Lucas 1
Alap mo Ol Ëse, zëre mo zi niban de ol ziaha-en gu hup dena (URY) vs ARA
1 — ausente —
1 Visto que muitos houve que empreenderam uma narração coordenada dos fatos que entre nós se realizaram,
2 — ausente —
2 conforme nos transmitiram os que desde o princípio foram deles testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 Ëe hwëna men zen nonola kon hla nul gwek, ëe ama desa dawem enkam takensibirida gwek. Hen zen men desa ale nul gwek, ëe ama desa baca gul gwek. Zen zebë hëndep anakan enlala gwibik, “Aïsïlï an ëe asa Bian Teopilus hup dam-dam enkam ale gulblul– aha-en mae de hli yul guk kïnïn srëmkam.”
3 igualmente a mim me pareceu bem, depois de acurada investigação de tudo desde sua origem, dar-te por escrito, excelentíssimo Teófilo, uma exposição em ordem,
4 Ëe mae habë ansa ebe hap ale gulbluk: Em ekakim anakan tawa gwe, “Nonol men desa emsa tawa da gwek, zen eiwa de tanganna.”
4 para que tenhas plena certeza das verdades em que foste instruído.
5 Herodes in kim teipsïnkïm Yerusalem mo langnak ïrïk gïlkï, Alap mo golak de syal gwe-gwen zini bosena Zakaria, zen hen dekam zëwe. Zakaria, orep de Alap mo golak de syal gwe-gwen zini Abia Swe mo hlïknak hen syal gwe-gweka. We zem bosena Elisabet. We zik mo auyan-azana hen Alap mo golak de syal ta gwen zi.
5 Nos dias de Herodes, rei da Judeia, houve um sacerdote chamado Zacarias, do turno de Abias. Sua mulher era das filhas de Arão e se chamava Isabel.
6 We-zi darena in man tangan Alap mo nwenak oto eisïk. Hen zen aha-ere enlalakam tïngare Alap mo ol san hen tïtï tabin sin ang ë gwek.
6 Ambos eram justos diante de Deus, vivendo irrepreensivelmente em todos os preceitos e mandamentos do Senhor.
7 Zen hwëna hom walasna wë lak. Zen Alap ki kirekam Elisabetsa enlala gwibirki. Zep hëndep walas srëmkam bogol ëk.
7 E não tinham filhos, porque Isabel era estéril, sendo eles avançados em dias.
8 Abia mo hlïknak dinik dikim Alap mo golak syal tan hap denak kim zauk, zao de yaklanak dekam zep Zakariasa zen de syal gwen hap dam dasïk.
8 Ora, aconteceu que, exercendo ele diante de Deus o sacerdócio na ordem do seu turno, coube-lhe por sorte,
9 Men kirekam Alap mo golak de syal ta gwen zini zisi dam dasïk gwibirin, zen kirekam Zakariasa dam dasïk. Zen mae hap dam dasïk: Zen de zë-en Alap zëre en hap de teksonnak tïn hïp– irase dawem nabare te kïlsï de zë Alap hap ang gulsublun hap.
9 segundo o costume sacerdotal, entrar no santuário do Senhor para queimar o incenso;
10 In kim ki kiresa de syal gwibin hip denak zauꞌuk, zi beyana dekam zep eihya lip nakore tekson nakon Biansa nen soneblaꞌak.
10 e, durante esse tempo, toda a multidão do povo permanecia da parte de fora, orando.
11 Kim zëwe irase dawem nabare te kïlï insa ang gulsuꞌunka, ki zep hwëna Alap mo dam taha nakore zini ang gul gwen hap de meja alpnak zauꞌun zaka– Zakaria mo dam taha san dekam.
11 E eis que lhe apareceu um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do incenso.
12 Zakaria kim hla taka, ki zep auna hloblaka, hëndep man zë aïrïblaka.
12 Vendo-o, Zacarias turbou-se, e apoderou-se dele o temor.
13 Hwëna Alap mo dam taha nakore zini in ki zep gubluka, “Zakaria, bahem asa aïrïblan. Alap mes eno ol gu sonenna salka. We om Elisabet zi walassa sa ebe hap wë tablal. Yohaniskim bose ta.
13 Disse-lhe, porém, o anjo: Zacarias, não temas, porque a tua oração foi ouvida; e Isabel, tua mulher, te dará à luz um filho, a quem darás o nome de João.
