ be u̱n du. U̱m ze̱e̱g yan-gyekt-se u̱n wu̱, ye̱ ru̱r be u̱n du ba'as-de ye̱ hyane̱ wu̱ no̱mo̱g à.
30 Quando fui informado de que havia um plano para matá-lo, resolvi mandá-lo ao senhor. E disse para aqueles judeus que fizessem as acusações na sua presença. “Saúde. “Cláudio Lísias.”
31 Remen kaane̱, karma-ne̱ deku̱ Burus, bo̱ a ze̱e̱ ye̱ à. Ye̱ wootu̱ru̱ wu̱ bo̱-o̱ o-Antipatiris te̱t-m-te̱t.
31 Então os soldados cumpriram as ordens. Pegaram Paulo e o levaram durante a noite até a cidade de Antipátride.
32 Bo̱ u̱n gas-o̱ ish, ye̱ yagu̱ru̱ karma-ne̱ yan-da-se u̱n jo̱k, ye̱ tek co u̱n wu̱ ne̱, ye̱ ne̱, ye̱ wargu̱ru̱ u̱n bariki-o̱ u̱n ye̱.
32 No dia seguinte os soldados voltaram para a fortaleza, deixando que os cavaleiros continuassem a viagem com Paulo.
33 Bo̱ karma-ne̱ yan-da-se u̱n jo̱k woote̱ o-Kaseriya à, ye̱ ya'asu̱ru̱ ko-Gwamna o-taku̱rda, komo ye̱ yagu̱ru̱ Burus u̱n kom-to̱ u̱n wu̱.Karma-ne̱ deku̱ Burus bo̱-o̱ o-Kaseriya|src="WA03991b.tif" size="col" copy="Wade" ref="23:31-33"
33 Eles o levaram para a cidade de Cesareia, deram a carta ao Governador e lhe entregaram Paulo.
34 Ko-Gwamna karantu̱ru̱ o-taku̱rda, wu̱ citu̱ru̱ Burus ko̱ o̱ ke raag-o̱ wu̱ rwu̱u̱ne̱. Bo̱ wu̱ ho̱gu̱te̱ u̱nze Kirikiya-o̱ wu̱ rwu̱u̱ne̱ à,
34 O Governador leu a carta e perguntou a Paulo de onde ele era. Quando soube que era da região da Cilícia,
35 wu̱ ze̱e̱ru̱, “Da-o̱ yan-gyekt-u̱s ru wo̱o̱ne̱, man raks ma-u̱t ru.” Ka da-de, ko-Gwamna komo wu̱ ze̱e̱ru̱ a 'er wu̱ n-me̱ hur-o̱ u̱n ko-Gwamna, o̱ ko-Gwo̱mo Here̱ ma'e̱ à.
35 disse: — Quando os seus acusadores chegarem, eu ouvirei o que você tem para dizer. Em seguida mandou que ele ficasse preso no palácio do Governador .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.