Lucas 1
Alap mo Ol Ëse, zëre mo zi niban de ol ziaha-en gu hup dena (URY) vs ARIB
1 — ausente —
1 Visto que muitos têm empreendido fazer uma narração coordenada dos fatos que entre nós se realizaram,
2 — ausente —
2 segundo no-los transmitiram os que desde o princípio foram testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 Ëe hwëna men zen nonola kon hla nul gwek, ëe ama desa dawem enkam takensibirida gwek. Hen zen men desa ale nul gwek, ëe ama desa baca gul gwek. Zen zebë hëndep anakan enlala gwibik, “Aïsïlï an ëe asa Bian Teopilus hup dam-dam enkam ale gulblul– aha-en mae de hli yul guk kïnïn srëmkam.”
3 também a mim, depois de haver investido tudo cuidadosamente desde o começo, pareceu-me bem, ó excelentíssimo Teófilo, escrever-te uma narração em ordem.
4 Ëe mae habë ansa ebe hap ale gulbluk: Em ekakim anakan tawa gwe, “Nonol men desa emsa tawa da gwek, zen eiwa de tanganna.”
4 para que conheças plenamente a verdade das coisas em que foste instruído.
5 Herodes in kim teipsïnkïm Yerusalem mo langnak ïrïk gïlkï, Alap mo golak de syal gwe-gwen zini bosena Zakaria, zen hen dekam zëwe. Zakaria, orep de Alap mo golak de syal gwe-gwen zini Abia Swe mo hlïknak hen syal gwe-gweka. We zem bosena Elisabet. We zik mo auyan-azana hen Alap mo golak de syal ta gwen zi.
5 Houve nos dias do Rei Herodes, rei da Judéia, um sacerdote chamado Zacarias, da turma de Abias; e sua mulher era descendente de Arão, e chamava-se Isabel.
6 We-zi darena in man tangan Alap mo nwenak oto eisïk. Hen zen aha-ere enlalakam tïngare Alap mo ol san hen tïtï tabin sin ang ë gwek.
6 Ambos eram justos diante de Deus, andando irrepreensíveis em todos os mandamentos e preceitos do Senhor.
7 Zen hwëna hom walasna wë lak. Zen Alap ki kirekam Elisabetsa enlala gwibirki. Zep hëndep walas srëmkam bogol ëk.
7 Mas não tinham filhos, porque Isabel era estéril, e ambos avançados em idade.
8 Abia mo hlïknak dinik dikim Alap mo golak syal tan hap denak kim zauk, zao de yaklanak dekam zep Zakariasa zen de syal gwen hap dam dasïk.
8 Ora, estando ele a exercer as funções sacerdotais perante Deus, na ordem da sua turma,
9 Men kirekam Alap mo golak de syal ta gwen zini zisi dam dasïk gwibirin, zen kirekam Zakariasa dam dasïk. Zen mae hap dam dasïk: Zen de zë-en Alap zëre en hap de teksonnak tïn hïp– irase dawem nabare te kïlsï de zë Alap hap ang gulsublun hap.
9 segundo o costume do sacerdócio, coube-lhe por sorte entrar no santuário do Senhor, para oferecer o incenso;
10 In kim ki kiresa de syal gwibin hip denak zauꞌuk, zi beyana dekam zep eihya lip nakore tekson nakon Biansa nen soneblaꞌak.
10 e toda a multidão do povo orava da parte de fora, à hora do incenso.
11 Kim zëwe irase dawem nabare te kïlï insa ang gulsuꞌunka, ki zep hwëna Alap mo dam taha nakore zini ang gul gwen hap de meja alpnak zauꞌun zaka– Zakaria mo dam taha san dekam.
11 Apareceu-lhe, então, um anjo do Senhor, em pé à direita do altar do incenso.
12 Zakaria kim hla taka, ki zep auna hloblaka, hëndep man zë aïrïblaka.
12 E Zacarias, vendo-o, ficou turbado, e o temor o assaltou.
13 Hwëna Alap mo dam taha nakore zini in ki zep gubluka, “Zakaria, bahem asa aïrïblan. Alap mes eno ol gu sonenna salka. We om Elisabet zi walassa sa ebe hap wë tablal. Yohaniskim bose ta.
