Atos 15
uth (UTH) vs NAA
1 Ye̱ ken hun-ne̱ ye̱ haanu̱ru̱ komo o-Antakiya rwu̱u̱n-mo̱ dak-o̱ o-Judiya. Ye̱ ro m-yoose̱ u̱n yan-dor Ye̱so, ye̱ m-ze̱e̱, “U̱rege̱ a ko̱ no̱ u̱r-ko̱ bo̱ jind-o Mosa ze̱e̱ á, no̱a hoks kum u̱n gwu̱ á.”
1 Alguns indivíduos que foram da Judeia para Antioquia ensinavam aos irmãos: — Se vocês não forem circuncidados segundo o costume de Moisés, não podem ser salvos.
2 Ma-u̱t su̱nu̱ru̱ Burus u̱n Barnabas ne̱ u̱n ka hun-ne̱ ye̱ ne̱ remen u̱n ka ma-to̱. Amba a rwo̱'u̱ Burus ne̱ u̱n Barnabas komo u̱n ye̱ ken ye̱ ne̱, ye̱ neke̱ o-Urusharima be-de u̱n yan-To̱m Ye̱so u̱n se̱k-ye̱ ye̱ u̱n hun-ne̱ ne̱ yan-dor Ye̱so remen ye̱ oromté̱ u̱n ka ma-to̱.
2 Tendo surgido um conflito e grande discussão de Paulo e Barnabé com eles, foi resolvido que esses dois e mais alguns fossem a Jerusalém, aos apóstolos e presbíteros, para tratar desta questão.
3 Hun-ne̱ yan-dor Ye̱so o-Antakiya shiiru̱ ye̱, ye̱ neku̱ru̱ ye̱ do̱ru̱ru̱ so̱ u̱n dak-o̱ o-Pinikiya o-Samariya ne̱, ye̱ ro m-rwo̱r bo̱ ye̱ ro̱ Yahuda-ne̱ á she̱re̱ o-nip à. To̱ ka rwo̱'u̱ kap yan-dor Ye̱so no̱m u̱n zak-o̱ u̱t-me̱n de̱e̱n.
3 Encaminhados, pois, pela igreja, atravessaram as províncias da Fenícia e Samaria e, narrando a conversão dos gentios, causaram grande alegria a todos os irmãos.
4 Bo̱ ye̱ woote̱ o-Urusharima à, kap o̱ u̱n hun-ne̱ yan-dor Ye̱so, u̱n yan-To̱m Ye̱so ne̱, u̱n se̱k-ye̱ ye̱ u̱n hun-ne̱ yan-dor Ye̱so ne̱, ye̱ barku̱ ye̱. Burus ne̱ u̱n Barnabas ru̱ru̱ ye̱ kap rii-yo Shir no̱me̱ be-de u̱n ye̱ à.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram bem-recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros, a quem relataram tudo o que Deus havia feito com eles.
5 Amba ye̱ ken Parisa-ne̱ ye̱ waragte̱ yan-dor Ye̱so, ye̱ inu̱ eso, ye̱ ze̱e̱ru̱, “Depete̱ ye̱ ro̱ yan-Yahuda-ne̱ á m-do̱re̱ karamsa-o Mosa komo se a ko̱o̱g ye̱.”
5 Mas alguns membros do partido dos fariseus que haviam crido se insurgiram, dizendo: — É necessário circuncidá-los e ordenar-lhes que observem a lei de Moisés.
6 Yan-To̱m Ye̱so u̱n se̱k-ye̱ ne̱ be-de u̱n hun-ne̱ yan-dor Ye̱so ye̱ mo̱rgu̱ru̱ remen ye̱ pu̱'u̱sté̱ u̱t-orom n-te̱ u̱n ka ma-to̱.
