Lucas 8
Alap mo Ol Ëse, zëre mo zi niban de ol ziaha-en gu hup dena (URY) vs NVT
1 Zao hom holo gweꞌak, Yesus ki zep ë-ë san amjanbir song gweka. Desan Alap Zën de ïrïk gïn hïp de ol dawemna goltën daka. Dua-blas enkam de zëre hon ang ta gwen wenya man ang nëblanda gwek.
1 Pouco tempo depois, Jesus começou a percorrer as cidades e os povoados vizinhos, anunciando as boas-novas a respeito do reino de Deus. Iam com ele os Doze
2 Hen we walya mensa dowal de tïlbiridan nakon hen sang-sang nakon dawem tabirki man hen ang tanda gwek. Ahana Maria– mensa nen gwibik Magdala kore we. Zëbon onakon dowala tuju enkam mes golëalsa soneka.
2 e também algumas mulheres que tinham sido curadas de espíritos impuros e enfermidades. Entre elas estavam Maria Madalena, de quem ele havia expulsado sete demônios;
3 Ahana Kuza Bak mo wenya Yohana. Kuza zen teipsïn zini Herodes mo golak de aha mamna. Ahana Sosana, hen ahakore we walya beya nik ang ta gwek. We walya in hen man Yesus maesa zëre hon de ang ta gwen wenya ban zëre mae mo te-alakam mas neibirida gwek.
3 Joana, esposa de Cuza, administrador de Herodes; Susana, e muitas outras que contribuíam com seus próprios recursos para o sustento de Jesus e seus discípulos.
4 Zi beyana ki zep etan Yesus hon dep zi-ë zi-ë nakon yaïng gwe-gweꞌanzak. Yesus ki zep zë ola gulk sun blaonzimki,
4 Certo dia, uma grande multidão, vinda de várias cidades, juntou-se para ouvir Jesus, e ele lhes contou uma parábola:
5 “Zini man orep gandum dansa de hlïng gïlsïn hïp song gweka. Kim hlïng gïlsïkï, hwëna ahakon oranak altïnk. Zi zep zë nyaublunda gwek, hen ahakon mawa zë dwensïblïndak.
5 “Um lavrador saiu para semear. Enquanto espalhava as sementes pelo campo, algumas caíram à beira do caminho, onde foram pisadas, e as aves vieram e as comeram.
6 Hen ahakon kaso-kasonak altïnk. Kim sap ësïp gwek, hwëna ki zep tol ëboneng gwek, sap kasona in sal-sala.
6 Outras caíram entre as pedras e começaram a crescer, mas as plantas logo murcharam por falta de umidade.
7 Hen ahakon dokot të ngï-ngï ausunak altïnk. Kim sap tol ësaltïk, hwëna dokot të ngï-ngïna in zep nabakam ëblal-blal gwek. Zen zep dahalebik, hëndep eini hom tëka.
7 Outras sementes caíram entre os espinhos, que cresceram com elas e sufocaram os brotos.
8 Hwëna ahakon hen kama dawemnak altïnk. Zen dawemkam zep ësïp gwek, hëndep dawemkam zep hataka, hëndep dawemkam tëka. Aha-ere timni, zëno dan beyana seratus maenak zep hata gweꞌak.”
8 Ainda outras caíram em solo fértil e produziram uma colheita cem vezes maior que a quantidade semeada”. Quando ele terminou de dizer isso, declarou: “Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”.
9 Dua-blaskam de zëre hon ang ta gwen wenya in ki zep nenblak, “Bian, gulk sun de ol blaoranna insa emki ap srip gulsuzimdin.”
9 Seus discípulos lhe perguntaram o que a parábola significava.
10 Yesus ki zep ding gulzimki, “Abon de ang ta gwen wenya ebe mae hap Alap mes golzimki– em dikim zëre mo ïrïk gïn hïp denaka tame gul gwen hap denaye. Hwëna aha zi hip hom kirekam golzimꞌira. Ëe in zebë zëbe mae hap gulk en san ola blaon gwizimnin. Sap Alap man desa dwam gwibiridaꞌara– men kirekam zëre mo olak lwakke, kirekam de hëndep zëbe mae hap anakan lwa gwizimdin hip,
10 Ele respondeu: “A vocês é permitido entender os segredos do reino de Deus, mas uso parábolas para ensinar os outros, a fim de que, ‘Quando olharem, não vejam; quando escutarem, não entendam’.
