Atos 21
uth (UTH) vs NVT
1 Bo̱ te̱ yagu̱tu̱ ye̱ à, te̱ daaru̱ hat-o̱ m-ho̱ te̱ argu̱ru̱ se̱ o-Ko̱s. Gas-o̱ ish komo te̱ argu̱ru̱ se̱ o-Rodu̱s, bo̱ u̱n kane̱ komo se̱ bo̱-o̱ o-Patara.
1 Depois de nos despedirmos, navegamos em direção à ilha de Cós. No dia seguinte, chegamos a Rodes e, então, a Pátara.
2 Bo̱ te̱ kumte̱ hat-o̱ ro̱ m-ha dak-o̱ o-Pinikiya à, te̱ daaru̱ te̱ argu̱ru̱.
2 Ali, embarcamos num navio que partia para a Fenícia.
3 Bo̱ te̱ cirte̱ hyanbe̱ o-Sayipurus à, te̱ muutu̱ o̱ kwanta u̱n te̱. Te̱ se̱ngu̱ u̱r-hew dak-o̱ o-Siriya, te̱ wo̱o̱ru̱ bo̱-o̱ o-Taya, remen ka be-de hat-o he m-kergu̱nte̱ u̱n saw-to̱ u̱n o̱.
3 Avistamos a ilha de Chipre, passamos por ela à nossa esquerda e aportamos em Tiro, na Síria, onde o navio deixaria sua carga.
4 Bo̱ te̱ kergu̱nte̱ o-hat à, te̱ 'wo̱ssu̱ru̱ yan-neke̱-m Ye̱so káne̱. Te̱ she'etu̱ru̱ kane̱ ho̱-u̱t ta'yoor. Ku̱kt-o̱ Shir ru̱ru̱te̱ ka yan-neke̱-m Ye̱so ye̱ u̱nze Burus a su̱ u̱r-ko̱o̱b n-me̱ o-Urusharima. Remen kaane̱, ye̱ naku̱ru̱ Burus u̱t-to̱ taase wu̱ neké̱ káne̱.
4 No desembarque, encontramos os discípulos que ali viviam e ficamos com eles por uma semana. Pelo Espírito, eles advertiam Paulo de que não fosse a Jerusalém.
5 Da-o̱ te̱ warge̱ be-de u̱n hat-o̱ m-ho̱ à, u̱n ko̱m-de u̱n ho̱-u̱t ta'yoor, mo̱ro̱g-de u̱n hun-ne̱ kap ne'a-ne̱ u̱n yakar-ye̱ u̱n ye̱ ne̱ shiiru̱ te̱ har jim-de o-bo̱. Ka da-o̱ te̱ kwu̱ktu̱ru̱ n-riib m-ho̱, te̱ no̱mu̱ru̱ u̱s-ko̱n.
5 Ao fim de nosso tempo ali, voltamos ao navio, e toda a congregação, incluindo mulheres e crianças, saiu da cidade e nos acompanhou até a praia. Ali nos ajoelhamos, oramos
6 Te̱ ze̱e̱ru̱ o̱r te̱ ne̱, se̱ ho̱-u̱r ho̱r-de. Ka da-o̱, te̱ daaru̱ o-hat, ye̱ komo ye̱ ji'u̱ru̱ o-hur.
6 e nos despedimos. Então subimos a bordo, e eles voltaram para casa.
7 Bo̱ u̱n rwu̱u̱n-m te̱ u̱n bo̱-o̱ o-Taya, te̱ e̱s ko̱ kene̱ á, se̱ bo̱-o̱ o-Pu̱toremayas. Kane̱, te̱ gasse̱ o̱r te̱ ne̱, komo te̱ rewu̱ ho̱-u̱r gaan be-de u̱n ye̱.