6 Então os apóstolos e os presbíteros se reuniram para examinar a questão.
7 Bo̱ ma-u̱t su̱nu̱te̱ ye̱ m-so̱k ne̱ o-da ne̱ de̱e̱n à, Bitrus inu̱ eso. Wu̱ ze̱e̱ru̱ ye̱, “O̱r re ne̱, no̱ nepste̱ cin o-da ne̱ Shir daagu̱ me̱ be u̱n no̱, u̱nze ye̱ ro̱ Yahuda-ne̱ á he ho̱ge̱ u̱n Ma-to̱ m-Re̱re̱m, komo ye̱ she̱r o-nip.
7 Havendo grande debate, Pedro tomou a palavra e disse: — Irmãos, vocês sabem que, desde há muito, Deus me escolheu entre vocês para que da minha boca os gentios ouvissem a palavra do evangelho e cressem.
8 Shir komo wu̱ nape̱ hur-de u̱n ko̱wan à, wu̱ rwu̱ntu̱te̱ u̱nze wu̱ go̱kstu̱ ye̱ bo̱ wu̱ ya'u̱ ye̱ Ku̱kt-o̱ Shir à, bo̱ wu̱ ya'u̱ na à.
8 E Deus, que conhece os corações, lhes deu testemunho, concedendo o Espírito Santo a eles, como também o havia concedido a nós.
9 Komo wu̱ kutu̱ na m-koos u̱n ye̱ ne̱ á, u̱n remen wu̱ muute̱ hur-to̱ u̱n ye̱ cas cas be-de m-she̱r o̱ u̱n ye̱.
9 E não estabeleceu distinção alguma entre nós e eles, purificando-lhes o coração por meio da fé.
10 ¿Yan yo ne̱ no̱tte̱ u̱n meger-to̱ Shir? A m-meger u̱n Shir u̱rege̱ a gaktu̱te̱ ye̱ ken ye̱ do̱ro̱tte̱-o̱ o-karamsa. Ko̱ na u̱n tat na ne̱, a jesu̱su̱te̱ ka karamsa-o̱ ko̱yanda!
10 Agora, pois, por que vocês querem tentar a Deus, pondo sobre o pescoço dos discípulos um jugo que nem os nossos pais puderam suportar, nem nós?
11 Amba a she̱re̱g u̱nze be-de u̱n yar-m Wan-Ko̱yan Ye̱so a kum gwu̱, u̱ntu̱n ye̱ ma bo̱ ye̱ kume̱ à.”
11 Mas cremos que somos salvos pela graça do Senhor Jesus, assim como eles.
12 Myet o̱ u̱n mo̱ro̱g-de u̱n hun-ne̱ re̱e̱su̱ ceen, ye̱ raksu̱ru̱ Barnabas ne̱ u̱n Burus. Ka da-de, Barnabas ne̱ u̱n Burus rwo̱re̱ ma-to̱ u̱s-napa, u̱n rem-se o-made̱ ne̱ se Shir nome̱ be-de u̱n ye̱ à, n-me̱ u̱n ye̱ ro̱ Yahuda-ne̱ á.
12 E toda a multidão silenciou, passando a ouvir Barnabé e Paulo, que contavam quantos sinais e prodígios Deus tinha feito por meio deles entre os gentios.
13 Bo̱ ye̱ komoste̱ u̱t-ma à, Yakubu shasu̱ru̱. Wu̱ zee, “O̱r re ne̱, raag no̱ me̱.
13 Depois que eles terminaram, Tiago tomou a palavra e disse: — Irmãos, ouçam o que tenho a dizer.
14 Simo̱n rwo̱ro̱g bo̱ Shir cire̱ co̱n-to̱ u̱n ye̱ ro̱ Yahuda-ne̱ á, be-de u̱n de̱k u̱n ye̱ ken hun-ne̱ ye̱ be-de u̱n ye̱, ye̱ waragté̱ ye̱ ma u̱n wu̱.
14 Simão acaba de relatar como, primeiramente, Deus visitou os gentios, a fim de constituir entre eles um povo para o seu nome.