14 Kim de jaha gweꞌak, em dekam esa tangan sam gwesïk gweblala, hëndep esa isrip-sri gwe-gweblala. Aha zi hen beya nik sa isrip-sri në gweblal.
14 Em ti haverá prazer e alegria, e muitos se regozijarão com o seu nascimento.
15 Zen Bian mo nwenak zi yawal hap sa jowera. Alap mo Enhona jaha gwen nakon sa ki hëndep bi gweblala. Zep angguru ban ho jal-jala ban bap zen otde gwen.
15 Pois ele será grande diante do Senhor, não beberá vinho nem bebida forte e será cheio do Espírito Santo, já do ventre materno.
16 Zen Zen sa Israelk de zini beyakam Bian osan dep kwang guludahal zala– zëre mae mo Alap hon depye.
16 E converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus.
17 Hen Zen Zen sa Biansa ngeirbli zala. Zëno tahana Alap mo ol ayang gul gwen zini Elia Bak mo kim sa soson nëblal, hen zëno enhona zëno kim sa lwablala. Hen Israelk de zini men zen iye zeban zënaka gïl-gïl neibirida gwenan, zen zen sa desa siri gulsulu. Hen srë de ora san de ëgwahan wenya, zen zen sa desa eiwa de ora san dep kwang guludahal zala. Zen kirekam sa zi beyana Bian de hata zannak dep hamal gulu.”
17 E irá adiante do Senhor no espírito e poder de Elias, para converter o coração dos pais aos filhos, converter os desobedientes à prudência dos justos e habilitar para o Senhor um povo preparado.
18 Zakaria ki zep takensïblïka, “Banakarekam asa tawa gwer?– eiwa diki lwankam. Sap ëe mesë bogol gwek, hen ano wenya mes-am tangan bogol gwek.”
18 Então, perguntou Zacarias ao anjo: Como saberei isto? Pois eu sou velho, e minha mulher, avançada em dias.
19 Ki zep ding gulbluka, “Ëe an Gabriel. Bian mo dang nakonë zauk gwenan. Zen zep asa emsa de ol dawemna ansa tawa tan hap zer sonera.
19 Respondeu-lhe o anjo: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado para falar-te e trazer-te estas boas-novas.
20 Insa ki emsa gublunan, Alap sa ki hëndep kirekam ebe hap syal gwibir-blira. Hwëna em home asa taïblïblanda. Zep hëndep angkam em molye ola tonka. Em esa ol srëm gwera, hëndep mes ki lwanan.”
20 Todavia, ficarás mudo e não poderás falar até ao dia em que estas coisas venham a realizar-se; porquanto não acreditaste nas minhas palavras, as quais, a seu tempo, se cumprirão.
21 Kim nësbla tinek, ki zep hëndep denggwanblaꞌak, “Zen ba hap kire tangankam holo gweꞌan ora?”
21 O povo estava esperando a Zacarias e admirava-se de que tanto se demorasse no santuário.
22 Kim kon wet so zaka, zen banakan dep?– ol tonbiridanna. Taha enkam zep akan-akan gwibiridaꞌanka, sap zen mes ol srëm gweka. Zi beyana in dekam zep anakan tame dak, “O an nwe nik zë lirisin nëblaon.”
22 Mas, saindo ele, não lhes podia falar; então, entenderam que tivera uma visão no santuário. E expressava-se por acenos e permanecia mudo.
23 Zakaria Bak mo Alap mo golak de syala kim tap gweblak, dekam zep zëre mo gol san dep song gweka.
23 Sucedeu que, terminados os dias de seu ministério, voltou para casa.
24 Hom holo gweꞌak, dekam zep hëndep we zem Elisabet u gweꞌak. Dekam zep saher hap gol ennak gwë gwek– holona benna aha-ere taha-tap enkam.
24 Passados esses dias, Isabel, sua mulher, concebeu e ocultou-se por cinco meses, dizendo:
25 Zen man enlala gwe-gwek, “Na-en babë tawa tabin. Dikire tïngan anakan asa tame nuk, ‘In Bian kwasang gwibirki.’ Ëe an sap bogola, hwëna ano walas wë tan srëm hap de sahera zi nwenak Bian Zën ap ngan gulsubiꞌira.”
25 Assim me fez o Senhor, contemplando-me, para anular o meu opróbrio perante os homens.
26 Elisabet kim benna enam enkam u nuban gwëꞌak, Alap ki zep zëre mo dam taha nakore zini Gabrielsa etan Galilea mo langnak de ëna Nazaret san dep zer soneka.