7 Depois que partimos de Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos e passamos um dia.
8 Gas-o̱ ish, te̱ inu̱ru̱ te̱ haaru̱ bo̱-o̱ o-Kaseriya. Te̱ co̱wu̱ru̱ hur-o Pirip ko-ya-m-Rwo̱r u̱n Ma-to̱ m-Re̱re̱m. Wu̱ wan-gaan-wu̱ be-de u̱n ka ne̱n ta'yoor-ye̱ a daage̱ remen ye̱ wo̱ngté̱ rii-yo m-re̱ be-de u̱n se̱nge̱-mo̱ u̱n hun-ne̱ yan-dor o-Urusharima. Te̱ comsu̱ru̱ be-de u̱n wu̱.
8 No dia seguinte, prosseguimos para Cesareia e nos hospedamos na casa de Filipe, o evangelista, um dos sete que tinham servido na igreja em Jerusalém.
9 Wu̱ ro̱ u̱n yakar-ne̱ nass yan-ne'a-ne̱, ye̱ a jiite̱ u̱t-ge á. Ye̱ yan-Rwo̱r u̱n Ma-to̱ Shir ye̱.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 To̱, bo̱ te̱ rewete̱ u̱t-ho̱ kane̱ à, wu̱ ken ko-yan-Rwo̱r u̱n Ma-to̱ Shir wu̱ jin-de u̱n wu̱ Agabus. Wu̱ haanu̱ru̱ rwu̱u̱n-mo̱ u̱n dak-o̱ o-Judiya.
10 Muitos dias depois, chegou da Judeia um profeta chamado Ágabo.
11 Da-o̱ Agabus haane̱ u̱r-hamat be u̱n te̱ à, wu̱ deku̱ru̱ hap-yo u̱n byon-yo ma Burus. Agabus gagu̱ to̱ ma u̱n wu̱ kom-to̱ u̱n na-se u̱n wu̱ ne̱. Ka da-de wu̱ ze̱e̱ru̱, “Rii-yo Ku̱kt-o̱ Shir ze̱e̱ à yo ka, ‘Kaane̱ Yahuda-ne̱ ye̱ o-Urusharima he m-ka u̱n wan ka hap-yo, komo ye̱ bo̱psu̱ wu̱ u̱n kom-to̱ u̱n ye̱ ro̱ Yahuda-ne̱ á.’ ”
11 Ele veio ao nosso encontro, tomou o cinto de Paulo e com ele amarrou os próprios pés e as mãos. Em seguida, disse: “O Espírito Santo declara: ‘Assim o dono deste cinto será amarrado pelos judeus, em Jerusalém, e entregue aos gentios’”.
12 Bo̱ te̱ ho̱gu̱te̱ yo ka à, te̱ u̱n hun-ne̱ ye̱ u̱n ka be-de ne̱, te̱ ko̱nu̱ru̱ Burus taase wu̱ he o-Urusharima á.
12 Ao ouvir isso, nós e os irmãos dali suplicamos a Paulo que não fosse a Jerusalém.
13 Burus shasu̱ru̱, “¿Ya no̱tte̱ m-no̱m kaane̱? ¿Ya rwo̱'e̱ no̱ u̱s-'wo̱n no̱ttu̱ me̱ u̱n naas u̱r-hur? Ai, zo̱ngse̱ u̱m ro̱ yanze ma a ke'et me̱ cot á, har ma a hoot me̱ o-Urusharima remen jin-u̱r Wan-Ko̱yan Ye̱so.”
13 Ele, porém, disse: “Por que todo esse choro? Assim vocês me partem o coração! Estou pronto não apenas para ser preso em Jerusalém, mas para morrer pelo Senhor Jesus”.
14 Bo̱ te̱ nepte̱ te̱a hoks wu̱ á, te̱ ho'osu̱ru̱ komo te̱ ze̱e̱ru̱, “Yage̱ Wan-Ko̱yan wu̱ nomot bo̱ wu̱ co̱ne̱ à.”
14 Quando ficou evidente que não conseguiríamos fazê-lo mudar de ideia, desistimos e dissemos: “Que seja feita a vontade do Senhor”.