15 To̱ ka komo to̱ no̱mo̱g u̱r-hond u̱n ma-to̱ yan-Rwo̱r u̱n Ma-to̱ Shir ne̱. Bo̱ to̱ ro gense̱ à u̱nze,
15 Com isso concordam as palavras dos profetas, como está escrito:
16 “ ‘A nomse̱ kaane̱ man mu̱u̱n
16 “Depois disso, voltarei e reedificarei o tabernáculo caído de Davi; reedificarei as suas ruínas e o restaurarei.
17 Kaane̱ ges-o̱ u̱n hun-ne̱ hette̱ me̱ m-ho̱o̱b me̱ Yawe,
17 Para que o restante da humanidade busque o Senhor, juntamente com todos os gentios sobre os quais tem sido invocado o meu nome,
18 u̱m rwo̱'o̱g hun-ne̱ re ye̱ nep ka rem-se cin n-ga.’
18 diz o Senhor, que faz estas coisas conhecidas desde os tempos antigos.”
19 “Remen kaane̱ u̱m hyanag u̱depe̱ a su'e̱ ye̱ ro̱ Yahuda-ne̱ á ye̱ ro̱ u̱n waktu̱ne̱ be-de Shir à.
19 — Por isso, julgo que não devemos perturbar aqueles que, entre os gentios, se convertem a Deus,
20 U̱n su̱ge̱-de u̱n kaane̱ ma a genu̱ ye̱ o-taku̱rda a ru̱ru̱ ye̱ taase ye̱ re̱ rii-yo m-re̱ yo a tebbe̱ pyo-o̱ m-gir á, taase ye̱ nom o-ás, ko̱ ye̱ ti ap-mo̱ u̱n gu̱t-de a pane̱ á, komo m-hyó ne̱.
20 mas escrever-lhes que se abstenham das contaminações dos ídolos, bem como da imoralidade sexual, da carne de animais sufocados e do sangue.
21 Remen hun-ne̱ ko̱'o̱te̱ karamsa-o Mosa u̱n ko̱ o̱ ke bo̱-o̱. Cin u̱n zaman-yo n-ga, ye̱ no̱mo̱ste̱ kaane̱ u̱n kuke̱-to̱ u̱n yoos u̱n Ma-to̱ Shir u̱n ko̱ de ke Ho̱-de u̱r-Wu̱we̱ de.”
21 Porque Moisés tem, em cada cidade, desde tempos antigos, os que o pregam nas sinagogas, onde é lido todos os sábados.
22 Yan-To̱m Ye̱so u̱n se̱k-ye̱ ne̱, mo̱sse̱ u̱n kap o̱ u̱n hun-ne̱ ne̱ yan-dor, ye̱ hyanu̱ru̱ depete̱ ye̱ deeg ye̱ ken ye̱ be-de u̱n ye̱, ye̱ tomot ye̱ ha-mo̱ o-Antakiya mo̱sse̱ u̱n Burus ne̱ u̱n Barnabas. Ye̱ dagnu̱ Yahudas (wu̱ a m-ze̱e̱ Baru̱sabas à), komo u̱n Siras ne̱, ye̱ ro̱ go̱s-ye̱ be-de yan-dor à.
22 Então pareceu bem aos apóstolos e aos presbíteros, com toda a igreja, eleger alguns homens dentre eles e enviá-los a Antioquia, juntamente com Paulo e Barnabé. Foram eleitos Judas, chamado Barsabás, e Silas, que eram líderes entre os irmãos.
23 Ye̱ ya'asu̱ru̱ taku̱rda-o̱ ro̱ m-ze̱e̱ à:
23 Mandaram por eles a seguinte carta: “Os irmãos, tanto os apóstolos como os presbíteros, aos irmãos gentios em Antioquia, Síria e Cilícia, saudações.
