Lucas 8
Alap mo Ol Ëse, zëre mo zi niban de ol ziaha-en gu hup dena (URY) vs NAA
1 Zao hom holo gweꞌak, Yesus ki zep ë-ë san amjanbir song gweka. Desan Alap Zën de ïrïk gïn hïp de ol dawemna goltën daka. Dua-blas enkam de zëre hon ang ta gwen wenya man ang nëblanda gwek.
1 Aconteceu, depois disso, que Jesus andava de cidade em cidade e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do Reino de Deus. Iam com ele os doze discípulos,
2 Hen we walya mensa dowal de tïlbiridan nakon hen sang-sang nakon dawem tabirki man hen ang tanda gwek. Ahana Maria– mensa nen gwibik Magdala kore we. Zëbon onakon dowala tuju enkam mes golëalsa soneka.
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 Ahana Kuza Bak mo wenya Yohana. Kuza zen teipsïn zini Herodes mo golak de aha mamna. Ahana Sosana, hen ahakore we walya beya nik ang ta gwek. We walya in hen man Yesus maesa zëre hon de ang ta gwen wenya ban zëre mae mo te-alakam mas neibirida gwek.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes; Suzana e muitas outras, as quais, com os seus bens, ajudavam Jesus e os seus discípulos.
4 Zi beyana ki zep etan Yesus hon dep zi-ë zi-ë nakon yaïng gwe-gweꞌanzak. Yesus ki zep zë ola gulk sun blaonzimki,
4 Quando uma grande multidão se reuniu e pessoas de todas as cidades vieram até Jesus, ele disse por parábola:
5 “Zini man orep gandum dansa de hlïng gïlsïn hïp song gweka. Kim hlïng gïlsïkï, hwëna ahakon oranak altïnk. Zi zep zë nyaublunda gwek, hen ahakon mawa zë dwensïblïndak.
5 — Um semeador saiu a semear. E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Hen ahakon kaso-kasonak altïnk. Kim sap ësïp gwek, hwëna ki zep tol ëboneng gwek, sap kasona in sal-sala.
6 Outra parte caiu sobre a pedra e, tendo crescido, secou por falta de umidade.
7 Hen ahakon dokot të ngï-ngï ausunak altïnk. Kim sap tol ësaltïk, hwëna dokot të ngï-ngïna in zep nabakam ëblal-blal gwek. Zen zep dahalebik, hëndep eini hom tëka.
7 Outra caiu no meio dos espinhos; e os espinhos, ao crescerem com ela, a sufocaram.
8 Hwëna ahakon hen kama dawemnak altïnk. Zen dawemkam zep ësïp gwek, hëndep dawemkam zep hataka, hëndep dawemkam tëka. Aha-ere timni, zëno dan beyana seratus maenak zep hata gweꞌak.”
8 Outra, enfim, caiu em boa terra; cresceu e produziu a cem por um. Dizendo isto, Jesus clamou:
9 Dua-blaskam de zëre hon ang ta gwen wenya in ki zep nenblak, “Bian, gulk sun de ol blaoranna insa emki ap srip gulsuzimdin.”
9 Então os discípulos de Jesus lhe perguntaram o que significava essa parábola.
10 Yesus ki zep ding gulzimki, “Abon de ang ta gwen wenya ebe mae hap Alap mes golzimki– em dikim zëre mo ïrïk gïn hïp denaka tame gul gwen hap denaye. Hwëna aha zi hip hom kirekam golzimꞌira. Ëe in zebë zëbe mae hap gulk en san ola blaon gwizimnin. Sap Alap man desa dwam gwibiridaꞌara– men kirekam zëre mo olak lwakke, kirekam de hëndep zëbe mae hap anakan lwa gwizimdin hip,
10 Jesus respondeu:
11 “Ola insa gulk sun blaonzim, dam gulsunnu a kirekam moye: Gandum danna, zen Alap mo ol.