15 Ya o-da hiin, te̱ zo̱ngu̱ru̱ bo̱ m-wo̱, te̱ neku̱ru̱ o-Urusharima.
15 Depois disso, arrumamos nossas coisas e partimos para Jerusalém.
16 Ye̱ ken yan-neke̱-m Ye̱so ye̱, ya-o-Kaseriya, ye̱ shiiru̱ te̱. Ye̱ wootu̱ te̱ hur-o Mu̱nason. Mu̱nason ko-ya-o-Sayipurus-wu̱, wan-gaan-wu̱ be-de u̱n yan-neke̱-m Ye̱so u̱r-takan.
16 Alguns discípulos de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa de Mnasom, nascido em Chipre e um dos primeiros discípulos.
17 Bo̱ te̱ wo̱o̱nte̱ o-Urusharima à, o̱r te̱ ne̱ go̱ksu̱ te̱ o-zak o-zak.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos deram calorosas boas-vindas.
18 Bo̱ ish geste̱ à, Burus u̱n te̱ ne̱ haaru̱ be-u̱r Yakubu. Se̱k-ye̱ ye̱ u̱n hun-ne̱ yan-dor ro kane̱ kap.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco a um encontro com Tiago, e todos os presbíteros da igreja de Jerusalém estavam presentes.
19 Bo̱ ye̱ gassu̱nsu̱te̱ à, Burus ru̱ru̱ ye̱ cas cas rem-se Shir no̱me̱ n-me̱ u̱n ye̱ ro̱ Yahuda-ne̱ á be-de u̱n se̱nge̱-mo̱ Burus no̱me̱ à.
19 Depois que Paulo os cumprimentou, relatou em detalhes o que Deus havia realizado entre os gentios por meio de seu ministério.
20 Bo̱ ye̱ ho̱gu̱te̱ kaane̱ à, ye̱ nomu̱ru̱ Shir u̱r-bo̱ngo̱n. Ye̱ ze̱e̱ru̱ Burus, “To̱, wo̱ o̱r te̱, o hyenu̱ste̱ dugu-se u̱n hun-ne̱ n-me̱ u̱n Yahuda-ne̱ ye̱ she̱re̱ste̱ o-nip, myet-mo̱ u̱n ye̱ ne̱ komo ya-m-se̱nge̱-ye̱ be-de u̱n do̱r-o̱ karamsa-o Mosa.
20 Quando ouviram isso, louvaram a Deus e disseram: “Você sabe, irmão, quantos milhares de judeus também creram, e todos eles seguem à risca a lei de Moisés.
21 A ru̱ssu̱tu̱ Yahuda-ne̱ kane̱ yan-dor u̱nze wo̱ m-yoose̱ u̱n kap Yahuda-ne̱, ye̱ ro̱ n-me̱ u̱n ye̱ ro̱ Yahuda-ne̱ á u̱nze ye̱ jore̱ karamsa-o̱ Mosa. U̱nze wo̱ Yahuda-ne̱ m-yoose̱ taase ko yakar-ye̱ u̱n ye̱ u̱r-ko̱, ko̱ komo ye̱ do̱re̱ ges-o̱ u̱n jind-se u̱n Yahuda-ne̱.
21 Mas eles foram informados de que você ensina todos os judeus que vivem entre os gentios a abandonarem a lei de Moisés. Ouviram que você os instrui a não circuncidarem os filhos nem seguirem os costumes judaicos.
22 To̱, ¿re te̱ he m-no̱me̱? O nak ko̱ re no̱me̱ ye̱a ho̱gu̱sse̱ ma-to̱ u̱n haan-m ru.
22 Que faremos? Certamente eles saberão que você chegou.
23 Remen kaane̱, se̱ o nom rii-yo te̱ he wo̱ m-ru̱re̱ à. Te̱ u̱n hun-ne̱ nass ne̱ kane̱ ye̱ e̱sse̱ u̱t-ma à, komo ye̱ ro̱ zo̱ngse̱ ye̱ orot hi-to̱ u̱n ye̱.
