Atos 15
uth (UTH) vs ARA
1 Ye̱ ken hun-ne̱ ye̱ haanu̱ru̱ komo o-Antakiya rwu̱u̱n-mo̱ dak-o̱ o-Judiya. Ye̱ ro m-yoose̱ u̱n yan-dor Ye̱so, ye̱ m-ze̱e̱, “U̱rege̱ a ko̱ no̱ u̱r-ko̱ bo̱ jind-o Mosa ze̱e̱ á, no̱a hoks kum u̱n gwu̱ á.”
1 Alguns indivíduos que desceram da Judeia ensinavam aos irmãos: Se não vos circuncidardes segundo o costume de Moisés, não podeis ser salvos.
2 Ma-u̱t su̱nu̱ru̱ Burus u̱n Barnabas ne̱ u̱n ka hun-ne̱ ye̱ ne̱ remen u̱n ka ma-to̱. Amba a rwo̱'u̱ Burus ne̱ u̱n Barnabas komo u̱n ye̱ ken ye̱ ne̱, ye̱ neke̱ o-Urusharima be-de u̱n yan-To̱m Ye̱so u̱n se̱k-ye̱ ye̱ u̱n hun-ne̱ ne̱ yan-dor Ye̱so remen ye̱ oromté̱ u̱n ka ma-to̱.
2 Tendo havido, da parte de Paulo e Barnabé, contenda e não pequena discussão com eles, resolveram que esses dois e alguns outros dentre eles subissem a Jerusalém, aos apóstolos e presbíteros, com respeito a esta questão.
3 Hun-ne̱ yan-dor Ye̱so o-Antakiya shiiru̱ ye̱, ye̱ neku̱ru̱ ye̱ do̱ru̱ru̱ so̱ u̱n dak-o̱ o-Pinikiya o-Samariya ne̱, ye̱ ro m-rwo̱r bo̱ ye̱ ro̱ Yahuda-ne̱ á she̱re̱ o-nip à. To̱ ka rwo̱'u̱ kap yan-dor Ye̱so no̱m u̱n zak-o̱ u̱t-me̱n de̱e̱n.
3 Enviados, pois, e até certo ponto acompanhados pela igreja, atravessaram as províncias da Fenícia e Samaria e, narrando a conversão dos gentios, causaram grande alegria a todos os irmãos.
4 Bo̱ ye̱ woote̱ o-Urusharima à, kap o̱ u̱n hun-ne̱ yan-dor Ye̱so, u̱n yan-To̱m Ye̱so ne̱, u̱n se̱k-ye̱ ye̱ u̱n hun-ne̱ yan-dor Ye̱so ne̱, ye̱ barku̱ ye̱. Burus ne̱ u̱n Barnabas ru̱ru̱ ye̱ kap rii-yo Shir no̱me̱ be-de u̱n ye̱ à.
4 Tendo eles chegado a Jerusalém, foram bem-recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros e relataram tudo o que Deus fizera com eles.
5 Amba ye̱ ken Parisa-ne̱ ye̱ waragte̱ yan-dor Ye̱so, ye̱ inu̱ eso, ye̱ ze̱e̱ru̱, “Depete̱ ye̱ ro̱ yan-Yahuda-ne̱ á m-do̱re̱ karamsa-o Mosa komo se a ko̱o̱g ye̱.”
5 Insurgiram-se, entretanto, alguns da seita dos fariseus que haviam crido, dizendo: É necessário circuncidá-los e determinar-lhes que observem a lei de Moisés.
6 Yan-To̱m Ye̱so u̱n se̱k-ye̱ ne̱ be-de u̱n hun-ne̱ yan-dor Ye̱so ye̱ mo̱rgu̱ru̱ remen ye̱ pu̱'u̱sté̱ u̱t-orom n-te̱ u̱n ka ma-to̱.