26 No sexto mês, foi o anjo Gabriel enviado, da parte de Deus, para uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 Gabriel ki zep kwalbasa lam gunnu Maria osan dep song gweka. Zen Yusup hup de golgu gweblanna. Yusup mo auyan-azana teipsïn zini Daud onakon.
27 a uma virgem desposada com certo homem da casa de Davi, cujo nome era José; a virgem chamava-se Maria.
28 Alap mo dam taha nakore zini in ki zep Maria hon hataka, zao zep gubir zika, “Dawem! Em Alap mo kwasang-kwasangnake gwëꞌara! Bian man emsa dawem tangankam kara gul gwenda!”
28 E, entrando o anjo aonde ela estava, disse: Alegra-te, muito favorecida! O Senhor é contigo.
29 Zëno ola insa de sankam, Maria ki zep auna hlok, dekam zep zënaka enlala ennak mae hap takensibik, “An ba hap ki kirekam asa gubirida?”
29 Ela, porém, ao ouvir esta palavra, perturbou-se muito e pôs-se a pensar no que significaria esta saudação.
30 Hwëna ki zep etan gubirki, “Bahem aïrïn, Maria, sap em ema Alap mo nwenak sam gwesïꞌïra.
30 Mas o anjo lhe disse: Maria, não temas; porque achaste graça diante de Deus.
31 Em esa u gwera. Zi walassa esa jaha gwera. Yesuskum bose ta.
31 Eis que conceberás e darás à luz um filho, a quem chamarás pelo nome de Jesus.
32 Zen sa teipsïlï, hëndep dekam sa nen gweblal, ‘Alap Teipsïn Zi nik mo Tane.’ Bian Alap sa Desa gublula– Zen de Israelsa bi gwibin hip, zëre mo auyanna Daud Bak mo kim.
32 Este será grande e será chamado Filho do Altíssimo; Deus, o Senhor, lhe dará o trono de Davi, seu pai;
33 Zen Zen sa hëndep denaban kïtak Yakob mo auyan-azana ïrïk gïlï. Zëno ïrïk gïnnï in molya tap gwek.”
33 ele reinará para sempre sobre a casa de Jacó, e o seu reinado não terá fim.
34 Maria ki zep gubluk, “Hwëna ëe an homë zi mae naban gaïng ëꞌan. Ëe banakan asa walas gwer?”
34 Então, disse Maria ao anjo: Como será isto, pois não tenho relação com homem algum?
35 Ki zep ding gulbirki, “Alap mo Enho sa ebon ing gwehe zala, hen Alap mo soson sa emsa bi gwibiri. Zen zep sa walas tola insa nen gweblal, ‘Zen Alap mo Tane– enho lalak enna.’
35 Respondeu-lhe o anjo: Descerá sobre ti o Espírito Santo, e o poder do Altíssimo te envolverá com a sua sombra; por isso, também o ente santo que há de nascer será chamado Filho de Deus.
36 An kirekamë emsa gubirin, zen mes ki iye om Elisabet hon kirekam lwak. Zen mes u gwek– benna angkam enam enkam. Zen sap bogola, hen zini mes anakan nenbik, ‘An Alap ki walas srëm gulku.’
36 E Isabel, tua parenta, igualmente concebeu um filho na sua velhice, sendo este já o sexto mês para aquela que diziam ser estéril.
37 Hwëna zen angkam u nuban gwëꞌan. Sap Alap hap hom– banakare maena, Zen de syal gwibin srëm hap denaye.”
37 Porque para Deus não haverá impossíveis em todas as suas promessas.
38 Maria ki zep ding gulbluk, “Ëe an Bian mo tana ïltïkïnnïk de gwë gwen wesyake. Sap sa ki kirekam abon onak lwal– in kirekam em asa gubiridaye.” Alap mo dam taha nakore zini in ki zep hli yulku.
38 Então, disse Maria: Aqui está a serva do Senhor; que se cumpra em mim conforme a tua palavra. E o anjo se ausentou dela.
39 Alap mo dam taha nakore zini in kim hli yulku, holo gwehan srëmnak Maria dekam zep hen soson tola ban Yerusalem mo kwatap lang san dep song gwek– Zakaria ne Elisabet nik mo ë san dep.