23 “Queremos que você faça o seguinte. Temos aqui quatro homens que cumpriram um voto.
24 De̱k ye̱ no̱ neke̱ u̱n Pyo-o̱ Shir, no̱m no̱ ka rem-se u̱n ye̱ ne̱, no̱a warag ba m-ku̱ko̱p remen no̱ bu̱mu̱t Shir, komo o topo ye̱ hwo̱r remen a orot ye̱. U̱n kaane̱ ko̱ wu̱ ke a nep u̱nze kap ma-to̱ a ru̱ru̱ ye̱ mo̱sse̱ u̱n wo̱ ne̱ à bo̱-to̱, a hyen a zee wo̱ u̱n do̱re̱ karamsa-o̱ Yahuda-ne̱.
24 Vá com eles ao templo e participe da cerimônia de purificação. Pague as despesas para realizarem o ritual de raspar a cabeça. Então todos saberão que os rumores são falsos e que você mesmo cumpre as leis judaicas.
25 Amba ma-to̱ u̱n ye̱ ro̱ Yahuda-ne̱ á ye̱ she̱re̱ o-nip à, te̱ regu̱ssu̱te̱ te̱ tomoste̱ o-taku̱rda. Te̱ kupsu̱ ye̱ u̱t-ma u̱nze, taase ye̱ ti rii-yo a pene̱ pyo-o̱ m-gir à, taase ye̱ ti m-hyó, taase ye̱ ti ap-mo̱ u̱n gu̱t-de a miggre̱ u̱s-co̱r à, taase ye̱ nom o-ás.”
25 “Quanto aos convertidos gentios, devem fazer aquilo que pedimos por carta: abster-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados e de praticar a imoralidade sexual”.
26 Burus ho̱gu̱ru̱ ko̱n-se u̱n ye̱. Bo̱ ish geste̱ à, Burus u̱n ka campo̱-ne̱ nass-ye̱ ne̱ saptu̱ru̱ hi u̱n de u̱n ye̱ bo̱ karamsa-o Mosa ze̱e̱ à. Ka da-de ne̱, wu̱ co̱wu̱ru̱ u̱n Pyo-o̱ Shir remen wu̱ ru̱ru̱t ho̱-de u̱n swo̱r o-nu o̱ u̱n ye̱ he m-ta à. Ho̱-de a he seke̱ u̱r-seke̱ remen ko̱ wu̱ ke be-de u̱n ye̱ kap à.
26 No dia seguinte, Paulo se purificou junto com aqueles homens e entrou no templo. Declarou quando terminariam os dias da purificação e quando seria oferecido o sacrifício em favor deles.
27 Bo̱ ka ho̱-u̱t ta'yoor-to̱ nomte̱ ma-to̱ m-wo̱o̱n à, ye̱ ken Yahuda-ne̱ ye̱ ya-o-Asiya hyanu̱ru̱ Burus u̱n Pyo-o̱ Shir. Ye̱ swo̱wu̱ru̱ mo̱ro̱g-de u̱n hun-ne̱. Ye̱ shipiru̱ wu̱.
27 Estando os sete dias quase no fim, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo no templo e incitaram a multidão contra ele. Agarraram-no,
28 Ye̱ ro̱ u̱s-kan o-zaaz ne̱, ye̱ ma'asu̱ m-ze̱e̱, “No̱ hun-ne̱ ye̱ o-Isra! Haan no̱ gwu̱! Ka ne̱t-wu̱ wu̱ ka wu̱ ro̱ m-do̱ro̱g ko̱ kene̱ wu̱ ro̱ u̱n re̱e̱b-to̱ u̱n hun-ne̱ kap à, u̱n karamsa-u̱t na ne̱, komo u̱n pyap u̱n Pyo-o̱ Shir na. Har ma wu̱ hantu̱te̱ ye̱ ro̱ Yahuda-ne̱ á n-me̱ u̱n Pyo-o̱ Shir wu̱ naasté̱ ka be-de ba m-ku̱ko̱p de.”