6 Então, se reuniram os apóstolos e os presbíteros para examinar a questão.
7 Bo̱ ma-u̱t su̱nu̱te̱ ye̱ m-so̱k ne̱ o-da ne̱ de̱e̱n à, Bitrus inu̱ eso. Wu̱ ze̱e̱ru̱ ye̱, “O̱r re ne̱, no̱ nepste̱ cin o-da ne̱ Shir daagu̱ me̱ be u̱n no̱, u̱nze ye̱ ro̱ Yahuda-ne̱ á he ho̱ge̱ u̱n Ma-to̱ m-Re̱re̱m, komo ye̱ she̱r o-nip.
7 Havendo grande debate, Pedro tomou a palavra e lhes disse: Irmãos, vós sabeis que, desde há muito, Deus me escolheu dentre vós para que, por meu intermédio, ouvissem os gentios a palavra do evangelho e cressem.
8 Shir komo wu̱ nape̱ hur-de u̱n ko̱wan à, wu̱ rwu̱ntu̱te̱ u̱nze wu̱ go̱kstu̱ ye̱ bo̱ wu̱ ya'u̱ ye̱ Ku̱kt-o̱ Shir à, bo̱ wu̱ ya'u̱ na à.
8 Ora, Deus, que conhece os corações, lhes deu testemunho, concedendo o Espírito Santo a eles, como também a nós nos concedera.
9 Komo wu̱ kutu̱ na m-koos u̱n ye̱ ne̱ á, u̱n remen wu̱ muute̱ hur-to̱ u̱n ye̱ cas cas be-de m-she̱r o̱ u̱n ye̱.
9 E não estabeleceu distinção alguma entre nós e eles, purificando-lhes pela fé o coração.
10 ¿Yan yo ne̱ no̱tte̱ u̱n meger-to̱ Shir? A m-meger u̱n Shir u̱rege̱ a gaktu̱te̱ ye̱ ken ye̱ do̱ro̱tte̱-o̱ o-karamsa. Ko̱ na u̱n tat na ne̱, a jesu̱su̱te̱ ka karamsa-o̱ ko̱yanda!
10 Agora, pois, por que tentais a Deus, pondo sobre a cerviz dos discípulos um jugo que nem nossos pais puderam suportar, nem nós?
11 Amba a she̱re̱g u̱nze be-de u̱n yar-m Wan-Ko̱yan Ye̱so a kum gwu̱, u̱ntu̱n ye̱ ma bo̱ ye̱ kume̱ à.”
11 Mas cremos que fomos salvos pela graça do Senhor Jesus, como também aqueles o foram.
12 Myet o̱ u̱n mo̱ro̱g-de u̱n hun-ne̱ re̱e̱su̱ ceen, ye̱ raksu̱ru̱ Barnabas ne̱ u̱n Burus. Ka da-de, Barnabas ne̱ u̱n Burus rwo̱re̱ ma-to̱ u̱s-napa, u̱n rem-se o-made̱ ne̱ se Shir nome̱ be-de u̱n ye̱ à, n-me̱ u̱n ye̱ ro̱ Yahuda-ne̱ á.
12 E toda a multidão silenciou, passando a ouvir a Barnabé e a Paulo, que contavam quantos sinais e prodígios Deus fizera por meio deles entre os gentios.
13 Bo̱ ye̱ komoste̱ u̱t-ma à, Yakubu shasu̱ru̱. Wu̱ zee, “O̱r re ne̱, raag no̱ me̱.
13 Depois que eles terminaram, falou Tiago, dizendo: Irmãos, atentai nas minhas palavras:
14 Simo̱n rwo̱ro̱g bo̱ Shir cire̱ co̱n-to̱ u̱n ye̱ ro̱ Yahuda-ne̱ á, be-de u̱n de̱k u̱n ye̱ ken hun-ne̱ ye̱ be-de u̱n ye̱, ye̱ waragté̱ ye̱ ma u̱n wu̱.