11 “Ola insa gulk sun blaonzim, dam gulsunnu a kirekam moye: Gandum danna, zen Alap mo ol.
11 “Este é o significado da parábola: As sementes são a palavra de Deus.
12 Gandum dan de oranak altïrïnnï, zen men kiye: Zini men zen Alap mo ola insa ësane gwe-gwenan, hwëna dowal mo kïgïna dekam zep hata gwenan zala– ola insa de zëno mae mo enhonak alal gul gwizimdin hip. Mae hap ki kirekam gweibirida gwenda: Zen dikim ëei gwen srëm hap, hen ëngaya gwen srëm hap.
12 As sementes que caíram à beira do caminho representam os que ouvem a mensagem, mas o diabo vem e a arranca do coração deles e os impede de crer e ser salvos.
13 Gandum danna men zen kaso-kasonak altïrïnnï, zen men kiye– zini men zen sap ësane gwenkam isrip-sri naban dokwak nul gwenanke. Hwëna ola in bëjen zëno mae mo enhonak sa gwen. Zen dekam en de sap ëei gwen, hwëna kim karekna noltowe gwenan, zen dekam zep Alapsa hli da gwenan.
13 As sementes no solo rochoso representam os que ouvem a mensagem e a recebem com alegria. Uma vez, porém, que não têm raízes profundas, creem apenas por um tempo e depois desanimam quando enfrentam provações.
14 Gandum danna men zen dokot të ngï-ngï ausunak altïrïnnï, zen men kiye– zini men zen sap ola insa ësane gwe-gwenan, hwëna enlala ngalapna man zëno mae mo enhonak ëbeya gwe-gwenan– te-ala beya gwen hap dena, hen syan-syan en hap dena. Kirekam de enlalana in zep Alap onakare ol dawemna insa zëno mae mo enhonak hule gwenan, hëndep eini bëjen dawemkam bïl gwen.
14 As que caíram entre os espinhos representam outros que ouvem a mensagem, mas logo ela é sufocada pelas preocupações, riquezas e prazeres desta vida, de modo que nunca amadurecem.
15 Gandum danna men zen kama dawemnak altïrïnnï, zen san de men kiye– zi enlala dam-damna hen enho dawemna. Zen kim ola insa ësane gwe-gwenan, zen dawemkam ing nul gwenan, hen tatem zëwe ëzauk gwenan, hëndep dawemkam eini ëtë gwenan.”
15 E as que caíram em solo fértil representam os que, com coração bom e receptivo, ouvem a mensagem, a aceitam e, com paciência, produzem uma grande colheita.”
16 “Zini hom pelita ngatannak yuna utuk nul sone gwenan– dekam de ngatanna insa aning gun hupye. Hen pelitana hom tum ïltïkïnnïk si nulin gwenan. Zen diki meja maenak nonne gwenan– dekam de ngatannak zïnï zi niban golëteinikirin hipye.
16 “Não faz sentido acender uma lâmpada e depois cobri-la com uma vasilha ou escondê-la debaixo da cama. Pelo contrário, ela é colocada num pedestal, de onde sua luz pode ser vista pelos que entram na casa.
17 Hen kirekam, ola mensaë gulk sun de blaonzimdinkim zi beya hap aning gul gwizimꞌin, zen sa lamkam wet sol. Hen ano enlala aning tanna dekam sa tawa nëblal. Zen diki dekam sa zini dam nulsuk gwer.
17 Da mesma forma, tudo que está escondido será revelado, e tudo que está oculto virá à luz e será conhecido por todos.
18 Zen in zep ano ola mensa ena ësane gwe-gweꞌan, dawem enkam emki enhonak lone gwen. Sap men zen Alap mo ïrïk gïn nïka de tame gun hup ëhohle gweꞌan, zëbe mae en hap sa etan Alap dekam de tame gun hup de enlala blala sowe henkam ing ta sone gwizimdi. Hwëna men zen ëhohle gwe srëm gweꞌan, tame gun hup de enlalana men zen betek enkam nama lwazimꞌira, mensa zëna enlala në gweblanan, ‘Abon ki lwaꞌara,’ desa sa hwëna Alap al tazimdi.”