13 Mas o anjo lhe disse: Não temais, Zacarias; porque a tua oração foi ouvida, e Isabel, tua mulher, te dará à luz um filho, e lhe porás o nome de João;
14 Kim de jaha gweꞌak, em dekam esa tangan sam gwesïk gweblala, hëndep esa isrip-sri gwe-gweblala. Aha zi hen beya nik sa isrip-sri në gweblal.
14 e terás alegria e regozijo, e muitos se alegrarão com o seu nascimento;
15 Zen Bian mo nwenak zi yawal hap sa jowera. Alap mo Enhona jaha gwen nakon sa ki hëndep bi gweblala. Zep angguru ban ho jal-jala ban bap zen otde gwen.
15 porque ele será grande diante do Senhor; não beberá vinho, nem bebida forte; e será cheio do Espírito Santo já desde o ventre de sua mãe;
16 Zen Zen sa Israelk de zini beyakam Bian osan dep kwang guludahal zala– zëre mae mo Alap hon depye.
16 converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor seu Deus;
17 Hen Zen Zen sa Biansa ngeirbli zala. Zëno tahana Alap mo ol ayang gul gwen zini Elia Bak mo kim sa soson nëblal, hen zëno enhona zëno kim sa lwablala. Hen Israelk de zini men zen iye zeban zënaka gïl-gïl neibirida gwenan, zen zen sa desa siri gulsulu. Hen srë de ora san de ëgwahan wenya, zen zen sa desa eiwa de ora san dep kwang guludahal zala. Zen kirekam sa zi beyana Bian de hata zannak dep hamal gulu.”
17 irá adiante dele no espírito e poder de Elias, para converter os corações dos pais aos filhos, e os rebeldes à prudência dos justos, a fim de preparar para o Senhor um povo apercebido.
18 Zakaria ki zep takensïblïka, “Banakarekam asa tawa gwer?– eiwa diki lwankam. Sap ëe mesë bogol gwek, hen ano wenya mes-am tangan bogol gwek.”
18 Disse então Zacarias ao anjo: Como terei certeza disso? pois eu sou velho, e minha mulher também está avançada em idade.
19 Ki zep ding gulbluka, “Ëe an Gabriel. Bian mo dang nakonë zauk gwenan. Zen zep asa emsa de ol dawemna ansa tawa tan hap zer sonera.
19 Ao que lhe respondeu o anjo: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado para te falar e te dar estas boas novas;
20 Insa ki emsa gublunan, Alap sa ki hëndep kirekam ebe hap syal gwibir-blira. Hwëna em home asa taïblïblanda. Zep hëndep angkam em molye ola tonka. Em esa ol srëm gwera, hëndep mes ki lwanan.”
20 e eis que ficarás mudo, e não poderás falar até o dia em que estas coisas aconteçam; porquanto não creste nas minhas palavras, que a seu tempo hão de cumprir-se.
21 Kim nësbla tinek, ki zep hëndep denggwanblaꞌak, “Zen ba hap kire tangankam holo gweꞌan ora?”
21 O povo estava esperando Zacarias, e se admirava da sua demora no santuário.
22 Kim kon wet so zaka, zen banakan dep?– ol tonbiridanna. Taha enkam zep akan-akan gwibiridaꞌanka, sap zen mes ol srëm gweka. Zi beyana in dekam zep anakan tame dak, “O an nwe nik zë lirisin nëblaon.”
22 Quando saiu, porém, não lhes podia falar, e perceberam que tivera uma visão no santuário. E falava-lhes por acenos, mas permanecia mudo.
23 Zakaria Bak mo Alap mo golak de syala kim tap gweblak, dekam zep zëre mo gol san dep song gweka.
23 E, terminados os dias do seu ministério, voltou para casa.
24 Hom holo gweꞌak, dekam zep hëndep we zem Elisabet u gweꞌak. Dekam zep saher hap gol ennak gwë gwek– holona benna aha-ere taha-tap enkam.
24 Depois desses dias Isabel, sua mulher, concebeu, e por cinco meses se ocultou, dizendo:
25 Zen man enlala gwe-gwek, “Na-en babë tawa tabin. Dikire tïngan anakan asa tame nuk, ‘In Bian kwasang gwibirki.’ Ëe an sap bogola, hwëna ano walas wë tan srëm hap de sahera zi nwenak Bian Zën ap ngan gulsubiꞌira.”
25 Assim me fez o Senhor nos dias em que atentou para mim, a fim de acabar com o meu opróbrio diante dos homens.
26 Elisabet kim benna enam enkam u nuban gwëꞌak, Alap ki zep zëre mo dam taha nakore zini Gabrielsa etan Galilea mo langnak de ëna Nazaret san dep zer soneka.