14 expôs Simão como Deus, primeiramente, visitou os gentios, a fim de constituir dentre eles um povo para o seu nome.
15 To̱ ka komo to̱ no̱mo̱g u̱r-hond u̱n ma-to̱ yan-Rwo̱r u̱n Ma-to̱ Shir ne̱. Bo̱ to̱ ro gense̱ à u̱nze,
15 Conferem com isto as palavras dos profetas, como está escrito:
16 “ ‘A nomse̱ kaane̱ man mu̱u̱n
16 Cumpridas estas coisas, voltarei e reedificarei o tabernáculo caído de Davi; e, levantando-o de suas ruínas, restaurá-lo-ei.
17 Kaane̱ ges-o̱ u̱n hun-ne̱ hette̱ me̱ m-ho̱o̱b me̱ Yawe,
17 Para que os demais homens busquem o Senhor, e também todos os gentios sobre os quais tem sido invocado o meu nome,
18 u̱m rwo̱'o̱g hun-ne̱ re ye̱ nep ka rem-se cin n-ga.’
18 diz o Senhor, que faz estas coisas conhecidas desde séculos.
19 “Remen kaane̱ u̱m hyanag u̱depe̱ a su'e̱ ye̱ ro̱ Yahuda-ne̱ á ye̱ ro̱ u̱n waktu̱ne̱ be-de Shir à.
19 Pelo que, julgo eu, não devemos perturbar aqueles que, dentre os gentios, se convertem a Deus,
20 U̱n su̱ge̱-de u̱n kaane̱ ma a genu̱ ye̱ o-taku̱rda a ru̱ru̱ ye̱ taase ye̱ re̱ rii-yo m-re̱ yo a tebbe̱ pyo-o̱ m-gir á, taase ye̱ nom o-ás, ko̱ ye̱ ti ap-mo̱ u̱n gu̱t-de a pane̱ á, komo m-hyó ne̱.
20 mas escrever-lhes que se abstenham das contaminações dos ídolos, bem como das relações sexuais ilícitas, da carne de animais sufocados e do sangue.
21 Remen hun-ne̱ ko̱'o̱te̱ karamsa-o Mosa u̱n ko̱ o̱ ke bo̱-o̱. Cin u̱n zaman-yo n-ga, ye̱ no̱mo̱ste̱ kaane̱ u̱n kuke̱-to̱ u̱n yoos u̱n Ma-to̱ Shir u̱n ko̱ de ke Ho̱-de u̱r-Wu̱we̱ de.”
21 Porque Moisés tem, em cada cidade, desde tempos antigos, os que o pregam nas sinagogas, onde é lido todos os sábados.
22 Yan-To̱m Ye̱so u̱n se̱k-ye̱ ne̱, mo̱sse̱ u̱n kap o̱ u̱n hun-ne̱ ne̱ yan-dor, ye̱ hyanu̱ru̱ depete̱ ye̱ deeg ye̱ ken ye̱ be-de u̱n ye̱, ye̱ tomot ye̱ ha-mo̱ o-Antakiya mo̱sse̱ u̱n Burus ne̱ u̱n Barnabas. Ye̱ dagnu̱ Yahudas (wu̱ a m-ze̱e̱ Baru̱sabas à), komo u̱n Siras ne̱, ye̱ ro̱ go̱s-ye̱ be-de yan-dor à.
22 Então, pareceu bem aos apóstolos e aos presbíteros, com toda a igreja, tendo elegido homens dentre eles, enviá-los, juntamente com Paulo e Barnabé, a Antioquia: foram Judas, chamado Barsabás, e Silas, homens notáveis entre os irmãos,
23 Ye̱ ya'asu̱ru̱ taku̱rda-o̱ ro̱ m-ze̱e̱ à:
23 escrevendo, por mão deles: Os irmãos, tanto os apóstolos como os presbíteros, aos irmãos de entre os gentios em Antioquia, Síria e Cilícia, saudações.