39 Naqueles dias, dispondo-se Maria, foi apressadamente à região montanhosa, a uma cidade de Judá,
40 Zakaria mo golak kim hatak, ki zep Elisabetsa dawem gul kïnïk.
40 entrou na casa de Zacarias e saudou Isabel.
41 Elisabet kim Maria mo dawemna insa salbik, ungala mwanak de walasna in dekam zep soson gweka. Alap mo Enhona dekam zep Elisabetsa ing gwe hebirki,
41 Ouvindo esta a saudação de Maria, a criança lhe estremeceu no ventre; então, Isabel ficou possuída do Espírito Santo.
42 ki zep Mariasa ol mamkam gubik, “Em ene tïngare we walya kon dawemna hlauꞌura! Hen Alap eno walasna in hap dawemsa sa golblala.
42 E exclamou em alta voz: Bendita és tu entre as mulheres, e bendito o fruto do teu ventre!
43 Ëe an betekna, hwëna em in Teipsïn Zini Bian mo anee ano golak hatanda!
43 E de onde me provém que me venha visitar a mãe do meu Senhor?
44 Ëe kimë eno dawemna sal, ano ungala mwanak de walasna dekam zep isrip-sri naban soson gwera.
44 Pois, logo que me chegou aos ouvidos a voz da tua saudação, a criança estremeceu de alegria dentro de mim.
45 Ebe hap Bian hëꞌho gwibin tangan naka golbiꞌira, sap men zen ebon onak Bian mo ola hatak, em ema taïblïbirki, hen zen kirekam sa ki lwal!”
45 Bem-aventurada a que creu, porque serão cumpridas as palavras que lhe foram ditas da parte do Senhor.
46 Maria ki zep guk,
46 Então, disse Maria: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 hen ano enhona man isrip-sri gweblaꞌara,
47 e o meu espírito se alegrou em Deus, meu Salvador,
48 Zen man asa enlala gwibirki,
48 porque contemplou na humildade da sua serva. Pois, desde agora, todas as gerações me considerarão bem-aventurada,
49 Sap soson Zini Alap, Zen eiwa lalak tanganna,
49 porque o Poderoso me fez grandes coisas. Santo é o seu nome.
50 Auyan-aza nakon hëndep auyan-azana,
50 A sua misericórdia vai de geração em geração sobre os que o temem.
51 Bian men kirekam orep zëre mo sosonna goltrei gwizimki,
51 Agiu com o seu braço valorosamente; dispersou os que, no coração, alimentavam pensamentos soberbos.
52 Zen hen orep teipsïn-teipsïn wenyaka
52 Derribou do seu trono os poderosos e exaltou os humildes.
53 Usak nabare wenya desa man dërek-dërekna kim ïtrï ta gwibirki.
53 Encheu de bens os famintos e despediu vazios os ricos.
54 — ausente —
54 Amparou a Israel, seu servo, a fim de lembrar-se da sua misericórdia
55 — ausente —
55 a favor de Abraão e de sua descendência, para sempre, como prometera aos nossos pais.
56 Maria Elisabet han san ha dan-ahare benkam ëk, ki zep etan zëre mo ë san dep lwahak.
56 Maria permaneceu cerca de três meses com Isabel e voltou para casa.
57 Elisabet de jaha gwen hap denak kim zauk, zi walassa zep jaha gwek.
57 A Isabel cumpriu-se o tempo de dar à luz, e teve um filho.
58 Gol golek dena hen iye zem kim anakan ësak, “Bian mes Elisabet hap kwasangna mamkam golbiri,” dekam zep tagal neisibirzik, hen dekam zep zë apdekam ëisrip-sri gwek.
58 Ouviram os seus vizinhos e parentes que o Senhor usara de grande misericórdia para com ela e participaram do seu regozijo.
59 Walasna in kim mingguna aha-en gweblak, ki zep etan tagal nëblak– to mip naka dikim blaonsublun hap. Zen man ëkïl gïꞌïk, “An zëre mo Bian mo bosekam esa bose lal– ‘Zakaria’kam.”
