Lucas 20

Alap mo Ol Ëse, zëre mo zi niban de ol ziaha-en gu hup dena (URY) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Aha yaklakam kim Yesus Alap mo golak tawa tabiꞌinka, dekam zep hen Alap mo golak de syal ta gwen zi mo mam-mamna, Musa mo olsa de tawa ta gwibin wenya, hen Yahudi mo nol-nola ban yaïng gwezak.
1 Certo dia, quando Jesus ensinava o povo e anunciava as boas-novas no templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo se aproximaram dele
2 Zao zep dakensïblïk, “Emsa an nara gubluka, hen nara emsa trï tase gweꞌara?– dekam de kirekam-kirekamna insa syal gwe-gwibin hipye.”
2 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
3 — ausente —
3 “Primeiro, deixe-me fazer uma pergunta”, respondeu ele.
4 — ausente —
4 “A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana?”
5 Dekam zep zë-en anakan donbiꞌik, “Bëjen nen anakan ding gulblun, ‘Alap trï ta seka,’ ki hwëna zen sa nësa gubiridala, ‘Ki em ba habe desa laïblïbla srëm gwek?’
5 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
6 Hwëna anakane ding ulbliꞌak, ‘Yohanis zen zëre en mo sosonkam syal gweka,’ ki hwëna zi trana an sa kasokam nësa nïrïbiridal, sap zen Yohanissi mes-am anakan daïblïblak, ‘Zen eiwa Alap mo olsa ayang gul gwizimki.’”
6 Mas, se dissermos que era apenas humana, seremos apedrejados pela multidão, pois todos estão convencidos de que João era profeta”.
7 Anakan zep hëndep ding nulblik, “Ëe homë dam ulsuꞌun, ‘Yohanissi zen trï tase gweka.’”
7 Por fim, responderam a Jesus que não sabiam.
8 Ki zep hwëna ding gulzimki, “Zep Ëe hen molyë emsa gubiridak, ‘Ëe an zëno syalsaë gol gweꞌan, hen Zen Asa trï tase gweꞌara.’”
8 E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.
9 Yesus ki zep ola gulk sun blaonzimki, “Zini ki, zëno anggur ngana yawala. Zen hwëna ngana insa te-alakam bohë ta guzim halka. Zëna dekam zep aha lang san holokam de zë gwën hap song gweka.
9 Em seguida, Jesus se voltou para o povo e contou a seguinte parábola: “Um homem plantou um vinhedo e o arrendou a alguns lavradores. Depois, partiu para um lugar distante, onde passou um longo tempo.
10 Angguru in kim tëka, dekam zep zëre hon de babu gwen zisi zer soneka– zen de anggur dan te-ala hlïksa zëre hap zerbla halzan hap. Hwëna zini in zen ngana insa bohë dak, zen hwëna man karekkam dangolek, deban zep nenblak, ‘Wake, ki en lwahal!’
10 Na época da colheita da uva, enviou um de seus servos para receber sua parte da produção. Os lavradores atacaram o servo, o espancaram e o mandaram de volta, de mãos vazias.
11 Etan ki zep ahanaka zer soneka. Hwëna desa man nonol lamang dak, zao zep dangolek, ki zep etan ba maesa de golblan srëmkam nër sonek.
11 Então o dono da propriedade enviou outro servo, mas eles também o insultaram, o espancaram e o mandaram de volta, de mãos vazias.
12 Dekam etan ahanaka zep zer soneka. Desa hen man dangolek, hëndep man dësek, ki zep hëndep ngana in kon hiri dak.
12 Enviou ainda um terceiro, e eles o feriram e o expulsaram do vinhedo.
13 “Dekam zep nga bina in enlala gweka, ‘Ëe banakan asa etan syal gwibir? Anik ki ëre mo dang tïnïnak de walasna ansa zer sonek. Desa wëhë yap blikip neisïblïꞌak.’