11 — Este é o significado da parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Gandum dan de oranak altïrïnnï, zen men kiye: Zini men zen Alap mo ola insa ësane gwe-gwenan, hwëna dowal mo kïgïna dekam zep hata gwenan zala– ola insa de zëno mae mo enhonak alal gul gwizimdin hip. Mae hap ki kirekam gweibirida gwenda: Zen dikim ëei gwen srëm hap, hen ëngaya gwen srëm hap.
12 Os que estão à beira do caminho são os que a ouviram; depois vem o diabo e tira-lhes a palavra do coração, para não acontecer que, crendo, sejam salvos.
13 Gandum danna men zen kaso-kasonak altïrïnnï, zen men kiye– zini men zen sap ësane gwenkam isrip-sri naban dokwak nul gwenanke. Hwëna ola in bëjen zëno mae mo enhonak sa gwen. Zen dekam en de sap ëei gwen, hwëna kim karekna noltowe gwenan, zen dekam zep Alapsa hli da gwenan.
13 Os que estão sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria. Estes não têm raiz, creem apenas por algum tempo e, na hora da provação, se desviam.
14 Gandum danna men zen dokot të ngï-ngï ausunak altïrïnnï, zen men kiye– zini men zen sap ola insa ësane gwe-gwenan, hwëna enlala ngalapna man zëno mae mo enhonak ëbeya gwe-gwenan– te-ala beya gwen hap dena, hen syan-syan en hap dena. Kirekam de enlalana in zep Alap onakare ol dawemna insa zëno mae mo enhonak hule gwenan, hëndep eini bëjen dawemkam bïl gwen.
14 A parte que caiu entre espinhos, estes são os que ouviram e, no decorrer dos dias, foram sufocados com as preocupações, as riquezas e os prazeres desta vida; os seus frutos não chegam a amadurecer.
15 Gandum danna men zen kama dawemnak altïrïnnï, zen san de men kiye– zi enlala dam-damna hen enho dawemna. Zen kim ola insa ësane gwe-gwenan, zen dawemkam ing nul gwenan, hen tatem zëwe ëzauk gwenan, hëndep dawemkam eini ëtë gwenan.”
15 A parte que caiu na terra boa, estes são os que, tendo ouvido de bom e reto coração, retêm a palavra; estes frutificam com perseverança.
16 “Zini hom pelita ngatannak yuna utuk nul sone gwenan– dekam de ngatanna insa aning gun hupye. Hen pelitana hom tum ïltïkïnnïk si nulin gwenan. Zen diki meja maenak nonne gwenan– dekam de ngatannak zïnï zi niban golëteinikirin hipye.
16 — Ninguém, depois de acender uma lamparina, a cobre com um vaso ou a põe debaixo de uma cama; pelo contrário, coloca-a num lugar em que ilumina bem, a fim de que os que entram vejam a luz.
17 Hen kirekam, ola mensaë gulk sun de blaonzimdinkim zi beya hap aning gul gwizimꞌin, zen sa lamkam wet sol. Hen ano enlala aning tanna dekam sa tawa nëblal. Zen diki dekam sa zini dam nulsuk gwer.
17 Não há nada oculto que não venha a ser manifesto, nem escondido que não venha a ser conhecido e revelado.
18 Zen in zep ano ola mensa ena ësane gwe-gweꞌan, dawem enkam emki enhonak lone gwen. Sap men zen Alap mo ïrïk gïn nïka de tame gun hup ëhohle gweꞌan, zëbe mae en hap sa etan Alap dekam de tame gun hup de enlala blala sowe henkam ing ta sone gwizimdi. Hwëna men zen ëhohle gwe srëm gweꞌan, tame gun hup de enlalana men zen betek enkam nama lwazimꞌira, mensa zëna enlala në gweblanan, ‘Abon ki lwaꞌara,’ desa sa hwëna Alap al tazimdi.”
18 Portanto, vejam como vocês ouvem. Porque ao que tiver, mais será dado; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Yesus mo anena ki zep oso wal zeban Yesussu de zertoran hap golëyaïng gwezak. Hwëna golek de tanna ba kon dep? Sap zi trana dekam mes ëkyang gwesïk.