18 “Portanto, ouçam com atenção! Pois ao que tem, mais lhe será dado, mas do que não tem, até o que pensa ter lhe será tomado”.
19 Yesus mo anena ki zep oso wal zeban Yesussu de zertoran hap golëyaïng gwezak. Hwëna golek de tanna ba kon dep? Sap zi trana dekam mes ëkyang gwesïk.
19 Então a mãe e os irmãos de Jesus foram vê-lo, mas não conseguiram chegar até ele por causa da multidão.
20 Dekam zep ahanik Yesussu gubluka, “Bian, eno anena oso wal oban ë nakon emsa ziësblaꞌanon. Man eban de zertowen hap ëdwam gweꞌan.”
20 Alguém disse a Jesus: “Sua mãe e seus irmãos estão lá fora e querem vê-lo”.
21 Yesus ki zep ding gulzimki, “Tïngan men zen Alap mo ola ësane gwe-gwenan hen desan ang ta gwenan, zen diki zen– ano anena hen oso walyaye.”
21 Jesus respondeu: “Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam”.
22 Aha yaklakam, ki zep Yesus zëre hon de ang ta gwen wenyaka gubiridaka, “Nen ho gutu men eihya san gweyo gwen.” Dekam zep hëndep bulkum sek gwek.
22 Certo dia, Jesus disse a seus discípulos: “Vamos para o outro lado do mar”. Assim, entraram num barco e partiram.
23 Yesus hwëna nisi zë taka. Mumuk ennak zep asese yawala hataka. Hona dekam zep buluk hlëwehe kïnzï gweꞌak, hëndep bulu in keing gwen hap alp gwesïꞌïk.
23 Durante a travessia, Jesus caiu no sono. Logo, porém, veio sobre o mar uma forte tempestade. O barco começou a se encher de água, colocando-os em grande perigo.
24 Dekam zep lï dak, ki zep nenblak, “Bian, Bian, nen an em-am angkam juweꞌan!”
24 Os discípulos foram acordá-lo, clamando: “Mestre, Mestre, vamos morrer!”. Quando Jesus despertou, repreendeu o vento e as ondas violentas. A tempestade parou, e tudo se acalmou.
25 Yesus ki zep gubiridaka, “Ki san em home Asa laïblïblaꞌan?”
25 Então ele lhes perguntou: “Onde está a sua fé?”. Admirados e temerosos, os discípulos diziam entre si: “Quem é este homem? Quando ele ordena, até os ventos e o mar lhe obedecem!”.
26 Dekon zep hëndep bulkum sek gwek– hëndep Gerasa mo langnak, Ho Gutuna Galilea mo men eihya san.
26 Então chegaram à região dos gadarenos, do outro lado do mar da Galileia.
27 Yesus kim ho alpnak ati gwe ineka, zao zep dowal mo bi gweblan zi niban zertoweꞌanka. Zen sap orep ënak gwë gweka, hwëna dowal-dowala kim bi nëblak, dekam zep irkan gwë gweka. Hen golak de gwë gwen hap man baes gwe-gweka. Hwëna zi lo tasïk gwibin kaso-hul kaso-hul en san gwënda gweka. Zini in mes tangan holo gweka– kirekam de gwënda gwenna.
27 Quando Jesus desembarcou, um homem possuído por demônios veio ao seu encontro. Fazia muito tempo que ele não tinha casa nem roupas e vivia num cemitério fora da cidade.
28 — ausente —
28 Assim que viu Jesus, gritou e caiu diante dele. Então disse em alta voz: “Por que vem me importunar, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Suplico que não me atormente!”.
29 — ausente —
29 Pois Jesus já havia ordenado que o espírito impuro saísse dele. Esse espírito tinha dominado o homem em várias ocasiões. Mesmo quando era colocado sob guarda, com os pés e as mãos acorrentados, ele quebrava as correntes e, sob controle do demônio, corria para o deserto.
30 Yesus ki zep takensïblïka, “Eno bosena nara?”
30 Jesus lhe perguntou: “Qual é o seu nome?”. “Legião”, respondeu ele, pois havia muitos demônios dentro do homem.
31 Dowal-dowala in ki zep Yesussu etan-etankam aberbe daꞌak, “Asa bahem gubiridan– juwen zi mo bwi kawesïnnïk dep de atiti gwe inen hapye.”