13 “‘Que farei?’, disse o dono do vinhedo. ‘Já sei; enviarei meu filho amado. Certamente eles o respeitarão.’
14 “Hwëna kim nga bohë tan zini in hla da guk, ki zep zënaka nenbiridak, ‘Wakin angkam zëre mo walas tangan hataꞌara. Bi zik de tïnkïm, an zen sa hwëna ngana ansa bi gweblala. Nen tan, ekakim nën bi ëblak!’
14 “No entanto, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
15 Ki zep hëndep ngana in kon hiri dak, zao zep tol hëndep dak.
15 Então o arrastaram para fora do vinhedo e o mataram. “O que vocês acham que o dono do vinhedo fará com eles?”, perguntou Jesus.
16 Zen sa tamera zala. Ngana insa dekam sa hwëna aha zi hip bohë tazimdi– dekam de zen anggur dan te-ala hlïksa zëre hap zer gweblan hap.”
16 “Ele virá, matará os lavradores, e arrendará o vinhedo a outros.” “Que isso jamais aconteça!”, disseram os que o ouviam.
17 Hwëna Yesus man kara tabiꞌinka hen sane tabiꞌinka. Ki zep hwëna gubiridaka, “Ki hwëna em banakane Alap mo ola ansa enlala eibiꞌin?– men zen anakan lwak,
17 Jesus olhou para eles e perguntou: “Então o que significa esta passagem das Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular’?
18 Zep zini men zen de gol tenya iwe ëtïsïk gweꞌanzak, zao sa hëndep ëtimbwas gwe-gwer. Hen gol tenya in men zëbon mae de zan ineꞌak, zen sa hëndep ëïls gwer.”
18 Quem tropeçar nessa pedra será despedaçado, e aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó”.
19 Yahudi mo mam-mamna in kim Yesus mo gulk sun de ol blaoranna insa sane daꞌak, dekam zep dam nulsuk, “O zëno ola an nëbon mae am tïꞌïn.” Ki zep sap dekam de zë hëndep balk tan hap ëakasïk. Hwëna zen zi beyam-byana insa hen naïrïbiridak, zep balk da srëm gwek.
19 Os mestres da lei e os principais sacerdotes queriam prender Jesus ali mesmo, pois perceberam que eles eram os lavradores maus a que Jesus se referia. No entanto, tinham medo da reação do povo.
20 Dekam zep hwëna balk tan hap orana dëblaꞌak. Zen in zep ahakorena lup nul sonek– zen de u siwen olkam takensïk gweblan hap. Sap zen mes ola anakan niaha-en guk, “Roma mo ïrïk gïn nïka de ol lamangkam gubiꞌinka, dekam asa enbiridazak. Zen dekam esa hwëna gubernor hon klak lal.”
20 Esperando uma oportunidade, os líderes enviaram espiões que fingiam ser pessoas sinceras. Tentaram fazer Jesus dizer algo que pudesse ser relatado ao governador romano, de modo que ele fosse preso.
21 In zep Yesussu nenblazak, “Bian, ëe mesë emsa tame lak. Em Alap mo dwam gwibinni dam-dam enkame tawa ta gwibirida, sap eno tawa tabinni home wet gulsuk gwenda– dekam de zi emsa husus gweblan srëm hapye, sap mamna, sap betekna.
21 Disseram: “Mestre, sabemos que o senhor fala e ensina o que é certo, não se deixa influenciar por outros e ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade.
22 Zen in zebë emsa lakensïblïꞌan: Em banakane Musa mo tïtï tabin ola dam gulsuꞌura? San ha nen sap esa Roma mo ïrïk gïnnïk dep pajak te-alana ol gwizim? San ha bap nen?”