19 A mãe e os irmãos de Jesus chegaram até onde ele estava, mas não podiam aproximar-se por causa da multidão.
20 Dekam zep ahanik Yesussu gubluka, “Bian, eno anena oso wal oban ë nakon emsa ziësblaꞌanon. Man eban de zertowen hap ëdwam gweꞌan.”
20 E lhe comunicaram: — A sua mãe e os seus irmãos estão lá fora e querem vê-lo.
21 Yesus ki zep ding gulzimki, “Tïngan men zen Alap mo ola ësane gwe-gwenan hen desan ang ta gwenan, zen diki zen– ano anena hen oso walyaye.”
21 Jesus, porém, lhes respondeu:
22 Aha yaklakam, ki zep Yesus zëre hon de ang ta gwen wenyaka gubiridaka, “Nen ho gutu men eihya san gweyo gwen.” Dekam zep hëndep bulkum sek gwek.
22 Aconteceu que, num daqueles dias, Jesus entrou num barco em companhia dos seus discípulos e lhes disse: E partiram.
23 Yesus hwëna nisi zë taka. Mumuk ennak zep asese yawala hataka. Hona dekam zep buluk hlëwehe kïnzï gweꞌak, hëndep bulu in keing gwen hap alp gwesïꞌïk.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. E sobreveio uma tempestade de vento no lago, e eles corriam perigo.
24 Dekam zep lï dak, ki zep nenblak, “Bian, Bian, nen an em-am angkam juweꞌan!”
24 Chegando-se a Jesus, os discípulos o despertaram, dizendo: — Mestre, Mestre, estamos perecendo! Levantando-se, Jesus repreendeu o vento e a fúria da água. Tudo cessou e ficou bem calmo.
25 Yesus ki zep gubiridaka, “Ki san em home Asa laïblïblaꞌan?”
25 Então Jesus lhes perguntou: Eles, possuídos de temor e admiração, diziam uns aos outros: — Quem é este que até manda nos ventos e nas ondas, e lhe obedecem?
26 Dekon zep hëndep bulkum sek gwek– hëndep Gerasa mo langnak, Ho Gutuna Galilea mo men eihya san.
26 Então rumaram para a terra dos gerasenos, que fica de frente para a Galileia.
27 Yesus kim ho alpnak ati gwe ineka, zao zep dowal mo bi gweblan zi niban zertoweꞌanka. Zen sap orep ënak gwë gweka, hwëna dowal-dowala kim bi nëblak, dekam zep irkan gwë gweka. Hen golak de gwë gwen hap man baes gwe-gweka. Hwëna zi lo tasïk gwibin kaso-hul kaso-hul en san gwënda gweka. Zini in mes tangan holo gweka– kirekam de gwënda gwenna.
27 Logo que Jesus desembarcou, veio da cidade ao seu encontro um homem possuído de demônios que, havia muito, não se vestia, nem habitava em casa alguma, porém vivia nos túmulos.
28 — ausente —
28 Quando ele viu Jesus, prostrou-se diante dele, dizendo com voz forte: — O que você quer comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Peço-lhe que não me atormente.
29 — ausente —
29 Porque Jesus havia ordenado ao espírito imundo que saísse do homem, pois muitas vezes se havia apoderado dele. E, embora procurassem conservá-lo preso com cadeias e correntes, despedaçava tudo e era impelido pelo demônio para o deserto.
30 Yesus ki zep takensïblïka, “Eno bosena nara?”
30 Jesus perguntou a ele: Ele respondeu: — Legião. Isto porque muitos demônios tinham entrado nele.
31 Dowal-dowala in ki zep Yesussu etan-etankam aberbe daꞌak, “Asa bahem gubiridan– juwen zi mo bwi kawesïnnïk dep de atiti gwe inen hapye.”