26 Ora, no sexto mês, foi o anjo Gabriel enviado por Deus a uma cidade da Galiléia, chamada Nazaré,
27 Gabriel ki zep kwalbasa lam gunnu Maria osan dep song gweka. Zen Yusup hup de golgu gweblanna. Yusup mo auyan-azana teipsïn zini Daud onakon.
27 a uma virgem desposada com um varão cujo nome era José, da casa de Davi; e o nome da virgem era Maria.
28 Alap mo dam taha nakore zini in ki zep Maria hon hataka, zao zep gubir zika, “Dawem! Em Alap mo kwasang-kwasangnake gwëꞌara! Bian man emsa dawem tangankam kara gul gwenda!”
28 E, entrando o anjo onde ela estava disse: Salve, agraciada; o Senhor é contigo.
29 Zëno ola insa de sankam, Maria ki zep auna hlok, dekam zep zënaka enlala ennak mae hap takensibik, “An ba hap ki kirekam asa gubirida?”
29 Ela, porém, ao ouvir estas palavras, turbou-se muito e pôs-se a pensar que saudação seria essa.
30 Hwëna ki zep etan gubirki, “Bahem aïrïn, Maria, sap em ema Alap mo nwenak sam gwesïꞌïra.
30 Disse-lhe então o anjo: Não temas, Maria; pois achaste graça diante de Deus.
31 Em esa u gwera. Zi walassa esa jaha gwera. Yesuskum bose ta.
31 Eis que conceberás e darás à luz um filho, ao qual porás o nome de Jesus.
32 Zen sa teipsïlï, hëndep dekam sa nen gweblal, ‘Alap Teipsïn Zi nik mo Tane.’ Bian Alap sa Desa gublula– Zen de Israelsa bi gwibin hip, zëre mo auyanna Daud Bak mo kim.
32 Este será grande e será chamado filho do Altíssimo; o Senhor Deus lhe dará o trono de Davi seu pai;
33 Zen Zen sa hëndep denaban kïtak Yakob mo auyan-azana ïrïk gïlï. Zëno ïrïk gïnnï in molya tap gwek.”
33 e reinará eternamente sobre a casa de Jacó, e o seu reino não terá fim.
34 Maria ki zep gubluk, “Hwëna ëe an homë zi mae naban gaïng ëꞌan. Ëe banakan asa walas gwer?”
34 Então Maria perguntou ao anjo: Como se fará isso, uma vez que não conheço varão?
35 Ki zep ding gulbirki, “Alap mo Enho sa ebon ing gwehe zala, hen Alap mo soson sa emsa bi gwibiri. Zen zep sa walas tola insa nen gweblal, ‘Zen Alap mo Tane– enho lalak enna.’
35 Respondeu-lhe o anjo: Virá sobre ti o Espírito Santo, e o poder do Altíssimo te cobrirá com a sua sombra; por isso o que há de nascer será chamado santo, Filho de Deus.
36 An kirekamë emsa gubirin, zen mes ki iye om Elisabet hon kirekam lwak. Zen mes u gwek– benna angkam enam enkam. Zen sap bogola, hen zini mes anakan nenbik, ‘An Alap ki walas srëm gulku.’
36 Eis que também Isabel, tua parenta concebeu um filho em sua velhice; e é este o sexto mês para aquela que era chamada estéril;
37 Hwëna zen angkam u nuban gwëꞌan. Sap Alap hap hom– banakare maena, Zen de syal gwibin srëm hap denaye.”
37 porque para Deus nada será impossível.
38 Maria ki zep ding gulbluk, “Ëe an Bian mo tana ïltïkïnnïk de gwë gwen wesyake. Sap sa ki kirekam abon onak lwal– in kirekam em asa gubiridaye.” Alap mo dam taha nakore zini in ki zep hli yulku.
38 Disse então Maria. Eis aqui a serva do Senhor; cumpra-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo ausentou-se dela.
39 Alap mo dam taha nakore zini in kim hli yulku, holo gwehan srëmnak Maria dekam zep hen soson tola ban Yerusalem mo kwatap lang san dep song gwek– Zakaria ne Elisabet nik mo ë san dep.
39 Naqueles dias levantou-se Maria, foi apressadamente à região montanhosa, a uma cidade de Judá,
40 Zakaria mo golak kim hatak, ki zep Elisabetsa dawem gul kïnïk.
40 entrou em casa de Zacarias e saudou a Isabel.