24 A kumug m-ho̱ge̱ u̱nze ye̱ ken be u̱n na ye̱ ya'ag no̱ u̱r-ko̱o̱b u̱n ma-to̱ u̱n ye̱. Ye̱ zo̱'o̱gsu̱tu̱ no̱, ko̱ de nomte̱ à a rwo̱ ye̱ m-no̱m kaane̱ á.
24 Visto sabermos que alguns [que saíram] de entre nós, sem nenhuma autorização, vos têm perturbado com palavras, transtornando a vossa alma,
25 Remen kaane̱, bo̱ te̱ pu̱'u̱ste̱ u̱t-orom à, te̱ hyanu̱ru̱ no̱mo̱g u̱r-bon te̱ deger ye̱ ken ye̱ te̱ to̱mbu̱ no̱ ye̱, u̱n o̱r na ne̱, ye̱ ro̱, Barnabas ne̱ u̱n Burus.
25 pareceu-nos bem, chegados a pleno acordo, eleger alguns homens e enviá-los a vós outros com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 Ye̱ ya'ase̱ ho̱o̱g-mo̱ u̱n ye̱ remen jin-u̱r Wan-Ko̱yan na Ye̱so Kiristi.
26 homens que têm exposto a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Remen kaane̱, te̱ to̱mbu̱te̱ Yahudas u̱n Siras. Ye̱ u̱n hi u̱n de u̱n ye̱ ye̱a rwu̱ntu̱ no̱ nip-o̱ u̱n ka rem-se u̱n nu-o̱ u̱n ye̱.
27 Enviamos, portanto, Judas e Silas, os quais pessoalmente vos dirão também estas coisas.
28 Ku̱kt-o̱ Shir hyanag no̱mo̱g u̱r-bon, kaane̱ komo te̱ hyane̱ no̱mo̱g u̱r-bon, taase a ru̱'u̱ no̱ se ken nu̱-se arge̱ se̱ ka rem-se se a ya'asu̱ no̱ à.
28 Pois pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor maior encargo além destas coisas essenciais:
29 Taase no̱ re rii-yo a tebbe̱ pyo-o̱ m-gir á, m-ap mo̱ a seke̱ à, mo̱sse̱ m-hyó ne̱, u̱n ti-m ap-mo̱ u̱r-gu̱t ne̱ de a miggre̱ u̱r-ge̱ks à, komo o-ás ne̱. U̱rege̱ no̱ e̱re̱g hi u̱n no̱ be-de u̱n se ka rem-se, no̱ no̱mo̱g o̱ ka rii-yo u̱r-bon. She'et no̱ gwu̱gwu̱.”
29 que vos abstenhais das coisas sacrificadas a ídolos, bem como do sangue, da carne de animais sufocados e das relações sexuais ilícitas; destas coisas fareis bem se vos guardardes. Saúde.
30 A to̱mu̱ru̱ ye̱, ye̱ neku̱ru̱ o-Antakiya. Bo̱ ye̱ karaksu̱te̱ hun-ne̱ yan-dor Ye̱so à, ye̱ ya'asu̱ru̱ o-taku̱rda.
30 Os que foram enviados desceram logo para Antioquia e, tendo reunido a comunidade, entregaram a epístola.
31 Bo̱ hun-ne̱ karantu̱te̱ o-taku̱rda komo à, ye̱ no̱mu̱ru̱ zak-o̱ u̱t-me̱n u̱n remen so̱ro̱g-yo ye̱ kume̱ à.
31 Quando a leram, sobremaneira se alegraram pelo conforto recebido.
32 Yahudas u̱n Siras komo, remen ye̱ hi u̱n de u̱n ye̱ yan-Rwo̱r u̱n Ma-to̱ Shir ye̱, ye̱ naku̱ru̱ o̱r u̱n ye̱ ne̱ u̱t-to̱ u̱t-ma ne̱ de̱e̱n, ye̱ dooru̱ ye̱ m-'wo̱ns.