24 A kumug m-ho̱ge̱ u̱nze ye̱ ken be u̱n na ye̱ ya'ag no̱ u̱r-ko̱o̱b u̱n ma-to̱ u̱n ye̱. Ye̱ zo̱'o̱gsu̱tu̱ no̱, ko̱ de nomte̱ à a rwo̱ ye̱ m-no̱m kaane̱ á.
24 Visto sabermos que alguns que saíram de nosso meio, sem nenhuma autorização, perturbaram vocês com palavras, transtornando a mente de vocês,
25 Remen kaane̱, bo̱ te̱ pu̱'u̱ste̱ u̱t-orom à, te̱ hyanu̱ru̱ no̱mo̱g u̱r-bon te̱ deger ye̱ ken ye̱ te̱ to̱mbu̱ no̱ ye̱, u̱n o̱r na ne̱, ye̱ ro̱, Barnabas ne̱ u̱n Burus.
25 pareceu-nos bem, chegados a pleno acordo, eleger alguns homens e enviá-los a vocês com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 Ye̱ ya'ase̱ ho̱o̱g-mo̱ u̱n ye̱ remen jin-u̱r Wan-Ko̱yan na Ye̱so Kiristi.
26 homens que têm arriscado a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Remen kaane̱, te̱ to̱mbu̱te̱ Yahudas u̱n Siras. Ye̱ u̱n hi u̱n de u̱n ye̱ ye̱a rwu̱ntu̱ no̱ nip-o̱ u̱n ka rem-se u̱n nu-o̱ u̱n ye̱.
27 Portanto, estamos enviando Judas e Silas, os quais pessoalmente lhes dirão as mesmas coisas.
28 Ku̱kt-o̱ Shir hyanag no̱mo̱g u̱r-bon, kaane̱ komo te̱ hyane̱ no̱mo̱g u̱r-bon, taase a ru̱'u̱ no̱ se ken nu̱-se arge̱ se̱ ka rem-se se a ya'asu̱ no̱ à.
28 Pois pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não impor a vocês maior encargo além destas coisas essenciais:
29 Taase no̱ re rii-yo a tebbe̱ pyo-o̱ m-gir á, m-ap mo̱ a seke̱ à, mo̱sse̱ m-hyó ne̱, u̱n ti-m ap-mo̱ u̱r-gu̱t ne̱ de a miggre̱ u̱r-ge̱ks à, komo o-ás ne̱. U̱rege̱ no̱ e̱re̱g hi u̱n no̱ be-de u̱n se ka rem-se, no̱ no̱mo̱g o̱ ka rii-yo u̱r-bon. She'et no̱ gwu̱gwu̱.”
29 que vocês se abstenham das coisas sacrificadas a ídolos, bem como do sangue, da carne de animais sufocados e da imoralidade sexual; se evitarem essas coisas, farão bem. Passem bem.”
30 A to̱mu̱ru̱ ye̱, ye̱ neku̱ru̱ o-Antakiya. Bo̱ ye̱ karaksu̱te̱ hun-ne̱ yan-dor Ye̱so à, ye̱ ya'asu̱ru̱ o-taku̱rda.
30 Os que foram enviados partiram para Antioquia e, tendo reunido a comunidade, entregaram a carta.
31 Bo̱ hun-ne̱ karantu̱te̱ o-taku̱rda komo à, ye̱ no̱mu̱ru̱ zak-o̱ u̱t-me̱n u̱n remen so̱ro̱g-yo ye̱ kume̱ à.
31 Quando a leram, ficaram muito alegres pelo consolo recebido.
32 Yahudas u̱n Siras komo, remen ye̱ hi u̱n de u̱n ye̱ yan-Rwo̱r u̱n Ma-to̱ Shir ye̱, ye̱ naku̱ru̱ o̱r u̱n ye̱ ne̱ u̱t-to̱ u̱t-ma ne̱ de̱e̱n, ye̱ dooru̱ ye̱ m-'wo̱ns.
