2 Coríntios 10
uth (UTH) vs NTLH
1 Me̱ Burus, me̱ no̱ u̱s-ko̱n u̱n hi u̱n de, me̱ wu̱ a m-ze̱e̱, Yan-gwe̱gwe̱r-mo̱ u̱r-hi, u̱r-'wo̱n ne̱ u̱ntu̱n mo̱ ma Kiristi u̱rege̱ me̱ be-u̱r gaan u̱n no̱ ne̱ à. Amba hun-ne̱ ro̱ me̱ m-aag Wa-m-ciiz, u̱rege̱ me̱ mo̱sse̱ u̱n no̱ ne̱ á.
1 Dizem que eu sou humilde quando estou com vocês, mas duro quando estou longe. Pois eu, Paulo, faço este apelo a vocês em nome de Cristo, que foi carinhoso e bondoso.
2 Me̱ no̱ u̱s-ko̱n, taase no̱ gaktu̱ me̱ u̱m suu no̱ da-de me̱ habe̱, remen u̱m nak man hoks su'e̱ ka ye̱ ro̱ m-ze̱e̱ u̱nze rii-yo te̱ m-nom à, rem-se ma-hun se.
2 Quando eu for aí, não me obriguem a ser duro. Pois eu tenho certeza de que posso agir com dureza contra os que afirmam que fazemos as coisas por motivos humanos.
3 Te̱ u̱r-she'et n-me̱ u̱n ho̱no o-dak, amba te̱ dum u̱r-gu̱n bo̱ ho̱no o-dak ro̱ m-dum á.
3 É claro que somos humanos, mas não lutamos por motivos humanos.
4 Remen saw-to̱ u̱r-gu̱n u̱n te̱ ba go̱n to̱ ho̱no o-dak to̱ á, to̱ u̱n be̱e̱b-de Shir to̱, to̱ te̱tte̱ m-naas u̱n saw-to̱ u̱r-gu̱n to̱ m-'wo̱ns to̱ u̱n yan-yage̱-u̱t na.
4 As armas que usamos na nossa luta não são do mundo; são armas poderosas de Deus, capazes de destruir fortalezas. E assim destruímos ideias falsas
5 Te̱ m-sabarse̱ u̱n su̱ne̱-mo̱ u̱t-ma kap u̱n rii-yo he m-we̱n hun-ne̱ nap u̱n Shir ne̱ à, me̱n yoose̱ u̱n hun-ne̱ ye̱ 'ke barag-se u̱n ye̱ u̱s-yo̱-se, sa o zee se ro̱ be-de m-ke'et, remen ye̱ hoksté̱ no̱me̱ u̱n Kiristi o-do̱ro̱tte̱ u̱n bu̱-yo u̱n barag-se u̱n ye̱.
5 e também todo orgulho humano que não deixa que as pessoas conheçam a Deus. Dominamos todo pensamento humano e fazemos com que ele obedeça a Cristo.
6 Da-o̱ no̱ no̱me̱ o-do̱ro̱tte̱ bo̱ depe̱ à, te̱ zo̱ngse̱ te̱ ye'et ko̱ wu̱ ke u̱r-ko̱o̱b wu̱ yage̱ m-no̱m o-do̱ro̱tte̱ à.
6 E, quando vocês provarem que são obedientes, estaremos prontos para castigar qualquer desobediência.
7 Gwo̱t no̱ rii-yo ro̱ cas à! U̱rege̱ wu̱ ken ze̱e̱g wu̱, wu̱ ma Kiristi wu̱, yage̱ ka ne̱t-wu̱ ja'aste̱ no̱m u̱s-barag, wu̱a nep u̱nze te̱ ma ye̱ ma Kiristi ye̱.
7 Vocês julgam as coisas pela aparência. Se uma pessoa tem certeza de que pertence a Cristo, deve pensar de novo a respeito disso, pois nós também pertencemos a Cristo, tanto quanto essa pessoa.
8 Ko̱ me̱ uke̱ o-cin remen ka gwo̱mo-to̱ Wan-Ko̱yan ya'u̱ te̱ à, ka gwo̱mo-to̱ remen te̱ bo̱'o̱su̱tú̱ no̱ o̱, ba remen te̱ sabarsu̱té̱ no̱ á. Remen kaane̱, yatt-wu̱ he me̱ m-rwo̱ m-'e̱ á, be-de u̱n kute̱ u̱n hun-ne̱ u̱nze Ye̱so wu̱ 'ya me̱ u̱t-gwo̱mo á.
8 O Senhor Jesus me deu autoridade sobre vocês, não para destruí-los, mas para fazê-los crescer espiritualmente. E, embora eu tenha me orgulhado um pouco demais da minha autoridade, não tenho nada de que me envergonhar.
9 Me̱ co̱n no̱ hyen sa o zee gye̱r-o̱ me̱ no̱ m-'ya á be-de u̱n taku̱rda-to̱ me̱ no̱ m-ge̱nbe̱ á.
9 Não quero que pareça que estou tentando assustar vocês com as minhas cartas.
10 Remen ye̱ ken ye̱ ro̱ m-ze̱e̱, “Taku̱rda-u̱t Burus to̱ ro̱ u̱s-nu̱ ne̱ u̱r-be̱e̱b ne̱, amba u̱rege̱ wu̱ ro̱ be u̱n na u̱n hi u̱n de u̱n wu̱, wu̱tt te̱p-o u̱r-be̱e̱b á, komo ma-to̱ u̱n wu̱ ba rii-yo á.”