59 Sucedeu que, no oitavo dia, foram circuncidar o menino e queriam dar-lhe o nome de seu pai, Zacarias.
60 Hwëna an zik zep gubiridak, “Kirekam bëjen nen bose tan! An ‘Yohanis’kim esa bose lal.”
60 De modo nenhum! Respondeu sua mãe. Pelo contrário, ele deve ser chamado João.
61 Dekam zep denggwanbiꞌik, “Iye wal om hom tanganke– kire bose naye!”
61 Disseram-lhe: Ninguém há na tua parentela que tenha este nome.
62 Ki zep tahakam Zakariasa akan-akan nëblak– anakan de takensïblïn hap, “Ena banakan de bose tan habe dwam gweblaꞌara?”
62 E perguntaram, por acenos, ao pai do menino que nome queria que lhe dessem.
63 Zakaria hom nama dekam ola tonꞌanka. Ki zep te hlang hap abe gweka, dekam zep zë ale gulku, “An bosena Yohanis.” Dekam zep tïngan denggwanblak.
63 Então, pedindo ele uma tabuinha, escreveu: João é o seu nome. E todos se admiraram.
64 Dekam zep hëndep ola etan tonka. Alap mo bose ensa zep ïlman gul tineka.
64 Imediatamente, a boca se lhe abriu, e, desimpedida a língua, falava louvando a Deus.
65 Zëno gol golek denak dena dekam zep sërkam denggwanblaꞌak, hen tïngare Yerusalem mo kwatap lang san de lowe hendan wenya desa man donbirida gwek.
65 Sucedeu que todos os seus vizinhos ficaram possuídos de temor, e por toda a região montanhosa da Judeia foram divulgadas estas coisas.
66 Tïngare zini men zen ësak, ki zep enlala ennak ëenlala gwe-gweꞌak, “Walasna in banakare zi hip wëhë yap joweꞌanka?” Zen mae hap ki kirekam ëgu gwek: Sap Bian mo sosonna man Zëbon lwa gweꞌak.
66 Todos os que as ouviram guardavam-nas no coração, dizendo: Que virá a ser, pois, este menino? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Walas zemka in kim “Yohanis”kim bose dak, dekam zep Alap mo Enhona Zakariasa bi gweblaka, dekam zep Alap onakore hamal hap de ola tonbiridaka,
67 Zacarias, seu pai, cheio do Espírito Santo, profetizou, dizendo:
68 “Bian en hap nen dawemsa golbla tine gwen–
68 Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e redimiu o seu povo,
69 Zen mes nëbe mae hap Zi sosonna zer sonezimki–
69 e nos suscitou plena e poderosa salvação na casa de Davi, seu servo,
70 Alap mo ol ayang gul gwen zini orep tangan mes anakan ëgu-guk gwek,
70 como prometera, desde a antiguidade, por boca dos seus santos profetas,
71 ‘Nësa de ngaya tabin hip de Zini sa hatala–
71 para nos libertar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos odeiam;
72 Hen anakan mes gu-gubirida gweka,
72 para usar de misericórdia com os nossos pais e lembrar-se da sua santa aliança
73 Alap mes nëno mae mo auyanna Abrahamsa anakan gu-gubluka,
73 e do juramento que fez a Abraão, o nosso pai,
74 ‘Emsa de tamera gwen zi mo taha nakon Ëe asa emsa al gul halzal.
74 de conceder-nos que, livres das mãos de inimigos, o adorássemos sem temor,
75 Zep nen enho lalakkam esa Alap en hon ëtal gwesïl,
75 em santidade e justiça perante ele, todos os nossos dias.
76 Zakaria ki zep hwëna tane zikhip dena aïsïl gwenkam ayang gulku,
76 Tu, menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque precederás o Senhor, preparando-lhe os caminhos,
77 hen Bian mo hlïl irin wenyaka esa anakan tawa ta gwibiri,
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, no redimi-lo dos seus pecados,
78 Sap nëno mae mo Alapna Zen kae-kaena hen kwasang-kwasang enna.
78 graças à entranhável misericórdia de nosso Deus, pela qual nos visitará o sol nascente das alturas,
79 Zen dekam sa tïngare zi ausuna ngatan tabir zira hen ngaya tabiri,
79 para alumiar os que jazem nas trevas e na sombra da morte, e dirigir os nossos pés pelo caminho da paz.
80 Zakaria mo tanena Yohanis in kim mam gweꞌanka, Alap osan dep de enlalana hen dekam zep mam gweblaꞌanka. Zen zi srëm langnak gwë gweka– hëndep yaklana mensa Bian Alap dam tasïblïka. Zao kim hatak, zen dekam zep tïngare Israelk de zi hip zënaka zertreizimki.
80 O menino crescia e se fortalecia em espírito. E viveu nos desertos até ao dia em que havia de manifestar-se a Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.