22 Então, diga-nos: É certo pagar impostos a César ou não?”.
23 Hwëna Yesus mes anakan tame tabirki, “An u siwen olkam ki Asa dakensïblïꞌan.” Ki zep gubiridaka,
23 Jesus percebeu a hipocrisia deles e disse:
24 “Abe hap emki pajak hap de te-ala kasona insa ahanaka goltrëblan.” Kim nolblak, ki zep gubiridaka, “Te-ala kasonak awe, an nara mo nwe-masesa zë yang dasïk? Hen nara mo bosesa zë ale nuk?”
24 “Mostrem-me uma moeda de prata. De quem são a imagem e o título nela gravados?”. “De César”, responderam.
25 Ki zep hwëna ding gulzimki, “Ki Roma mo teipsïn zini in mo bi gwibin kire-kirena amki zëbe hap etan lop la gweblak. Hen kirekam, Alap mo bi gwibin kire-kirena, amki Alap hap lop la gweblak.”
25 “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele.
26 Zi beya mo inik hëndep hom zëno karekkam de ol-gunnu nasalblak. Ki zep hëndep balk tasïk, sap zen man zëno ding gulzimdinni insa denggwanbik.
26 Eles não conseguiam apanhá-lo em nada que ele dizia diante do povo. Em vez disso, admiraram-se de sua resposta e se calaram.
27 Sadukikam de gubirida gwen zini, zëno mae mo tawa tabinkim, “Zini bëjen tïn nïkon etan ngaya gwen.” Zen ki zep hen Yesus hon yaïng gwezak.
27 Então vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos,
28 Dekam zep u siwen enlala naban anakan dakensïblïꞌak, “Bian Guru, Musa Bak mo tïtï tabin olak a kirekam mo lwakye:
28 e perguntaram: “Mestre, Moisés nos deu uma lei segundo a qual se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho que dará continuidade ao nome do irmão.
29 Orep awe zini ki, beyana tuju enkam, aha-ere ane-bianna. Zëna zi nik zep nonol wenya golka, hwëna walas wë lan srëmnak zep tïlkï.
29 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos.
30 Zao de zi nik zep etan golka– sowe nal zem in saye. Zen hen walas ën srëmnak zep tïlkï.
30 O segundo irmão se casou com a viúva, mas também morreu.
31 Zao hen etan dan-ahan nik golka. Zen hen walas wë lan srëmnak tïlkï. Hëndep tujukam de aya-wal oso-walya in kire enkam zep sap nol gwek, hwëna walas ën srëm ennak zep juwe gwek.
31 Então o terceiro irmão se casou com ela. O mesmo aconteceu aos sete irmãos, que morreram sem deixar filhos.
32 Wenya in hwëna aumwa hap zep tïk.
32 Por fim, a mulher também morreu.
33 Zep zen de etan ëngaya gweꞌanam, men kirekam ahakon tawa da gwibirin, wenya insa nara mo wekam maka nenbiꞌin? Sap tujukam de zini in mes desa kïtak nol gwek.”
33 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
34 Yesus ki zep ding gulzimki, “Zini okamanak de lowehe gwenkam, zen man we-zi darena zënaka kap da gwenan.
34 Jesus respondeu: “O casamento é para pessoas deste mundo.
35 Hwëna zini men zen etan de ëngaya gwen hap ëdakastïꞌïk, zen molya etan zënaka kap da gwek.
35 Mas, na era futura, aqueles que forem considerados dignos de ser ressuscitados dos mortos não se casarão nem se darão em casamento,
36 Zen dekam Alap mo dam taha nakore zi mo kim sa lowehe gwer, hen dekam molya etan juwe gwek. Zen Alap mo hanan tabin walaskam sa lowehe gwer, sap Zen mes desa tïn nïkon ngaya tabirki.
36 e nunca mais morrerão. Nesse sentido, serão como os anjos. São filhos de Deus e filhos da ressurreição.