31 Estes pediram a Jesus que não os mandasse para o abismo.
32 Zëno mae mo nwe kara gwen san zahona beya tangan nik tembane hap kwatap tïnï san ëhakaꞌak. Dowal-dowala in man aberbe daꞌak, “Em wëhë tol asa gubiridaꞌanka?– zaho trana wakuwe de bïtï gwen hapye.”
32 Ora, uma grande manada de porcos estava pastando ali no monte. E os demônios pediram a Jesus que os deixasse entrar naqueles porcos. E Jesus o permitiu.
33 Dowal-dowala in kim zini in kon wet so gwek, dekam zep hwëna zahona iwe bïtï gwek. Zaho trana in dekam zep heya-hya gwek, li san zep hëndep ësyalk tak, hëndep ho gutunak zep ëkei-king gwek.
33 Tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do lago, e se afogou.
34 Zahona insa men zen dekam kara dabiꞌik, kirekam kim hla nulidak, dekam zep zaho bi naka de gubiridan hap ë san dep hen ëna in mo golek denak de gol-gol san dep ëhlu-hluk gwek.
34 Vendo o que tinha acontecido, os que tratavam dos porcos fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos.
35 Zëwe de zini kim ësak, dekam zep hëndep nolësal kïnïk. Yesus hon kim yaïng gwezak, zao zep hla dazak– zini insa dowal-dowala tapbla dakye. Zen Yesus mo tana alp nakon pakean naban nikinꞌinka, hen enlalana mes sëwe heblaka. Dekam zep zë ëaïrïꞌak.
35 Então o povo saiu para ver o que tinha acontecido. Aproximando-se de Jesus, encontraram o homem de quem tinham saído os demônios, vestido, em perfeito juízo, sentado aos pés de Jesus; e temeram.
36 In zen hla nuk, zen zep ë nakon in zen yaïng gwezak desa donbiridaꞌak, “Zini ansa kirekam dawem tala.”
36 E algumas pessoas que tinham presenciado os fatos contaram-lhes também como o endemoniado tinha sido salvo.
37 Dekam zep tangan sërkam ëaïrïk, dekam zep tïngan Yesussu abe dak– Zen de nabakam dekon song gwen hap.
37 Todo o povo da terra dos gerasenos pediu a Jesus que se retirasse, pois ficaram com muito medo. E Jesus, entrando de novo no barco, voltou.
38 Zini in desa dowal-dowala tapbla dak ki zep Yesussu aberbe taꞌanka, “Ëe wëhë tol Emsa ang gweblaꞌak?”
38 O homem de quem tinham saído os demônios lhe pediu que o deixasse estar com ele. Jesus, porém, o despediu, dizendo:
39 “Em gol san song gwe hen tawa tabir– mensa Alap dawemna ebe hap mamkam golblalake.”
39 — Volte para a sua casa e conte tudo o que Deus fez por você. Então ele foi, proclamando por toda a cidade o que Jesus lhe tinha feito.
40 Yesus kim etan lwahal zaka– Ho Gutuna Galilea mo an eihya san dep, dekam zep zi trana dawem enkam dokwak dak, sap zen man nësblaꞌak.
40 Quando Jesus voltou, a multidão o recebeu com alegria, porque todos o estavam esperando.
41 Zao zep hen zi bosena Yairus hata zaka. Zen Yahudi mo zëwe de but srëm golak de aha mamna. Zen ki zep Yesus mo nwenak ïk gwehe zaka, dekon zep aberbe ta seka– zëno golak de hatan hap.
41 Eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga, e, prostrando-se aos pés de Jesus, suplicou-lhe que fosse até a sua casa.
42 Sap zëno wenam tol aha-erena man tïn hïp alp gwesïꞌïk– dua-blas tahun nik.
42 Pois tinha uma filha única de uns doze anos, que estava morrendo. Enquanto Jesus caminhava, as multidões o apertavam.
43 Wenya hen dekam man ang gwese haꞌak. Zen dua-blas tahunkam karekkam aura gwe-gwek. Zini man sap dawem gun hup naka gwibik, hwëna hom kim mae dawem gwe-gwek.