32 Judas e Silas, que eram também profetas, consolaram os irmãos com muitos conselhos e os fortaleceram.
33 Bo̱ ye̱ nomoste̱ u̱t-ho̱ hiin u̱n ka be-de à, a argu̱ ye̱ m-'yons gwu̱gwu̱, ye̱ wargu̱ru̱ be-de u̱n ye̱ to̱mnu̱ ye̱ à.
33 Tendo-se demorado ali por algum tempo, os irmãos os deixaram voltar em paz aos que os enviaram.
34 — ausente —
34 [Mas pareceu bem a Silas permanecer ali.]
35 Burus ne̱ u̱n Barnabas rewu̱ru̱ u̱t-ho̱ hiin o-Antakiya. Ye̱ ro u̱n ye̱ ken hun-ne̱ ye̱ ne̱ de̱e̱n, ye̱ ro u̱r-yoos, ye̱ ro komo u̱n rwo̱r u̱n Ma-to̱ m-Re̱re̱m to̱ ma Wan-Ko̱yan.
35 Paulo e Barnabé demoraram-se em Antioquia, ensinando e pregando, com muitos outros, a palavra do Senhor.
36 Bo̱ a nomte̱ u̱t-ho̱ hiin à, Burus ze̱e̱ru̱ Barnabas, “Haan a do̱re̱ kap bo̱-to̱ a ru̱rte̱ Ma-to̱ m-Re̱re̱m to̱ ma Wan-Ko̱yan n-ga à, a gasté̱ o̱r na ne̱, a hyenet bo̱ ye̱ ro̱ à.”
36 Alguns dias depois, disse Paulo a Barnabé: Voltemos, agora, para visitar os irmãos por todas as cidades nas quais anunciamos a palavra do Senhor, para ver como passam.
37 Barnabas co̱nu̱ru̱ ye̱ dek Yohana Markus ye̱ neku̱té̱ u̱n wu̱ ne̱.
37 E Barnabé queria levar também a João, chamado Marcos.
38 Amba Burus hyanu̱ru̱ u̱ no̱m u̱r-bon ye̱ neke̱ u̱n Markus ne̱ á remen n-ga wu̱ ro yagu̱su̱tu̱ ye̱ u̱n dak-o̱ o-Bampiriya, komo wu̱ yagu̱te̱ re̱ co m-se̱nge̱ be-u̱r gaan u̱n ye̱ ne̱.
38 Mas Paulo não achava justo levarem aquele que se afastara desde a Panfília, não os acompanhando no trabalho.
39 Ko̱o̱b-de o-acu̱nde̱ no̱mo̱g ye̱ de̱e̱n har wo̱o̱ru̱ ye̱ m-wonge̱. Barnabas de̱ku̱ru̱ Markus, ye̱ co̱wu̱ru̱ hat-o̱ m-ho̱ ha-mo̱ o-Sayipurus.
39 Houve entre eles tal desavença, que vieram a separar-se. Então, Barnabé, levando consigo a Marcos, navegou para Chipre.
40 Amba Burus daagu̱ Siras. Da-o̱ yan-dor ru̱'u̱su̱ ye̱ n-me̱ u̱n yar-m Wan-Ko̱yan mo̱ eret ye̱ à, ye̱ inu̱ru̱.
40 Mas Paulo, tendo escolhido a Silas, partiu encomendado pelos irmãos à graça do Senhor.
41 Ye̱ do̱ru̱ru̱ so̱ u̱n dak-to̱ o-Siriya o-Kirikiya ne̱, ye̱ ro hun-ne̱ yan-dor Ye̱so u̱n do ye̱ u̱r-be̱e̱b.Hew-u̱r Burus ayoore̱-o̱|src="Paul 2_dud.jpg" size="span" loc="ACT 15:36—18:22" ref="15:36—18:22"
41 E passou pela Síria e Cilícia, confirmando as igrejas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.