28 gritando: “Homens de Israel, ajudem-nos! Este é o homem que fala contra nosso povo em toda parte e ensina todos a desobedecerem às leis judaicas. Fala contra o templo e até profana este santo lugar, trazendo gentios para dentro dele”.
29 Ye̱ u̱n ze̱e̱ kaane̱ remen n-ga, ye̱ hyanag Burus ne̱ u̱n Taro̱pimus, ne̱t-wu̱ o-Apisu, n-me̱ o-bo̱. To̱ ka to̱ rwo̱'e̱ ye̱ zee sa o zee Burus u̱n co̱wo̱n u̱n Pyo-o̱ Shir u̱n wu̱ ne̱.
29 Antes tinham visto Paulo na cidade com Trófimo, um gentio de Éfeso, e concluíram que Paulo o havia levado para dentro do templo.
30 Bo̱-o argu̱ m-rukre̱ kap remen ka ma-to̱, hun-ne̱ argu̱ m-indu̱ne̱. U̱s-rek, ye̱ shipu̱ Burus, ye̱ ruutu̱ wu̱ u̱n ka Pyo-o̱ Shir o̱, komo a tigu̱ru̱ u̱s-ish ho̱r-m-ho̱r.
30 Toda a cidade se agitou com essas acusações, e houve grande tumulto. A multidão agarrou Paulo e o arrastou para fora do templo, e imediatamente foram fechadas as portas.
31 Bo̱ ye̱ rotte̱ m-se̱nge̱ ye̱ hoot wu̱ à, ma-u̱t wo̱o̱ru̱ be-de u̱n go̱s-wu̱ wu̱ u̱n bu̱u̱g-de u̱n karma-ne̱ ye̱ o-Roma à, u̱nze Urusharima-o nuktute̱ ba m-so̱k.
31 Quando procuravam matar Paulo, chegou ao comandante do regimento romano a notícia de que toda a Jerusalém estava em rebuliço.
32 Bo̱ m-ho̱ge̱ u̱n kaane̱, wu̱ gasu̱ ya-u̱r-gu̱n u̱n caari-ye̱ u̱n karma-ne̱ ne̱ ye̱ o-Roma. Ye̱ neku̱ru̱ u̱s-rek u̱n ka be-de. Bo̱ hun-ne̱ hyambu̱te̱ wu̱ ro̱ go̱s-wu̱ à, ro̱o̱n o-rek u̱n karma-ne̱ à, ye̱ yagu̱ru̱ wosor-u̱t Burus.
32 No mesmo instante, ele chamou seus soldados e oficiais e correu para o meio da multidão. Quando viram o comandante e os soldados se aproximarem, pararam de espancar Paulo.
33 Ka go̱s-wu̱ wu̱ wo̱o̱nu̱ru̱, wu̱ shipu̱ Burus. Wu̱ ze̱e̱ru̱ a ke wu̱ u̱n kwo̱m-u̱t yoor. Ka da-de, wu̱ citu̱ bu̱u̱g-de u̱n hun-ne̱ o-cot ko̱ wan wu̱, komo u̱n rii-yo wu̱ no̱me̱ ne̱ à.
33 Então o comandante o prendeu e mandou que o amarrassem com duas correntes. Em seguida, perguntou à multidão quem era ele e o que havia feito.
34 Mo̱ro̱g-u̱r ma'asu̱ o-zaaz, ye̱ ken ye̱ zee yo ka, ye̱ ken ye̱ yo ken yo u̱n hon. Remen o-zaaz u̱n mo̱o̱r-to̱ u̱t-ma ne̱ ka go̱s-wu̱ wu̱ hoks m-da hi-de u̱n shi'it-de u̱t-ma á. Wu̱ rwo̱'u̱ru̱ a heet Burus u̱n bariki-o̱ u̱n karma-ne̱.
