Marcos 11
Alap mo Ol Ëse, zëre mo zi niban de ol ziaha-en gu hup dena (URY) vs ACF
1 Yesus kim Yerusalemsa zigolek de taꞌanka, nonol zaitun tra nabare kwatap teknak de ë darena Betania hen Betfagek zep golëyaïng gweꞌanka. Dekon zep zëre hon de ang ta gwen wenyaka dan-dan guzimki,
1 E, logo que se aproximaram de Jerusalém, de Betfagé e de Betânia, junto do Monte das Oliveiras, enviou dois dos seus discípulos,
2 “Em ëna wakin san song ën. Kime aptaꞌan haka, zao esa hëndep keledai tanena da tablan naka hla lala– zi mo zersong gwen srëm naka. Desa hïl lï-in halza.
2 E disse-lhes: Ide à aldeia que está defronte de vós; e, logo que ali entrardes, encontrareis preso um jumentinho, sobre o qual ainda não montou homem algum; soltai-o, e trazei-mo.
3 Zi de emsa takensizimdinkim, ‘Em ba habe hïl lïꞌara?’– a kirekam ding ulzim, ‘Bian dwam gweblaꞌara. Zen sa etan nabakam zer sone zala.’”
3 E, se alguém vos disser: Por que fazeis isso? dizei-lhe que o Senhor precisa dele, e logo o deixará trazer para aqui.
4 Kim song ëka, ki zep hëndep keledai tanena insa hla laka– ora alpnak da dablak, lïlïkïn golek denak. Zao zep hëndep hïl lï inki.
4 E foram, e encontraram o jumentinho preso fora da porta, entre dois caminhos, e o soltaram.
5 Zini men zen zao ëzauꞌuk ki zep dakensizimk, “Em ba habe hïl lïꞌara?”
5 E alguns dos que ali estavam lhes disseram: Que fazeis, soltando o jumentinho?
6 Yesus men kirekam guzimki, kire enkam zep ding ulzimki. Dekam zep nenzimk, “Amki.”
6 Eles, porém, disseram-lhes como Jesus lhes tinha mandado; e deixaram-nos ir.
7 Ki zep hëndep ërlwa halka. Kim ërhataka, keledai mo tahan dannak zëre mae mo tahan bajusa zep kang dasek. Ki zep zë hwëna Yesus sewe seka.
7 E levaram o jumentinho a Jesus, e lançaram sobre ele as suas vestes, e assentou-se sobre ele.
8 Hen zi beyam-byana in baju zemka ora san dëre dahak– desan de keledai tanena in Yesussu zersong gwen hap. Hen ahakon yera ala makare naka ora alp san nublun gweꞌak, desa zep hen ora san dëre dahal gweꞌak.
8 E muitos estendiam as suas vestes pelo caminho, e outros cortavam ramos das árvores, e os espalhavam pelo caminho.
9 Zini men zen nangeirblin daꞌak hen lun ang nëblan daꞌak dekam zep ëtaken gweꞌak,
9 E aqueles que iam adiante, e os que seguiam, clamavam, dizendo: Hosana, bendito o que vem em nome do Senhor;
10 Diki Alap Zen teipsïn zini Daud Bak mo Auyan-tanena ansa mas gweblan–
10 Bendito o reino do nosso pai Davi, que vem em nome do Senhor. Hosana nas alturas.
11 Yesus kim hëndep Yerusalemk hata seka, Alap mo golak zep hëndep tïlkï. Zao kim amjanbiri senꞌanka, hwëna man zë nabakam kaweꞌak. Dekam zep kon etan dua-blaskam de ang ta gwen wenya ban Betania san dep golësek gweka.
11 E Jesus entrou em Jerusalém, no templo, e, tendo visto tudo em redor, como fosse já tarde, saiu para Betânia com os doze.
12 Zao de yaklanak kim Betania kon etan Yerusalem san dep golëlwanda haꞌan zaka, Yesus dekam zep usak gweꞌanka.
12 E, no dia seguinte, quando saíram de Betânia, teve fome.
13 Langa nakon zep tenya arana hlaul inki. Alana bu-bung tangan nik zauꞌuk. Dekam zep mae hap syal hebirki, “Eini wëhë.” Hwëna eini aha-en mae hom hlaulku. Ala enna, sap tenya ara mo tën tamlenak hom dekam zauꞌuk.
13 E, vendo de longe uma figueira que tinha folhas, foi ver se nela acharia alguma coisa; e, chegando a ela, não achou senão folhas, porque não era tempo de figos.
14 Ki zep arana insa anakan gubirki, “Eno eini angkam hëndep molya dwinbik.” Zëre hon de ang ta gwen wenya dekam zep nasalblak.
14 E Jesus, falando, disse à figueira: Nunca mais coma alguém fruto de ti. E os seus discípulos ouviram isto.
15 Yerusalemk kim etan yaïng gwek, Yesus Zëna dekam zep etan Alap mo golak tïl zïka. Dekam zep kon men zen Alap mo gol tëmnak Alap hap de golblan kire-kirena te-ala hap lirak da gwibik, desa golëalsa soneka. Meja-mejana men zao te-alana lirak da gwibik, hen komal-tum komal-tum maena men dekon mawa oholana lirak da gwibik, desa man kïtak yal tazimki.
15 E vieram a Jerusalém; e Jesus, entrando no templo, começou a expulsar os que vendiam e compravam no templo; e derrubou as mesas dos cambiadores e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 Tïngare zini dekam zep jalse gwibiridaka, “An orasa hom! Alap mo gola an san bahem ba maesa de teiredan naban taman gwe-gwezan!”