43 Certa mulher que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia e que havia gastado todos os seus bens com os médicos, sem que ninguém a pudesse curar,
44 Wenya in ki zep Yesussu tahan nakon golek de tazak, zao zep baju sïhï top nakon olk ta sonek. Dekam zep hëndep kala in tewesibik.
44 veio por trás de Jesus e tocou na borda da capa dele. E logo a hemorragia dela estancou.
45 Yesus ki zep takensibiridaka, “Asa an nara olk tanda?”
45 Mas Jesus perguntou: Como todos negassem, Pedro disse: — Mestre, é a multidão que o rodeia e aperta!
46 Hwëna Yesus ki zep gubiridaka, “Hwëna ahana man asa olk tala, sap Ëe ama anakan eisbirin, ‘Zini man Asa de olk tankam dawem gwenda.’”
46 Mas Jesus insistiu:
47 Wenya in dekam zep enlala gwek, “O hare mes-am asa dam gulsunda!” Zen dekam zep yal-yala ban Yesus mo nwenak ïk gwe hezak, dekon zep tïngare zi mo ngïrïnnïk iwe ton seblak, “Ëe dawem gwen habë dwam gwer, zebë Emsa olk tal. Ano kala dekam zep hëndep tewesïnïn.”
47 A mulher, vendo que não podia passar despercebida, aproximou-se trêmula e, prostrando-se diante de Jesus, declarou, à vista de todo o povo, o motivo por que havia tocado nele e como imediatamente tinha sido curada.
48 Yesus ki zep kwasang tola ban gubirki, “Anyan, em ema Asa taïblïblala, in zebe dawem gwenda. Aha-ere enlalakam song gwe.”
48 Então Jesus lhe disse:
49 Yesus in kim nama ola tonꞌanka, Yairus mo gola kon ki zep zini hata zaka, ki zep Yairuꞌu gublu zaka, “Eno wenamna mes tol tïlsïnïn. Bahem etan Bian Gurusa blostablan.”
49 Enquanto Jesus ainda falava, veio uma pessoa da casa do chefe da sinagoga, dizendo: — A sua filha já morreu; não incomode mais o Mestre.
50 Hwëna Yesus kim kirekam salka, dekam zep Yairuꞌu gubluka, “Bahem aïrïn. Asa em taïblïblan, zen dekam sa eno wenamna ngaya gwer.”
50 Mas Jesus, ouvindo isto, lhe disse:
51 Golak kim golëyaïng gweka, Yesus dekam hom aha zi niban de golëbïtï gwen hap gubiridaka, diki Petrus, Yohanis, Yakobus, hen wenam tola in mo ane-bia ensa.
51 Tendo chegado à casa, Jesus não permitiu que ninguém entrasse com ele, a não ser Pedro, João e Tiago, além do pai e da mãe da menina.
52 Zëwe tïngare zini wenam tola insa gosa dabiꞌik, hwëna Yesus zep gubiridaka, “Gona olzausuk. Wenam tola in hom tïl. Zen nisi am taꞌan.”
52 E todos choravam e a pranteavam. Mas Jesus disse:
53 Hwëna man swrë daꞌak, sap zen mes wenam tola insa tame nuk, “An mes-am tangan tïlke.”
53 E riam-se dele, porque sabiam que ela estava morta.
54 Hwëna Yesus wenam tola in mo aha taha naka zep teisyabir ineka, deban zep gubirki, “Timë, em luwen!”
54 Mas Jesus, tomando-a pela mão, disse em voz alta:
55 Wenam tola in mo maumnu dekam zep etan hata zaka, hëndep dekam zep luwek. An-bi zemka dekam zep tembanesa de olbin hip guzimki.
55 Voltou-lhe o espírito, ela imediatamente se levantou, e Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 Zëno ane-biana man tangan lenggwanblak. Hwëna Yesus man jalse gwizimki, “Owasna an zen ki lwanan, bahem ahasa lonbiridan.”
56 Seus pais ficaram maravilhados, mas ele lhes advertiu que a ninguém contassem o que havia acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.