32 Judas e Silas, que eram também profetas, consolaram os irmãos com muitos conselhos e os fortaleceram.
33 Bo̱ ye̱ nomoste̱ u̱t-ho̱ hiin u̱n ka be-de à, a argu̱ ye̱ m-'yons gwu̱gwu̱, ye̱ wargu̱ru̱ be-de u̱n ye̱ to̱mnu̱ ye̱ à.
33 Tendo-se demorado ali por algum tempo, os irmãos deixaram que voltassem em paz aos que os enviaram.
34 — ausente —
34 [Mas pareceu bem a Silas permanecer ali.]
35 Burus ne̱ u̱n Barnabas rewu̱ru̱ u̱t-ho̱ hiin o-Antakiya. Ye̱ ro u̱n ye̱ ken hun-ne̱ ye̱ ne̱ de̱e̱n, ye̱ ro u̱r-yoos, ye̱ ro komo u̱n rwo̱r u̱n Ma-to̱ m-Re̱re̱m to̱ ma Wan-Ko̱yan.
35 Paulo e Barnabé demoraram-se em Antioquia, ensinando e pregando, com muitos outros, a palavra do Senhor.
36 Bo̱ a nomte̱ u̱t-ho̱ hiin à, Burus ze̱e̱ru̱ Barnabas, “Haan a do̱re̱ kap bo̱-to̱ a ru̱rte̱ Ma-to̱ m-Re̱re̱m to̱ ma Wan-Ko̱yan n-ga à, a gasté̱ o̱r na ne̱, a hyenet bo̱ ye̱ ro̱ à.”
36 Alguns dias depois, Paulo disse a Barnabé: — Vamos voltar e visitar os irmãos em todas as cidades nas quais anunciamos a palavra do Senhor, para ver como estão.
37 Barnabas co̱nu̱ru̱ ye̱ dek Yohana Markus ye̱ neku̱té̱ u̱n wu̱ ne̱.
37 Barnabé queria levar também João, chamado Marcos.
38 Amba Burus hyanu̱ru̱ u̱ no̱m u̱r-bon ye̱ neke̱ u̱n Markus ne̱ á remen n-ga wu̱ ro yagu̱su̱tu̱ ye̱ u̱n dak-o̱ o-Bampiriya, komo wu̱ yagu̱te̱ re̱ co m-se̱nge̱ be-u̱r gaan u̱n ye̱ ne̱.
38 Mas Paulo não achava justo levar aquele que tinha se afastado deles desde a Panfília, não os acompanhando no trabalho.
39 Ko̱o̱b-de o-acu̱nde̱ no̱mo̱g ye̱ de̱e̱n har wo̱o̱ru̱ ye̱ m-wonge̱. Barnabas de̱ku̱ru̱ Markus, ye̱ co̱wu̱ru̱ hat-o̱ m-ho̱ ha-mo̱ o-Sayipurus.
39 Houve tal desavença entre eles, que vieram a separar-se. Então Barnabé, levando consigo Marcos, navegou para Chipre.
40 Amba Burus daagu̱ Siras. Da-o̱ yan-dor ru̱'u̱su̱ ye̱ n-me̱ u̱n yar-m Wan-Ko̱yan mo̱ eret ye̱ à, ye̱ inu̱ru̱.
40 Mas Paulo, tendo escolhido Silas, partiu, encomendado pelos irmãos à graça do Senhor.
41 Ye̱ do̱ru̱ru̱ so̱ u̱n dak-to̱ o-Siriya o-Kirikiya ne̱, ye̱ ro hun-ne̱ yan-dor Ye̱so u̱n do ye̱ u̱r-be̱e̱b.Hew-u̱r Burus ayoore̱-o̱|src="Paul 2_dud.jpg" size="span" loc="ACT 15:36—18:22" ref="15:36—18:22"
41 E passou pela Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.