41 Elisabet kim Maria mo dawemna insa salbik, ungala mwanak de walasna in dekam zep soson gweka. Alap mo Enhona dekam zep Elisabetsa ing gwe hebirki,
41 Ao ouvir Isabel a saudação de Maria, saltou a criancinha no seu ventre, e Isabel ficou cheia do Espírito Santo,
42 ki zep Mariasa ol mamkam gubik, “Em ene tïngare we walya kon dawemna hlauꞌura! Hen Alap eno walasna in hap dawemsa sa golblala.
42 e exclamou em alta voz: Bendita és tu entre as mulheres, e bendito é o fruto do teu ventre!
43 Ëe an betekna, hwëna em in Teipsïn Zini Bian mo anee ano golak hatanda!
43 E donde me provém isto, que venha visitar-me a mãe do meu Senhor?
44 Ëe kimë eno dawemna sal, ano ungala mwanak de walasna dekam zep isrip-sri naban soson gwera.
44 Pois logo que me soou aos ouvidos a voz da tua saudação, a criancinha saltou de alegria dentro de mim.
45 Ebe hap Bian hëꞌho gwibin tangan naka golbiꞌira, sap men zen ebon onak Bian mo ola hatak, em ema taïblïbirki, hen zen kirekam sa ki lwal!”
45 Bem-aventurada aquela que creu que se hão de cumprir as coisas que da parte do Senhor lhe foram ditas.
46 Maria ki zep guk,
46 Disse então Maria: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 hen ano enhona man isrip-sri gweblaꞌara,
47 e o meu espírito exulta em Deus meu Salvador;
48 Zen man asa enlala gwibirki,
48 porque atentou na condição humilde de sua serva. Desde agora, pois, todas as gerações me chamarão bem-aventurada,
49 Sap soson Zini Alap, Zen eiwa lalak tanganna,
49 porque o Poderoso me fez grandes coisas; e santo é o seu nome.
50 Auyan-aza nakon hëndep auyan-azana,
50 E a sua misericórdia vai de geração em geração sobre os que o temem.
51 Bian men kirekam orep zëre mo sosonna goltrei gwizimki,
51 Com o seu braço manifestou poder; dissipou os que eram soberbos nos pensamentos de seus corações;
52 Zen hen orep teipsïn-teipsïn wenyaka
52 depôs dos tronos os poderosos, e elevou os humildes.
53 Usak nabare wenya desa man dërek-dërekna kim ïtrï ta gwibirki.
53 Aos famintos encheu de bens, e vazios despediu os ricos.
54 — ausente —
54 Auxiliou a Isabel, seu servo, lembrando-se de misericórdia
55 — ausente —
55 {como falou a nossos pais} para com Abraão e a sua descendência para sempre.
56 Maria Elisabet han san ha dan-ahare benkam ëk, ki zep etan zëre mo ë san dep lwahak.
56 E Maria ficou com ela cerca de três meses; e depois voltou para sua casa.
57 Elisabet de jaha gwen hap denak kim zauk, zi walassa zep jaha gwek.
57 Ora, completou-se para Isabel o tempo de dar à luz, e teve um filho.
58 Gol golek dena hen iye zem kim anakan ësak, “Bian mes Elisabet hap kwasangna mamkam golbiri,” dekam zep tagal neisibirzik, hen dekam zep zë apdekam ëisrip-sri gwek.
58 Ouviram seus vizinhos e parentes que o Senhor lhe multiplicara a sua misericórdia, e se alegravam com ela.
59 Walasna in kim mingguna aha-en gweblak, ki zep etan tagal nëblak– to mip naka dikim blaonsublun hap. Zen man ëkïl gïꞌïk, “An zëre mo Bian mo bosekam esa bose lal– ‘Zakaria’kam.”
59 Sucedeu, pois, no oitavo dia, que vieram circuncidar o menino; e queriam dar-lhe o nome de seu pai, Zacarias.
60 Hwëna an zik zep gubiridak, “Kirekam bëjen nen bose tan! An ‘Yohanis’kim esa bose lal.”
60 Respondeu, porém, sua mãe: De modo nenhum, mas será chamado João.
61 Dekam zep denggwanbiꞌik, “Iye wal om hom tanganke– kire bose naye!”
61 Ao que lhe disseram: Ninguém há na tua parentela que se chame por este nome.
62 Ki zep tahakam Zakariasa akan-akan nëblak– anakan de takensïblïn hap, “Ena banakan de bose tan habe dwam gweblaꞌara?”
62 E perguntaram por acenos ao pai como queria que se chamasse.
63 Zakaria hom nama dekam ola tonꞌanka. Ki zep te hlang hap abe gweka, dekam zep zë ale gulku, “An bosena Yohanis.” Dekam zep tïngan denggwanblak.
