Marcos 11
Alap mo Ol Ëse, zëre mo zi niban de ol ziaha-en gu hup dena (URY) vs ARIB
1 Yesus kim Yerusalemsa zigolek de taꞌanka, nonol zaitun tra nabare kwatap teknak de ë darena Betania hen Betfagek zep golëyaïng gweꞌanka. Dekon zep zëre hon de ang ta gwen wenyaka dan-dan guzimki,
1 Ora, quando se aproximavam de Jerusalém, de Betfagé e de Betânia, junto do Monte das Oliveiras, enviou Jesus dois dos seus discípulos
2 “Em ëna wakin san song ën. Kime aptaꞌan haka, zao esa hëndep keledai tanena da tablan naka hla lala– zi mo zersong gwen srëm naka. Desa hïl lï-in halza.
2 e disse-lhes: Ide à aldeia que está defronte de vós; e logo que nela entrardes, encontrareis preso um jumentinho, em que ainda ninguém montou; desprendei-o e trazei-o.
3 Zi de emsa takensizimdinkim, ‘Em ba habe hïl lïꞌara?’– a kirekam ding ulzim, ‘Bian dwam gweblaꞌara. Zen sa etan nabakam zer sone zala.’”
3 E se alguém vos perguntar: Por que fazeis isso? respondei: O Senhor precisa dele, e logo tornará a enviá-lo para aqui.
4 Kim song ëka, ki zep hëndep keledai tanena insa hla laka– ora alpnak da dablak, lïlïkïn golek denak. Zao zep hëndep hïl lï inki.
4 Foram, pois, e acharam o jumentinho preso ao portão do lado de fora na rua, e o desprenderam.
5 Zini men zen zao ëzauꞌuk ki zep dakensizimk, “Em ba habe hïl lïꞌara?”
5 E alguns dos que ali estavam lhes perguntaram: Que fazeis, desprendendo o jumentinho?
6 Yesus men kirekam guzimki, kire enkam zep ding ulzimki. Dekam zep nenzimk, “Amki.”
6 Responderam como Jesus lhes tinha mandado; e lho deixaram levar.
7 Ki zep hëndep ërlwa halka. Kim ërhataka, keledai mo tahan dannak zëre mae mo tahan bajusa zep kang dasek. Ki zep zë hwëna Yesus sewe seka.
7 Então trouxeram a Jesus o jumentinho e lançaram sobre ele os seus mantos; e Jesus montou nele.
8 Hen zi beyam-byana in baju zemka ora san dëre dahak– desan de keledai tanena in Yesussu zersong gwen hap. Hen ahakon yera ala makare naka ora alp san nublun gweꞌak, desa zep hen ora san dëre dahal gweꞌak.
8 Muitos também estenderam pelo caminho os seus mantos, e outros, ramagens que tinham cortado nos campos.
9 Zini men zen nangeirblin daꞌak hen lun ang nëblan daꞌak dekam zep ëtaken gweꞌak,
9 E tanto os que o precediam como os que o seguiam, clamavam: Hosana! bendito o que vem em nome do Senhor!
10 Diki Alap Zen teipsïn zini Daud Bak mo Auyan-tanena ansa mas gweblan–
10 Bendito o reino que vem, o reino de nosso pai Davi! Hosana nas alturas!
11 Yesus kim hëndep Yerusalemk hata seka, Alap mo golak zep hëndep tïlkï. Zao kim amjanbiri senꞌanka, hwëna man zë nabakam kaweꞌak. Dekam zep kon etan dua-blaskam de ang ta gwen wenya ban Betania san dep golësek gweka.
11 Tendo Jesus entrado em Jerusalém, foi ao templo; e tendo observado tudo em redor, como já fosse tarde, saiu para Betânia com os doze.
12 Zao de yaklanak kim Betania kon etan Yerusalem san dep golëlwanda haꞌan zaka, Yesus dekam zep usak gweꞌanka.
12 No dia seguinte, depois de saírem de Betânia teve fome,
13 Langa nakon zep tenya arana hlaul inki. Alana bu-bung tangan nik zauꞌuk. Dekam zep mae hap syal hebirki, “Eini wëhë.” Hwëna eini aha-en mae hom hlaulku. Ala enna, sap tenya ara mo tën tamlenak hom dekam zauꞌuk.
13 e avistando de longe uma figueira que tinha folhas, foi ver se, porventura, acharia nela alguma coisa; e chegando a ela, nada achou senão folhas, porque não era tempo de figos.
14 Ki zep arana insa anakan gubirki, “Eno eini angkam hëndep molya dwinbik.” Zëre hon de ang ta gwen wenya dekam zep nasalblak.
14 E Jesus, falando, disse à figueira: Nunca mais coma alguém fruto de ti. E seus discípulos ouviram isso.
15 Yerusalemk kim etan yaïng gwek, Yesus Zëna dekam zep etan Alap mo golak tïl zïka. Dekam zep kon men zen Alap mo gol tëmnak Alap hap de golblan kire-kirena te-ala hap lirak da gwibik, desa golëalsa soneka. Meja-mejana men zao te-alana lirak da gwibik, hen komal-tum komal-tum maena men dekon mawa oholana lirak da gwibik, desa man kïtak yal tazimki.
15 Chegaram, pois, a Jerusalém. E entrando ele no templo, começou a expulsar os que ali vendiam e compravam; e derribou as mesas dos cambistas, e as cadeiras dos que vendiam pombas;
16 Tïngare zini dekam zep jalse gwibiridaka, “An orasa hom! Alap mo gola an san bahem ba maesa de teiredan naban taman gwe-gwezan!”
