Atos 2
Alap mo Ol Ëse, zëre mo zi niban de ol ziaha-en gu hup dena (URY) vs VC
1 Yahudi mo yakla yala Pentakostanak kim zauk, dekam tïngare Yesussu de taïblïblan wenya aha-erenak lowe heꞌak.
1 Chegando o dia de Pentecostes, estavam todos reunidos no mesmo lugar.
2 Mumuk ennak zep nglï nakore asese yala nasal gubluk. Gola men zëwe lowe heꞌak, zao zep hëndep tïl zïka. Man zë wal-wale gweka.
2 De repente, veio do céu um ruído, como se soprasse um vento impetuoso, e encheu toda a casa onde estavam sentados.
3 Dekam zep zi mahal makare syauk hïtïn beyam-byana hla nulidak. Syauknu in hëndep zëno mae mo nol bol tahannak zep mawa mo kim ëzauk ine gweꞌanzak.
3 Apareceu-lhes então uma espécie de línguas de fogo que se repartiram e pousaram sobre cada um deles.
4 Alap mo Enhona dekam zep ing gwe hebiridaka, dekam zep Alap zëre onakore sosonkam owas ola donbiꞌik– zëre mae mo tame gun srëm olkam.
4 Ficaram todos cheios do Espírito Santo e começaram a falar em línguas, conforme o Espírito Santo lhes concedia que falassem.
5 Dekam Yahudi zini, dawemkam de Alapsa betek gwe-gweblan wenya, zen mes tïngare lang nakon yakla yala in hap Yerusalemk ëtagal gwesïk.
5 Achavam-se então em Jerusalém judeus piedosos de todas as nações que há debaixo do céu.
6 — ausente —
6 Ouvindo aquele ruído, reuniu-se muita gente e maravilhava-se de que cada um os ouvia falar na sua própria língua.
7 — ausente —
7 Profundamente impressionados, manifestavam a sua admiração: Não são, porventura, galileus todos estes que falam?
8 — ausente —
8 Como então todos nós os ouvimos falar, cada um em nossa própria língua materna?
9 — ausente —
9 Partos, medos, elamitas; os que habitam a Macedônia, a Judéia, a Capadócia, o Ponto, a Ásia,
10 — ausente —
10 a Frígia, a Panfília, o Egito e as províncias da Líbia próximas a Cirene; peregrinos romanos,
11 — ausente —
11 judeus ou prosélitos, cretenses e árabes; ouvimo-los publicar em nossas línguas as maravilhas de Deus!
12 Zen man tangan sërkam de tenggwanbiridan hap enlala nik topse neibiridaꞌak, “An ba hap ki zë lwaꞌan?”
12 Estavam, pois, todos atônitos e, sem saber o que pensar, perguntavam uns aos outros: Que significam estas coisas?
13 Ahakon hwëna man swrë dabik. Man nenbiridak, “In ho mamaksa de mamkam otdebin hip ki ëgwër.”
13 Outros, porém, escarnecendo, diziam: Estão todos embriagados de vinho doce.
14 Petrus ki zep seblaskam de wal bose wal zem in han golëluk taka, zëna ki zep ol mam-mamkam zi trana insa tonbiridaka: “Aha lang nakore aya-wal oso-wal, hen tïngare Yerusalemk awe de lowehe gwen wenya, ëe anik srip gulsuzimk. Dawemkam ësane gwek.
14 Pedro então, pondo-se de pé em companhia dos Onze, com voz forte lhes disse: Homens da Judéia e vós todos que habitais em Jerusalém: seja-vos isto conhecido e prestai atenção às minhas palavras.
15 Zini an ho mamakna hom notdebir. Em bap kirekam kïl lïbir! Sap an nama kaknak– yakla nwena sembilannak. Kire jamnak ho mamakna hom notde gwibirin.
15 Estes homens não estão embriagados, como vós pensais, visto não ser ainda a hora terceira do dia.
16 Hwëna an Alap mo ol ayang gul gwen zini Yoel Bak mo ol gu-gun sun ki lwanan. Zen a kirekam mo gu-gukuye:
16 Mas cumpre-se o que foi dito pelo profeta Joel:
17 ‘Alap man gu-gubiridaꞌara,
17 Acontecerá nos últimos dias - é Deus quem fala -, que derramarei do meu Espírito sobre todo ser vivo: profetizarão os vossos filhos e as vossas filhas. Os vossos jovens terão visões, e os vossos anciãos sonharão.