31 E imploravam que Jesus não os mandasse para o abismo.
32 Zëno mae mo nwe kara gwen san zahona beya tangan nik tembane hap kwatap tïnï san ëhakaꞌak. Dowal-dowala in man aberbe daꞌak, “Em wëhë tol asa gubiridaꞌanka?– zaho trana wakuwe de bïtï gwen hapye.”
32 Ali perto, uma grande manada de porcos pastava na encosta de uma colina, e os demônios suplicaram que ele os deixasse entrar nos porcos. Jesus lhes deu permissão.
33 Dowal-dowala in kim zini in kon wet so gwek, dekam zep hwëna zahona iwe bïtï gwek. Zaho trana in dekam zep heya-hya gwek, li san zep hëndep ësyalk tak, hëndep ho gutunak zep ëkei-king gwek.
33 Os demônios saíram do homem e entraram nos porcos, e toda a manada se atirou pela encosta íngreme para dentro do mar e se afogou.
34 Zahona insa men zen dekam kara dabiꞌik, kirekam kim hla nulidak, dekam zep zaho bi naka de gubiridan hap ë san dep hen ëna in mo golek denak de gol-gol san dep ëhlu-hluk gwek.
34 Quando os que cuidavam dos porcos viram isso, fugiram para uma cidade próxima e para seus arredores, espalhando a notícia.
35 Zëwe de zini kim ësak, dekam zep hëndep nolësal kïnïk. Yesus hon kim yaïng gwezak, zao zep hla dazak– zini insa dowal-dowala tapbla dakye. Zen Yesus mo tana alp nakon pakean naban nikinꞌinka, hen enlalana mes sëwe heblaka. Dekam zep zë ëaïrïꞌak.
35 O povo correu para ver o que havia ocorrido. Uma multidão se juntou ao redor de Jesus, e eles viram o homem que havia sido liberto dos demônios. Estava sentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e todos tiveram medo.
36 In zen hla nuk, zen zep ë nakon in zen yaïng gwezak desa donbiridaꞌak, “Zini ansa kirekam dawem tala.”
36 Os que presenciaram os acontecimentos contaram aos demais como o homem possuído por demônios tinha sido curado.
37 Dekam zep tangan sërkam ëaïrïk, dekam zep tïngan Yesussu abe dak– Zen de nabakam dekon song gwen hap.
37 Todo o povo da região dos gadarenos suplicou que Jesus fosse embora, pois ficaram muito assustados. Então ele voltou ao barco e partiu.
38 Zini in desa dowal-dowala tapbla dak ki zep Yesussu aberbe taꞌanka, “Ëe wëhë tol Emsa ang gweblaꞌak?”
38 O homem que tinha sido liberto dos demônios suplicou para ir com ele, mas Jesus o mandou para casa, dizendo:
39 “Em gol san song gwe hen tawa tabir– mensa Alap dawemna ebe hap mamkam golblalake.”
39 “Volte para sua família e conte a eles tudo que Deus fez por você”. E o homem foi pela cidade inteira, anunciando tudo que Jesus tinha feito por ele.
40 Yesus kim etan lwahal zaka– Ho Gutuna Galilea mo an eihya san dep, dekam zep zi trana dawem enkam dokwak dak, sap zen man nësblaꞌak.
40 Do outro lado do mar, as multidões receberam Jesus com alegria, pois o estavam esperando.
41 Zao zep hen zi bosena Yairus hata zaka. Zen Yahudi mo zëwe de but srëm golak de aha mamna. Zen ki zep Yesus mo nwenak ïk gwehe zaka, dekon zep aberbe ta seka– zëno golak de hatan hap.
41 Então um homem chamado Jairo, um dos líderes da sinagoga local, veio e se prostrou aos pés de Jesus, suplicando que ele fosse à sua casa.
42 Sap zëno wenam tol aha-erena man tïn hïp alp gwesïꞌïk– dua-blas tahun nik.
42 Sua única filha, de cerca de doze anos, estava à beira da morte. Jesus o acompanhou, cercado pela multidão.
43 Wenya hen dekam man ang gwese haꞌak. Zen dua-blas tahunkam karekkam aura gwe-gwek. Zini man sap dawem gun hup naka gwibik, hwëna hom kim mae dawem gwe-gwek.