37 Hwëna Musa hen mes damnak anakan goltreizimki, ‘Zini tïn nïkon ngaya gwenkam.’ Sap zen kim syauk nubare te tyum-tyumnuk hata zaka, dekam Alap anakan am gubluka,
37 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, o próprio Moisés provou isso quando escreveu a respeito do arbusto em chamas. Ele se referiu ao Senhor como ‘o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’.
38 Zep Alap Zen tïn zi mo Alapsa hom. Zen ngaya wenyik mo Alap. Sap tïngan men zen juwek Zëbon onakon nama ngayana.”
38 Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos, pois para ele todos vivem”.
39 Ki zep Musa mo ol tawa ta gwibin zini ahakore nik nenblak, “Bian, em dawemkame ding guluda.”
39 “Mestre, o senhor disse bem!”, comentaram alguns mestres da lei.
40 Dekam zep Yesussu de takensïk gweblanna baes tak, sap zen mes ësaher gwek.
40 E ninguém mais teve coragem de lhe fazer perguntas.
41 Yesus ki zep takensibiridaka, “Zen ba hap ki zini anakan tawa da gwibirin?– ‘Israelsa de ngaya tabin hip de Zini, Zen teipsïn zini Daud mo auyan-tanekam sa hata zala.’
41 Então Jesus lhes perguntou: “Por que se diz que o Cristo é filho de Davi?
42 Hwëna Daud zëna man-am ‘Teipsïn Zi’kim gubluka– in kim buku Mazmuruk anakarekam ale gulkuye:
42 Afinal, o próprio Davi escreveu no Livro de Salmos: ‘O Senhor disse ao meu Senhor, Sente-se no lugar de honra à minha direita
43 Ki asa hwëna ebe hap de jal zini ere mo tana ïltïkïnnïk sisik gulin.”’
43 até que eu humilhe seus inimigos, e os ponha debaixo de seus pés’.
44 Zep Daud insa Israelsa de ngaya tabin hip de Zini insa ‘Teipsïn Zi’kim gubluka, ki Zen banakan sa zëno auyan-tanekam hata zala?”
44 Uma vez que Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”.
45 Zi beyam-byana in kim nama sane daꞌak, ki zep dua-blaskam de wenya insa gubiridaka,
45 Então, enquanto as multidões o ouviam, Jesus se voltou para seus discípulos e disse:
46 “Bera, Musa mo ol tawa ta gwibin zini in enlala kwae naban! Zëno mae mo kwaena in mana ebon mae hliminnink. Zen baju dawem-dawem alala tan naban zi nwe san zënaka nolëtrënda gwenan– zi dikim blikip gwesibirida gwen hap. Zen hen man ëdwam gwe-gwenan– dekam de aha zi tagal gwen maenak anakan blikip gwesibirida gwen hap, ‘Dawem, bian guru.’ Zen hen but srëm golak ngeinnik de komal tumnak de teinikirin hip ëdwam gwe-gwenan– hen tembane yawal maenakye.
46 “Cuidado com os mestres da lei! Eles gostam de se exibir com vestes longas e de receber saudações respeitosas quando andam pelas praças. E como gostam de sentar-se nos lugares de honra nas sinagogas e à cabeceira da mesa nos banquetes!
47 We wal sem-semna hen anakan ahap da gwibirin, ‘Ëe asa tol eno zi swe mo kire-kire hli tandanna ebe hap tagal tasibir.’ Hwëna zen sowë enlala naban mas neibirida gwenan– dekam de zëre hap mamkam hlï tï irin hip. Hwëna zëre mae mo karekna insa dikim aha zi hlaulzimdin srëm hap, zep but srëm gola kon zi nwenak Alapsa mam blalkam nen sone gweblanan– dekam de zi kïl tïbin hip, ‘Zini an aïrïs.’ Hwëna zen zënaka de karek tabin hip denaka kim mam nulsuk gwenan.”
47 No entanto, tomam posse dos bens das viúvas de maneira desonesta e, depois, para dar a impressão de piedade, fazem longas orações em público. Por causa disso, serão duramente castigados”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.