10 Alguém vai dizer: “As cartas de Paulo são severas e duras; mas, quando ele está conosco, é tímido e, quando fala, é um fracasso.”
11 Yage̱ go̱n ka hun-ne̱ ye̱, ye̱ nept yo ka: Yo te̱ ze̱e̱ n-me̱ u̱n taku̱rda-u̱t te̱ à, te̱ rokne̱ á, ka te̱ he m-no̱m da-o̱ te̱ ro be-u̱r no̱.
11 Porém essa pessoa deve saber que não existe diferença entre o que escrevemos nas cartas, quando estamos longe, e o que fazemos, quando estamos aí com vocês.
12 Te̱ bo'os te̱ hongsu̱té̱ ko̱ te̱ dekt hi u̱n te̱ u̱ntu̱n hun-ne̱ ye̱ ro̱ m-hyan ye̱ zee ye̱ aragte̱ ko̱ wan á! Ka hun-ne̱ ye̱, ye̱ ro̱ m-hongse̱ hi u̱n de u̱n ye̱ u̱n o̱r re u̱n ye̱ ne̱, komo ye̱ ro̱ u̱n hoob-o̱ u̱n wu̱ jiishe̱ à n-me̱ u̱n hi u̱n de u̱n ye̱, ye̱ nep u̱nze ye̱ ro̱tt u̱s-we̱e̱r á.
12 É claro que não nos atrevemos a nos igualar ou a nos comparar com aqueles que pensam que são tão importantes. Como são ignorantes! Primeiro eles resolvem quais as medidas que irão usar para se medir e depois eles se julgam de acordo com essas mesmas medidas.
13 Te̱a uk o-cin arge̱ gwo̱mo-to̱ Shir ya'u̱ te̱ á, se̱ de̱ te̱ uk o-cin u̱n ka gwo̱mo-to̱ Shir e̱ssu̱tu̱ te̱ remen te̱ ko̱'o̱tté̱ Ma-to̱ m-Re̱re̱m à, ka gwo̱mo-to̱ wooste̱ har be-de no̱ ro̱ à.
13 Nós não vamos nos orgulhar além de certos limites. Deus é quem põe os limites no nosso campo de trabalho, e ele nos deixou chegar até vocês em Corinto.
14 Me̱ u̱n uk o-cin u̱n raag-o̱ Shir ya'u̱ me̱ u̱r-ke̱e̱r u̱m nomot m-se̱nge̱ á. Rii-yo yan-gin u̱n ma-u̱t re ze̱e̱ mo̱sse̱ u̱n taage̱-o̱ u̱n gwo̱mo-u̱t re ne̱ to̱ u̱n kaane̱ a rees m-warag o-nip me̱ ro haante̱ raag-o no̱ á. Amba nip-o ro̱ ko̱n á remen u̱m hantu̱te̱ no̱ Ma-to̱ m-Re̱re̱m o̱ ma Kiristi rii-yo ye̱ hantu̱te̱.
14 Desde que vocês estão dentro desses limites, não fomos além deles quando chegamos até aí levando o evangelho de Cristo.
15 Komo te̱ pas be-de a ze̱e̱ te̱ á, u̱n uk o-cin u̱n se̱nge̱-mo̱ ye̱ ken ye̱ no̱me̱ á. Amba te̱ m-hwo̱ u̱r-hur, she̱r-m no̱ a he co, remen ma-de u̱n se̱nge̱-m te̱ n-me̱ u̱n no̱ se̱ngu̱té̱ m-do̱ de̱e̱n.
15 Assim não nos orgulhamos do trabalho que outros têm feito em lugares que vão além dos limites que Deus nos deu. Pelo contrário, esperamos que a fé que vocês têm possa crescer e que nós possamos fazer um trabalho ainda maior entre vocês, sempre dentro dos limites que Deus tem posto para nós.
16 U̱rege̱ no̱ nomog kaane̱, ka da-de te̱a hoks m-ko̱'o̱t u̱n Ma-to̱ m-Re̱re̱m u̱n to̱ ken dak-to̱ n-co no̱. Remen te̱ co̱n uku o-cin u̱n se̱nge̱-mo̱ wu̱ ken wu̱ rege̱ wu̱ nome̱ u̱n be-de a rwo̱'e̱ wu̱ à.
16 Então poderemos anunciar o evangelho em outras regiões além daquela onde vocês moram. Isso sem entrar em campos de outras pessoas, para não nos orgulharmos do trabalho feito por elas.
17 Amba “Kap wu̱ he uku o-cin n-me̱ u̱n yo ken rii-yo à, wu̱ uku o-cin u̱n rii-yo Yawe nome̱ à.”
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Quem quiser se orgulhar, que se orgulhe daquilo que o Senhor faz.”
18 Me̱ u̱n ze̱e̱ kaane̱ remen ba wu̱ ro̱ bo̱m u̱n hi u̱n de u̱n wu̱, wu̱ wu̱ a u̱n ho'os u̱r-hur u̱n wu̱ ne̱ á, amba wu̱ Wan-Ko̱yan ro̱ m-bo̱m à.
18 Pois a pessoa só é aprovada quando o Senhor a aprova e não quando é aprovada por si mesma.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.