16 E não consentia que alguém levasse algum vaso pelo templo.
17 Ki zep zë hwëna tawa tabirki, “Alap mo olak man lwak:
17 E os ensinava, dizendo: Não está escrito: A minha casa será chamada, por todas as nações, casa de oração? Mas vós a tendes feito covil de ladrões.
18 Alap mo golak de syal ta gwen zi mo mam-mamna hen Musa mo olsa de tawa ta gwibin wenya kim Yesus mo kirekam de gweibiridanna insa ësak, dekam zep tan hap orana dëblaꞌak. Hwëna mae hap zë bung neisïblïk, “Zi trana an sa hwëna zerzaunkum nësa karek dabir.” Sap zi trana in man tangan Yesus mo tawa tabinni insa sam neisibir-blik, hen man tangan denggwanbik.
18 E os escribas e príncipes dos sacerdotes, tendo ouvido isto, buscavam ocasião para o matar; pois eles o temiam, porque toda a multidão estava admirada acerca da sua doutrina.
19 Kim kaweꞌak, Yesus dekam zep zëre hon de ang ta gwen wenya ban Yerusalem kon etan golësek gweka.
19 E, sendo já tarde, saiu para fora da cidade.
20 Kaꞌankam kim etan kak tangannak ara ausuna in san golëtaman gweꞌanka, dekam zep hla nuk, “Zen mes tangan hëndep sa nakon sasan gwesïkser.”
20 E eles, passando pela manhã, viram que a figueira se tinha secado desde as raízes.
21 Petrus dekam zep enlala gwibirki– in zen ki ir jowek, dekam zep Yesussu gubluka, “Bian, emki hlaun! Em mensa arana ir heip gulku, zen mes tangan hëndep sasan gwer.”
21 E Pedro, lembrando-se, disse-lhe: Mestre, eis que a figueira, que tu amaldiçoaste, se secou.
22 Ki zep ding gulzimki, “Alapsa em taïblïblan.
22 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Tende fé em Deus;
23 Eiwa denakaë emsa gubiridaꞌan: Eme Alap ensa tïngare enho naban anakan laïblï gweblaꞌak, ‘Zen sa kirekam abe hap syal gwibir-blira,’ ki em hen esa sërkam de owasna syal ei gwibir. Eme dekam Alapsa abe la gweꞌak, ‘Kwatap tekna an zen hinak zënaka ter sonen,’ zen hëndep kirekam maka Alap ebe mae hap syal gwibir-zimꞌira– em de taïblïblankamye.
23 Porque em verdade vos digo que qualquer que disser a este monte: Ergue-te e lança-te no mar, e não duvidar em seu coração, mas crer que se fará aquilo que diz, tudo o que disser lhe será feito.
24 Zen in zebë emsa gubiridaꞌan: Em de ba mae hap Biansa abe ta gwenkam, anakan em taïblï gweblan, ‘Zen mes ap golblanda.’ Zen dekam sa hëndep ep golblala.
24 Por isso vos digo que todas as coisas que pedirdes, orando, crede receber, e tê-las-eis.
25 — ausente —
25 E, quando estiverdes orando, perdoai, se tendes alguma coisa contra alguém, para que vosso Pai, que está nos céus, vos perdoe as vossas ofensas.
26 — ausente —
26 Mas, se vós não perdoardes, também vosso Pai, que está nos céus, vos não perdoará as vossas ofensas.
27 Yesus ki zep etan Yerusalem san dep golëlwanda halka. Alap mo gol tëmnak kim të nasenꞌanka, dekam zep hen Alap mo golak de syal ta gwen zi mo mam-mamna, Musa mo olsa de tawa ta gwibin wenya, hen Yahudi mo nol-nola ban Zëbon onak dep yaïng gwezak.
27 E tornaram a Jerusalém, e, andando ele pelo templo, os principais dos sacerdotes, e os escribas, e os anciãos, se aproximaram dele.
28 Zao zep dakensïblïk, “Emsa an nara gubluka, hen nara emsa trï tase gweꞌara?– dekam de kirekam-kirekamna insa syal gwe-gwibin hipye.”
28 E lhe disseram: Com que autoridade fazes tu estas coisas? ou quem te deu tal autoridade para fazer estas coisas?
29 — ausente —
29 Mas Jesus, respondendo, disse-lhes: Também eu vos perguntarei uma coisa, e respondei-me; e então vos direi com que autoridade faço estas coisas:
30 — ausente —
30 O batismo de João era do céu ou dos homens? respondei-me.
31 Dekam zep zë-en anakan donbiꞌik, “Bëjen nen anakan ding gulblun, ‘Alap trï ta seka,’ ki hwëna zen sa nësa gubiridala, ‘Ki em ba habe desa laïblïbla srëm gwek?’
31 E eles arrazoavam entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Então por que o não crestes?
32 Hwëna anakane ding ulbliꞌak, ‘Yohanis zen zëre en mo sosonkam syal gweka,’ ki hwëna zi trana an sa nësa karek dabir, sap zen Yohanissi mes-am anakan daïblïblak, ‘Zen eiwa Alap mo olsa ayang gul gwizimki.’”
32 Se, porém, dissermos: Dos homens, tememos o povo. Porque todos sustentavam que João verdadeiramente era profeta.
33 Anakan zep hëndep ding nulblik, “Ëe homë dam ulsuꞌun, ‘Yohanissi zen trï tase gweka.’”
33 E, respondendo, disseram a Jesus: Não sabemos. E Jesus lhes replicou: Também eu vos não direi com que autoridade faço estas coisas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.