43 Uma mulher no meio do povo sofria havia doze anos de uma hemorragia, sem encontrar cura.
44 Wenya in ki zep Yesussu tahan nakon golek de tazak, zao zep baju sïhï top nakon olk ta sonek. Dekam zep hëndep kala in tewesibik.
44 Ela se aproximou por trás de Jesus e tocou na borda de seu manto. No mesmo instante, a hemorragia parou.
45 Yesus ki zep takensibiridaka, “Asa an nara olk tanda?”
45 “Quem tocou em mim?”, perguntou Jesus. Todos negaram, e Pedro disse: “Mestre, a multidão toda se aperta em volta do senhor”.
46 Hwëna Yesus ki zep gubiridaka, “Hwëna ahana man asa olk tala, sap Ëe ama anakan eisbirin, ‘Zini man Asa de olk tankam dawem gwenda.’”
46 Jesus, no entanto, disse: “Alguém certamente tocou em mim, pois senti que de mim saiu poder”.
47 Wenya in dekam zep enlala gwek, “O hare mes-am asa dam gulsunda!” Zen dekam zep yal-yala ban Yesus mo nwenak ïk gwe hezak, dekon zep tïngare zi mo ngïrïnnïk iwe ton seblak, “Ëe dawem gwen habë dwam gwer, zebë Emsa olk tal. Ano kala dekam zep hëndep tewesïnïn.”
47 Quando a mulher percebeu que não poderia permanecer despercebida, começou a tremer e caiu de joelhos diante dele. Todos a ouviram explicar por que havia tocado nele e como havia sido curada de imediato.
48 Yesus ki zep kwasang tola ban gubirki, “Anyan, em ema Asa taïblïblala, in zebe dawem gwenda. Aha-ere enlalakam song gwe.”
48 Então ele disse: “Filha, sua fé a curou. Vá em paz”.
49 Yesus in kim nama ola tonꞌanka, Yairus mo gola kon ki zep zini hata zaka, ki zep Yairuꞌu gublu zaka, “Eno wenamna mes tol tïlsïnïn. Bahem etan Bian Gurusa blostablan.”
49 Enquanto Jesus ainda falava com a mulher, chegou um mensageiro da casa de Jairo, o líder da sinagoga, a quem disse: “Sua filha morreu. Não incomode mais o mestre”.
50 Hwëna Yesus kim kirekam salka, dekam zep Yairuꞌu gubluka, “Bahem aïrïn. Asa em taïblïblan, zen dekam sa eno wenamna ngaya gwer.”
50 Ao ouvir isso, Jesus disse a Jairo: “Não tenha medo. Apenas creia, e ela será curada”.
51 Golak kim golëyaïng gweka, Yesus dekam hom aha zi niban de golëbïtï gwen hap gubiridaka, diki Petrus, Yohanis, Yakobus, hen wenam tola in mo ane-bia ensa.
51 Quando chegaram à casa de Jairo, Jesus não deixou que ninguém o acompanhasse, exceto Pedro, João, Tiago e o pai e a mãe da menina.
52 Zëwe tïngare zini wenam tola insa gosa dabiꞌik, hwëna Yesus zep gubiridaka, “Gona olzausuk. Wenam tola in hom tïl. Zen nisi am taꞌan.”
52 A casa estava cheia de gente chorando e se lamentando, mas ele disse: “Parem de chorar! Ela não está morta; está apenas dormindo”.
53 Hwëna man swrë daꞌak, sap zen mes wenam tola insa tame nuk, “An mes-am tangan tïlke.”
53 A multidão riu dele, pois todos sabiam que ela havia morrido.
54 Hwëna Yesus wenam tola in mo aha taha naka zep teisyabir ineka, deban zep gubirki, “Timë, em luwen!”
54 Então Jesus a tomou pela mão e disse em voz alta: “Menina, levante-se!”.
55 Wenam tola in mo maumnu dekam zep etan hata zaka, hëndep dekam zep luwek. An-bi zemka dekam zep tembanesa de olbin hip guzimki.
55 Naquele momento, ela voltou à vida e levantou-se de imediato. Então Jesus ordenou que dessem alguma coisa para ela comer.
56 Zëno ane-biana man tangan lenggwanblak. Hwëna Yesus man jalse gwizimki, “Owasna an zen ki lwanan, bahem ahasa lonbiridan.”
56 Os pais dela ficaram maravilhados, mas Jesus insistiu que não contassem a ninguém o que havia acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.