18 Hen sap bose srëm wenya men zen zi nik ëbabu gwe-gwenan, Ëe asa zëbe mae hap hen ëre mo Enhosa hlë ta sonezim–
18 Sobre os meus servos e sobre as minhas servas derramarei naqueles dias do meu Espírito e profetizarão.
19 Ëe asa owas-owassa syal gwe-gwibir–
19 Farei aparecer prodígios em cima, no céu, e milagres embaixo, na terra: sangue fogo e vapor de fumaça.
20 Yakla nwena sa kawesïk gwera,
20 O sol se converterá em trevas e a lua em sangue, antes que venha o grande e glorioso dia do Senhor.
21 Dekam men zen de Biansa anakan dakenblaꞌak, ‘Asa Emki ngaya tan,’
21 E então todo o que invocar o nome do Senhor será salvo {Jl 3,1-5}.
22 Petrus ki zep etan ayang gulzimki, “Israelk de zi, asa sane lak. Ena tawana: Nazaret walya Yesus hup Alap man owas-owasna syal gwe-gwibir-blika– em dikim anakan tame tan hap, ‘An Zen tangan– Alap zëre mo zer sonen Zi niye.’
22 Israelitas, ouvi estas palavras: Jesus de Nazaré, homem de quem Deus tem dado testemunho diante de vós com milagres, prodígios e sinais que Deus por ele realizou no meio de vós como vós mesmos o sabeis,
23 Hwëna Alap, zëre mo hamal hap de enlala gwibin sin ki kirekam ebe mae hap tapbla tazimki. Hëndep em dekam zebe karek gol gwen zi niban apdenak te-lidak sonnak de makan ta irinkim lak.
23 depois de ter sido entregue, segundo determinado desígnio e presciência de Deus, vós o matastes, crucificando-o por mãos de ímpios.
24 Hwëna juwen zi mo langnak kim sap ati gwe ineka, hwëna Alap dekon etan zeser soneka, dekam zep etan luwen taka. Sap Alap mo Tanena in, Zen bëjen hëndep denaban zëwe gwë gwen.
24 Mas Deus o ressuscitou, rompendo os grilhões da morte, porque não era possível que ela o retivesse em seu poder.
25 Yesus hup dena Daud Bak mes ki hen anakarekam guku,
25 Pois dele diz Davi: Eu via sempre o Senhor perto de mim, pois ele está à minha direita, para que eu não seja abalado.
26 Ano enhona in zep sam gwesïk gwenda,
26 Alegrou-se por isso o meu coração e a minha língua exultou. Sim, também a minha carne repousará na esperança,
27 Sap asa men zao nër dwanuꞌak, Alap, Em molye zë asa da tasïkï.
27 pois não deixarás a minha alma na região dos mortos, nem permitirás que o teu santo conheça a corrupção.
28 Sap em mese ngaya gwen hap de orana abe hap zertrëblaka.
28 Fizeste-me conhecer os caminhos da vida, e me encherás de alegria com a visão de tua face {Sl 15,8-11}.
29 Petrus ki zep ayang gulzimki, “Aya-wal oso-wal, ëe damnak emsa nëre mae mo auyanna Daud Bak hap denaka gubiridaꞌan: Zen mes tïlkï, ki zep nër dwanuk. Men zao nër dwanuk, zen nama hëndep angkam nëre mae mo ngïrïnnïk lwaꞌan. Zep Daud mo ola in, batren srëm hap dena, zen zëre hap hom ki guku. Zen hwëna Auyan-tane zem Yesus hup ki gu-guku.
29 Irmãos, seja permitido dizer-vos com franqueza: do patriarca Davi dizemos que morreu e foi sepultado, e o seu sepulcro está entre nós até o dia de hoje.
30 Daud in hen Alap mo olsa de ayang gul gwen hap de zi, hen Alap mes ki desa anakan gu-guk gweblaka, ‘Eno ïrïk gïnnï ere mo auyan-tane hap asa golblal.’
30 Mas ele era profeta e sabia que Deus lhe havia jurado que um dos seus descendentes seria colocado no seu trono.
31 Zen ngein sin dep nësa de ngaya tabin hip de Zi hip dena mes tame gulku, zep zëbe hap dena anakan hamal hap gu-guku, ‘Alap molya Desa drë nwanunnak da tasïkï, hen zëno timni molya zëwe batreblak.’
31 É, portanto, a ressurreição de Cristo que ele previu e anunciou por estas palavras: Ele não foi abandonado na região dos mortos, e sua carne não conheceu a corrupção.
32 Zep eiwa mes tangan dam gwesïnïn: Yesus Zen Zen! Alap mes Desa tïn nïkon etan ngaya taka. Aena mesë kïtak hla lak.
32 A este Jesus, Deus o ressuscitou: do que todos nós somos testemunhas.
33 Zen angkam Alap mo dam taha nakon teipsïnkïm nikinꞌira, hen Alap mes zëre mo Enhona zëbe hap zerblaka. Zen in zep hen Desa abe mae hap namen an hlë ta sonezimnira– in kirekam ena asa kara labiꞌin hen sane labiꞌinye.
33 Exaltado pela direita de Deus, havendo recebido do Pai o Espírito Santo prometido, derramou-o como vós vedes e ouvis.
34 — ausente —
34 Pois Davi pessoalmente não subiu ao céu, todavia diz: O Senhor disse a meu Senhor: Senta-te à minha direita
35 — ausente —
35 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés {Sl 109,1}.