34 Uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. Não conseguindo descobrir a verdade no meio de todo o tumulto, ordenou que Paulo fosse levado à fortaleza.
35 Bo̱ Burus wo̱o̱nte̱ yow yow u̱n bo̱n-de ish ne̱ à, se̱ da-o̱ karma-ne̱ kepsu̱ wu̱ à remen ween-to̱ u̱n ka mo̱ro̱g-de no̱mo̱g de̱e̱n.
35 Quando Paulo chegou às escadas, o povo se tornou tão violento que os soldados tiveram de levantá-lo nos ombros para protegê-lo.
36 Bu̱u̱g-de u̱n hun-ne̱, ye̱ ro̱ m-do̱nd à, se̱ngu̱ru̱ u̱s-kan o-zaaz ne̱, ye̱ ma'asu̱ru̱ m-ze̱e̱, “Ho̱ no̱ wu̱, ho̱ no̱ wu̱!”
36 E a multidão foi atrás, gritando: “Matem-no! Matem-no!”.
37 A wu̱ u̱n he-de m-cu̱wu̱t o-bariki o̱ u̱n karma-ne̱, Burus ze̱e̱ru̱ ka go̱s-wu̱ wu̱, “¿Ko̱ man u̱n hoks wo̱ m-cepe̱ u̱t-ma?”
37 Quando Paulo estava para ser levado à fortaleza, disse ao comandante: “Posso ter uma palavra com o senhor?”. Surpreso, o comandante perguntou: “Você fala grego?
38 ¿Wo̱ wu̱ ka ká ne̱t-wu̱ o-Masar-wu̱ wu̱ hante̱ hun-ne̱ 'yons u̱t-hi u̱n hak-se n-jim á, har wu̱ nek ka yan-ho-m u̱n hun-ne̱ ye̱ dugu-u̱s nass [4,000] n-te̱ o-dákár?”
38 Não é você o egípcio que liderou uma rebelião algum tempo atrás e levou consigo ao deserto quatro mil assassinos?”.
39 Burus shasu̱ru̱ wu̱, “Ay, me̱ ko-Yahuda-wu̱ wu̱ o-Tarsus u̱n dak-o̱ o-Kirikiya. Me̱ wà-wu̱ u̱n ká kashi bo̱-o̱ o̱, o nepse̱. Me̱ wo̱ u̱s-ko̱n, yagu̱ me̱ u̱m nomoté̱ ká hun-ne̱ ye̱ u̱t-ma.”
39 “Não”, respondeu Paulo. “Sou judeu e cidadão de Tarso, cidade importante da Cilícia. Por favor, permita-me falar a esta gente.”
40 Wu̱ ya'u̱ wu̱ u̱r-be̱e̱b, ka go̱s-wu̱, wu̱ u̱n karma-ne̱ wu̱ ya'u̱ru̱ wu̱ o-co̱w. Burus e̱su̱ru̱ n-te̱ u̱n rii-o̱ m-yawag u̱r-do̱o̱b, wu̱ jaksu̱ru̱ hun-ne̱ o-kom, ye̱ re̱s ceen. Bo̱ ye̱ re̱ste̱ zot à, wu̱ nomoru̱ ye̱ u̱t-ma u̱n rem-de ye̱ de u̱t-Ibra.Burus nomoru̱ Yahuda-ne̱ u̱t-ma u̱n rem-de ye̱ de u̱t-Ibra|src="WA03989b.tif" size="col" copy="Wade" ref="21:39"
40 O comandante concordou, de modo que Paulo ficou em pé na escadaria e fez sinal para o povo se calar. Logo, um silêncio profundo envolveu a multidão, e ele lhes falou em aramaico, o idioma deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.