63 E pedindo ele uma tabuinha, escreveu: Seu nome é João. E todos se admiraram.
64 Dekam zep hëndep ola etan tonka. Alap mo bose ensa zep ïlman gul tineka.
64 Imediatamente a boca se lhe abriu, e a língua se lhe soltou; louvando a Deus.
65 Zëno gol golek denak dena dekam zep sërkam denggwanblaꞌak, hen tïngare Yerusalem mo kwatap lang san de lowe hendan wenya desa man donbirida gwek.
65 Então veio temor sobre todos os seus vizinhos; e em toda a região montanhosa da Judéia foram divulgadas todas estas coisas.
66 Tïngare zini men zen ësak, ki zep enlala ennak ëenlala gwe-gweꞌak, “Walasna in banakare zi hip wëhë yap joweꞌanka?” Zen mae hap ki kirekam ëgu gwek: Sap Bian mo sosonna man Zëbon lwa gweꞌak.
66 E todos os que delas souberam as guardavam no coração, dizendo: Que virá a ser, então, este menino? Pois a mão do Senhor estava com ele.
67 Walas zemka in kim “Yohanis”kim bose dak, dekam zep Alap mo Enhona Zakariasa bi gweblaka, dekam zep Alap onakore hamal hap de ola tonbiridaka,
67 Zacarias, seu pai, ficou cheio do Espírito Santo e profetizou, dizendo:
68 “Bian en hap nen dawemsa golbla tine gwen–
68 Bendito, seja o Senhor Deus de Israel, porque visitou e remiu o seu povo,
69 Zen mes nëbe mae hap Zi sosonna zer sonezimki–
69 e para nós fez surgir uma salvação poderosa na casa de Davi, seu servo;
70 Alap mo ol ayang gul gwen zini orep tangan mes anakan ëgu-guk gwek,
70 assim como desde os tempos antigos tem anunciado pela boca dos seus santos profetas;
71 ‘Nësa de ngaya tabin hip de Zini sa hatala–
71 para nos livrar dos nossos inimigos e da mão de todos os que nos odeiam;
72 Hen anakan mes gu-gubirida gweka,
72 para usar de misericórdia com nossos pais, e lembrar-se do seu santo pacto
73 Alap mes nëno mae mo auyanna Abrahamsa anakan gu-gubluka,
73 e do juramento que fez a Abrão, nosso pai,
74 ‘Emsa de tamera gwen zi mo taha nakon Ëe asa emsa al gul halzal.
74 de conceder-nos que, libertados da mão de nossos inimigos, o servíssemos sem temor,
75 Zep nen enho lalakkam esa Alap en hon ëtal gwesïl,
75 em santidade e justiça perante ele, todos os dias da nossa vida.
76 Zakaria ki zep hwëna tane zikhip dena aïsïl gwenkam ayang gulku,
76 E tu, menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque irás ante a face do Senhor, a preparar os seus caminhos;
77 hen Bian mo hlïl irin wenyaka esa anakan tawa ta gwibiri,
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, na remissão dos seus pecados,
78 Sap nëno mae mo Alapna Zen kae-kaena hen kwasang-kwasang enna.
78 graças à entranhável misericórdia do nosso Deus, pela qual nos há de visitar a aurora lá do alto,
79 Zen dekam sa tïngare zi ausuna ngatan tabir zira hen ngaya tabiri,
79 para alumiar aos que jazem nas trevas e na sombra da morte, a fim de dirigir os nossos pés no caminho da paz.
80 Zakaria mo tanena Yohanis in kim mam gweꞌanka, Alap osan dep de enlalana hen dekam zep mam gweblaꞌanka. Zen zi srëm langnak gwë gweka– hëndep yaklana mensa Bian Alap dam tasïblïka. Zao kim hatak, zen dekam zep tïngare Israelk de zi hip zënaka zertreizimki.
80 Ora, o menino crescia, e se robustecia em espírito; e habitava nos desertos até o dia da sua manifestação a Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.