36 Zen in zep, Israelk de zi, emki dam taha nakon de nikirin Zini insa tame tan. Yesussu, men Desa ena te-lidak sonnak makan la inkke, Zen Desa Alap teipsïnkïm drë neka. Zen in Zen– nësa de ngaya tabin hip de Zi niye!”
36 Que toda a casa de Israel saiba, portanto, com a maior certeza de que este Jesus, que vós crucificastes, Deus o constituiu Senhor e Cristo.
37 Petrussu in kim kirekam sane daꞌak, zëno ola in man tangan zëno mae mo enhonak tïsïk. Dekam zep Petrussu zëre mo wal bose walya in han dakensibiridak, “Aya-wal oso-wal, ëe ki basa asa syal eibir?– Alap dikim etan asa sam gwesibiridan hapye.”
37 Ao ouvirem essas coisas, ficaram compungidos no íntimo do coração e indagaram de Pedro e dos demais apóstolos: Que devemos fazer, irmãos?
38 Petrus ki zep ding gulzimki, “Em ëhalek! Dekam ëe asa emsa kïtak Kristus Yesus mo bosekam baptis labir. Dekam sa Alap eno mae mo karek-karekna tap gulsuzimdi. Zen dekam sa hen zëre mo Enhona ebe mae hap hlë ta sonezimdi.
38 Pedro lhes respondeu: Arrependei-vos e cada um de vós seja batizado em nome de Jesus Cristo para remissão dos vossos pecados, e recebereis o dom do Espírito Santo.
39 Zëre mo Enhosa de hlë ta sonezimdin hip dena mensa Alap gu-gubiridaka, zen hwëna nëbe mae en hap hom. Hwëna tïngan men desa Alap Kristussu de taïblïblan hap dam tasibiꞌinka, zen hen zëbe mae hap– sap eno mae mo walas, aza-tane wal, hen sap langanak de zi ausu, hëndep lang topse gwennak dena.”
39 Pois a promessa é para vós, para vossos filhos e para todos os que ouvirem de longe o apelo do Senhor, nosso Deus.
40 Kirekam-kirekam ol zïm-zïmkïm zë tonbirida gweꞌanka. Hen dekam de ëhalen hap anakan tïtï ta gwibiꞌinka, “Ëngaya gwen hap de ëdwam gwenna, karek-karek gulin hana gwen zi nikon emki ëwet so gwen.”
40 Ainda com muitas outras palavras exortava-os, dizendo: Salvai-vos do meio dessa geração perversa!
41 Men zen Petrus mo ola in kon ëhalek, desa dekam zep baptis dabik. Yaklana inkam in zen Yesussu daïblïblak, beyana san ha tiga ribu enkam mes yap.
41 que receberam a sua palavra foram batizados. E naquele dia elevou-se a mais ou menos três mil o número dos adeptos.
42 Men zen Yesussu daïblïblak, dekam dua-blaskam de zini in mo tawa tabinnik isrip-sri naban ëtagal gwe-gwek. Zen gol-gol san aha-ere enlala naban hen tagal gwenda gwek– dekon de Alapsa abe ta gwen hap, hen Bian Yesussu de enlala gweblan hap de rotisa twenblanda gwen hap, hen zep de anggursu otde gwibin hip.
42 Perseveravam eles na doutrina dos apóstolos, na reunião em comum, na fração do pão e nas orações.
43 Dekam dua-blaskam de dam tasibin zini in owas-owasna beya tangankam syal neibirida gwek, zep dekam kïtak man denggwanbirida gwek.
43 De todos eles se apoderou o temor, pois pelos apóstolos foram feitos também muitos prodígios e milagres em Jerusalém e o temor estava em todos os corações.
44 Zen kïtak aha-erenak lowehe gwek, hen zëre mae mo kire-kirena apdekam bi nëblanda gwek.
44 Todos os fiéis viviam unidos e tinham tudo em comum.
45 Ahakon zëre mae mo kamana hen kire-kirena te-ala hap lirak da gwibik. Te-alana desa tahalha wenya kip kap da gwizimk.
45 Vendiam as suas propriedades e os seus bens, e dividiam-nos por todos, segundo a necessidade de cada um.
46 Hen dekam Alap mo golak mwin-mwankam ëtagal gwe-gwek– dekon de Alapsa gu sone gweblan hap. Zëre mae mo gol-gol san hen apdekam isrip-sri naban tembane tanda gwek. Zëno mae mo enlalana dekam Alap en mo bosesa de
46 Unidos de coração freqüentavam todos os dias o templo. Partiam o pão nas casas e tomavam a comida com alegria e singeleza de coração,
47 teip gulsublun en hap lwa gwizimki. Dekam tïngare zini man sam neisibirida gwek. Hen Bian mwin-mwankam zini zëbon mae de bïtï gwen hap mas-mas gul gweka– Zëna men desa ëngaya gwen hap dam tasibirkike.
47 louvando a Deus e cativando a simpatia de todo o povo. E o Senhor cada dia lhes ajuntava outros que estavam a caminho da salvação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.