16 e não consentia que ninguém atravessasse o templo levando qualquer utensílio;
17 Ki zep zë hwëna tawa tabirki, “Alap mo olak man lwak:
17 e ensinava, dizendo-lhes: Não está escrito: A minha casa será chamada casa de oração para todas as nações? Vós, porém, a tendes feito covil de salteadores.
18 Alap mo golak de syal ta gwen zi mo mam-mamna hen Musa mo olsa de tawa ta gwibin wenya kim Yesus mo kirekam de gweibiridanna insa ësak, dekam zep tan hap orana dëblaꞌak. Hwëna mae hap zë bung neisïblïk, “Zi trana an sa hwëna zerzaunkum nësa karek dabir.” Sap zi trana in man tangan Yesus mo tawa tabinni insa sam neisibir-blik, hen man tangan denggwanbik.
18 Ora, os principais sacerdotes e os escribas ouviram isto, e procuravam um modo de o matar; pois o temiam, porque toda a multidão se maravilhava da sua doutrina.
19 Kim kaweꞌak, Yesus dekam zep zëre hon de ang ta gwen wenya ban Yerusalem kon etan golësek gweka.
19 Ao cair da tarde, saíam da cidade.
20 Kaꞌankam kim etan kak tangannak ara ausuna in san golëtaman gweꞌanka, dekam zep hla nuk, “Zen mes tangan hëndep sa nakon sasan gwesïkser.”
20 Quando passavam na manhã seguinte, viram que a figueira tinha secado desde as raízes.
21 Petrus dekam zep enlala gwibirki– in zen ki ir jowek, dekam zep Yesussu gubluka, “Bian, emki hlaun! Em mensa arana ir heip gulku, zen mes tangan hëndep sasan gwer.”
21 Então Pedro, lembrando-se, disse-lhe: Olha, Mestre, secou-se a figueira que amaldiçoaste.
22 Ki zep ding gulzimki, “Alapsa em taïblïblan.
22 Respondeu-lhes Jesus: Tende fé em Deus.
23 Eiwa denakaë emsa gubiridaꞌan: Eme Alap ensa tïngare enho naban anakan laïblï gweblaꞌak, ‘Zen sa kirekam abe hap syal gwibir-blira,’ ki em hen esa sërkam de owasna syal ei gwibir. Eme dekam Alapsa abe la gweꞌak, ‘Kwatap tekna an zen hinak zënaka ter sonen,’ zen hëndep kirekam maka Alap ebe mae hap syal gwibir-zimꞌira– em de taïblïblankamye.
23 Em verdade vos digo que qualquer que disser a este monte: Ergue-te e lança-te no mar; e não duvidar em seu coração, mas crer que se fará aquilo que diz, assim lhe será feito.
24 Zen in zebë emsa gubiridaꞌan: Em de ba mae hap Biansa abe ta gwenkam, anakan em taïblï gweblan, ‘Zen mes ap golblanda.’ Zen dekam sa hëndep ep golblala.
24 Por isso vos digo que tudo o que pedirdes em oração, crede que o recebereis, e tê-lo-eis.
25 — ausente —
25 Quando estiverdes orando, perdoai, se tendes alguma coisa contra alguém, para que também vosso Pai que está no céu, vos perdoe as vossas ofensas.
26 — ausente —
26 {Mas, se vós não perdoardes, também vosso Pai, que está no céu, não vos perdoará as vossas ofensas.}
27 Yesus ki zep etan Yerusalem san dep golëlwanda halka. Alap mo gol tëmnak kim të nasenꞌanka, dekam zep hen Alap mo golak de syal ta gwen zi mo mam-mamna, Musa mo olsa de tawa ta gwibin wenya, hen Yahudi mo nol-nola ban Zëbon onak dep yaïng gwezak.
27 Vieram de novo a Jerusalém. E andando Jesus pelo templo, aproximaram-se dele os principais sacerdotes, os escribas e os anciãos,
28 Zao zep dakensïblïk, “Emsa an nara gubluka, hen nara emsa trï tase gweꞌara?– dekam de kirekam-kirekamna insa syal gwe-gwibin hipye.”
28 que lhe perguntaram: Com que autoridade fazes tu estas coisas? ou quem te deu autoridade para fazê-las?
29 — ausente —
29 Respondeu-lhes Jesus: Eu vos perguntarei uma coisa; respondei-me, pois, e eu vos direi com que autoridade faço estas coisas.
30 — ausente —
30 O batismo de João era do céu, ou dos homens? respondei-me.
31 Dekam zep zë-en anakan donbiꞌik, “Bëjen nen anakan ding gulblun, ‘Alap trï ta seka,’ ki hwëna zen sa nësa gubiridala, ‘Ki em ba habe desa laïblïbla srëm gwek?’
31 Ao que eles arrazoavam entre si: Se dissermos: Do céu, ele dirá: Então por que não o crestes?
32 Hwëna anakane ding ulbliꞌak, ‘Yohanis zen zëre en mo sosonkam syal gweka,’ ki hwëna zi trana an sa nësa karek dabir, sap zen Yohanissi mes-am anakan daïblïblak, ‘Zen eiwa Alap mo olsa ayang gul gwizimki.’”
32 Mas diremos, porventura: Dos homens?-É que temiam o povo; porque todos verdadeiramente tinham a João como profeta.
33 Anakan zep hëndep ding nulblik, “Ëe homë dam ulsuꞌun, ‘Yohanissi zen trï tase gweka.’”
33 Responderam, pois, a Jesus: Não sabemos. Replicou-lhes ele: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.